Ook in het kader van de Sundance-nacht.
Deze ging al iets beter, dit was in ieder geval een verhaal. Naast inzending voor Sundance bleek deze ook op het Rotterdamse IFFR-festival te hebben gedraaid, dat strekte tot aanbeveling.
Fanni is een dame die het decadente leven leeft. Galerie-leven, dure modezaken en champagnelunches. Ze leeft op oud geld, maar het raakt op. De buitenwereld mag het niet weten, maar Fanni stuurt recht op een faillissement aan, maakt een aantal foute passen en loopt het op: ze raakt het familie-appartement kwijt, ze slaat op de vlucht.
Alles wat ze nog op rekeningen heeft staan, neemt ze op en ze trekt de Alpen in. Ritueel verbrandt ze daar haar oude leven. Inclusief dat geld, ja ("als ik het niet mag hebben, dan niemand").
Ze belandt op een boerderij en gaat er ouderwets aan het werk. Er onstaat een goede band met een andere dame op die plek, die zwaar vernederd wordt door de eigenaren. Ze springt in de bres, ze ontfermt. En er ontstaat zowaar iets van menselijkheid in haar iets te goed gesoigneerde donder.
Catharsis!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten