The Odyssey - Christopher Nolan

The Odyssey op IMDb (8,5)
 The Odyssey op Moviemeter (3,99)

The Odyssey op Wikipedia

Van de week repte ik er elders al over: heb het al heel erg lang niet meer meegemaakt dat zóveel mensen het erover hebben. Dat ze naar deze film gáán of dat ze hem net gezien hebben. Er is altijd wel een veelbesproken film van het moment maar zoals het nu rond deze boekverfilming van een ééuwenoud boek gaat, is voor mij ongekend. Het heeft natuurlijk met meerdere dingen te maken. De sterrencast bijvoorbeeld (Matt Damon, Robert Pattinson, Anne Hathaway, Tom Holland, John Leguizamo, Charlize Theron, Samantha Morton, Zendaya. Among others) of de gebruikte technieken van de superieure cameraman Hoyte van Hoytema. Allemaal goede redenen, ik denk echter ook dat het voor een fors deel te maken heeft met de reputatie van de beste regisseur van dit moment. Christopher Nolan durft, is maniakaal met zijn vak bezig, schuwt de controversiële boodschap niet en, belangrijkste van alles, kan gewoon ongelooflijk goed verhalen vertellen. Ter illustratie: mijn broer (die wél het gehele gymnasium doorliep itt ondergetekende afhaker) zat tegelijkertijd in een bioscoop iets verderop in Amsterdam-Noord: hij wilde controleren of zijn leraren van destijds hem wel op de juiste manier door Homerus hebben geleid. We appten na afloop over onze wederzijdse beleving: hij zag enkele vrijheden van de regisseur door de vingers, ik legde veel nadruk op de sombere boodschap die Nolan in de lange wereldreis van Odysseus legde. Ieder van u die de film zag of gaat zien, zal een andere conclusie kunnen trekken. Omdat de film gewoonweg héél erg veelzeggend is. Topvermaak.

Koningin Penelope is het wachten misschien wel zat, toch wacht ze voort. Haar man Odysseus is al anderhalf decennium van huis: hij ging om de Trojaanse Oorlog te winnen (overzeese verhalen vertellen haar dat hij dat ook deed) maar raakte daarna hopeloos verdwaald op de wereldzeeën. Terwijl haar volk eist dat ze opnieuw trouwt en daarmee een nieuwe koning van het rijk aanstelt, blijft zij hopen op de terugkeer van haar sterke vent: ze gelooft simpelweg niet dat hij dood is. Zo denkt ook haar zoon Telemachos erover, hij gaat zelf op zoek naar de wegen van zijn vader.
Ondertussen zien wij Odysseus verdwaasd over stranden dwalen: hij is niet alleen de weg, maar ook grotendeels zijn geheugen kwijt. Dat is misschien maar goed ook, daarmee is hij mogelijk ook de ontberingen vergeten waaraan hij zijn mannen onderweg heeft blootgesteld. Na Troje moest hij langs de heks Circe, voer hij tussen Scylla en Charybdis en streed hij met de Cycloop (die het onderspit dolf, waarna zijn vader Poseidon uiteraard wraak nam door de zee voor Odysseus levensgevaarlijk te maken). In zijn meest heldere momenten beseft Odysseus dat hij naar huis moet, maar ook dat hij tot een vredesovereenkomst met de Hades moet komen. Doet hij dat niet, heeft geen van zijn mannen ooit zielenrust. En hij dus ook niet.

Met; Matt Damon, Robert Pattinson, Zendaya, Anne Hathaway, Tom Holland, John Leguizamo, Samantha Morton, Charlize Theron, Elliot Page, Mia Goth

Gezien in : Eye Film
FIN - song : James Blake - When i'm home

Dunkirk - Christopher Nolan

Dunkirk op IMDb (8,5)
Een onwaarschijnlijke 8,5 op IMDb. Ik had al heel wat verschillende reacties gehoord over deze film, maar niemand had er een dermate hoge waardering voor over zoals ie door de IMDB-gebruikers wordt gegeven. You love it or you hate it, de film lokt uiteenlopende waardering uit. Bij mij (en bij mijn vrouw) sloeg de balans positief uit, vooral door het sterke tweede deel van de film.
Over het verhaal kunnen we kort zijn: de Britten zijn door de Duitsers teruggedrongen tot een smalle reep strand. Het is wachten op de finale slag, ze gaan worden afgeslacht tenzij het lukt om vanaf Engelse zijde een evacuatie op te zetten. Privé boten worden gevorderd, koopvaardijschepen en uiteraard de marine-flottieljes worden ingezet. Men is de wanhoop nabij, vooral omdat de Duitsers niet nalaten om zowel aan het strand als op zee de gevluchte en beknelde soldaten met bommen onder vuur te nemen.
Wat Nolan uitstekend doet (naast zijn bekende intense directe cameravoering) is het anonimiseren van de angst. Iedereen wil zijn eigen hachje redden, het klinkt allemaal heel logisch. Heldendom is slechts voor een beperkt aantal mensen weggelegd: voor de generaal die tot het einde toe wacht om de evacuatie vanaf de strekdam tot het einde toe te begeleiden. Voor de Britse huisvader en zijn zoon, die hun hobbyscheepje vanuit de haven van Dorset richting geven naar Duinkerken omdat ze wellicht wat mensen kunnen oppikken daar en daarmee hun leven kunnen redden. Voor de Spitfire-piloot die , wetende dat hij bijna door zijn benzinevoorraad heen is en dus elk moment kan crashen, koste wat kost die Duitse Heinkel uit de lucht wil halen die de vluchtende vloot naar de zeebodem wil jagen.

Bewust zorgt Nolan ervoor dat we weinig namen leren kennen van hoofdrolspelers, zodat we ook geen vereenzelviging kennen. Het was een strijd op (voor sommigen) leven en (voor velen) dood.
Zoals gezegd: ik ben achteraf positiever dan ik er vooraf inging. Nolan flikt het toch weer.

Met : Fionn Whitehead, Mark Rylance, Tom Hardy, Kenneth Branagh , Cillian Murphy, Harry Styles

TeneT - Christopher Nolan

Tenet op IMDb (8,0)

Tenet. Lees het woord : het betekent niets. Lees het achterstevoren: nog steeds niets. Toch is het al een indicatie dat de filmtitel een palindroom is. Van voor naar achter en van achter naar voren: het lijkt hetzelfde, het lijkt in niets te verschillen. Nolan is als regisseur gefascineerd door het begrip "tijd":  hij speelde er al eerder mee, met name in "Memento" was het de leidraad van de film. Zo ook in "Tenet". 

De term "Tenet" blijkt een codenaam. Een beperkt aantal mensen beschikt over het vermogen om vanuit de toekomst terug te reizen in de tijd. "Tijdinversie" heet dit fenomeen en , hoe absurd het ook klinkt, het wordt overtuigend aangepakt als een mogelijkheid. Wat het syndicaat ermee doet , is terugreizen in de tijd om de loop van de geschiedenis her en der aan te passen. Uiteraard is Andrei Sator, de leider van het syndicaat, iemand met kwade bedoelingen: hij zoekt naar een manier om de wereld te vernietigen , mee te trekken in zijn persoonlijke val. Daartoe beschikt hij over een algoritme met negen verschillende onderdelen, waarvan hij er al over acht beschikt. U snapt. 

Hij wordt daarin tegengewerkt door 'The Protagonist" , de man die het goede in de wereld vertegenwoordigt en die namens de overheid alles moet doen om deze dreiging - letterlijk- uit de wereld te helpen. De protagonist gooit het op een akkoordje met de verleidelijke vrouw van Sator, zodat hij een weg naar binnen weet te werken in de wereld van het kwaad. 

Begrijpt u het nog? Nee, snap ik, het is voor iedereen enorm lastig om het script bij te houden. Maar dat geeft voor u als kijker niet: de film is sensationeel, visueel en er wordt écht een verhaal verteld. Zelfs voor iemand als ik is deze film fijn om naar te kijken: er gebeurt iets, het is een reis, hoe onwerkelijk ook. Geen spijt van. 

Met : John David Washington, Robert Pattinson, Elizabeth Debicki, Kenneth Branagh

The Dark Knight Rises- Christopher Nolan

The Dark Knight Rises op IMDb

Elke keer probeer ik het weer. Om er telkens weer achter te komen dat dit genre gewoon echt niet voor mij gemaakt is. Mij niet ligt, simpel. Het zal technisch allemaal reuze knap zijn, maar dit actie-scifi-fantasy wereldje is van een heel andere orde dan de wereld waarover ik films laat zien.

Gek genoeg vond ik de Batmanfilm hiervoor wél enigszins te pruimen, simpelweg omdat ie me iets minder sensationeel en irrealistisch leek gemaakt. Leek he, want ook daarin zat een boel nonsens, maar daar werd in ieder geval nog woest sterk geacteerd. 

Gotham zucht onder de knoet van een onder de grond levend leger van onaangepasten die de stad vernietigd willen zien. Is vaker gebeurd, maar toen was er altijd Batman die te hulp schoot. Das war einmal. Bruce "Batman" Wayne heeft zich teruggetrokken uit het heldenvak, na de teleurstellende uitkomsten van de vorige keer.

Uiteraard wordt er op hem ingepraat, omdat het nu toch wel hard gaat met de terreur in de stad. Wat denkt u, zal ie te hulp schieten? Heeft u de titel gezien? Nou, dat dus.

Interstellar- Christopher Nolan

Interstellar op IMDb (8,6)
8,6! Op de schaal van IMDb is dat onwaarschijnlijk hoog. Het is publiekswaardering, hopelijk nog niet zo manipulatief samengesteld als vele andere internet-verkiezingen. Ik snap het overigens best; ik denk dat het in zijn genre een uitzonderlijk goede film is die niet louter op het spektakel en het visuele aspect leunt. Het ontleent tevens een meerwaarde aan het menselijk gegeven. Dat is een pré.
Voor mij is het hippe bliepbliep-gedoe echter te veel een sta-in-de-weg. Ik ben ergens na the Thunderbirds opgehouden iets van scifi te vinden. Wel volop begrip voor de liefhebbers, though.

Ergens in deze of volgende eeuw komen we erachter dat we de aarde opgebruikt hebben. Dan komt die aarde in verzet en wordt ons bestaan letterlijk een hel-op-aarde. In deze film proberen een aantal wetenschappers aan die onvermijdelijkheid te ontsnappen door in de ruimte te zoeken naar een planeet die voorwaarden kent voor een levensvatbaar bestaan. Aldus hoopt men de mensheid te kunnen redden, door ze te verhuizen naar een volgende "aarde" en deze bij het ruimtevuil te zetten.
Onze held Cooper (een gedegen doch niet al te gewaagde rol van Matthew McConaughey) laat zich- na enig moreel verzet- overtuigen om de piloot te worden in de ultieme verkenningsreis. Hij moet de vooruitgestuurde verkenners bezoeken en op basis van hun ervaringen laten weten welke planeet de uitverkorene is.
Daarvoor moet Coop wel zijn twee kinderen en zijn schoonvader achterlaten. Vooral de dochter gooit de kont tegen de krib, ze wil haar vader niet meer zien en spreken , ze gaat er alvast van uit dat ze hem nooit meer zal zien. De ruimtereis wordt voor Cooper dan ook een stuk verzwaard: het is niet meer alleen een menselijke beproeving om deze reis te overleven, het is ook een geestelijke en emotionele test om te kijken hoeveel liefde hij voelt voor zijn naasten , met name zijn bloedverwanten.

Dat laatste humane deel is het grote pluspunt van de film. Voor mij althans, ik vermoed dat anderen ook zeer genieten van het technische spektakel. Ik snap de waardering, ik kom alleen zelf niet zo ver.

Oppenheimer - Christopher Nolan

Oppenheimer op IMDb (8,7)
 Oppenheimer op Moviemeter (3,87)

In tijden niet meer zo'n complete filmbeleving meegemaakt als bij het ondergaan van "Oppenheimer'  gistermiddag. WAT! EEN! FILM! Een film waarin alles samen komt: script en acteurs vloeien samen, eerdere biopics komen in de schaduw te staan van dit verfilmde leven, spanningen in wetenschap en politieke complotten worden maximaal uitgemeten. Deze regisseur kan het echt. Film maken is niet louter een kunde, het vereist ook visie, durf en leiderschap. Van de acteurs wordt het maximale gevraagd, dat is voor de kijker duidelijk waarneembaar. Schitterend, schitterend, al mijn cinematografische behoeftes zijn voorlopig weer even vervuld. 

Robert Oppenheimer: men had natuurlijk wel eens van hem gehoord, op de middelbare school waarschijnlijk voor het laatst. Slechts weinigen hebben geweten wat een belangrijke rol deze man heeft gespeeld in de 20e eeuwse wereldgeschiedenis: een briljant wetenschapper, die de kwantummechanica naar Amerika heeft gebracht om deze vervolgens dermate te perfectioneren dat hij er de wereld mee had kunnen vernietigen. En dit dan niet op de wijze zoals Hollywood doorgaans met "world destruction"  omgaat, nee: Oppenheimer doet dit op verzoek. 

In de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog zoekt de VS naar een manier om de Duitsers en Japanners met één grote klap uit te schakelen. Men komt daarbij uit bij wetenschapper Oppenheimer, een man die weliswaar communistische sympathieën vertoont, maar die alsmaar laat blijken de wetenschap trouw te blijven en ten dienste te staan van de overheid die zijn projecten financiert. Oppenheimer krijgt de vrijbrief om te werken aan een massavernietigingswapen, daarbij zijn ontwikkelde theorieën over atoomsplijting uitwerkend.

Middenin de woestijn ontstaat het stadje Los Alamos, feitelijk één groot laboratorium waar wordt gewerkt aan "de bom". Ver genoeg van de bewoonde wereld om in het geheim te kunnen werken en testen, al blijkt al snel dat dit niet ver genoeg is. Het project slaagt- de naam Hiroshima kennen we allemaal- maar er blijken toch lekken te zitten in de geheimhouding. Wie is diegene die de Russen op de achtergrond po de hoogte houdt? Juist deze verdachtmakingen belanden steeds meer op het bordje van Oppenheimer zelf, die slachtoffer wordt van de communisten-heksenjacht van senator McCarthy en FBI-baas Hoover. Oppenheimer, de bejubelde wetenschapper die de Tweede Wereldoorlog wist te stoppen, wordt plots een verguisde landverrader. 

Acteerwerk van de bovenste plank: Murphy en Downey steken elkaar naar de kroon, niet alleen in hun personages maar zeer zeker ook in de spelkunst die ze hier etaleren. Likkebaarden voor de kijker.

Met : Cillian Murphy, Robert Downey jr, Emily Blunt, Matt Damon, Jason Clarke, Florence Pugh, Josh Hartnett , Dylan Arnold en ontelbaar veel anderen

FIN - song : Ludwig Göransson - Destroyer of worlds

Dat had je gedroomd!

Eindelijk, daar waren we weer eens aan toe. Een man met visie, een man met lef, een man met een frisse aanpak. Niks politiek vandaag, niks actualiteit, nee: Begtje heeft gisteren zijn film van het jaar gezien.
Met "Insomnia" en vooral "Memento" liet Christopher Nolan al zien dat ie onconventioneel van aanpak en ideeën is, maar wat ie met "Inception" laat zien tart alle beschrijvingen.
Een godsliederlijk moeilijk script, een hoge eis aan de kijker om bij de les te blijven en daarbovenop nog eens één grote visuele tractatie. Bij vlagen zat ik met open mond te kijken, zoveel durf en zoveel fantasie.
Dromen stelen, ideeën inplanten: alleen de basiskronkel van deze film is al een filosofie op zich, een punt waarover je uren aan de bar kunt doorpalaveren.

Het heeft lang geduurd, maar eindelijk moet mijn favofilm "Magnolia" weer eens concurrentie naast zich dulden. Naast, achter, onder, voor: daar ben ik nog niet uit, maar als "Inception" niet in alle filmlijstjes over 2010 op 1 komt, valt diezelfde mond van mij nog n keer open.