Jurassic World Rebirth - Gareth Edwards

Jurassic World Rebirth op IMDb (5,8)
 Jurassic World Rebirth op Moviemeter (2,83)

Jurassic World Rebirth op Wikipedia

Hele hordes filmkijkers zijn destijds naar de bioscoop gesjeesd om de nieuwe sensatiefilms over tot leven gewekte dinosauriërs te gaan zien. Ik behoorde niet tot die hordes, al ben ik later wel het eerste deel een keer gaan kijken. Dat kwam mede door het enthousiasme van een van mijn broers die de film in geuren en kleuren zat over te brengen op familiefeestjes. Ik moest dus ook een keer. Gisteravond, na een bezoek aan een best pittig toneelstuk, zaten wij weerloos op de bank: deze dus maar aangeklikt op een van de streamers. Het is voorlopig het laatste deel uit de grote Jurassic - reeks. Het mocht wat kosten: vette CGI en een stevige sterrencast (Scarlett Johansson, Mahershala Ali, Rupert Friendd)

Na de grote uitbraken is de mensheid slimmer omgegaan met de plots weer springlevende dinosaurus-populatie. Ze worden gecontroleerd op een eiland rondom de evenaar, alwaar ze in een laboratorium worden onderzocht. Dat gaat natuurlijk mis: een slordigheidje van een onderzoeker leidt tot de uitbraak van een tot leven gewekte klomp dino-DNA. 

7 jaar later gaat een samengestelde groep van wetenschappers, huurlingen en farmaceutica-giganten op weg naar dat eiland: ze denken door middel van het tappen van bloed van de drie herleefde dinotypes (landdieren, zeedieren en vliegende dieren) een perfecte combinatie te kunnen maken voor een medicijn tegen vervroegde hartkwalen. Per boot naar het eiland dus. Onderweg pikken ze een gezinnetje schipbreukelingen op dat blijkt aangevallen door onze eigen Mosasaurus, maar die het net hebben overleefd. In een afmattende race tussen zeedieren en bootjes bereiken ze alsnog dat equator-eiland, waarna een lange en vooral gevaarlijke zoektocht begint naar de bloedsamples. En is het overleven tussen deze agressieve dieren al moeilijk, vergeet dan niet hoe lastig mensen onderling naar elkaar kunnen zijn: ieder blijkt een eigen belang te hebben om deel te nemen aan deze jacht.

Met: Scarlett Johansson, Mahershala Ali, Jonathan Bailey, Rupert Friend, Manuel Garcia-Rulfo, Luna Blaise

FIN - song : Alexandre Desplat- Sailing away

Free State of Jones - Gary Ross

Free State of Jones op IMDb (6,9)

Mooie geschiedkundige vertelling. Ik houd er wel van. Dit is het op waarheid gebaseerde verhaal van een oorlog binnen de Burgeroorlog. De zuidelijke staten vechten al tijden een uitzichtloze strijd tegen het noorden en om de troepen gemotiveerd te houden wordt een 10 procentsbelasting ingevoerd op de bezittingen en oogsten van de bevolking. Oorspronkelijk gaat het om het opeisen van 10 procent maar al snel blijkt dat het erop neerkomt dat de bevolking slechts 10 procent van zijn bezittingen (vee, katoen, oogst) mag houden. Dat betekent armoede en uithongering, hetgeen verzet betekent.
Op dat moment is Newt Knight (een bespiegelende doch activistische rol van de steeds meer groeiende acteur Matthew McConaughey) al gedeserteerd. Hij verloor in de strijd het kleine neefje dat hij probeerde te beschermen.
Newt gaat in verzet tegen het leger dat de bevolking kaalplukt. Dat maakt hem tot een opgejaagde, hij vlucht de moerassen in. Waar hij dan weer ontsnapte slaven tegenkomt die geen toekomst meer zagen in het blijven bij hun exploiterende baas, Het komt tot een verbond tussen Knight en de slaven en een klein legertje ontstaat. Terwijl het einde van de burgeroorlog nadert, laait de strijd rondom de vrijstaat op.

Met : Matthew McConaughey, Mahershala Ali. Gugu Mbatha-Raw

Leave the world behind - Sam Esmail

Leave the world behind op IMDb (6,5)
 Leave the world behind op Moviemeter (3,11)

Ja, hier kon ik wel wat mee. Wisselende reacties gehoord op deze, maar mijn vrouw schatte in dat ik dit wel zou gaan waarderen. Klopt, ik ben wel van dit sinistere uitzichtloze sfeertje, zonder dat er meteen aan parallelle werelden en aliens moet worden gedacht. Uitstekend spel van de acteermastodonten in de hoofdrollen, goede doorbraakrol voor de jonge Myha'la die een irritante maar glasheldere dochterrol speelt.

Amanda is er wel even klaar mee, met al die lastige mensen die aan haar hoofd zeuren en die hun dagelijkse ding doen. Ze boekt een weekendje weg, de stad uit: lekker ontspannen in een landhuis in Long Island. Met recht hoor: prachtig huis, zwembadje erbij en een strand in de buurt. Het drukbezette stel komt zelfs weer even aan seks toe, tijd voor elkaar was ze lang niet gegeven. 

Eenmaal op het strand lijkt de ontspanning in te dalen maar die wordt al snel verstoord: een olietanker - die nu nog een stukje uit de kust ligt- raakt stuurloos en koerst recht op het strand af. Paniek, rennen, vluchten: het schip strandt. Geen gewonden, maar wel volop verbazing hoe dit kon gebeuren op wat een relaxdagje had moeten worden.

Eenmaal terug in de vakantiewoning wacht het gezin een nieuwe verrassing: er staan een vader en dochter voor de deur die beweren de eigenaren van het huis te zijn. Ze zijn onderweg gestrand door de verkeerschaos en zouden nu gaarne willen overnachten in de kelder van het huis. Vooral Amanda biedt weerstand, manlief Clay is hier meer open in en biedt ze onderdak. 

Niemand voelt zich meer op zijn gemak, de vakantie voelt niet echt meer als vakantie. Daar komen nog wat dingen bovenop: internet werkt niet meer, men krijgt korte flitsen door als zou de oostkust van de VS volledig gehackt zijn door criminelen, hetgeen de verkeerschaos en de gestrande schepen en vliegtuigen verklaart. Naast de spanning die van buiten komt, komt ook binnenshuis de boel onder druk te staan door de onverenigbaarheid der karakters van de twee gezinnen. Nood breekt wet: men zal moeten samenwerken om deze onverklaarbare ellende te overleven.

Met : Julia Roberts, Mahershala Ali, Ethan Hawke, Myha'la, Kevin Bacon

FIN - song : The Rembrandts - I'll be there for you

Green Book - Peter Farrelly

Green Book op IMDb (8,3)
Natuurlijk zitten er aardig wat gladde momenten in deze film, natuurlijk is het een beetje "racism light". Maar het is wél een echte film, eentje van vlees en bloed. Vaardig gemaakt, vermakelijk, een goed lopend en ook nog eens op waarheid gebaseerd verhaal. En daar overheen dan nog eens het uitmuntende acteerwerk van de heren Mortensen en Ali. Er is weinig mis met deze film, ik begrijp de Oscar-gevoeligheid en ik wil hem bij iedereen aanbevelen.

Tony is een jongen van de gestampte pot. Italiaanse pot dan weliswaar, want hij groeit op in een "klassieke' Little Italy-omgeving. Vele losse baantjes, op een of andere manier sprokkelt hij het eten voor zijn gezin bij elkaar. Het gaat maar net, af en toe moet hij spullen verpanden om de huur te kunnen betalen. Maar dan knocks er opeens een opportunity.
 Het is 1962, het is nog te vroeg voor Selma en MLK. Meesterpianist Don Shirley is vastberaden om een tournee door de zuidelijke staten van de VS te doen. Dat is tamelijk ambitieus. Niet vanwege zijn artistieke gaven, nee: Shirley is ongeëvenaard in zijn melodieën. Het probleem is zijn huidskleur. Don "Doc" Shirley is de eerste zwarte pianist die zoveel successen boekt dat hij recitals mag geven bij de rijke upper class van Amerika. Dat klinkt allemaal leuk, maar de zuidelijke staten zijn nog lang niet zo ver.
De pianoman heeft gehoord van de vaardigheden van Tony en wil hem als zijn chauffeur, roadmanager en troubleshooter mee hebben op zijn reis. Dat begint natuurlijk stroef, want de verschillen tussen de volkse alleseter en de gedistingeerde toetsenmeneer lijken onoverbrugbaar. Spoiler alert: de twee gaan aan elkaar wennen. Maar daarvoor gaat er heel wat water naar de zee.

Er valt wat te lachen in deze film, men gaat op een prettig ludieke manier om met een aantal zware maatschappelijke onderwerpen. Ontroerend bij vlagen, grappig soms maar hartelijk en warm door de gehele film heen. Prima.

Met : Viggo Mortensen, Mahershala Ali, Linda Cardellini

Hidden Figures - Theodore Melfi

Hidden Figures op IMdb (7,9)

Of : hoe verlammend racisme kan werken.
Deze film toont duidelijk aan dat racisme een rem is. Een rem op gelijkwaardigheid, een rem op capaciteit en een rem op samenwerking. Pas als de blik ruimer wordt gezet, onstaat synergie, ontstaat productie en gaat de mens iets bereiken.
Ik vergeef deze film trekjes van drakerigheid, de boodschap is er te belangrijk voor. En , schokkend genoeg: het is een waargebeurd verhaal. Nog maar één generatie geleden ging de westerse samenleving op een gefrustreerde manier om met de medemens. De angst bleek onnodig, er is sindsdien veel bereikt.

Drie jonge zwarte vrouwen proberen hun weg te vinden in de wereld van de ruimtevaart. NASA is altijd op zoek naar de slimste mensen, naar de onnavolgbare wiskundige en de briljante architect. Probleem is dat in het tijdperk waarin de ruimtevaart begon te groeien de rassenscheiding nog volop aanwezig was. Aparte toiletten, aparte werkkamers en aparte behandeling. Je zou het bijna apartheid noemen.
Echter, omdat er een wedstrijd gaande is met de Russen moet alles op alles gezet worden om de eerste te zijn. En de beste. Helaas blijkt dat men daarbij nét over de hoofden heenkijkt van drie vrouwen die ze het beste direct hadden kunnen inzetten. Er is een lange weg voor nodig, er wordt tijd verspild en er wordt vernederd. Dusdanig dat men de wedloop blijkt te verliezen: nét voor de Amerikanen lukt het de Russen om een man de ruimte in te sturen. Dat allemaal in het beslissende jaar 1961. Let op dat jaar, de wereld veranderde. Ook voor u en mij.

Bij vlagen is de film larmoyant, iets te suikerzoet. Maar dat doet niets af aan het verhaal: dat is een signaal aan ons allen. Doe normaal, kijk naar wat iemand kan en niet naar wie iemand is. Pas dan ga je resultaten boeken, pas dan win je wedstrijden, pas dan werk je echt samen. Het is zo simpel. Nee, sorry, het líjkt zo simpel.
Het werd niet de Oscarwinnaar, maar de film incasseerde wel terecht een nominatie voor "beste film". Beetje geschiedenisles kan geen kwaad, ook niet voor de geoefende filmkijker.

Met : Taraji P. Henson, Janella Monae , Octavia Spencer, Kevin Costner, Mahershala Ali , Kirsten Dunst

Moonlight- Barry Jenkins

Moonlight op IMDb (7,8)
Altijd fijn als een film een beetje controverse oproept. En helemaal als ie ondanks die controverse zelfs de Oscar-winnende film wordt. Moonlight wordt huizenhoog bejubeld, hetgeen weer tegenstand oproept van mensen die hem slaapverwekkend dan wel rolbevestigend vinden. Uiteraard moet ieder er het zijne van vinden. Ik zet daarom een stap opzij, even weg van controverse en reputatie, en beschrijf hoe ik de film ervaren heb.
Volgens mij heb ik gekeken naar een indringende film. Vooral in het eerste deel zaten wat mij betreft een aantal confronterende momenten. Chiron is een klein timide mannetje dat veel geplaagd wordt. Al snel leren we waarom: hij is verlegen en bescheiden terwijl hij woont in een rauwe wijk waar armoede en drugs de leefwereld bepalen. Mama is crack-verslaafd, is weliswaar bij vlagen heel lief voor hem maar verwaarloost op schandalige wijze de zorg voor het jonge ventje, dat ook nog eens bezig is te ontdekken waaróm ie nou zo anders is dan al die andere stoere gassies in de straat. Hij is - dan nog latent- homoseksueel en moet regelmatig de hoon van de groep over zich heen laten komen. Alles verandert als hij de steun krijgt van Juan, de wijkdealer. Die ontfermt zich over het jongetje, geeft hem veiligheid en eten en drinken. Op zijn beurt leert Juan weer veel van de ontwapenende vragen die "Little" Chiron hem stelt: het maakt hem duidelijk dat hij juist iemand is die de verslaving van Chiron's moeder in stand houdt.
We leven in drie verschillende levensfasen met de jongen mee: jochie, tiener en uiteindelijk volwassene. Uit alles blijkt dat in de jeugd de kiem gelegd wordt voor zijn moeizaam bestaan. Uiteindelijk kiest hij ervoor om de confrontatie aan te gaan met jeugdvriend Kevin, die hem veel goeds maar uiteindelijk ook het meest kwade heeft gegeven dat hij kon treffen.

Zelf zeg ik: goede film, boeiende film. Meer dan over homoseksualiteit of de zwarte identiteit ging het volgens mij over een moeilijke jeugd. Een jeugd die verantwoordelijk is voor  het leggen van de kiem van veel leed bij een kwetsbare persoonlijkheid. Ondanks liefde, warmte en vriendschap blijkt er al vroeg iets te kunnen worden stukgemaakt. Het kan geen kwaad om deze film te ondergaan en eens te spiegelen hoe veilig je zelf eigenlijk bent opgegroeid, hoe makkelijk het jouw leven verging ten opzichte van die van dit aandoelijke jongmens.

Met : Ashton Sanders, Naomi Harris, Mahershala Ali en Janella Monae