Salmon fishing in the Yemen - Lasse Halström

Salmon fishing in the Yemen op IMDb
Toevallig eens een keer een feelgood gisteravond. Daar waren we blijkbaar aan toe. Op andere avonden had ik wellicht dit prettige niemendalletje neergesabeld, maar gister kwam ie me goed toe: prettige acteurs (voor elk wat wils) , een avontuurlijk verhaaltje en her en der wat losse humorflodders.

Stugge, ietwat autistische wetenschapper wordt benaderd door PR-bureau om voor een puissant rijke sjeik een project op te zetten zodat ie in zijn thuisland Jemen zijn favoriete hobby kan gaan beoefenen.
Zo lijkt het althans, later in de film legt de sjeik uit dat het hem ook te doen is om een industrie op te zetten in zijn woestijnachtige land en daarmee meteen een duurzame vergroening toe te passen.
Waar t om gaat: hij bouwt midden in de woestijn een dam, creërt daarmee riviertjes waar perfect de zalm in zou kunnen gedijen. En die zalm moet uit Groot Brittanië komen. En het project dient wetenschappelijk opgezet te worden.

Allemaal ingrediënten voor een avond mooie plaatjes kijken, hier en daar een glimlach. De film haalt daarmee zijn gewenste voldoende.

Skyfall - Sam Mendes

Skyfall op IMDb

Omdat ze altijd zeggen dat je de nieuwe James Bond gewoon moet gaan zien, omdat ie altijd van meet af aan tot de filmhistorie behoort, omdat deze nog een predikaatje "verantwoorde film" mee kreeg, omdat ik van de regisseur meerdere mooie films gezien heb en omdat m'n vrijdagmiddag plotseling een gat in de agenda kende: om die redenen ging ik naar Skyfall.

Pluspunten:
Stukje Istanbul. Iets meer bespiegeling dan in eerdere films. Een gedegen Judi Dench. En heerlijk om Albert Finney weer te zien.

Minpunten:
wel erg veel bommen en knallen en kapotte auto's. En weinig Martini.

Er tussenin: Javier Bardem is nooit een straf om naar te kijken , maar was hier een mindere schurk dan in "No country for old men". En Adele kan ik wel hebben, dus haar liedje kwam prima binnen.

Niet echt een film voor mij, bij deze film had ik veeel meer het gevoel dat ik naar een 2,5 uur durende film zat te kijken dan bij de titel hieronder. Maar ik laat m volgende keer met alle plezier weer aan anderen over.

The Master - Paul Thomas Anderson

The Master op IMDb

Die blijft nog wel een paar dagen onderhuids, deze film. Ik ben er nu- na een nachtje slapen- nog niet uit hoe heel erg goed hij eigenlijk is. Goed, dat sowieso. Waanzinnig goed geacteerd, dat ook.

Maar het is het verhaal dat je bezighoudt: het is aan de kijker om te responderen op het charlatangedrag van de sekteleider. Ben je er gevoelig voor? Zegt ie eigenlijk zinnige dingen? Praat ie poep? Zou jij ooit voor zulke praatjes vatbaar zijn?

Dat is het knappe van deze film: zelf ben ik een man met een tamelijke weerzin tegen massahysterie en religieuze waanzin , dus ik ga wellicht anders in de zaal zitten dan andere mensen. Maar ik moet een reeks petten afnemen voor regisseur P.T. Anderson ("There will be blood" en het onovertrefbare "Magnolia") die zorgt voor een inkijk en inkeer-moment.

De conclusie dat de manipulator niets is zonder de gemanipuleerde is terecht. De conclusie dat de gemanipuleerde óók naar de kloten was gegaan als hij niet in de sekte beland was, idem . De conclusie dat het spel van aantrekken en afstoten een replica is van het ware leven met vriendschappen en relaties, dito.

Schitterend dat regisseur Anderson , hoofdrolspeler Joaquin Phoenix en mijn favoriet Philip Seymour Hoffman me dit allemaal als huiswerk meegeven na de film. Ik neem deze nog een tijdje mee, ik voel me zelfs ingescript.

Take Shelter - Jeff Nicholls

Take Shelter op IMDb

Een prettige dreiging zit er in deze film. Met overtuiging speelt Michael Shannon hier een man die langzaam doordraait. Nachtmerries over een aankomende "moeder aller stormen" maken dat ie zijn voorbereidingen gaat treffen: hij bouwt een ondergrondse schuilplaats, legt voorraad aan en zorgt dat ie apparatuur heeft om met zn gezin te overleven.
Zijn omgeving merkt zn vreemde gedrag op en brengt hem aan t twijfelen. Is het wel wat het is, of zijn dit voortekenen van eenzelfde psyschisch ziektebeeld als dat van zijn moeder?

Een continue spel tussen droom en waarheid, tussen gekte en waakzaamheid. Niet wereldschokkend, maar zeker onderhoudend. 

Anton Corbijn inside out - Klaartje Quirijns

Anton Corbijn inside out op IMDb
Het zal wel voor de meeste documentaires gelden , dat ze alleen interessant zijn voor de kijker als het onderwerp in kwestie hem/haar ook boeit. Zo geldt voor deze dat je weinig lol zult beleven als je niets met beeld in het algemeen en fotografie in het bijzonder hebt. Of met muziek, of met film.
Je zou nog geboeid kunnen raken door de getroubleerde persoonlijkheid die Corbijn in wezen is, een man die moeilijk tot genieten komt en een ongelooflijke bewijsdrift in zijn werk legt.

Voor alle anderen is het genieten: kijken naar een parade aan beroemde sterren (als Corbijn niet met/voor je gewerkt heeft, doe je er feitelijk niet toe), kijken naar de gedegen voorbereidingen die de man treft voor zijn fotografie en films.
Kijken naar zn opmerkelijk losse omgang met de groten der aarde, die in schril contrast staat met zijn omgangsmoeite met de rest van de mensheid.

Ik heb genoten, maar ja: ik ben dan ook gek van muziek, van film en van fotografie. Bekijk het maar!

Un amour de jeunesse- Mia Hansen-Love

Un amour de jeunesse op IMDb
Jeugdliefdes: lust of last? Dat is de grote kernvraag in deze film.
Typisch Frans scholierenmeisje (dartel, donkerharig en donkerogig, speels en toch serieus) denkt in haar vriend Sullivan de liefde van haar leven te hebben ontmoet, maar onderschat de avontuurlijkheid van haar vriend. Die wil nog niet voor zn leven vast zitten en wil dus per se met vrienden een reis naar Zuid-Amerika maken.
Het contaact verwaterd en daarmee de liefde . Meisje is ontroostbaar en wil het leven uit. Dat mislukt en langzaamaan klimt ze er bovenop.
Ze gaat studeren en ontmoet een zeer interessante docent. Dat leidt tot amoureuze taferelen en het leven lijkt haar beslissende slag geslagen te hebben. Totdat ze plots weer contact krijgt met Sullivan.
Wat is sterker? Haar verworvenheden, haar jeugdliefde of juist het feit dat die haar toentertijd in de steek liet?

De film begint een beetje als tienerfilm maar pakt gaandeweg een goede setting en ontwikkelt zich tot fraaie coming-of-age/

Sister (L'enfant d'en haut)- Ursula Meier

L'enfant d'en haut op IMDb

Moeilijke film. Geen echt goede, maar zeker ook geen slechte film. Vooral een film die het eindoordeel aan de kijker laat. Want wat zegt die laatste scene in die skilift eigenlijk?

Sister (zoals de internationale titel) van deze Zwitserse film luidt, is een film over een randfiguurlijk jochie van twaalf, die in zijn dorp (een luxe ski-oord) rondstruint om alles te jatten wat los en vast zit. En vervolgens te verpatsen zodat ie eten en toiletpapier kan kopen voor zichzelf en zijn zus.
Zij is een slappe dame die van baantje naar baantje hobbelt en het nergens kan vinden. Hij is de eigenlijk de man in huis, ondanks dat ie slechts twaalf is en niet eerlijk aan zijn geld komt.
Dat kan natuurlijk niet lang goed gaan: Hij wordt betrapt en hem wordt verboden zich nog op of om de skipiste en de hotels te begeven. Daarmee is hij zijn inkomsten en zijn bestaansrecht kwijt.

En bovendien komt er dan nog die aparte wending aan het verhaal als hij een ontboezeming doet aan het vriendje van zijn zus. Het wringt allemaal een beetje.

Mooie beelden, wrange beelden. En ook hier: her en der denk je dat ze de weg omhoog vinden.