Een geestverruimende gebeurtenis, het aanschouwen van deze documentaire. Onvoorstelbaar dat een project als dit kan voortkomen uit één enkel brein, uit het hoofd van een man die op een immense schaal kan denken. Die dingen voor zich kan zien die niemand anders kan zien. Natuurlijk is de man niet altijd sympathiek (dat kan bijna niet met zo'n versnelde hersenpan) maar mij blijft bij dat iemand in een klein ateliertje kan bedenken dat ie een compleet meer kan veranderen in een voetgangerszone, dat ie meer dan 50000 mensen per dag over water kan laten lopen. Het is een fascinerend schouwspel, de omtovering van de wonderschone omgeving van Lago Iseo in Italië.
Maar het is niet alleen maar artistieke weelde. Uit alles blijkt dat je "projectmanager of the year" moet zijn om dit te kunnen uitvoeren, dat je de term "procesmanagement" opnieuw uitvindt en een compleet nieuwe lading geeft. Het is duidelijk dat de ruim 80-jarige Bulgaar Christo Yavachev niet is gemaakt om te denken in bureaucratische lijnen, daarvoor is hij teveel opgewonden standje. Om te voorkomen dat hij zich de hele dag met conflictsituaties moet bezighouden formeert hij een team van adviseurs en toegewijde medewerkers om zich heen, aangevoerd door zoon Vladimir. Die knokt tegen de regelgeving, die doet het overleg met de overheidsinstanties en die grijpt in als crowd control niet meer volstaat om de toegestormde menigte af te remmen.
De twee grote lijnen van deze documentaire (creativiteit en projectorganisatie) komen samen bij Christo, een ongelooflijk belangrijk kunstenaar. Had ik maar een fractie van zijn inlevingsvermogen..
Met : Christo Yavachev, Vladimir Yavachev
Geen opmerkingen:
Een reactie posten