Een film naar Begtje's hart:: de strijd van de kleine man tegen de grote machine.
Omar is tuinman. Analfabeet. Marokkaan. In Frankrijk.
Een van zijn 2 werkgevers wordt vermoord gevonden in haar kelder. In een laatste krachtsinspanning heeft ze met haar eigen bloed op de muur geschreven: "Omar m'a tuer" .
Juist die spelfout zou wijzen naar de analfabete tuinmaan. die zou hier iets mee te maken hebben. En wordt gearresteerd.
De hele film lang houdt hij zijn onschuld vol: de eerste drie jaar van zijn gevangenhouding, de periode na het proces tot aan het moment dat hem gratie verleend wordt om reden dat de Marokkaanse koning een bezoek aan Frankrijk brengt.
Recht toe recht aan policier, zegt u. Nee, dat is het niet want de film laat het einde volledig open: het is een waargebeurd verhaal en Omar is dan wel vrij maar nog steeds niet officieel onschuldig verklaard. Dit ondanks dat er een boek over de zaak geschreven is waarin veel meer vrijpleitend bewijsmateriaal is verzameld dan er voor de rechtszaak bijeen was gebracht. Dit ondanks het feit dat er overduidelijk geweigerd wordt om dat materiaal het onderzoek te laten heropenen.
Het zaakje stinkt, de rechterlijke macht zoekt te gemakkelijk een zondebok en vindt die in een weerloze gastarbeider. Klinkt allemaal simpeler dan het in deze film gebracht wordt. Fijne emotionele prent.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten