Zo'n wakker worden in een andere tijd-verhaaltje. En toch niet eens een vervelende film.
Dat komt waarschijnlijk door ten eerste het prettig losse acteren van Juliette Binoche en Matthieu Kassovitz, maar ten tweede ook door de fraaie draai die het aan de inzichten van de persoonlijkheden geeft.
Marie is een bescheiden dame die op sollicitatiegesprek gaat bij het bedrijf van haar welvarende buurman. Thuis wacht de zware zorg voor haar zeer hulpbehoevende vader en de daarbij horende ongelukkige moeder. Daags erop is Marie jarig en haar vriendin verrast haar door de zonen van die rijke buurman te inviteren voor een verjaarsfeestje. Van t een komt het ander: amoureuze ontwikkeling volgt.
Vervolgens wordt Marie wakker. In de keuken wacht een zoontje op ontbijt , in de rest van het uitermate luxueuze huis doolt een van de twee huishoudelijke hulpen rond en uit het raam kijkend ontwaart Marie dat ze pal onder de Eiffeltoren woont, in een hyperluxe buurt.
Het blijkt plots 15 jaar later te zijn, ze heeft nogal een gat in haar geheugen. Hoe is ze hierin beland, hoe werd zij die immens rijke zakendame en hoe kon zij een kind verwekken in een huwelijk dat slecht genoemd mag worden?
Ze werkt er hard aan om alles in kaart te krijgen. En op de rit.
Onderhoudende film, met een leuke mate van intensiteit in de personages. En dat ondanks dat ongeloofwaardige 'geheugenverlies" deel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten