Half Nelson - Ryan Fleck

Half Nelson op IMDb (7,1)
 Half Nelson op Moviemeter (3,34)

Half Nelson op Wikipedia

Pittige film, destijds helemaal gemist maar door hem in een van onze recente quizzen op te nemen kwam hij bij mij in beeld. De film wordt met name gedragen door Ryan Gosling, die hier nog niet de wereldfaam had die hij inmiddels vergaarde. Sterk gespeeld, sfeervolle doch best wel naargeestige film.

Daniel Dunne lijkt het allemaal heel ontspannen te doen. Hij geeft geschiedenisles op een grotendeels zwarte school, naast die lessen doet hij ook nog de basketbaltraining met de tieners uit de klas. Als hij na een van die lessen achterblijft in de kleedkamer en daar een pijpje crack gebruikt, beginnen de problemen. Nog niet alle leerlingen bleken de kleedkamer al uit, de pittige Drey ziet hem als een slap hoopje was in de hoek zitten. Ze houdt het voor zich, vertelt het niet aan haar team- en klasgenoten omdat ze blijkbaar meneer Dunne hoog heeft zitten.

Dunne krijgt bezoek van zijn ex, die vertelt dat ze de rehab volledig doorlopen heeft en nu gaat trouwen. Eerst nu blijkt hoe diep Dunne heeft gezeten, een diepte waar hij feitelijk nog niet uit is. Hij houdt zich staande maar weet zich bekeken door Drey, die blijkbaar zelf in haar thuissituatie ook het een en ander aan drugsproblematiek heeft meegekregen. Wie onderwijst wie, wie is nou steunpilaar voor de ander? De volwassen leraar en de tiener-leerling wisselen stuivertjes.

Met: Ryan Gosling, Shareeka Epps, Anthony Mackie

FIN - song : Broken Social Scene - Da Da Da Da

Project Hail Mary - Phil Lord & Christopher Miller

Project Hail Mary op IMDb (8,2)
 Project Hail Mary op Moviemeter (3,53)

Project Hail Mary op Wikipedia

U denkt natuurlijk: die Begt ziet zoveel films, die vindt zijn eigen weg wel. Klopt voor een groot deel maar toch..maar toch..toch laat ie zich af en toe beïnvloeden door zijn filmvriendjes. "Deze moet je gaan zien, is echt een héél leuke film". Dan wordt het wikken en wegen: gaat mijn geringe interesse voor science fiction het afleggen tegen het altijd prettige vooruitzicht om een film met Ryan Gosling of zelfs Sandra Hüller te gaan zien? Het feit dat ik nu deze beleving in blogvorm aan het gieten ben, verklapt al dat ik voor de laatste argumenten ben gezwicht. En zo geschiedde: ik genoot zeer van haar en vooral van zijn acteerwerk, ik moest best af en toe grinniken en ik luisterde vooral tussen de regels door instemmend naar de lichte maatschappijkritiek die in deze film verweven zit. Al met al dus een prima kijkbeleving (ik denk zelfs dat het een góéde film is maar ken het genre daarvoor niet goed genoeg), ik snap het enthousiasme van mijn maatjes best wel.

Hij vindt het wel best, onze young mister Grace. Ryland Grace is gewoon lekker aan het lesgeven, heeft een fijne betrokkenheid met de leerlingen en maakt zich verder niet al te druk om de wereld om zich heen. Hij kan dit nog jaren volhouden: de biologische wetenschap op een begeesterde manier overbrengen aan jongeren is het mooiste wat er is. Maar dan staat plots een geheimzinnige vertegenwoordiging van de NASA-overheid aan zijn deur: Grace heeft ooit een publicatie gedaan waarin hij bepaalde zekerheden in twijfel trok maar waar hij - na een publicitaire storm- nooit meer verder over gepraat heeft. Nu staat dus plots de hoge ruimtemilitair Eva Stratt voor zijn deur:. Zij wil dat hij zich alsnog in zijn eerder verkondigde theorie gaat verdiepen want de tijd is nú : de kracht van de zon neemt af, die wordt van buitenaf aangevreten en juist Ryland's bevindingen zouden een oplossende richting kunnen brengen. 

Ryland hoort het aan maar weigert; hij is niet levensmoe, hij vermaakt zich prima en is niet van plan zich de ruimte in te laten schieten om lichtjaren verderop zijn onderzoek te doen. Ik verklap u vast: dat onderzoek komt er, Grace wordt jaren later wakker als hij ver voorbij de ons bekende planeten zweeft: dáár ontmoet hij de grondleggers van zijn theorie: de buitenaardse wezen die met behulp van astrofagen (zoek dat maar op. Of kijk de film) energie aftappen die ze vervolgens weer in hun eigen biotoop kunnen injecteren. Ik hoor het u zeggen: dat zou voor de aarde ook best kunnen werken. Welnu : fist my bump, laten we elkaar de ruimte geven.

Met: Ryan Gosling, Sandra Hüller, James Ortiz, Lionel Boyce 

Gezien in : Pathé Thuis

FIN - song : Mercedes Sosa - Gracias a la vida

All Good Things- Andrew Jarecki

All Good Things op IMDb
David Marks (Ryan Gosling) is de wat zonderlinge zoon van een schimmige vastgoedondernemer in New York. Hij is niet van zins in het grotegeld-imperium van pa te stappen, als ie dan ook een hippie-achtige jongedame ontmoet en zich met haar buiten New York vestigt om een "alleenmaarmooiedingen"winkeltje te beginnen, lijkt zijn zelfstandigheid definitief gevestigd.
Maar pa rekt en trekt , onder druk wordt alles vloeibaar en David voelt zich gedwongen om het winkeltje op te doeken en voor pa geldkoerier te worden langs diens pandjes in 42nd street en Times Square.
Vanaf dat moment groeien hij en zijn bloemenmeisje uit elkaar, bovendien weigert hij toe te geven aan haar kinderwens omdat ie verafschuwt net zo te worden als zijn pa. Het gaat van kwaad tot erger, alles loopt spaak als Katherine besluit dat hun huwelijk dan maar beëindigd moet worden. De grote arm van schoonpa reikt ver, Katherine wordt financieel uitgehongerd en kan geen kant meer op. Als zure kers op de taart blijkt David zich ook nog eens tot een gruwelijke psychopaat te ontwikkelen. Vanaf dan gaat het snel..

Geen wereldschokkende film, wel een héél erg goed script, naar een waargebeurd verhaal. . Geboeid uitgekeken. Gosling blijkt een van de belangrijkere acteurs van zijn tijd, Kirsten Dunst komt maar niet van die kuiltjes in haar wangen af en Frank Langella is , as ever, een irritante basterd.

The Nice Guys - Shane Black

The Nice Guys op IMDb (7,4)
Ik heb het er niet aan afgezien, maar ik begrijp uit de IMDb-waardering en uit sommige reacties dat mensen dit een aardige film vonden. Bij mij kwam ie niet binnen: de grappen te zwak, het schmieren met hun mislukte beroepskeuze, het te wijsneuzerige dochtertje. Maar ach, ik heb het geprobeerd.

Aan de verschillende uiteinden van het touw zijn twee privédetectives op zoek naar Amelia, een jonge actrice die iets dubieus heeft uitgevreten in het porno-circuit maar ook in het activistische circuit. In eerste instantie zitten de twee kruimelrechercheurs elkaar op de huid maar al snel komen ze erachter dat ze - vooral vanwege hun eigen onkunde- op elkaar aangewezen zijn om deze dame te vinden.
We leren iets over de moeder van het meisje, die een hoge functie bekleedt bij de juridische tak van de staat. Maar die tegelijkertijd dubieus overkomt in haar motivaties om haar dochter op te sporen.
Er is een mysterieus spoor van dood en verderf rondom het meisje: achtereenvolgens komen haar vriend, haar regisseur en medespelers om het leven. Er is dus iets met die film.
De twee rechercheurs krijgen het ondanks hun geknoei voor elkaar om het net rondom het meisje en haar belagers steeds strakker aan te trekken.

Met : Ryan Gosling, Russell Crowe, Kim Basinger

La La Land - Damien Chazelle

La La Land op IMDb (8,2)
Het is dan tóch gebeurd. Eindelijk de grote feelgoodfilm van vorig jaar gezien. Tijdens de roulatie-periode had ik hem laten passeren, denkende dat het niet helemaal voor mij gemaakt was. Het afgelopen jaar ben ik er meermaals op gewezen dat dat misschien wel een misvatting was: 'ga m nou maar gewoon kijken, je zult zien dat het je verrast". De film draait nu op Film1 dus ik ging het proberen.
Aan de ene kant ben ik blij dat ik mijn intuïtieve filmkeuze niet voor niets heb. Het is voor mij niet de film waar ik destijds hardrennend naar toe had gemoeten. De brede waardering en de Oscarregen maken natuurlijk dat het geen kwaad kan als ik hem wél gezien heb, al is het maar om mee te praten. Verder doet de film mij niet zoveel als ie bij anderen doet. Hou me ten goede, het is allemaal niet slecht. Het is doorgaans behoorlijk vrolijk en visueel is het heel niet vervelend. Maar toch wringt het bij mij: het onnatuurlijke gevoel van twee mensen die tegen elkaar een dialoog staan te zingen. Dat blijft voor mij een moeilijk begaanbaar gebied. Mijn aandacht verslapt en de vele moeite van regisseur en acteurs sijpelt bij mij met mijn aandacht weg. Dat is míjn makke, dat snap ik. Ik weet dat hier miljoenen mensen van genoten hebben. Dat is fijn.

Na een reeks toevallige ontmoetingen botsen Mia en Seb dan uiteindelijk toch tegen elkaar aan. Tegengestelde karakters maar ze hebben ook iets gemeenschappelijks: ze hebben allebei een toekomstdroom waarvoor ze bereid zijn veel opzij te gooien. Dat blijkt. Ze krijgen een relatie , de relatie verdiept en ze raken zeer aan elkaar gehecht. Maar voor allebei blijft er iets knagen: ik zou toch...? Als ze elk voor zich uiteindelijk de kans krijgen hun droom te verwezenlijken, kan het dan ook niet anders of er ontstaat afstand tussen de twee. Eerst letterlijk, elk in een verschillende stad. Maar langzamerhand natuurlijk ook geestelijk. Hunkering naar elkaar verliest het steeds maar weer van de ambitie. Maar u snapt dat ze elkaar later in de film natuurlijk toch weer gaan zien. Ze stellen zichzelf de wezensvraag waarvan ze nu het gelukkigst worden.

Met : Emma Stone, Ryan Gosling

The Big Short - Adam McKay

 The Big Short op iMDb

Degene die zegt dat ie deze film volledig begrepen heeft, vertrouw ik niet. Het blijkt namelijk een enorm maatschappelijk gevaar te zijn om geheel te doorgronden hoe het allemaal is gegaan in de kredietrcrisis in de tweede helft van de jaren '00. Uiteraard snap ik wel de lijnen van het verhaal, maar de finesses laat ik met plezier langs me heen gaan. Ik begrijp volledig hoe fout het is om geld te verdienen aan schulden en verliezen. Of hoe verschrikkelijk het is dat er een mogelijkheid bestaat te handelen in spullen die je (nog) helemaal niet hebt en er zelfs mega aan te verdienen. Schande , botte schande, maar volledig volgens de wet en gewoon geoorloofd, ook nu nog. Of nu weer , moet ik zeggen, want de financiële wereld heeft zich een korte periode koest gehouden na de crisis maar is inmiddels weer volledig up and running. Ik denk er het mijne van, maar het is allemaal legaal. Geld verdienen is toegestaan, grof geld verdienen blijkbaar ook.

In 2006 heeft Michael Burry een visie ontwikkeld waaruit blijkt dat -wanneer het jaar daarna de hypotheekrentes variabel worden - veel mensen in de betalingsproblemen komen en hun hypotheek niet meer kunnen betalen. Verlies is verlies, zou je zeggen, maar nee: als je die verliesgevende hypotheken bundelt en vervolgens verkoopt, kan de koper speculeren met winstmarges op dat verlies. 

Burry stapt naar diverse banken, koopt zich voor miljoenen in. Bankier Jared Vennett krijgt lucht van het idee, stapt vervolgens naar een tradingbureautje dat aarzelend instapt. Stapje voor stapje breidt de aankoop zich uit, ze moeten enig geduld hebben maar uiteindelijk begint de boel te schuiven. Allemaal zeggen ze dat ze het voor het geld deden en niet hebben voorzien dat het mensen naar de afgrond zou helpen, dat er massawerkloosheid uit voort zou komen, dat banken zouden omvallen, dat vele mensen het niet zouden overleven. Maar ja, geld is geld. 

Misselijk word je ervan. 

Met : Christian Bale, Steve Carrell, Ryan Gosling

The Gray Man - Anthony & Joe Russo

The Gray Man op IMDb (6,5)

The Gray Man op Moviemeter (3,13)

Volhardend als wij zijn, kijken we dit type film toch meestal wel samen. Dat terwijl we beiden weten dat het niet onze categorie is, dat we na een uurtje wel ongeveer genoeg weten maar dan nog een dik uur aan actie- en vechtscenes moeten doorstaan. Maar goed: deze kan afgevinkt. 



Agent Six heet ie, de man die door een speciale tak van de CIA uit de gevangenis is gehaald om voor hen naargeestige klusjes op te knappen. Omdat hij voor moord (op zijn vader) veroordeeld is en nog een jaar of 20 gevang voor de boeg heeft, lijkt het aanbod van relatieve vrijheid hem aanlokkelijk. 
We stappen in als hij voor zo'n huurlingenklus in Thailand bezig is om een andere agent van The Gray Men uit te schakelen. Agent Four blijkt over informatie te beschikken die de CIA-leiding van Six in diskrediet kan brengen. Six is strikt uitvoerend en weet de agent uit te schakelen, maar niet nadat deze hem een medaillon overhandigt waarin een compromitterende geheugenkaart is verstopt. 
Door het aanpakken van die hanger plaatst Six zich buiten de orde van de organisatie, vanaf dat moment zit de CIA achter hem aan. Men zet druk op hem door het nichtje van zijn CIA-mentor Fitzroy te gijzelen, 
 In zijn eentje (nou ja, met morele steun van Fitzroy en actieve steun van CIA-coryfee Dani Miranda) neemt Six het op tegen de CIA, die voor dit klusje de nare martelman Lloyd Hansen inschakelt. Six moet dus én een meisje bevrijden én zelf overleven én de geheugenkaart safe stellen. Ga er maar aan staan. 

Met : Ryan Gosling, Chris Evans, Ana de Armas, Billy Bob Thornton, Jessica Henwick

  FIN - song : Black Keys - Wild Child

Only God Forgives- Nicolas Winding Refn

Only God Forgives op IMDb
Toegegeven, het is niet de actiefilm die je aan de hand van de posters en de faam van de regisseur (Drive!) zou verwachten. En toegegeven, er wordt met verve en gretigheid gespeeld met traagheid en vaagheid.
Maar dan nog: het is niet de onbegrijpelijke, altijd moeilijke tweede van een filmmaker die net succes heeft geproefd.
Ryan Gosling kijkt wellicht net iets te vaak nadenkend meewarig in het oneindige, de schets van zijn lege drugsdealersbestaan wordt door de regisseur vakkundig neergezet. Eenzaam in het Verre Oosten, wellicht poen zat maar in ieder geval liefde tekort .
Ook tekort aan liefde voor zijn broer , maar dat blijkt al snel terecht. Als die een 15jarig meisje verkracht en ombrengt en vervolgens wordt omgebracht door de vader van het meisje, voelt hij zich in eerste instantie helemaal niet geroepen om de familienaam te gaan redden. Daar komt verandering als zijn moeder overkomt uit de VS, er dient orde op zaken te worden gesteld. In de eersteklas bitchy moeder herkennen we Kristin Scott Thomas, die daarmee afstapt van haar vaak aristocratische rollen.
De moord op zijn broer blijkt gevolmachtigd te zijn door de lokale politie, alwaar een nogal mysterieuze officier niet alleen de scepter maar ook een hele reeks Oosterse zwaarden zwaait. Die te pas en te onpas gebruikt worden, omdat de familie toch langzamerhand op het spoor van de moordenaars van hun broer/zoon komt.

Het einde is voor velerlei uitleg vatbaar, dat zal de ervaring van vaagheid voor velen verklaren. Ikzelf heb er mijn uitleg in , maar laat ik het houden op een verlossing van/voor de zoon.

Gangster Squad - Ruben Fleischer

Gangster Squad op IMDb
De uitgebreide sterrencast maakt de verwachtingen niet geheel waar in deze ietwat te overduidelijk harde maffiafilm. Sean Penn, Josh Brolin, Ryan Gosling, Emma Stone. Best een prima rijtje, maar dan nog..

Los Angeles, kort na de 2e Wereldoorlog. De lokale Holleeder is vast van plan de stad geheel in zijn macht te krijgen. De helft van het politiekorps heeft ie al ingepalmd, de rechterlijke macht is van hem en drugshandel en prostitutie zijn de financiële motoren van zijn imperium.
Heel Los Angeles? Nee, een dappere rechercheur behoudt zijn rechtvaardigheid en gaat in zijn eentje de strijd aan om een meisje te redden uit de klauwen van de maffia. Die actie valt op bij de last man standing in het zuivere deel van het politiebestuur. Ze formeren een team om de "mob machine" te ontregelen. Het automatisme moet uit hun verdienmodel vandaan, zodat de maffiabaas uiteindelijk niets anders rest dan vlucht of overgave.
Klinkt ideaal, maar gaat niet makkelijk. Veel piefpafpoef, veel heldhaftigheid en oja, ook nog iets met een gangstermeisje.

Song to Song - Terrence Mallick

Song to song op IMDb (6,6)
Je weet waar je aan begint als je de nieuwe Terrence Malick boekt. En dus ook als je hem bezoekt.
Vrijdagmiddag, 2 mensen in de zaal waarvan er een ook nog eens halverwege vertrok. Bij Mallick is het simpel: je houdt ervan of je vindt het pretentieuze snobfilms. Ik ga - met enig voorbehoud - voor het eerste. Het lijkt of hij knipt en plakt uit sequenties om de kijker bewust op het verkeerde been te zetten. Tijd en plaats verspringen vaak, en het geheel wordt verpakt


Zoals gezegd: visueel wordt je al behoorlijk verwend maar ik zag ook nog eens een zich langzaam ontspinnend web van relatieproblemen tussen mensen die werkzaam zijn in de muziekbusiness en hen die daar graag bij willen horen. De film is volop zinnelijk, sensueel, sexy desgewenst. En zoals er de clichématige conclusie aan hangt dat rock-n-roll-leven een lege huls is, zo hangt er ook een conclusie aan dat er desondanks mensen zijn die over hun teleurstellingen heen stappen en van elkaar begrijpen dat ze het samen moeten rooien.

Vier echte stevige acteurs en actrices dansen om elkaar heen in een poging elkaar te verleiden. Die verleiding heeft zowel het minnespel op het oog als roem en succes. Iedereen wil het maken in die branche en de een heeft daar meer touwtjes voor in handen dan de ander.
Een belangrijke rol is weggelegd voor de voormalige punk-priesteres Patti Smith, die de jonge Faye begeleidt in haar stappen in het wereldje. Tekstueel en moreel is ze de absolute piek van deze film. Naast haar flitsen ook Iggy Pop, Lykki Li, Red Hot Chili Peppers en vergelijkbare muzikanten voorbij.
Ik heb het doorstaan, het waren twee pittige uren, maar ik heb weer wat geleerd.

Met : Ryan Gosling, Rooney Mara, Michael Fassbender , Natalie Portman , Cate Blanchett

The Fall Guy - David Leitch

The Fall Guy op IMDb (7,0)
 The Fall Guy op Moviemeter (3,20)

Flinterdunne komedie waarin ondanks het magere verhaaltje veel te genieten valt. Dat komt vooral door de prachtige chemie tussen de twee hoofdrolspelers, waar niet alleen vanwege hun rollen de vonken vanaf springen. Zij voorkomen dat de film als een soufflé inzakt, steeds weten ze net op tijd de kijker wat genietmomentjes voor te schotelen. De film gaat niet voor de prijzen, maar is er wel eentje die je zonder risico kunt gaan kijken zonder je erg bekocht te voelen. 

Colt Seavers is een stuntman, misschien wel de beste in zijn vak. Hij draait zijn hand niet om voor gevaarlijke sprongen, auto-ongelukken en spelen met vuur. Met zijn stunts heeft hij min of meer de carrière van Tom Ryder, die geldt als topacteur, vorm gegeven. Ryder plukt de vruchten en de miljoenen, Seavers staat steeds voor hete vuren (pun intended). Het maakt Seavers trouwens helemaal niet uit, hij vermaakt zich prima met het werk en, veel belangrijker, het geeft hem de kans om in de buurt te zijn van de knappe en charmante cameravrouw Jody. Ze schuifelen omzichtig om elkaar heen op de set, maar het komt steeds nét niet helemaal tot wasdom. Dan slaat het noodlot toe.

Bij een stunt waarbij Seavers van grote hoogte moet vallen, gaat het mis: hij breekt zijn rug en verdwijnt van het toneel. Letterlijk zelfs, hij trekt zich na zijn herstel terug uit het filmwereldje en gaat werken als koerier van een burrito-restaurant. Niet meer met 150 kmh, niet meer op leven en dood. 

Plots krijgt hij, anderhalf jaar, na dato een telefoontje van een filmproducer. Of hij als de wiedeweerga naar Australië wil komen om twee belangrijke carrières te redden: Tom Ryder zit in de knel met een filmopname en heeft verklaard dat alleen Seavers hem daaruit kan redden. Als belangrijk detail vertelt de producente iets dat Colt moet overhalen: zijn vroeger gliefde Jody is daar die film aan het opnemen, ditmaal als regisseuse. Het ticket is al besteld, Colt hoeft alleen nog maar op het vliegtuig te stappen. Hoewel hij niet ontevreden is met zijn kalme leventje, lokt de liefde hem toch naar de overkant van de oceaan. Het blijkt een grote set-up.

Met : Ryan Gosling, Emily Blunt, Aaron Taylor-Johnson, Hannah Waddingham

FIN - song :  Blake Shelton - Unknown Stuntman

Barbie - Greta Gerwig

Barbie op IMDb (7,6)
 Barbie op Moviemeter (3,28)

Het lukt me niet om een veroordelende recensie te schrijven over deze film, hoe opzichtig plat hij ook bij vlagen is. De film kent simpelweg een constructieve en vooral vermakelijke verteltrant, waardoor er voor zowel liefhebbers als haters voldoende overblijft om zich (iets minder dan) twee uurtjes te laten vermaken. Regisseur Gerwig liet al eerder zien eenvoudige verhaaltjes op een boeiende manier te kunnen vertellen (waarbij ze zelfs een Oscar in de wacht wist te slepen voor haar "Little Women").

Het zonnige en ongecompliceerde leven in Barbieland raakt sleets, Barbie maakt zich zorgen. Ze kan er de vinger niet opleggen waar dat door komt, maar al snel leren we dat dit komt door iemand in The Real World. Die heeft er blijkbaar voor gezorgd dat Barbie sombere gedachten over de dood heeft, dat ze zich zorgen maakt over het verval van haar schoonheid en zelfs het risico op cellulitis op haar lange hooggehakte benen. 

Barbie beseft dat er maar één manier is om dit op te lossen: ze zal naar de mensenwereld moeten reizen. De door haar enigszins verwaarloosde Ken, die volhardend zijn liefde aan Barbie probeert te verklaren, reist met haar mee. Aanvankelijk om haar te helpen, maar al snel komt hij tot het besef dat er een andere rol voor hem klaarligt dan het louter volgen van zijn droomvrouw. Ken staat op voor zichzelf en reist terug naar Barbieland om de rol van de man in het algemeen en die van hemzelf in het bijzonder wat meer vooraanstaand te maken dan hij tot nu toe was. We gaan in de richting van een "battle of the sexes". 

Gerwig houdt vaart en humor in de film, waarbij vooral het consequent hameren op de verwachtingen binnen de rolpatronen ter discussie wordt gesteld. Niet diepgaand, gewoon licht ironisch. Goed te doen.

Met : Margot Robbie, Ryan Gosling, Emma Mackey, Will Ferrell, Kate McKinnon, Dua Lipa

FIN - song : Nicki Minaj, Ice Spice & Aqua - Barbie World

Drive- Nicolas Winding Refn

Drive op IMDb

He, wat? Nu pas? Ja, nu pas. 

De voor velen film van het jaar 2011 was aan mij voorbij gegaan. Wellicht dat de gedachte aan veel achtervolgingen me tegenhielden, wellicht dat opnieuw een hoofdrol voor de vorig jaar onvermijdelijke Ryan Gosling me tegenstond: ik weet het niet. 

Wel weet ik dat ik de vertoning op het Film1-kanaal pas als eerste echte gelegenheid liet gelden om hem te zien. 

En terecht, trouwens, want mijn vrees bleek onterecht. Het autoracen is slechts een minimaal deel van de film en zelfs het harde geweld komt pas laat op gang. Tot die tijd is "Drive" een aangenaam kabbelend verhaal met een hinderlijk rustige hoofdpersoon.

Daar komt verandering in als ie, uit piëteit met de aardige buurvrouw en haar zoontje, een crimineel klusje op gaat knappen samen met de buurman, die net uit de gevangenis is ontslagen.

Vanaf dat moment rolt ie , naar het schijnt ongewild, in de ene nare afrekening na de andere. En laat ie zich zelf ook niet onbetuigd.

Een film met twee gezichten, op het oog weloverwogen zo ingedeeld door de regisseur. Goed voor een avond boeiend kijkspel, maar wat mij betreft niet de topfilm die anderen eraan labelden. Ik heb blijkbaar het momentum gemist.

Bij de weg (sorry) : de soundtrack is uitmuntend!

The Ides of March - George Clooney

Daar zit je dan met je goeie gedrag: potentiële prachtfilm, scala aan goede acteurs, doortimmerd plot en ook nog s premièreweek: dat wordt dringen.
NOT, met zn viertjes in de zaal op vrijdagmiddag. Wat zegt het cliché dan? "De wegblijvers kregen ongelijk".

Want hier houden we van, van die films die je helemaal gaar ratelen met hun snelle dialogen , hun voortdurend wisselende machtsposities en hun onnavolgbare , achteraf logische, denkwijzes.

Ryan Gosling -rising star ten top - speelt Stephen Meyers, de talentvolle spindocter van democratische presidentskandidaat Morris (Clooney zelf!). Tussen hen in staat nog de gelouterde Paul Zara, waarin ik gelukkig mijn favo-acteur Philip Seymour Hoffman weer s ontmoet. Voeg daar nog Paul "Sideways" Giamatti als campagneleider van de tegenkandidaat aan toe en je topcast is compleet.
Wat de film sterk illustreert is dat een run for presidency ook een run is voor zelfprofilering, zowel van de politici als van de beroepspolitici-makers. Werkelijk iedereen wordt tegen elkaar uitgespeeld, geen mens is zeker van zn plek en vooral: principes blijken van bordkarton, overleven en ellebogen is van cruciaal belang.

Schitterend uitgeweven plot, topdialogen, zelfs nog een beetje love interest. Nou ja, een beetje: het is juist die interest die allesbepalend wordt.

Zowel voor de arthouser als voor de sterrenkieker: must-see!! Tbv Herr Punct: het is een 8- geworden. Nou vooruit, een 8!
En zie hier: de ware Idus Martiae

Crazy, Stupid, Love - Glenn Ficarra/ John Requa

Crazy, Stupid, Love op IMDb

Een comedy of errors-filmpje, da's echt wat voor de zondagavond.

Sterrencast doet een komische reeks verwikkelingen omtrent "de liefde".
Vader en moeder gaan scheiden. Zoonlief is verliefd op de oppas. Oppas is verliefd op de vader. Vader van de oppas is vriend van de vader. Vader ontwikkelt stappers- en versierderskwaliteiten dankzij de lessen van een ervaren kroegganger die hem onder de hoede neemt. Vader blijkt er goed in. Versiert, zonder het te weten, de lerares van zijn zoon.

En zo nog een hele reeks meer, die ik niet allemaal mag noemen omdat ik anders de hele film al weggeef. Ik heb me wel vermaakt, er zaten veel komische momenten en woordgrappen in. Dan is het op zondag al gauw goed.
Qua acteurs: Steve Carrell, Julianne Moore, Ryan Gosling, Marisa Tomei, Kevin Bacon. Aardig rijtje toch, voor zo'n niets-aan-de-hand-film?