The Odyssey - Christopher Nolan

The Odyssey op IMDb (8,5)
 The Odyssey op Moviemeter (3,99)

The Odyssey op Wikipedia

Van de week repte ik er elders al over: heb het al heel erg lang niet meer meegemaakt dat zóveel mensen het erover hebben. Dat ze naar deze film gáán of dat ze hem net gezien hebben. Er is altijd wel een veelbesproken film van het moment maar zoals het nu rond deze boekverfilming van een ééuwenoud boek gaat, is voor mij ongekend. Het heeft natuurlijk met meerdere dingen te maken. De sterrencast bijvoorbeeld (Matt Damon, Robert Pattinson, Anne Hathaway, Tom Holland, John Leguizamo, Charlize Theron, Samantha Morton, Zendaya. Among others) of de gebruikte technieken van de superieure cameraman Hoyte van Hoytema. Allemaal goede redenen, ik denk echter ook dat het voor een fors deel te maken heeft met de reputatie van de beste regisseur van dit moment. Christopher Nolan durft, is maniakaal met zijn vak bezig, schuwt de controversiële boodschap niet en, belangrijkste van alles, kan gewoon ongelooflijk goed verhalen vertellen. Ter illustratie: mijn broer (die wél het gehele gymnasium doorliep itt ondergetekende afhaker) zat tegelijkertijd in een bioscoop iets verderop in Amsterdam-Noord: hij wilde controleren of zijn leraren van destijds hem wel op de juiste manier door Homerus hebben geleid. We appten na afloop over onze wederzijdse beleving: hij zag enkele vrijheden van de regisseur door de vingers, ik legde veel nadruk op de sombere boodschap die Nolan in de lange wereldreis van Odysseus legde. Ieder van u die de film zag of gaat zien, zal een andere conclusie kunnen trekken. Omdat de film gewoonweg héél erg veelzeggend is. Topvermaak.

Koningin Penelope is het wachten misschien wel zat, toch wacht ze voort. Haar man Odysseus is al anderhalf decennium van huis: hij ging om de Trojaanse Oorlog te winnen (overzeese verhalen vertellen haar dat hij dat ook deed) maar raakte daarna hopeloos verdwaald op de wereldzeeën. Terwijl haar volk eist dat ze opnieuw trouwt en daarmee een nieuwe koning van het rijk aanstelt, blijft zij hopen op de terugkeer van haar sterke vent: ze gelooft simpelweg niet dat hij dood is. Zo denkt ook haar zoon Telemachos erover, hij gaat zelf op zoek naar de wegen van zijn vader.
Ondertussen zien wij Odysseus verdwaasd over stranden dwalen: hij is niet alleen de weg, maar ook grotendeels zijn geheugen kwijt. Dat is misschien maar goed ook, daarmee is hij mogelijk ook de ontberingen vergeten waaraan hij zijn mannen onderweg heeft blootgesteld. Na Troje moest hij langs de heks Circe, voer hij tussen Scylla en Charybdis en streed hij met de Cycloop (die het onderspit dolf, waarna zijn vader Poseidon uiteraard wraak nam door de zee voor Odysseus levensgevaarlijk te maken). In zijn meest heldere momenten beseft Odysseus dat hij naar huis moet, maar ook dat hij tot een vredesovereenkomst met de Hades moet komen. Doet hij dat niet, heeft geen van zijn mannen ooit zielenrust. En hij dus ook niet.

Met; Matt Damon, Robert Pattinson, Zendaya, Anne Hathaway, Tom Holland, John Leguizamo, Samantha Morton, Charlize Theron, Elliot Page, Mia Goth

Gezien in : Eye Film
FIN - song : James Blake - When i'm home

The Drama - Kristoffer Borgli

The Drama op IMDb (7,5)
 The Drama op Moviemeter (3,56)

The Drama op Wikipedia

Met niet al te hoge verwachtingen naar de zaal gegaan gisteren, maar ik kwam er met opgeheven hoofd uit vandaan: deze film wint gaandeweg aan kracht, na de catharsis is opeens alles én iedereen in disbalans. Dat brengt lucht in de karakters, die pas dan ontwikkeling krijgen. De twee "poster children" die de hoofdrollen spelen, zag ik beiden al eerder de afgelopen jaren: Robert Pattinson heeft daarin bij mij iets meer credits (dankzij zijn "Die my love' rol) maar in deze film komt ook Zendaya eindelijk toe aan iets meer dan wat verschrikte blikken. Naast deze twee vormt ook de verfrissende bijrol van Alana Haim een belangrijke bijdrage.  Kortom: expect nothing, receive everything.

Misschien niet de beste manier om een relatie te starten: contact leggen door jezelf binnen te liegen. Toch is dat wat Charlie Thompson doet wanneer hij de knappe Emma Harwood in een coffeediner ontmoet. Hij is mazzelpik met hoofdletters, want het lijkt te werken: de twee krijgen een relatie die culmineert in het besluit om te gaan trouwen. Die voorbereidende weken, dat is waar we na die korte flashback instappen. 
Samen met het stel dat respectievelijk hun getuige en hun ceremoniemeester vormt, doen ze een oefendiner om de menukaart van het grote feest definitief samen te stellen. Drank vloeit, de avond vordert en plots bevindt het viertal zich in een soort "Truth or dare". Ze zijn allemaal niet in hun eerste leugentje gestikt, maar er is niet voor niets een spreekwoord dat zegt dat de waarheid soms gekker is dan de fictie. De ontboezemingen aan tafel zetten álles op scherp, alle verhoudingen lopen plots scheef: die tussen het bruidspaar en hun ceremoniële team, tussen de vriendinnen en zeer zeker ook tussen de aanstaande bruid en bruidegom. Over een week moet alles in kannen en kruiken gegoten worden, maar het lijkt alsof niemand elkaar plots meer vertrouwt.

Met: Robert Pattinson, Zendaya, Alana Haim, Mamadou Athie, Haily Gates 

Gezien in : Cinema Oostereiland
FIN - song : Moondog - Do your thing

The Lighthouse - Robert Eggers

The Lighthouse op IMDb (7,5)
 The Lighthouse op Moviemeter (3,45)

In korte tijd wist deze in 2019 verschenen film een cultstatus te verwerven. Pronkte op menig eindlijstje, je kon ermee gezien worden. En ik had hem steeds gemist, de film begon te draaien tijdens de start van de corona-periode en keerde daarna gek genoeg niet terug. Ik trof hem op 1 van de streamingdiensten, dus klikte ik me gisteren naar het licht. 

Eind 19e eeuw. Over ruige zee komen twee mannen aangevaren naar het puntje van het schiereiland. Vier weken lang gaan zij de vuurtoren bemannen, in op-en-af-dienst. De oudste van de twee , Thomas, heeft duidelijk de leiding, hij commandeert de jonge Ephraïm alsof hij een plantage runt. 

Ephaïm komt uit de bosbouw in Canada en is het zware werk daar tamelijk zat. Hij hoopt in de vuurtoren meer de technische kanten te kunnen uitvoeren. Een tijdje lang bikkelhard werken om zo voldoende geld te sparen voor een eigen huisje waarna hij van niemand meer orders hoeft aan te nemen. Voorlopig is hij nog lang niet zover want de oude Thomas Wake is een barse man die commandeert en de mooiste klussen voor zichzelf houdt. 

De twee mannen zijn volledig op elkaar aangewezen en dat gaat langzamerhand een negatieve uitwerking op de twee hebben. Thomas drinkt veel, aanvankelijk vermijdt Ephraïm mee te borrelen omdat hij het hoofd erbij wil houden. De eenzaamheid krijgt hem echter in zijn greep , hij bezwijkt voor de verleidingen. Langzaam draait hij door, hetgeen leidt tot waanbeelden en veel onderlinge agressie. De vier weken gaan ellenlang duren, beide mannen worden zwaar getest. 

Een heuse acteursfilm, voorzien van prachtige zwart-wit beelden.

Met : Robert Pattinson, Willem Dafoe

 FIN - song :A.L. Loyd- Doodle let me go (Yaller Girls)

Bel Ami - Declan Donnellan/ Nick Ormerod

Bel Ami op IMDb
Ik heb t bij Russell Crowe, ik heb t dan ook bij Robert Pattinson. Beiden vind ik acteurs die in elke film eigenlijk maar tussen twee gelaatsuirdrukkingen kunnen wisselen. Je bent of gepijnigd en boos, of je bent ongepast vrolijk.

Verder kent deze film een aardige sterrenkast: Uma Thurman, Christina Ricci, Kirstin Scott Thomas en de vaak leuke Colm Meany.

Bel Ami is een aristocratenverhaal: Georges komt van een arme boerderij op het platteland en belandt in het welvarende Parijs van 1890. De weelde die hij om zich heen ziet , wenst hij voor zichzelf ook.
Al snel werkt en neukt hij zich omhoog in de juiste kringen. Maar eenmaal bovenaan de ladder gearriveerd. blijkt Georges een intrigant en potentaat , iets dat hem natuurlijk niet in dank wordt afgenomen.
Dus probeert men hem weer beentje te lichten.

Einde van het script is subtiel, dat maakte een boel goed. Wie van kostuumdrama's en schmier-acteren houdt, kan hier zo voor gaan zitten.

Good Time- Josh & Bennie Safdie

Good Time op IMDb (7,3)
Dat verbaast mij, die 7,3 op IMDb. Er zijn heel veel films die dat niet halen en ik reken deze nou niet bepaald tot de categorie die dat wel zou moeten. Te afgeraffeld, te eenzijdig, te wazig , wat mij betreft.
Insteek van de film is goed: randcrimineeltje blijft het steeds maar opnemen voor zijn verstandelijk minder succesvolle broertje, maar gaat in zijn zorg steeds dusdanig te ver dat hij broerlief in lastige situaties brengt. Waar hij dan weer met de nodige complicaties voor oplossingen moet zorgen. De film schiet heen en weer en heeft vast ergens een diepere bedoeling zitten, maar ik haal hem er niet uit.

Met: Robert Pattinson, Bennie Safdie, Jennifer Jason Leigh

Life - Anton Corbijn

Life op IMDb (6,0)
Een stuk meer uit mijn hout gesneden was deze. Anton Corbijn kan bij mij geen kwaad doen. De man heeft een oog voor het visueel indelen van ruimtes. Dat deed ie al in zijn imposante fotografie, dat doet ie nu ook al een aantal jaren in zijn regisseurscarrière. Hij heeft mij nog niet teleurgesteld in ieder geval: uiteraard is de ene film boeiender dan de andere maar altijd altijd ziet het er gelikt uit.

Zo ook bij deze. De film is een lang uitgesponnen vertelling van enkele dagen uit het leven van James Dean. Die in deze film overigens niet de hoofdrolspeler is: we volgen vooral het leven van fotograaf Dennis Stock, die aan het begin staat van een succesvolle carrière. Hij is zijn reputatie nog aan het bouwen en weet zeker dat het gaat lukken als hij eenmaal die enigmatische acteur ontmoet die James Dean aan het worden is.
Dean is onaangepast, niet van plan mee te gaan in het Hollywood-circus. Dat hij daarbij tegen problemen aanloopt, is voor hem nog geen reden om te buigen. Stock probeert hem te strikken voor een fotoreportage in Life Magazine, maar loopt ook tegen de muur van nukken van de acteur op.
Toch: op een gegeven moment zien beiden dat ze elkaar beter kunnen versterken dan tegenwerken. Er onstaat een soort van vriendschap. Toch moet Stock keer op keer zijn pogingen uitstellen om de moeder aller reportages te schieten. Dean verzint steeds iets nieuws. Want rebel zonder reden.

Met oa Robert Pattinson , Dane DeHaan en Ben Kingsley

Cosmopolis - David Cronenberg

Cosmopolis op IMDb
Het gebeurt me niet vaak dat ik eerst even reflectie zoek bij vrienden/bekenden om te horen wat zij van een film vindenvonden. Teken dat ik er zelf nog niet helemaal uit ben.
Van Cronenberg ben ik de nodige vervreemding wel gewend, na bijvoorbeeld "Videodrome' en "Crash'  weet ik dat ik geen makkelijke film voorgeschoteld krijg.

Deze dus dito. Het leeuwendeel van de film speelt zich af in het interieur van een limousine, die rondrijdt in Manhattan. Modepopje Robert Pattinson speelt daarin rijkeluis Eric Packer, die "iets" doet met financiële dingen. Hij vergadert in de auto, ontmoet er personeel, sekst met dames met wie hij niet getrouwd is, laat zich er door een dokter examineren.
Zo af en toe stapt hij uit, ontmoet zijn kersverse vrouw om een hapje met haar te eten. Hij is op weg naar zijn vaste kapper, zo veel blijkt, maar moet daarvoor eerst allerlei barrières in het krappe en overdrukke Manhattan overwinnen.

Op het oog een praatfilm en een nogal stilistisch babbelend geheel. Totdat de film totaal kantelt en Packer plots lijkt door te draaien. Zelf vond ik dat een vreemde plotontwikkeling, nogal geforceerd ook.

Veel bekende gezichten in de bijrol: de prettige Juliette Binoche strekt tot aanbeveling, alsook Paul Giamatti en Samantha Morton. Als geheel weet ik de film echter nog niet goed te plaatsen, weet nog niet hoe ie bij de geschiedenis ingaat.

The Lost City of Z - James Gray

The Lost City Of Z op IMDb (6,6)
Mosquito Coast- achtig verhaal, maar dan gebaseerd op ware gebeurtenissen. En het kan geen kwaad het genre "avonturenfilm" weer eens aan een kijkbeurt te onderwerpen, nietwaar?

Begin vorige eeuw, Ierland. De ambitieuze luitenant Percy Fawcett is door de Engelse overheid gestationeerd in Cork en doet zijn dingetje. Hij wil echter verder , hij ruikt zijn kansen om toch nog eenmaal een grote stap te maken. Wanneer hij naar Engeland teruggeroepen wordt, krijgt hij een bijzonder aanbod: vanwege zijn opleiding als cartograaf wordt hem een reis naar de binnenlanden van Zuid-Amerika aangeboden om aldaar de loop van een rivier vast te leggen. De Britten vermoeden dat daar in Bolivia veel handel ligt, de grondstoffen en mineralen liggen voor het oprapen.
Percy hapt toe, laat vrouw en kind achter in Engeland en gaat met een kleine club naar Bolivia. Hij raakt al snel in de ban van het fascinerende "Amazonia" en leert al snel contact maken met de inlanders. Niet alle inheemsen zijn de vreemdelingen gunstig gezind, Fawcett krijgt dan ook niet de hele groep heelhuids thuis. Maar hij vindt de bron van de rivier , missie geslaagd en hij wordt als een held onthaald bij thuiskomst.
Echter: tijdens die periode in het woud troffen hem enkele dingen die hem sterken in de gedachte dat er veel méér moet zijn daar: er is sprake van onontdekte steden en volken. De gedachten krijgen voor hem iets magisch, hij is vastbesloten om die stad ( die hij voor het gemak maar even "Z" noemt) te ontdekken. Een tweede expeditie brengt hem een stuk verder, maar door tegenwerking van een van zijn medereizigers komt hij niet tot de kern. Het mislukken van die expeditie wordt hem aangerekend en Fawcett raakt gefrustreerd. Als de eerste wereldoorlog aanbreekt, raken alle gedachten aan de ontdekkingsreizen op de achtergrond. Hij raakt gewond, maar overleeft. En ontdekt iets veel belangrijkers: zijn zoon, die hem altijd verweten heeft teveel weg te zijn van het gezin, ziet nu in dat zijn vader steeds het goede heeft willen doen. Hij sterkt zijn vader in de gedachte dat hij zijn dromen moet najagen. Fawcett zal er nog een keer heen moeten en zijn zoon - inmiddels opgegroeid tot krachtige jongeman- wil met hem mee. Hij wil helpen zijn vader's droom te realiseren. Een hachelijk, doch noodzakelijk avontuur.

Met : Charlie Hunnam, Robert Pattinson, Sienna Miller

Die, my love - Lynne Ramsey

Die my love op IMDb (6,6)
 Die my love op Moviemeter (3,12)

Die my love op Wikipedia

Dat was alweer een tijdje geleden, dat ik (procentueel) zoveel bezoekers tijdens de film de zaal zag verlaten. Het was dan ook ongemakkelijkheid troef deze avond. Een uitermate intense film die weinig ruimte laat voor zonlicht of optimisme. Dat wil overigens lang niet zeggen dat de film niet goed is, integendeel: de kijker blijft zitten met net zo veel verwarring als er in het fraaie koppie van hoofdpersoon Grace stormt. Jennifer Lawrence, die Grace speelt, maakt van haar een intens karakter dat je zowel moet haten als moet koesteren. Ze speelt met heel haar fysiek (en dat is nogal wat), ze is een kookpot van emoties: deze film is van haar. Daar krijgt u dan nog mooie bijrollen van Sissy Spacek en Nick Nolte bij, als toefje op de taart. Maar ook die rollen kunnen niet voorkomen dat u ongemakkelijk (en bij vlagen voyeuristisch) in uw stoel zit. Regisseur Lynne Ramsey zit hier niet om u te plezieren.

Dansend trekken ze hun nieuwe huisje binnen, een mooie toekomst lijkt voor ze klaar te liggen (alhoewel: wat is er toch met de vorige eigenaar van dit huis - Jackson's oom- gebeurd? Grace raakt al snel zwanger, Jackson blijft frequent op reis zijn voor zijn werk. Grace is schrijfster, maar krijgt door de veranderingen geen letter op papier. Sterker nog: Grace krijgt helemaal niets uit haar handen, niets dan de intense zorg voor een huilende baby. Ze overstelpt de baby met liefde, maar het helpt niet echt: een huilbaby blijft een huilbaby. Het wordt allemaal nog erger als Jackson van een van zijn werktrips terugkeert met een hondje. Hij denkt Grace een plezier te doen met deze afleiding, maar het beestje blijkt een irritant blafmonster. Een huilende baby en een blaffende hond: het verstoort alle processen in Grace's hoofd én in Grace's hart. Ze staat op standje doordraaien en er is niemand die dat lijkt te kunnen verhelpen: man Jackson niet, oma Pam niet, hun vrienden niet. De enige met wie ze geestelijk enigszins in begripvol contact is, is Parkinson-opa Harry. Grace komt er niet meer uit, haar leven is een totale wanorde. En die wanorde, die moet naar buiten, ze moet uitbreken. Bijna letterlijk.

Met: Jennifer Lawrence, Robert Pattinson, Sissy Spacek, Nick Nolte, Lakeith Stanfield

FIN - song : The Merrymacs - I'm forever blowing bubbles
FIN - song : Lynne Ramsey - Love will tear us apart

Gezien in : Cinema Oostereiland

TeneT - Christopher Nolan

Tenet op IMDb (8,0)

Tenet. Lees het woord : het betekent niets. Lees het achterstevoren: nog steeds niets. Toch is het al een indicatie dat de filmtitel een palindroom is. Van voor naar achter en van achter naar voren: het lijkt hetzelfde, het lijkt in niets te verschillen. Nolan is als regisseur gefascineerd door het begrip "tijd":  hij speelde er al eerder mee, met name in "Memento" was het de leidraad van de film. Zo ook in "Tenet". 

De term "Tenet" blijkt een codenaam. Een beperkt aantal mensen beschikt over het vermogen om vanuit de toekomst terug te reizen in de tijd. "Tijdinversie" heet dit fenomeen en , hoe absurd het ook klinkt, het wordt overtuigend aangepakt als een mogelijkheid. Wat het syndicaat ermee doet , is terugreizen in de tijd om de loop van de geschiedenis her en der aan te passen. Uiteraard is Andrei Sator, de leider van het syndicaat, iemand met kwade bedoelingen: hij zoekt naar een manier om de wereld te vernietigen , mee te trekken in zijn persoonlijke val. Daartoe beschikt hij over een algoritme met negen verschillende onderdelen, waarvan hij er al over acht beschikt. U snapt. 

Hij wordt daarin tegengewerkt door 'The Protagonist" , de man die het goede in de wereld vertegenwoordigt en die namens de overheid alles moet doen om deze dreiging - letterlijk- uit de wereld te helpen. De protagonist gooit het op een akkoordje met de verleidelijke vrouw van Sator, zodat hij een weg naar binnen weet te werken in de wereld van het kwaad. 

Begrijpt u het nog? Nee, snap ik, het is voor iedereen enorm lastig om het script bij te houden. Maar dat geeft voor u als kijker niet: de film is sensationeel, visueel en er wordt écht een verhaal verteld. Zelfs voor iemand als ik is deze film fijn om naar te kijken: er gebeurt iets, het is een reis, hoe onwerkelijk ook. Geen spijt van. 

Met : John David Washington, Robert Pattinson, Elizabeth Debicki, Kenneth Branagh

The Devil All the time - Antonio Campos

The Devil All The Time op IMDb (7,2)

Een lastige film om te recenseren: waar heb ik nu naar zitten kijken? Was het een doodgewone mozaïek? Was het een aanklacht tegen (de uitwassen van) religie? Was het een American History? Vooropgesteld: ik ben niet zo gecharmeerd van "de Amerikaan" : de grootspraak , de bigger-better-faster-richer-competitie, de schietgrage mentaliteit en tegelijktertijd de onderwerping aan het ouderwetse christendom: ik kan het maar niet snappen hoe mensen met die explosieve cocktail een samenleving willen runnen. 

Een lange inleiding, maar wat mij betreft nodig om deze film aan te kunnen. De film is fragmentarisch en vertellend van opzet, maar gaandeweg komen er toch enkele lijnen bij elkaar. Wat mij betreft, leer je eruit dat een strikte uitleg van de bijbel leidt tot (machts)misbruik, dat schone schijn nog steeds de heersende moraal is en dat de maatschappij de arme kleine man helemaal niet zo veel kansen biedt als wel gezegd wordt.

Als er dan toch een hoofdpersoon is in deze film, dan is het Arvin. Arvin wordt geboren in het kleine plaatsje Coulson Creek , Virginia, waar hij met zijn ouders op de heuvel boven het dorp woont. Vader heeft in het bos een kruis geplaatst waar hij dagelijks bidt: voor een beter leven, voor de gezondheid van zijn vrouw en voor een toekomst voor zijn zoon. Zijn vrouw heeft hij hier in de diner, toen hij op doorreis was na zijn terugkeer uit de Koreaanse oorlog. 

Vader is beschadigd door die oorlog en draait volledig door wanneer zijn vrouw ernstig ziek wordt. Arvin trekt naar Knockemstiff (!) in Ohio, waar zijn vader is opgegroeid en zijn oma nog steeds woont. Daar krijgt hij te maken met een griezelige dominee die zijn diepgelovige stiefzusje misbruikt, terwijl er ook nog eens een rondtrekkend  'Natural born killers"echtpaar in de regio rondrijdt dat toevallige passanten oppikt en naargeestig misbruikt. 

Ook al geen gezellige en rustgevende omgeving dus. Arvin's onvrede groeit en hij denkt aan de wijze lessen van zijn vader.

Met: Tom Holland, Robert Pattinson, Eliza Scanlen, Bill Skarsgard, Riley Keough, Mia Wasikowski , Jason Clarke