Just not film

Heb gisteravond mijn hervonden bewegingsvrijheid gevierd met een tred naar het filmhuis. Daar zag ik "Dear Wendy", de jongste Thomas Vinterberg (oooooh, Festen!).

Na "Land of Plenty", de Wim-wendersfilm die ik vorige week zag, was het de tweede prent in korte tijd die Amerikaas huidige leefwijze scherp op de korrel neemt.

Waar Vinterberg zijn pleidooi tegen wapenbezit echter na een sterk psychologisch begin helaas afsluit met een belabberd, ongeloofwaardig en overdadig einde, liet Wenders zien dat zijn blik op de huidige terrorismedreiging beter naar voren komt naar mate je op ingetogen wijze laat zien hoe beinvloedbaar de psyche van de mens is.
De hyper-Amerikaanse officer die op elke hoek een mogelijke terrorist ziet en achtervolgt - verdomd,t is wéér een moslim-, komt er langzamerhand achter dat de zaak iets genuanceerder ligt.

LAND OF PLENTY is een absolute mustsee voor elke paranoide politicus of politiek-geinteresseerde die denkt dat ook bij ons de bommen in rijen voor ons klaar liggen, dat men vast van plan is ons elk moment aan te pakken.

Wenders flikt het weer!!