Posts gesorteerd op relevantie tonen voor zoekopdracht there will be blood. Sorteren op datum Alle posts tonen
Posts gesorteerd op relevantie tonen voor zoekopdracht there will be blood. Sorteren op datum Alle posts tonen

zaterdag, augustus 06, 2022

There will be blood - Paul Thomas Anderson

 

There will be blood op IMDb (8,2)

There will be blood op Moviemeter (3,75)

Opnieuw bekeek ik deze film, voor de vijfde of zesde keer ditmaal. Wat mij betreft een van de allerbeste films van de laatste 20 jaar: het majestueze verhaal van Daniel Plainview, de oliebaron die boven alles een verstikkende egoïst is, maar die door het lot een vaderrol krijgt toegeschoven door zich over het zoontje van een verongelukte medewerker te ontfermen. Naarmate de boringen succesvoller worden en Plainview een zakenman wordt om rekening te houden, komt hij meer en meer in conflict met de gegoede burgerij en - dat vooral - met de kerk, dit in de persoon van de fanatieke priester Eli Sunday. In een genadeloze eindscene confronteren de twee elkaar met hun verschillende levensopvatting. 


Daniel Day Lewis, toch al een van de allerbeste acteurs van zijn tijd, is hier op zijn ongelooflijke top: diep kruipt hij in de huid van een onsympathieke en toch begrijpbare man. Hier kun je geen Oscars genoeg voor geven. Vijftien jaar na verschijning nog steeds een 8,2 op IMDb, need i say more? 


Omdat ik destijds nog geen filmblog schreef, heb ik de film nooit gerecenseerd. Eerder publiceerde ik al wel dit stukje, 9 jaar geleden zat ik al in die modus, en 13 jaar geleden dus ook al. Afgelopen seizoen van onze filmquiz koos ik de doopscene tussen Daniel Day Lewis en Paul Dano uit om op green screen na te spelen. Zo onder de indruk, voor mij staat deze film echt in mijn eeuwige top 5. 



vrijdag, mei 31, 2013

There will be blood- Paul Thomas Anderson

There will be blood op IMDb
Dat doe ik niet gauw, hier een film bespreken die ik al eerder zag. Meerdere keren eerder zag, zelfs. Maar voor deze maak ik graag een uitzondering omdat het een film is die alle zintuigen raakt: twee-en-half uur van intens mooie plaatjes, intens acteerwerk, intens en ten dele historisch verhaal, intens zware onderwerpen : dat werkt in op een mens. En zeker op een filmliefhebber, die doorgaans toch al zo zintuiglijk bezig is.

Het verhaal hoef ik hier niet opnieuw te vertellen toch? Het enige dat ik nogmaals meld: ALS je deze nog niet kent, ga m zien. Om de combi van religie en handel, om vader-zoon relaties, om armoede en ongekende rijkdom. Maar vooral om ongekend goed acteerwerk. Ga m zien, ga m zien. Enneh: ga m toch zien!!

vrijdag, januari 28, 2022

Licorice Pizza - Paul Thomas Anderson

Licorice Pizza op IMDb (7,9)

Licorice Pizza op Moviemeter (3,85)

Op geen mijlen afstand benadert deze film de impact van "Magnolia" of "There will be blood"  maar toch he: wat maakte PT Anderson weer een heerlijke film. Anders dan in genoemde voorgangers kiest Anderson hier voor een lichtvoetig verhaal waarbij het vooral draait om sfeer. En, het moet gezegd: hij slaagt daar volledig in. Vermakelijk, onderhoudend, de vaart erin en ook nog eens ontwapenend acteerwerk van twee nieuwe sterren. Aandoenlijk is het om Cooper Hoffmann te zien bewegen en blikken als twee druppels water met zijn betreurde vader Philip Seymour Hoffmann. Maar de absolute ster van deze film, de tintelfrisse spil van deze ruim 2 uur vermaak is Alana Haim, een van de zingende zusjes die de folkpop-band HAIM vormen. (de zussen spelen overigens ook in deze film de zussen, zoals de filmouders van de Haimpjes ook in het echt de ouders zijn). Alana zorgt voor een glimlach, zorgt voor tempo en lijkt onbevreesd de battle met de camera aan te gaan. 

Het verhaal is oersimpel, doch meeslepend: een 15-jarige jongen ziet bij de jaarlijkse schoolfotosessie de vrouw van zijn dromen. Hij is er zeker van dat zij later als Mrs Gary Valentine zal worden aangekondigd. Maar de leeftijd is het grote probleem: Gary is 15 , Alana is 25.
Aanvankelijk vindt ze hem een grote praatjesmaker, maar verdomd: Gary maakt wel bepaalde dingen waar. Hij is een acteur in wording, heeft al enig geld om handen en is kind aan huis in de plaatselijke restaurants. Cola in plaats van alcohol, maar Gary weet dat dit slechts een kwestie van tijd is. Onvermoeibaar maakt hij Alana het hof, maar zij kan en mag niet toehappen: een relatie met een minderjarige zou strafbaar zijn, ook in het wat vrijere Los Angeles van de jaren 70. Ze vindt Gary echter wel heerlijk als gezelschap, de jongen is inventief en lief, hij durft te dromen. 
Terwijl Alana moeite doet om liefde en waardering te zoeken bij volwassener mensen, keert ze steeds weer teleurgesteld terug bij dat lieve en aandachtige jochie en zijn vriendjes. Onophoudelijk verzint Gary bezigheden en zelfs bedrijfjes om Alana maar duidelijk te tonen dat hij het echt helemaal gaat maken. Waarmee, dat blijkt later wel. 

Een visueel feestje, heerlijke soundtrack, vintage kleding en vormgeving. Paar illustere bijrollen van Sean Penn, Tom Waits en een ridicule Bradley Cooper, deze film heeft het allemaal. Het is vermaak, puur vermaak. 

Met : Cooper Hoffmann, Alana Haim. 

 FIN - song : Taj Mahal - Tomorrow may not be your day 

maandag, januari 26, 2009

Joris Goedbloed

Zag gisteren opnieuw mijn nummer 1 film van 2008, dit omdat mijn lief zich afvroeg waar die hoge positie vandaan kwam.

De volle twee-en-half uur zat ik opnieuw volledig gefascineerd te kijken naar de acteerprestatie van Daniel Day Lewis én de regieprestatie van P.T. Anderson.
Een regisseur die het voor elkaar bokst om 2 films in mijn top 3 van de afgelopen tien jaar te krijgen, die moet tot de absolute topklasse behoren.

"There will be blood" heeft alles wat een filmkijker nodig heeft: herkenning én afkeer, prachtige beelden én prachtige rollen, verwording én catharsis.

Zo prachtig als de hoofdrolspeler aantoont dat religies vals zijn (en dito de meeste religieuzen), zo prachtig zet hij zichzelf te kijk in zijn eigen doorgeslagen overtuiging: ook het gouden kalf is het aanbidden niet waard, dat leidt slechts tot vereenzaming en verplatting van gevoelens.

Goh, ik zou eigenlijk willen dat deze film nog een keer een oscar kon winnen..

zondag, mei 31, 2015

The Good Heart- Dagur Kari

The Good Heart op IMDb
Fijne film. Eerder dan een goede film. Het fijne zit hem in het verhaal dat verteld wordt en dat neerkomt op "wie goed doet, goed ontmoet". Zelfs de meest norse, chagrijne en zelfdestructieve mens kan op een punt in zijn leven komen waarin hij een ander nodig blijkt te hebben. En blijkt dan toch ook wel sporen te vertonen van menselijkheid, van inlevingsvermogen.
Jacques is eigenaar van een bar, leidt een stevig ongezond leven. Het nachtelijke werk, de hoeveelheid drank en zijn dagelijkse portie peuken maken hem hartpatient. Vier hartaanvallen al achter de rug en in het ziekenhuis bij de vijfde ligt hij plots naast een suïcidale dakloze, die net een mislukte poging heeft gedaan.
Ze revalideren samen en er ontstaat enige genegenheid. Als ze allebei ontslagen zijn uit het hospitaal, knaagt er wat bij de oude mopperaar. Hij is niet meer de jongste, hij is alleen en hij valt regelmatig weg uit zijn zaak. Hij besluit de dakloze op te zoeken en hem onderdak te bieden. Uiteraard vraagt hij een wederdienst: hij wil de jongen opleiden tot zijn opvolger. Dat gaat natuurlijk met horten en stoten. De jongen is in zijn ogen veel te vriendelijk om de Spartaanse taak van barman/luisterend oor te spelen. Toch blijkt de jonge het langzamerhand onder de knie te krijgen en de duobaan van brombeer naast vriendelijke gastheer lijkt te werken. Totdat...
Totdat de verhoudingen verstoord worden en er een jongedame de bar in komt. Ook zonder slaapplaats, ook zoekende. De opleiding stokt, de jongeman verliest zich in interesse voor de dame. En dat brengt een verandering met zich mee: langzamerhand verschuiven de karaktertrekken van alle spelers in dit driehoeksspel. De norse wordt vriendelijk, de zoekende wordt een blijver en de vriendelijke man verstrakt. Op naar de climax.

Goed spel opnieuw van de vaak wereldvreemd acterende Paul Dano (o.a. There will be blood). Fijne film van de talentvolle Ijslandse regisseur (o.a. Noi Albinoi). Oudere titel al, maar toch wel aanbevelenswaardig.

vrijdag, januari 25, 2013

The Master - Paul Thomas Anderson

The Master op IMDb

Die blijft nog wel een paar dagen onderhuids, deze film. Ik ben er nu- na een nachtje slapen- nog niet uit hoe heel erg goed hij eigenlijk is. Goed, dat sowieso. Waanzinnig goed geacteerd, dat ook.

Maar het is het verhaal dat je bezighoudt: het is aan de kijker om te responderen op het charlatangedrag van de sekteleider. Ben je er gevoelig voor? Zegt ie eigenlijk zinnige dingen? Praat ie poep? Zou jij ooit voor zulke praatjes vatbaar zijn?

Dat is het knappe van deze film: zelf ben ik een man met een tamelijke weerzin tegen massahysterie en religieuze waanzin , dus ik ga wellicht anders in de zaal zitten dan andere mensen. Maar ik moet een reeks petten afnemen voor regisseur P.T. Anderson ("There will be blood" en het onovertrefbare "Magnolia") die zorgt voor een inkijk en inkeer-moment.

De conclusie dat de manipulator niets is zonder de gemanipuleerde is terecht. De conclusie dat de gemanipuleerde óók naar de kloten was gegaan als hij niet in de sekte beland was, idem . De conclusie dat het spel van aantrekken en afstoten een replica is van het ware leven met vriendschappen en relaties, dito.

Schitterend dat regisseur Anderson , hoofdrolspeler Joaquin Phoenix en mijn favoriet Philip Seymour Hoffman me dit allemaal als huiswerk meegeven na de film. Ik neem deze nog een tijdje mee, ik voel me zelfs ingescript.

zaterdag, september 20, 2008

There will be blood

Een weekje heb ik er nu aan kunnen wennen: er staat een datum vast waarop Begtje voor de rechter verschijnt, het culminerende moment van een explosieve strijd waarin steeds meer deuren hard dichtklapten.
Ben de messen stevig aan het slijpen, er gaat hard geprikt worden. Steeds gaat mijn gedachte uit naar de kant waarop het dubbeltje zal vallen: wordt het mijn eerste stap ooit richting veroordeling of wordt het mijn derde zege in successie op rechters en vooral tegenpartijen?
Verliezers zijn er alvast ook, al moet ik zeggen dat ik voor eeuwig hun kant zal kiezen: simpelweg omdat ik hun vader ben.

zaterdag, september 27, 2025

One Battle After Another - Paul Thomas Anderson

One Battle After Another op IMDb (8,5)
 One Battle After Another op Moviemeter (4,31)

One Battle After Another op Wikipedia

Het is natuurlijk een oneerlijke vergelijking, want zo goed als "Magnolia" wordt het misschien wel nooit meer. Die al bijna 30 jaar oude film staat al bijna 3 decennia verankerd in mijn persoonlijke top-3, het was een vroege piek in het werk van Paul Thomas Anderson. Niet dat ie zich daarna achterover liet leunen hoor, denk alleen maar aan het fenomenale "There will be blood", maar latere titels bleven niet allemaal zo geweldig goed hangen als genoemde twee. Edoch; altijd een belevenis als hij nieuw werk brengt en dat is hier weer net zo waar. Een film met een ongelooflijke vaart, met onderkoelde humor en hardrealistische actie, de drie uurtjes in de zaal vliegen voorbij. 

Van meet af zitten we vol in de actie: we monsteren aan bij de militante actiegroep "The French 75". Bevrijdingsacties gericht tegen mensenhandel, overvallen en aanslagen tegen corrupt kapitalistische instellingen: de groep flitst van verzet naar verzet, daarbij de Amerikaanse overheid en haar ICE-achtige knokploegen tot het uiterste tergend. De net iets te flegmatieke Pat Calhoun en de agressief-strijdlustige Perfidia Beverly Hills coördineren veel van die acties, Perfidia vindt daarbij tussen het schieten en binnenvallen door nog tijd voor romantische experimenten. Zo eist ze seks met Calhoun terwijl de net geplaatste bom op knallen staat, dito doet ze dat met de dan vers gegijzelde legercommandant Lockjaw. Die laatste zweert wraak, al moet hij er jaren over doen om de verzetsgroep op te rollen. Hij krijgt uiteindelijk Perfidia te pakken en leert al snel dat hij de biologische vader is geworden van haar dochter. Terwijl Perfidia onder druk doorslaat bij de straffe verhoren, bereidt ze toch haar vlucht uit het safehouse voor. 

We springen 15 jaar verder: Lockjaw is nooit gestopt met zoeken naar The French 75, waarmee hij positief in beeld komt bij The Christmas Adventurers, een iets te softe naam voor een KKK-achtige groep machtige blanke mannen. Lockjaw is vereerd dat hij is genomineerd voor lidmaatschap, maar beseft dat zijn korte fling met een gekleurde activist die benoeming in de weg kan zitten. Hij moet dus op zoek naar zijn dochter, die van niets weet en argeloos opgroeit bij haar zorgvader. En dat blijkt..meneer Calhoun. U voelt het al: het heden zal met het verleden worden geconfronteerd.

Met: Leonardo Di Caprio, Sean Penn, Benicio del Toro, Regina Hall, Teyana Taylor, Alana Haim, Chase Infiniti

FIN - song : Tom Petty & the Heartbreakers- American Girl
Gezien in : Cinema Oostereiland

Vier Minus Drei (aka Four Minus Three) - Adrian Goiginger

Vier minus drei op IMDb (7,6)   Vier minus drei op Moviemeter (4,28 !!) Vier minus drei op Wikipedia Hé? Ik hoor u denken: maar die heb je t...