Vandaag in première gegaan, maar hij is officieel van 2012. Door de ronkende recensies wilde ik er op tijd bij zijn, vandaar dat ik vanavond met ongeveer 30 anderen in de zaal zat.
Dat de zaal niet volgeboekt was komt waarschijnlijk door de genre-aanduiding van de film, men weet niet wat men moet verwachten bij een "docuthriller'. Welnu, zie het als een op kunstige wijze spannend gefilmde vertelling van een waargebeurd verhaal. Acteerwerk aangevuld met heuse footage uit die tijd.
Het verhaal draait om Nicholas, een jongen die op 14 jarige leeftijd verdwijnt. Of nee, het verhaal draait om Frederic, een jongen die als kind ongewenst was en nooit liefde heeft gekend en gevoeld.
Om die laatste reden zoekt Frederic naar een mogelijkheid om ergens opgenomen te worden in een liefdevolle kring. Op miraculeuze wijze weet hij begeleiders, jeugdzorgers en politie in Spanje - waar hij "gevonden" wordt - ervan te overtuigen dat hij Nicholas is, de jongen die 3,5 jaar daarvoor verdween in Texas, USA.
Zelfs de familie trapt in zijn verhalen, dat komt voornamelijk door het kameleontisch vermogen van Frederic, die snel gedaantes aanneemt maar ook bijzonder slim deduceert wat de gewenste antwoorden en gedragingen zijn van de mensen die hem bevragen.
Een wonderlijk geheel speelt zich voor de kijker af, hij wordt opgenomen als ware hij de verloren zoon. Maar al snel blijkt dat de familie hierin ook niet gans zuiver is, en wellicht net zo'n kameleontische rol speelt.
En dat is dus allemaal echt gebeurd. Te bizar voor woorden, maar verrekte pakkend om naar te kijken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten