Als jong weesmeisje is Ida in het weeshuis van een klooster beland. Ze is daar verder opgevoed in de strenge leer en staat nu -vroege jaren 60- op het punt haar gelofte af te leggen en "voor het leven" in te treden als non.
Moeder-overste vraagt haar, voordat ze die stap zet, contact op te nemen met haar tante om aldus haar levensverhaal alsnog te horen.
Hoe is Ida in dat klooster beland? Waarom heeft haar tante haar daar niet uit gehaald? Ida belooft de reis te maken en zoekt haar tante op. Die is aanvankelijk nogal afstandelijk, later zal blijken waarom.
Net voordat Ida terugreist naar het klooster en definitief afscheid neemt van het leven erbuiten, ontdooit de tante en begint een zoektocht naar het verleden. De tweede wereldoorlog is de bron van al haar ellende, haar joodse afkomst verrast haar. Maar verklaart veel. Ze gaan op zoek naar de diaspora van de familie.
Zal het Ida lukken haar verleden te plaatsen en vrede te hebben met haar bescheiden rol in dit aardse leven? Tante pusht het een en ander, Ida wikt.
Schitterend in beeld gebracht hoe deze fraai geboetseerde kloosterzuster twijfelt in en aan haar devotie. De film is zwartwit, de film is zwijgzaam, de mensen zijn hard en kil.
Een heerlijke filmhuizer dit, film naar mijn hart. Prachtig !
Geen opmerkingen:
Een reactie posten