The Frozen Ground- Scott Walker

The Frozen Ground op IMDb
Dit type film, hoe goed gemaakt ook, zal bij mij nooit helemaal beklijven. Trendsetters in het genre uitgezonderd, maar deze seriemoordenaar-film valt niet te vergelijken met een Silence of the Lambs.

Nicholas Cage speelt een rechercheur in Anchorage, Alaska, die op het punt staat zijn baan op te zeggen en naar de "bewoonde wereld" te verhuizen. Op de valreep doet zich een zaak voor die hij weet te linken aan een aantal onopgeloste verdwijningen , ja zelfs moordzaken.
Hij wel, maar niemand in zijn omgeving ziet de verbanden. Sterker nog; men vindt de verdachte een normale man met werk en gezin, die kan zoiets nooit op zijn geweten hebben.
Cage krijgt herhaaldelijk contact met een slachtoffer en ontrafelt stukje bij beetje het mysterie. De onherbergzame ijsvlakten van Alaska blijken veel geheimen te verbergen.

Waargebeurd, zo blijkt. Op zich ook wel knap gemaakt, die race tegen de tijd om de verdachte zover te krijgen dat ie toegeeft en niet meer wegkomt met wat blasé ontkenningen. Voorspelbaar zoals de film toewerkt naar een "A few good men"climax om moordenaar John Cusack door het ijs te laten zakken.
Voor de genre-liefhebber , zeg maar.

The Fifth Estate - Bill Condon

The Fifth Estate op IMDb
Het blijft een bizar verhaal. Hoe kan een virtuele wereld zo bedreigend zijn voor de echte wereld? Dat kan alleen als die echte wereld verrot is, als die ziek is en de zaken anders voorspiegelt dan ze zijn.
Ten enen male veroordeel ik de vervolging van mensen vanwege het vertellen van hun verhaal. Snowdon, Assange en Manning zijn, elk in hun eigen gradaties, mensen die zaken aan de kaak hebben gesteld die door anderen zijn veroorzaakt of uitgevoerd. Ze zijn niet de moordenaars, niet de onderdrukkers, niet de foutieve wapenhandelaars: ze vertellen erover. En dat blijkt een misdaad op zich.

Dit gezegd hebbende, kan iedereen zijn standpunt bepalen aangaande deze film. Die beschrijft de opkomst en het kaltstellen van de Wikileaks-beweging. Assange (een sterk neurotische rol van Benedict Cumberbatch) komt er niet goed vanaf in deze film. Beter gezegd: de persóón Assange krijgt een dubieuze verbeelding, zijn verhaal blijft echter onverminderd sterk. Hoe kan het dat twee kleine computerfreaks de complete westerse wereld omver hacken? Hoe kunnen zij zo'n bedreiging vormen?
De film toont de strijd op diverse fronten: tussen Assange en zijn assistent Daniel Berg, tussen diezelfde Berg en zijn vriendin, tussen de Amerikaanse regering en zijn informatiediensten, tussen Oost en West en tussen de diverse landen onderling. Oordeel zelf wie er zuiver is, oordeel zelf waar uw moraal ophoudt en die van de andere begint.

De film is af en toe iets té modieus , met al dat knipperende schermgedoe, maar dat maakt het verhaal niet minder urgent. Dit mag en dit moet verteld.

Jimmy's hall - Ken Loach

Jimmy's Hall op IMDb
Inderdaad is Jimmy's Hall een film van "lange halen, gauw thuis". Inderdaad is het (lang) niet Ken Loach's beste film. Natuurlijk zien we veel verhaallijnen al lang van te voren aankomen.
Maar toch he... Toch zet Ken Loach met deze jaren 20-30 verfilming opnieuw een sterke metafoor neer voor het huidige, verworden tijdsgewricht. Toch doet hij met een simpel, op waarheid gebaseerd , verhaal van het Ierse platteland opnieuw een uithaal naar het huidige tijdsgewricht waarin de grote stromingen (kerk en kapitaal) het voor het zeggen hebben. Waar de kunst ondergeschikt is. Waar het volk soms niet eens genoegen kán nemen met brood en spelen , simpelweg omdat dat ontzegd, wegbezuinigd of botweg verboden is. Voorbeelden zat in onze huidige tijd, ik denk dat dat de achterliggende gedachte van de socialistische regisseur is geweest bij het maken van deze film. En if not, dan is het in ieder geval mijn associatie.

Ik ben een sucker voor sociale en socialistische films, ik veer op bij volksverzet en ik zal altijd de kant van de kleine man kiezen wanneer hij ten strijde trekt tegen de grootmachten. Dat zit in me. Dociel opgevoed , doch de rebellie wel degelijk in de genen meegekregen. Films als deze maken dat het hart een hupje maakt, dat het gemoed betrokkenheid herkent en dat je blij bent dat sociale strijd bestaan heeft omdat we anders niet waren gekomen waar we nu staan.

Jimmy's Hall is een dorpszaaltje waar enkele lokale initiatiefnemers de plattelandsbevolking bijspijkert in cultuur: dans en muziek, poëzie en sport. Onschuldig, toch?
Onschuldig my ass, denkt de lokale pastoor. Hij is van de oude hel-en-verdoemenis-stempel en mobiliseert zijn volgelingen om dit opkomende goddeloze communisme in te dammen. Dat lukt, doch slechts met grove middelen.

Kies zelf aan welke kant uw sympathie ligt. Dat mag, dat hoort bij dit soort films.

The Grey- Joe Carnahan

The Grey op IMDb
Uitgewoond teruggekomen van een stevige werkweek, bad genomen en toch nog even een film geprobeerd. De weerstand zal niet al te goed geweest zijn, want in beteren doen had ik deze film eerder gezet.
Niet spannend, niet eng, niet verhalend, gewoon een sequentieel verhaaltje van de overlevers van een vliegtuigongeval. Ze landen , ergens in het koude Alaska, in een gebied dat gedomineerd wordt door wolven. En dus valt er -volgens het 10 kleine negertjesprincipe- met de regelmaat van de klok eentje af , terwijl zij hun tocht terug naar de bewoonde wereld proberen te maken.

Saai.

A thousand times goodnight - Erik Poppe

A thousand times goodnight op IMDb
Ondanks het onderwerp een fijne film. Eigenlijk moet ik zeggen: onderwerpen. De film bevat namelijk twee continue verhaallijnen: die van een wereld in brand en die van een gezin onder druk van de relationele banden en verantwoordelijkheden.

Becca is fotografe, en niet zomaar een. Ze schiet haar plaatjes in de brandhaarden van de wereld. De film start als ze aanwezig is bij het optuigen van een zelfmoordterroriste in de omgeving van Kabul. Ze registreert, maar ze doet niets. Ze houdt niet tegen, ze wil de wereld laten zien wat er speelt.
De bom gaat af, midden op de markt. Naast een fors aantal doden raakt ook Becca zelf gewond.

Als ze bijkomt in het ziekenhuis is haar man bij haar, die brengt haar thuis. De kinderen tonen hun ongerustheid, de man geeft aan niet verder te kunnen als zij haar leven in de waagschaal blijft stellen. Dat kan hij niet aan, dat kan het gezin niet aan.
Becca neemt afstand, doet uitermate haar best maar komt terecht in een intern conflict. Staat haar eigen kleine wereldje wel in verhouding tot de echte problemen in de wereld? En moet ze die niet blijven tonen?

Op schitterende wijze toont deze film hoe een gezin worstelt met de toestand in de wereld. Aan de ene kant is het belangrijk dat men zich om de medemens blijft bekommeren, aan de andere kant verbeter je de wereld pas echt als je aan de keukentafel - met je eigen puberdochter- begint. Erg goed weergegeven, Prima film.

Margaret- Kenneth Lonergan

Margaret op IMDb

Margatet is een tienermeisje in de highschoolleeftijd, volop in de ontdekking van het leven. Juist op de dag dat ze voorzichtig begint met daten met een schoolvriendje, is ze getuige van een dodelijk ongeval. Een ongeval dat mede haar schuld is omdat zij de buschauffeur afleidt die het ongeluk veroorzaakt. Ze staat het slachtoffer bij in de laatste momenten en is diep onder de indruk als ze thuiskomt.
Volgens verwachting ontwikkelt ze zich gaandeweg steeds sterker, ze begint het ongeluk te verwerken maar toch begint haar geweten te knagen. In de lichte paniek die zich na het ongeluk van haar meester maakte, heeft ze bij de politie een verklaring afgelegd die de buschauffeur ontziet. En daar heeft ze spijt van, want hij heeft wel iemand doodgereden. Mede door haar aanwezigheid zelfs, dus voor een deel ook haar schuld.
In haar drang om het geweten te sussen en schoon schip te maken, ontziet ze niets of niemand. Moeder, vader, vriendjes, medestrijders tegen "het onrecht" : iedereen krijgt vegen uit de pan van de onvolwassen doch overdreven mondige dame. (Ze krijgt het voor elkaar dat je als kijker een hekel aan haar krijgt en dat je hoopt dat haar strijd voor rechtvaardigheid mislukt).

Een lange, doch sterke coming-of-age film die scherp aangeeft hoe moeilijk het voor de huidige mens is om maar zoveel ontwikkelingen getuige te zijn. Mensenleven-bepalende ontwikkelingen, in dit geval. 2,5 uur geboeid kijken. Knappe acteerprestatie van Anna "the Piano" Paquin.

Penthouse North- Joseph Ruben

Penthouse North op IMDb
Ternauwernood overleeft ze een zelfmoordaanslag. Ze wordt blind, dat wel, en ze kan dus haar baan als oorlogsfotografe nooit meer uitvoeren. Wel kan ze rustig met haar vriendje leven en wonen in een chique penthouse in een dito Newyorkse wijk.
Kabbel de kabbel, totdat ze op oudejaarsavond plots in haar huis overvallen wordt. De inbreker is op zoek naar haar man, krijgt geld en andere duistere waar van hem. De dame weet nog niet dat haar man dan al vermoord is, ze ziet hem simpelweg niet liggen in de keuken waar ze net doorheen ging.
Als die confrontatie er eenmaal wel  is, groeit het besef dat het deze man menens is. Op kunstige wijze weet ze te ontsnappen, maar ze loopt rechtstreeks in de handen van de handlanger, die al gealarmeerd is.
Een naar spelletje ontstaat, in dat o zo chique penthouse. Gaat ze hen vertellen waar de spullen liggen of weerstaat ze hun dreigementen en martelingen?

Zo'n film. Niet heel erg voor mij..