Oorlogsfilm zijn en toch een beetje een "niets-aan-de-hand-gevoel" geven. Deze film lukt het. Want hoewel de oorlog dominant aanwezig is in de film (en zelfs de rol en functies van de spelers bepaalt) blijft de film vooral draaien om de intermenselijke contacten. Slechts zijdelings zien we het leed en de verwoestingen die oorlog brengt, veel meer gaat deze film over het gevoel dat mensen er aan over moeten houden, over de moraal die dient te worden opgekrikt.
Catrin Cole woont samen met een kunstenaar. Ze zijn uit Wales naar London gekomen voor de kansen, maar hadden de oorlog niet zien aankomen. Haar "man" heeft aan de oorlog in Spanje een wond en daarmede een gedeeltelijke arbeidsongeschiktheid over gehouden, waardoor het sappelen is om te overleven. Het lukt Catrin een baan te veroveren op het Ministerie van Informatie: ze gaat aan de gang met ondersteunende schrijfwerkzaamheden op de filmafdeling. Uiteraard drijft die in die dagen vooral op propagandafilms en de teksten van Catrin zijn dan ook vooral obligaat.
Alles verandert wanneer ze een interview doet met een publiciteitsschuwe tweeling, die een heldendaad zou hebben verricht in de Duinkerken-evacuatie. Eenmaal terug op kantoor dikt Catrin het verhaal flink aan en ze groeit in haar rol als scriptschrijver. Haar verhaal slaat aan, het ministerie ziet propagandistische kansen in de verfilming van dit verhaal, dat moeiteloos de moraal van de Britten zou kunnen opkrikken.
Dat gaat natuurlijk niet zonder slag of stoot en de intensieve samenwerking van Catrin met haar twee mede-scriptschrijvers begint op diverse vlakken enige spanning op te wekken.
Een prachtige bijrol is er voor Bill Nighy, die een alle kanten op schmierende acteur-op-leeftijd speelt.
Met : Gemma Arterton, Bill Nighy , Sam Claflin
Geen opmerkingen:
Een reactie posten