Langs het tuinpad van mijn vader..

stond ik vanmiddag weer eens ouwerwets een borrel te drinken! (hoewel, maar enkelen genuttigd, ik moest mijn dames nog naar huis chaufferen!).
vanmiddag de jaarlijkse kermisborrel in de tuin van het ouderlijk huis gehad. Iedereen weer een jaartje grijzer, pafferiger of kaler, maar ook zeker gezelliger, aanhankelijker en opener. Toch een erg fijne traditie, er zitten echt mensen tussen die ik nu weer kon groeten met 'tot augustus 2006 he...".

bleek er eindelijk ook een neven- en nichten reunie op stapel gezet te worden. geen familie zo divers als de onze denk ik, ik heb neven die ik zeker dertig jaar niet meer gezien heb, enkelen voor mijn gevoel zelfs nog nooit. kan dus op zich geen kwaad..

wat verder overheerste was een algemeen "magere hein"gevoel. Mijn ouders, de oorspronkelijke eigenaren van de tuin die nu mijner broeders eigendom is, waren er al lang niet meer. sinds een jaar ontbreekt ook broer piet, sinds een week ontbreekt - zie onder- buurjongen Pierre: het was voor sommigen een beetje te veel.
Maar gelukkig beseffen we dat die traan zo ongeveer de buurman van de lach is. zijn we dus niet uit de weg gegaan, dan maar sentimenteel....


Ben nu weer een paar dagen hoogtevrees wegwerken (hoe hoog is die Hoge Veluwe eigenlijk??), vanf woensdagavond of donderdagochtend weer digitaal beschikbaar als uwe blogger. toddan!!