The Invite - Olivia Wilde

The Invite op IMDb (7,8)
The Invite op Moviemeter (3,50)
The Invite op WIkipedia

De treinenloop was in de war, daarmee ook mijn zaterdagplanning. Ik had een bezoekje aan Eye in gedachten, maar daar zou ik niet op tijd kunnen komen. Dan maar de blik de andere kant op gericht: go east, young man! Want in het pittoreske Enkhuizen is immers dat schitterende Film in de Drom-theater, waar ook immer mooi spul voorhanden is. Een korte check leerde mij dat ik daar "The Invite' kon gaan zien, het nieuwste werk van de intense actrice/regisseuse Olivia Wilde. Haar eerdere films spraken zeer tot de verbeelding dus pakte ik met vreugde de trein de andere kant op. En dat ik dan ook nog een dikke cast (Wilde zelf, Seth Rogen, Edward Norton en de immer sprekende Penelope Cruz) erbij kreeg, in een setting die sterk aan "Carnage" deed denken ook nog: het maakte het treinreisje een waardige. 

Er staat spanning op, zoveel is duidelijk als Joe thuiskomt van zijn werk. Zijn vrouw Angela staat op scherp, ze is hyperdepieper en heeft totaal geen aandacht voor Joe's verhalen over zijn problematische reis. Wat gebeurt er? Al snel wordt duidelijk waarom Angela als een werkbij door het huis sjeest: de buren komen! Ze heeft de bovenburen uitgenodigd om nu eindelijk eens kennis te maken. De dochter is uit logeren, Angela pakt uit met een mooie reeks kazen en hapjes, Joe hoeft alleen maar de wijn te verzorgen. Joe is onaangenaam verrast en maakt duidelijk dat hij helemaal geen zin heeft in een etentje met de buren. Bovendien: hij vindt het maar een luidruchtig en snobistisch stel, met hun lawaaiige seks en hun overduidelijke tevredenheid met zichzelf. Joe's bezwaar valt in het luchtledige, na langdurig gekibbel gaat dan toch de bel. 
Angela doet haar best de perfecte gastvrouw te zijn voor haar invitées maar al snel blijkt dat het burenkoppel veel te classy is voor de toch wel eenvoudige Joe en Angela. Er wordt wel honderuit gepraat maar nog weinig losgelaten, aanvankelijk dan. Want net op het moment dat Joe op het punt staat om de buren te zeggen waar het op staat, doen zij een ontboezeming die de sfeer als een blad aan een boom doet omslaan. Zozeer zelfs dat Angela en Joe gedwongen worden diep in hun binnenste te kijken om te zien wie zij zelf zijn, wie ze samen zijn en waar hun diepere wensen en dromen liggen. Dit kan niet goed gaan, dit wordt een verbaal bloedbad.

Met: Olivia Wilde, Seth Rogen, Penelope Cruz, Edward Norton

Gezien in : Film in de Drom
FIN - song : Graham Nash/Joni Mitchell - Our House (demo)

Booksmart - Olivia Wilde

Booksmart op IMDb (7,2)
 Booksmart op Moviemeter (3,08)

De loftuitingen zijn talrijk, nominaties en prijzen melden zich met regelmaat. Het regiedebuut van actrice/clipmaker Olivia Wilde wordt goed ontvangen. Dus ik ga dat dan proberen. Voor mij was het een highschoolfilm, maar dan wel een met andere invalshoeken en een niet gebruikelijk stukje humor. Voor een arthousefan als ik ben, is dit eerder vermaak dan dat ik dit "een goede film" vind. Oordeel zelf, misschien denk ik wel te "artistiek". 

De twee hartsvriendinnen Amy en Molly staan op het punt van afzwaaien van highschool, het volwassen leven en de studietijd lonkt. De twee liggen niet goed in de groep : ze zijn te slim, ze zijn te nerd, ze zonderen zich af en ze voelen zich te goed om te party'en of om lowculture-dingen te doen. 

Molly is de klassenvertegenwoordiger , vanwege die rol praat ze regelmatig met haar jaargenoten. Tijdens een beschamende confrontatie in de toiletruimte ontdekt ze dat zij en Amy het misschien wel altijd mis hebben gehad: de anderen leken dan wel alleen maar te freewheelen, maar desondanks gaan enkelen van hen óók naar Yale en Harvard of gaan ze werken bij Google. Het kan dus wel : werk maken van je studie én iets van het leuke leven meepikken. 

De twee besluiten alles op alles te zetten : deze laatste avond, de dag voor de diplomering, zal alles anders worden. Ze zullen party hardy gaan, Amy zal eindelijk het meisje van haar dromen de liefde verklaren en Molly gaat toch kijken of ze kans maakt om Nick, de prince charming van de klas, om haar vinger te winden. Er gaat veel water naar de zee, maar uiteindelijk belanden de twee op het feest der feesten. 

Met : Kaitlyn Dever, Beanie Feldstein, Jessica Williams, Jason Sudeikis , Diana Silvers

FIN - song : DJ Shadow & Run the Jewels - Nobody speak

Don't Worry Darling- Olivia Wilde

Don't worry darling op IMDb (6,3)
 Don't Worry Darling op Moviemeter (3,01)

In mijn herinnering deed deze film het niet zo geweldig bij de critici, maar was er wel een grote toeloop van jeugdige kijkers. Dat kwam natuurlijk door de eerste grote filmrol die popidool en stijlicoon Harry Styles hierin speelt. Styles is weliswaar het gezicht van de film, maar deze wordt vooral gedragen door een uitblinkende Florence Pugh, die met haar intense spel de kijker magnetisch naar zich toe trekt. 

Pugh speelt de frisse Alice Chambers, een jonge vrouw die met haar man Jack in een keurig aangeharkte wijk in het kleine stadje Victory woont. De stad heeft een volledige jaren 50- Amerika uitstraling: mooie villa's, aangeharkte tuintjes, schone straten, frisgewassen kindertjes en nette huisvrouwen die elke ochtend hun mannen met een lunchpakketje naar  de auto begeleiden. Aldaar rijden ze allemaal een stuk de woestijn in waar ze bij de Victory-fabriek werken. Vragen over wat ze daar doen, worden niet op prijs gesteld. De vrouwen moeten tevreden zijn met hun mooie huis, dat ze elke dag goed mogen schoonhouden en waar ze na het werk de hardwerkende man mogen trakteren op een goed stuk vlees. In het weekend een feestje met de buren, het is allemaal keurig afgemeten. Leven langs een liniaal, zou je kunnen zeggen. 

Alice vertrouwt het allemaal niet: is dit het dan? Waarom zwijgen de mannen over wat ze doen? Waarom is fabriekseigenaar Frank zo onuitstaanbaar vriendelijk en goed en keurig? En vooral: waarom wordt die ene buurvrouw die kritiek levert plotseling onder medische behandeling gesteld en wordt haar kind uit huis geplaatst? Steeds meer vraagtekens leiden tot een initiatief van Alice waarmee ze zichtbaar een grens overschrijdt: ze gaat op zoek naar het verhaal achter het bedrijf en achter de leider. Dat is riskant, want ze isoleert zichzelf niet alleen van de happy gemeenschap, maar ook van haar loyale man. Tot hoever kan haar nieuwsgierigheid gaan?

Met : Florence Pugh, Harry Styles,. Olivia Wilde, Chris Pine

FIN - song : Ella Fitzgerald - Someone to watch over me

Richard Jewell - Clint Eastwood

 Richard Jewell op IMDb (7,5)

Richard Jewell op Moviemeter (3,62)

Het vreemde aan deze film is dat je zonder voorkennis zou zeggen dat ie wel erg karikaturaal is, maar het is gewoonweg een op waarheid gebaseerd verhaal. Een verhaal dat je hoofdschuddend aanhoort. Wat een verwrongen maatschappij kent Amerika toch, wat worden mensenlevens toch gemakkelijk vermorzelt. 

Richard Jewell is een enigszins beperkte man die het graag goed wil doen. Goed voor de maatschappij, goed voor zijn moeder, goed voor zijn werkgevers. Rechtschapen, met veel gevoel voor orde en regels. Hij wordt - op een enkele uitzondering na- schamper aangezien door de bazen en collega's waar hij voor werkt. 

Hij bemachtigt een beveiligingsbaantje bij de Olympische Spelen van Atlanta in 1996 en neemt zijn taak bloedserieus. Hij spreekt mensen aan op eventueel foutief gedrag, als het aan hem ligt gaat hij reclame maken voor de Amerikaanse waarden en zal de hele wereld de grootsheid daarvan ervaren. Maar dan moet wel iedereen meewerken. Zijn waakzaamheid zorgt ervoor dat hij een achtergelaten tas ziet staan en hij waarschuwt de politie. De tas bevat inderdaad een bom, er vallen twee doden en bijna 100 gewonden. Richard is van het ene op het andere moment een All American Hero.

Dat plezier duurt echter maar kort. De FBI start haar daderonderzoek en leunt wat al te gemakzuchtig op hun kaartenbakje met daderprofielen. Want die Jewell, wilde die niet een beetje al te graag gewaardeerd worden? Had ie niet al een paar baantjes gehad waarbij hij iets te strikt en te assertief had gehandeld? Het onderzoek spitst zich louter op hem toe, Jewell's leven staat al snel volledig op zijn kop. 

Uit pure wanhoop richt Jewell zich tot Watson Bryant, een advocaat voor wie hij eerder gewerkt heeft en een van de weinigen die hem niet kleineerde of in de zeik nam. Bryant (een prachtrol van Sam Rockwell) is al snel overtuigd van de onschuld van Jewell maar moet in zijn eentje opboksen tegen de machtige FBI én tegen de publieke opinie, die door de media (met name de lokale krant) aardig tegen Jewell op scherp is gezet. De FBI gaat bij het verkrijgen van bewijs hier en daar over grenzen heen. Grenzen die door Bryant moeten worden terug veroverd. 

Met : Paul Walter Hauser, Sam Rockwell. Jon Hamm. Olivia Wilde, Kathy Bates   

How it ends- Zoe Lister-Jones & Daryl Wein

How it ends op IMDb (5,4)
 How it ends op Moviemeter (2,27)

De disclaimer in de aftiteling vermeldt het wellicht ten overvloede: deze film is bedacht en opgenomen tijdens de corona-pandemie. Niet alleen blijkt dat uit de lege straten waarop de film speelt, ook de hele end-of-the-world teneur van het verhaal lijkt door de toenmalige mondiale situatie geschapen te zijn. Hoewel ik kort na aanvang overwoog af te haken, ben ik blijven hangen en zag een niet onaardige komedie die hier en daar wat reflecterende kritiek gaf op mens en maatschappij. Dat kan ik meestal goed hebben. 

Morgen vergaat de wereld toch, dus waarom niet vandaag her en der schoon schip gemaakt en daarna feestend ten onder gaan? De jonge Liza is weliswaar een twijfelkont, maar beseft dat haar weinig meer kan gebeuren als ze nu bepaalde mensen uit haar verleden de waarheid gaat zeggen. Ze neemt de uitnodiging aan om op een knalfeest te verschijnen en aldus de wereld min of meer buiten westen gedag te zeggen. 

Omdat haar auto prompt die dag gestolen is, moet ze lopend op weg. Ze gaat op pad, daarbij begeleid door haar jongere zelf. Deze young Liza wijst de oudere versie de weg langs een aantal alles bepalende ontmoetingen. Niet alleen haar vader en moeder, ook exen en bijzondere passanten krijgen de waarheid te horen óf vertellen Liza op hun beurt hun visie over hoe het einde in vrede te aanvaarden.
Een keur aan bekende gezichten komt voorbij, dat houdt de vaart in de film. Niet onaardig derhalve.

Met: Zoe Lister-Jones, Cailee Spaeny, Whitney Cummings, Olivia Wilde, Bradley Whitford, Sharon van Etten

FIN - song : Lemon Twigs- As long as we're together

Life Itself - Dan Fogelman

Life Itself op IMDb (5,8)
Ben er nog niet helemaal uit, een dagje nadat ik deze gezien had. Heb gisteren geen recensies gelezen, maar werd er wel op aangesproken door de medewerkers van het filmtheater. De ene recensie was vernietigend, de andere matig en ze had mensen gesproken die zeer onder de indruk de zaal uitkwamen. Ook ik raakte met medebezoekers in gesprek verzeild na afloop en ook hier waren de meningen verdeeld. Op zich is dat goed, dat betekent dat de film in ieder geval iets probeert los te maken. Sommigen waren zeer onder de indruk van het emotionele einde van de film, waar ik juist het einde tamelijk drakerig vond en het barokke begin juist imponerend en verrassend vond. Derhalve kan mijn advies alleen maar zijn: ga het zelf zien en kies uw kamp.

Dan kijkt u naar een mozaïekfilm die opgedeeld is in vijf blokken, met evenzovele tijdsprongen. Pas aan het eind zult u zien waar u in het begin naar gekeken heeft. De eerste twee blokken zijn gewijd aan de stormachtige relatie van een jong stel, dat middels de teksten van Bob Dylan aan elkaar verbonden lijkt. Althans: zij is Dylan-gek en doet aan tekstexegese, hij vindt het een schorre kraai en heeft moeite tot inzichten te komen aangaande de poëzie van meneer Zimmerman. Even heftig als de relatie opbloeit, knalt ie uit elkaar, waarna we de man tegenkomen bij zijn psychiater (altijd fijn om karakteractrice Annette Bening in een film te zien). Ook daar spatten de emoties van het doek. Chapter 2 volgt automatisch op deel 1, maar in chapter 3 gaan we naar een compleet andere kant van de wereld. We verlaten New York en komen terecht in Andalusische olijfboomgaarden. Daar runt de Italiaanse expat Mr Saccione op ongelukkige wijze zijn landerijen. Hij ontdekt dat zijn medewerker Javier anders werkt dan al zijn andere medewerkers : bedachtzamer, liefdevoller en serieuzer. Om die reden benoemt hij Javier tot zijn opvolger/voorman. Deze pakt het cadeau in dank aan, maar maakt zijn patron wel duidelijk dat hij op zijn eigen wijze de boomgaard zal gaan leiden en niet van plan is om anderen zijn werkwijze en ideeën te laten verstoren. Javier sticht een gezin , Mr Saccione ziet daarin zijn eigen onvolkomenheden om het leven enige diepgang te geven. En gaat zich dus met het gezin bemoeien.

De rest van de verwikkelingen zult u zelf moeten aanschouwen, ik mag niet teveel weggeven.
Zoals gemeld: ik was erg onder de indruk van het schokkende en avontuurlijke begin, de latere romantische delen deden mij fronsen. Ieder zijn meug. Zoals het leven zelf, dus.

Met : Oscar Isaac, Olivia Wilde, Annette Bening, Antonio Banderas

A Vigilante - Sarah Dagger-Nickson

A Vigilante op IMDb (5,8)
Een naargeestig verhaal. Daarmee nog niet meteen een slechte film, maar vrolijk word je er niet van.

Sadie is vigilante, een waakzame strijder. Waar ze tegen strijdt? Tegen huiselijk geweld. Ze komt vrouwen te hulp die leven met een gewelddadige man, ze 'bevrijdt' ze uit hun relatie en dwingt af dat de man ze hierna met rust laat. Een enkele keer doet ze dat trouwens ook bij gewelddadige moeders, die hun kinderen het leven zuur maken.
Geen vrolijk geheel dus, en het moet natuurlijk ergens vandaan komen. We leren hoe Sadie zo gekomen is, waarom ze zich na de aanvankelijke zelfhulpgroepen uiteindelijk bekwaamt in vecht- en krachtsporten. Ze maakt zich weerbaar , zoveel is duidelijk. Naast de hulp aan lotgenoten richt ze zich op de uiteindelijke confrontatie: een ontmoeting met haar agressieve en nare man is onvermijdelijk. En als we de film goed gezien hebbben, weten we op wie we ons geld moeten zetten.

Met : Olivia Wilde, Morgan Spector