donderdag, februari 13, 2020

A Hidden Life - Terrence Malick

A Hidden Life op IMDb (7,6)
Duimendik ligt de signatuur van Terrence Malick bovenop deze film. De verstilling, de voice-overs, de dromerigheid. En vooral de fantastische beelden, het onnavolgbaar mooie camerawerk. Aan alles is te zien dat de maker van oa "Knight of Cups" , "Song to song" en "Tree of life" het in de vingers heeft: hij neemt de kijker mee op een trip. Het is aan jou om het verhaal beet te pakken, om in de lijn van de bedoelingen te komen.
En daarmee hebben we het bestaansrecht van deze film te pakken: voor het eerst pakt Malick een waargebeurd verhaal aan, hij baseert zich op heuse gebeurtenissen. We gaan hiervoor naar het begin van de Tweede Wereldoorlog, we bevinden onszelf op lommerrijke bergweiden , langs frisse bergstroompjes en in hoge, zuivere berglucht. In zo'n omgeving wonen Franz en Fani Jägerstätter met hun gezin. Het gezin stroomt over van liefde voor elkaar en ondanks de zware arbeidsomstandigheden straalt het geluk ervan af. Totdat de mobilisatie komt. Plots blijkt het idyllische bergdorpje verdeeld, simpelweg in : iedereen tegen de Jägerstätters. Franz is namelijk niet van plan Hitler te dienen. In zoverre: hij wil best nog een soldatenpakje aantrekken, hand- en spandiensten verlenen maar vechten gaat ie niet. En trouw zweren aan de nazi-dictator is al helemaal nicht im frage. Het is tegen al zijn principes en hij is bereid daar ver voor te gaan.
Dat blijkt ook te moeten. Want inderdaad wordt hij opgepakt, gevangen gezet. Hij wordt gewezen op de "simpele" mogelijkheden om vrij te komen maar het blijkt voor hem allemaal een stap te ver. Hij kan het simpelweg niet over zijn hart verkrijgen om zich in te zetten voor zo'n verderfelijk systeem. Aanvankelijk wordt de achtergebleven familie in het dorp gemeden, later gepest en vervolgens zelfs tegengewerkt. Dit terwijl Franz steeds dichter bij een gruwelijke veroordeling komt te zitten. Wat houdt hem tegen om alles wat hij liefheeft te beschermen en aan de borst te drukken?

Zoals gezegd: de beelden zijn adembenemend, de schuchtere en rustige sfeer maken de film een beleving. Ook het principiële karakter van Franz spreekt tot de verbeelding: niets in deze man zou je kunnen tegenstaan, behalve wellicht zijn keuze voor de uiterste consequentie. En daar komt mijn enige bezwaar tegen deze film naar boven: het had allemaal wat minder stichtelijk gemogen, Malick laat het godsbesef iets te veel doorklinken in de film. Verder: prachtig.

Met : August Diehl, Valeria Pachner, Maria Simon

Geen opmerkingen: