Het is niet voor niks dat ik voor de komende dj-avond het thema "Familie" heb uitgekozen. Want wat zijn ze toch belangrijk voor me.
Ik ken mensen waarvoor dat minder geldt, die zien broers/zussen/ouders maanden of jaren niet, maar voor mij zou dat een probleem zijn.
In het bovengemiddeld stevige vaarwater waar ik me thans in bevind, is de steun van broers en schoonzussen een welkome. Zelfs als het alleen maar gaat om het aanbieden van een paar plekken in de auto, maar ook in het geval van het luisterend oor en bevestigende woorden.
Ik ga al jaren met ze om, maar blijf onverminderd trots op ze.
ZOOO, dat moest er effe uit!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Een vrouw als Monique - Claire Pijman
Een vrouw als Monique op IMDb (6,5) Een vrouw als Monique op Moviemeter (2,95) Een vrouw als Monique op NPO Doc Wat mij betreft een beetje...
-
De SGP heeft ze, het CDA een paar en zelfs bij VVD zitten er mensen waar ik sympathieke trekken in herken. Mijn lief en ik waren het er gist...
-
Getekend voor het leven. Nou ja, voor het arbeidzame leven dan. Ook al is zelfs dat niet zeker. Vanmorgen mijn nieuwe contract gesigneerd. E...
-
de verkiezingen van gisteren tonen aan dat ons land zichzelf definitief de vernieling in heeft geholpen. de gespletenheid is dermate groot d...
5 opmerkingen:
familie daar wordt je mee geboren of je het leuk vind of niet. vrienden komen, omdat je (al dan niet tijdelijk)bij elkaar past en/of samen klikt. prijs je maar gelukkig je bent one of the lucky few. familie is vaker een ongevraagde last dan een zegen. vriendchappen die verwateren schijnt er bij te horen, maar geen contact met je familie hebben is nog steeds een "oh god echt. wat erg/raar/vervelend/". neem maar van mij aan dat het ook een zegen of opluchting kan zijn.
weet ik, from, jij was ook een van de mensen die ik op t netvlies had toen ik dit tikte.
En het stuk was dan ook bedoeld om mijn eigen blijdschap hierover te benadrukken, niet om een ander eens richting zijn/haar familie te dwingen.
En verwateren van vriendschappen is nog niet zo erg, zolang ze maar niet bevriezen.
Tis nog niet zo makkelijk, gewoon leven...
Ja, familie. De enige personen die je al je hele leven meemaken en kennen. Los van het feit of je daarvoor kiest of niet, dat is wel de bijzondere basis van de vermaarde 'bloedband'.
Maar goed, ik geloof ook wel dat geen contact een zegen of opluchting kan zijn. Da's niet zomaar, I presume..
klopt, helena. er valt voor beiden iets te zeggen.
maar je snapt dat ik me geen leven zonder fam voor kan stellen...
Nee, ik ook niet! Hoe lastig mijn fam soms ook is ;)
Een reactie posten