Ik ben nogal geporteerd van de films van Francois Ozon. Zelden heeft hij een alledaags probleem of voorval op een normale wijze weergegeven. Als je deze film afzet tegen beauties als "Swimming Pool" en vooral "Sous le sable" dan lijkt ie een beetje te normaliseren, al ben ik wel blij dat hij met J&J weer van het komedie-niveau af is. Zo bijzonder was "Potiche" immers niet.
Je bent 17, je bent bloedmooi en je verveelt je danig. De ideale ingrediënten voor een jonge vrouw om zich toch aangesproken te voelen als een volwassen man op straat vraagt of ze geld wil verdienen door met hem mee te gaan. Vreest niet, ze slaat echt oorspronkelijk het aanbod af. Maar in haar hoofd rijpt het gevoel van "waarom niet? Wie doe ik er kwaad mee?".
Ze speelt met verve een dubbelleven, ze is een jonge hoer en ze is ook een dochter in een aan de buitenkant prima gezin. Oudere mannen vallen bij bosjes voor haar natuurlijke schoonheid, met het groter worden van het geheim stroomt het geld binnen.
Dat kan natuurlijk niet goed gaan. Een van haar beter betalende klanten (waarin we Johan Leysen herkennen) begeeft het onder haar zinnelijk gedrag, een hartaanval in het actieve hotelbed velt hem.
Isabelle/Lea raakt in paniek en vlucht naar huis. Het komt uiteraard uit omdat ze op de hotelcamera's te zien is. Als de politie aan de deur komt, vallen alle facades van het gezin af. Moeder ontpopt zich als feeks, stiefvader doet zijn stinkende best maar blijkt een speelbal te zijn tussen de zich van geen kwaad bewuste dochter en de in duigen gevallen moeder.
Mooi spel, sterke hoofdrol van deze jonge actrice. Echte Ozon, ik was wel gepakt ja..
Geen opmerkingen:
Een reactie posten