Bedeesde vertelling die voornamelijk drijft op de acteerkunsten van de onnavolgbare Maggie Smith (hier nog een stukje jonger trouwens). Haar fronsende blik, haar minzame glimlach , haar zorgzame uitstraling : we kennen het allemaal , mevrouw heeft een repertoire.
My house in Umbria is een trage kabbelfilm die de ene kijker de kans geeft uitgebreid te genieten van het prachtige Italiaanse landschap en die de andere kijker meeneemt in een psychologisch verhaaltje over de nasleep van een aanslag. Mrs. Delahuntey is een romanschrijfster op leeftijd die in de trein naar Milaan te maken krijgt met een bomaanslag. Waarom die speciaal in haar compartiment plaatsvond, dat ontdekken we pas later. Eerst krijgen we te maken met de ruimhartige opvang die de dame voorstelt aan haar mede-overlevenden: zij bezit immers een prachtig landhuis, waarom komen ze niet allemaal bij haar aansterken?
Dat herstel gaat gestaag, totdat zich plots een oom meldt van het jonge meisje dat bij de aanslag zo ongelukkig wees is geworden. Het meisje is het oogappeltje van iedereen op het landgoed, dus men huivert bij de gedachte dat ze zal worden meegenomen naar Amerika om daar misschien in een tehuis te belanden. De oom, een wat afwezige natuurwetenschapper, wordt met argusogen bekeken.
Met: Maggie Smith, Chris Cooper, Timothy Spall, Ronnie Barker
Geen opmerkingen:
Een reactie posten