vrijdag, juni 18, 2021

Nomadland - Chloé Zhao


 Nomadland op IMDb (7,4)

Nomadland op Moviemeter (3,41)

De oorzaak mag dan niet zo'n fijne zijn, de gevolgen dragen veel hoofdpersonen uit deze film met verve. Er is altijd al een groepje geweest dat zich aldus gedroeg, maar vooral na de krediet- en daaruit voortvloeiende financiële crisis waren mensen dusdanig berooid dat het niet moeilijk was om alles en iedereen achter zich te laten. In het geval van Fern is dat een heel simpel en logisch rijtje: 

Eerst sloot de fabriek die het complete dorp werk verschafte. Het dorp kwam in verval , mensen trokken weg. Uiteindelijk werd door het simpelweg opheffen van de postcode het dorpje definitief van de kaart geveegd. De huizen staan er nog, maar er wordt geen leven meer in geleefd, er wordt niet meer gewoond. Weg is de ziel En dus gaat ook Fern op zoek naar iets anders. 

Waar zij in afwijkt ten opzichte van velen is dat ze niet kiest voor een volgende vaste stek, waar misschien hetzelfde proces van hechten en onthechten begint, nee; ze woont in haar camperbusje, waarmee ze van los werk naar los werk trekt. Seizoensarbeid soms , bieten rooien of burgers bakken, een enkele keer medewerker bij een camping en heel vaak de piekperiodes van het grote Amazon-magazijn in de buurt meedraaien. 

Op haar continue reis ontmoet Fern bijzondere mensen, veel vrije geesten die al veel verder onthecht zijn dan zij is. Ze is er goed in, ze kan dit: een leven als nomade vereist zowel sociale vaardigheden als het kunnen omgaan met eenzaamheid. Het vereist mensenkennis en het vereist inzet en creativiteit. Het is veel meer dan het 'alles laten vallen en dan steeds maar weglopen" dat Fern van haar zwager en zijn vrienden te horen krijgt. Haar zus begrijpt haar zoektocht, maar vindt het jammer haar altijd te moeten missen. Fern wil het niet meer, niet meer wonen onder een dak en slapen in een bed. Zelfs niet als de zeer in haar geïnteresseerde mede-nomade Dave haar een plek aanbiedt in het tuinhuis van zijn zoon zegt Fern nee. Er is werk te doen, er zijn kilometers te maken. 

Prachtig verstilde film, vol van adembenemende natuurbeelden en een waarlijk fabuleuze hoofdrolspeelster. "Mooi" is een omschrijving die de lading lang niet dekt. 

Met : Frances MacDormand, David Strathairn

 FIN - song :Ludovico Einaudi - Otremare

dinsdag, juni 15, 2021

Das Weisse Band - Eine Deutsche Kindergeschichte (aka The White Ribbon) - Michael Haneke


 Das Weisse Band op IMDb (7,8)

Das Weisse Band op Moviemeter (3,58)

Gedurende de lockdownperiode was ik de oude baas al een paar keer tegen gekomen, hij smachtte naar een weerzien met de filmclub. Gisteravond vond hij de tijd rijp: het kon weer. Op de bovenkamer in dat prachtige en statige eeuwenoude monument betraden wij eindelijk weer eens zijn privé-bioscoopje voor een paar uren filmonderricht. Onze gastheer heeft een voorkeur voor wringende en ongemakkelijke films, dus we gingen er van meet af aan tegenaan. Licht uit. Kijken, luisteren, ervaren, ondergaan. 

Begin vorige eeuw, In een Duits dorpje hangt dreiging in de lucht, die gekoppeld lijkt te kunnen worden aan de oorlogsdreiging die op dat moment boven Europa hangt. Maar is dat wel zo? Heeft het daarmee te maken of is er toch een andere oorzaak te vinden in deze streng-tuchtige en gehoorzame samenleving? 

Wie heeft dat touw gespannen dat de dokter met zijn paard bijna dodelijk doet verongelukken? Wie is er verantwoordelijk voor de kortstondige ontvoering van het rijkeluiszoontje van de baron? Wie is er verantwoordelijk voor de mishandeling van het Down-jongetje dat altijd vrolijk achter de groep met dorpskinderen aan loopt? 

De dorpsonderwijzer ziet het allemaal gebeuren en voelt zich - vanwege zijn verbinding met alle gezinnen en notabelen in het dorp - verantwoordelijk om de oplossing te vinden. Hij doet onderzoek, doet navraag bij de rentmeester en bij de naargeestig strenge dominee, hij ondervraagt de huishoudster en hij ondervraagt de kinderen zelf. Hij komt langzamerhand tot gruwelijke conclusies. 

Derde keer dat ik de film zag, maar dat was alleen maar fijn want ik was aan opfrissing toe: wat een meesterwerk. Opnieuw ging ik volledig voor de bijl voor Haneke's fabuleuze regie. Griezelig goed!

Met : Christian Friedel, Burghart Klaussner, Ulrich Tukur, Leonie Benesch , Leonard Proxauf , Maria Dragus

 


zondag, juni 13, 2021

The Father - Florian Zeller


 The Father op IMDb (8,3)

The Father op Moviemeter (3,79)

"Nee joh, het gaat allemaal nog prima."
"Hulp nodig? Ik? Welnee, ik red mezelf goed."

Een continue woordenstrijd tussen de vader en de dochter in deze prachtige toneelverfilming. Vader heeft van zichzelf niet door hoezeer de Alzheimer hem in de greep heeft, hoe weinig hij nog weet van de dagelijkse dingen. Zelfs zijn dochter en schoonzoon herkent hij bij wijle niet meer, of zijn dat nu juist verpleegkundigen die hem in zijn eigen flat van de broodnodige zorg voorzien? 
Voor dochter Anne zijn deze dagelijkse gesprekken een bron van pijn en bezorgdheid, niet alleen vanwege de status van haar vader maar ook vanwege zijn soms vernederende uitspraken. Het leidt bij de vader nog niet zozeer tot decorumverlies, maar wel tot een totale vergeetachtigheid van tijd, plaats en communicatie. Zijn horloge , dat is nog zo'n beetje zijn enige houvast. Zijn horloge helpt hem de dag door: hoe laat komt Anne? Wat zoekt die zorgzuster zo vroeg al in zijn flat? Vragen , vragen. En heel weinig antwoorden. 
De kijker voelt het ongemak: geen moment is duidelijk of waar we naar kijken wel echt gebeurd, geen moment weten we of we wel echt naar onze gesprekspartner luisteren. Alleen voor The Father is alles levensecht. 

"Een dikke-kelen-film" noemde ik het na afloop. Ongelooflijk goed acteerwerk van Anthony Hopkins, die hiermee een terechte Oscar binnensleept. Maar ook werd ik opnieuw overtuigd door de prachtige mimiek van Olivia Colman, wat is zij toch een sterke actrice. 
Extraatje: ik zag de film in een bijzondere setting. Deze werd me in innige samenwerking met mijn favoriete filmtheater aangeboden door mijn dochters: privé voorstelling! Ik mocht een beperkt aantal vrienden meenemen, hetgeen nog meer bijdroeg aan het immens gelukkige gevoel dat ik aan deze middag overhield. Het leven is een cadeau, Noit vergeten!

Met : Anthony Hopkins, Olivia Colman , Imogen Poots, Rufus Sewell, Mark Gatiss, Olivia Williams


 FIN - song :Ludovico Einaudi - Low Mist var. 2(day 1)

donderdag, juni 10, 2021

Het leven gaat niet altijd over tulpen - Barbara Makkinga


 Het leven gaat niet altijd over tulpen op IMDb ()

Het leven gaat niet altijd over tulpen op Moviemeter (3,44)

Verrassend aangrijpende documentaire over een familie die hoge pieken afwisselt met diepe dalen. 

Vader Klaas Schouten bouwde zijn bloembollenbedrijfje uit tot een miljoenenbedrijf, mede dankzij zijn hard meewerkende zoons. Zoon Simon en dochter Irene wisselen dat werk af met het bedrijven van topsport, beiden zijn gelauwerd en internationaal succesvol in de schaatswereld. Allemaal pieken. 

5 jaar geleden kwam de familie in een diep dal terecht toen moeder Jolanda een hersenbloeding kreeg waar ze zwaar blijvend letsel aan overhield. Spraak, beweging, emotie : alles kwam opeens anders te liggen. Af en aan woont ze thuis en in een verzorgingstehuis. En dat legt een zware stempel op de familie, die liefdevol en energiek de verzorging van moeder op zich neemt maar die af en toe moet toegeven het niet allemaal aan te kunnen: moeder's emotionele wisselvalligheid verstoort regelmatig de rustige én de feestelijke avondjes. Iedereen weet dat ze er niets aan kan doen, iedereen begrijpt het, maar toch blijft het lastig om mee om te gaan. 


Tussendoor moet het bedrijf gerund worden, er moeten besluiten genomen worden die regelmatig in de papieren lopen. Doen ze er allemaal even bij. 

Persoonlijke noot: ik ken vader Klaas van vroeger, hij zat in Wervershoof net een klas hoger dan ik op de basisschool, ik zat bij zijn broer. We verkeerden niet in elkaars kringen, maar ik moet toegeven dat ik veel respect heb voor de kalme en beminnelijke wijze waarop hij de verzorging op zich neemt. Een warme familie heeft hij om zich heen, dat biedt troost. 


dinsdag, juni 08, 2021

Blackbird - Roger Michell


 Blackbird op IMDb (6,5)

Blackbird op Moviemeter (3,44)

Natuurlijk heeft deze film stevig larmoyante momenten, maar dat was het niet alleen. Het was geen enkele film in de afgelopen 14 maanden thuisbios gelukt om me tot tranen toe te ontroeren, terwijl het gisteren volop raak was: de eerste de beste keer weer in die grote zaal en dat heeft overduidelijk een andere impact op me. Het levensgrote wordt ook veel meer het levensechte; het gebrek aan afleiding maakt ook dat de film je aandacht opzuigt. Met een lekkere portie biggelen tot gevolg. Prachtig, ik ga me weer laven aan film de komende tijd. 

"Blackbird" heeft alles in zich om zo'n tranentrekker te zijn. Maar begrijp me niet verkeerd: ik vind dit een positieve kwalificatie: natuurlijk gaat deze film al over een loodzwaar onderwerp, maar dan komt er nog altijd een portie acteer- en regiewerk om de hoek kijken die moet voorkomen dat de film een draak wordt. Daar is bij "Blackbird" geen sprake van: de trits aan topacteurs zorgen dat het nergens uit het lood gaat, dat de geloofwaardigheid blijft en zelfs dat je meermaals denkt: eigenlijk zou ik het ook zo willen. 

Het verhaal: Lily lijdt danig onder de ziekte ALS en is in de voorlaatste fase van deze gruwelijke ziekte aanbeland. Nu nog kan ze zelfstandig de trap af, moeizaam maar toch. Nu nog kan ze zelfstandig drinken, eten en praten. De voortschrijding van de ziekte zal er echter voor zorgen dat het een kwestie van weken is voordat ze niet meer mobiel zal zijn en voordat ze aan de sondevoeding zal moeten. Ze wil dat niet.

Uitgebreid heeft ze het in de familie besproken: ze wil dit gruwelijke einde niet, ze heeft haar man (die arts van beroep is) op het internet een drankje laten bestellen dat een dodelijke cocktail voor haar zal vormen. Vredig, maar dodelijk. Strafbaar in de staat waar zij woont, maar enkele andere staten en het vrijzinniger Europa kennen al een veel humaner beleid in deze. 

Nog één keer wil ze de hele familie bij elkaar: de twee onuitstaanbare dochters, de een met man en heerlijke puberzoon, de andere met haar aan-en-uit-vriendin. Tevens roept ze haar oudste vriendin (sinds haar studietijd) erbij. Nog één keer met zijn allen om tafel, nog één keer praten en eten en wandelen. De laatste vragen , de laatste antwoorden. Zo zag ze het voor zich. 
Wat ze niet heeft voorzien, is dat het voor haar dan wel allemaal helder mag zijn, maar dat anderen zo ver nog niet zijn. Het weekend verloopt niet volgens verwachtingen. 

Ijzersterke film, geloof me. Heerlijke rollen van vader Sam Neill en schoonzoon Anson Boon. Ouderwets goede prestaties van Kate Winslet en Mia Wasikowska

Met : Susan Sarandon, Rainn Wilson, Lindsay Duncan, Bex Taylor Klaus


maandag, juni 07, 2021

Und morgen die ganze welt - Julia von Heinz

Und morgen die ganze welt op IMDb (6,0)
 Und morgen die ganze Welt op Moviemeter (2,42)

Mensen met idealen, fijn dat ze er zijn. Vooral als het jonge mensen betreft, die denken dat het mogelijk is verandering te brengen in een niet-ideale wereld. En helemaal als ze bereid zijn daarvoor te strijden, verzet te plegen en ver willen gaan om die andere en betere wereld te realiseren.

Luisa is zo'n vrouw. Eerstejaars studente rechten, afkomstig uit een zeer gegoed milieu. Ze wordt geraakt door haar ondernemende jeugdvriendin Bette, die ik een groot kraakpand in de stad woont en zich vol inzet voor de verbetering van de wereld. Bette nodigt haar uit voor het bijwonen van een demonstratie tegen een extreemrechts politicus, waarna Luisa voorgoed overtuigd is: ze meldt zich bij de woongroep en zegt dat ze mee wil doen, sterker nog: dat ze bereid is bij de woongroep in te trekken.

Hoewel de actieplannen aanvankelijk allemaal democratisch tot stand lijken te komen, blijken er - zoals in elke beweging - rekkelijken en preciezen te zijn. Vooral de charismatische Alfa neemt geen genoegen met louter taarten en eieren gooien en spandoeken zwaaien, hij is bereid verder te gaan: het vernielen van auto's van nazi-sympathisanten, het afrossen van die kaalkoppen en het - desnoods op wederrechtelijke wijze- bemachtigen van info over die enrgechtse hoek. Luisa blijkt vatbaar voor de radicale aanpak, waar de evenwichtige Lenor en ook haar vriendin Bette steeds voor voorzichtigere en evenwichtigere acties praten. Als Luisa met Alfa en Lenor bij een inbraak in een nazi-pand op meer dan alleen dossiers stuiten en letterlijk tegen explosief materiaal aanlopen, is de interne scheuring compleet. Vooral als de extreemrechtse groepering jacht gaat maken op hen om dit materiaal weer terug te krijgen, loopt het voor de aanvankelijk goedbedoelende jongeren compleet uit de hand. Heet onder de voeten, ze moeten onderduiken.

Met : Mala Emde, Noah Saavedra, Tonio Schneider, Luise-Celine Gaffron 

 FIN - song :Neonschwarz - Wenn die Nacht am tiefsten ist

vrijdag, juni 04, 2021

T-34 - Aleksey Sidorov


 T-34 op IMDb (6,7)

T-34 op Moviemeter (3,44)

1941, een dorpje net buiten Moskou. Een Duits tankbataljon loopt in een hinderlaag door toedoen van een slimme Russische tankluitenant. Grote verliezen aan Duitse zijde, maar toch ook enkelen aan de Russen-kant. 

1944, Thüringen. Een trein met gevangen arriveert in een werkkamp. Onder hen een aantal Russische tank-ervarenen. Dat treft , want kampcommandant Klaus Jäger heeft een strak plan. Zijn leger heeft net een tank buitgemaakt op de Russen, wat tot grote vreugde leidt want de Russen-tanks zijn superieur aan de Duitse gevallen.

Jäger ontdekt dat er tussen de gevangenen een oude bekende zit: Nikolay Ivushkin was de slimme luitenant die het cohort van Jäger bij Moskou destijds wist te decimeren. Onder dreiging van het neerschieten van de lieftallige tolk Anya Yartseva dwingt Jäger de gevangene tot coöperatie: hij moet een team van tankspecialisten trainen die vervolgens Duitse soldaten kunnen opleiden in het gebruik van de dikke buitgemaakte tank. 

Iyshkin accepteert noodgewdongen, begint daadwerkelijk aan het formeren van een team maar in zijn hoofd rijpt een plan. Hij beseft dat het kamp op slechts een paar uur rijden van de Tsjechoslowaakse grens ligt. Een grotesk ontsnappingsplan krijgt vorm en rijpt mede door de diensten van de een beetje verliefde tolk. Terwijl de Duitsers tevreden toe kijken hoe de tank steeds meer gebruiksklaar wordt, beziet Iyushkin zijn kansen. 

Met : Alexander Petrov, Irina Starshenbaum , Vinzenz Kiefer, Viktor Dobronravov

 FIN - song :Bulat Okudzhava- Do svidanija, mal'chiki

woensdag, juni 02, 2021

Age of Consent - Michael Powell


 Age of Consent op IMDb (6,4)

Age of Consent op Moviemeter (2,71)

Niet eens de debuutfilm van de door mij hoog gewaardeerde actrice Helen Mirren, maar ze is hier nog wel piepjong. Film uit 1969, ze zal dus tijdens de opnamen - in het Great Barrier reef gemaakt, het werd apart in de titelrol vermeld- zo'n 22 of 23 jaar zijn geweest. 

Waarom ik dit zeg? Omdat juist die jeugdigheid de spil is waar deze film om draait. 

Bradley Morahan is een succesvol kunstenaar die het hele wereldje een beetje zat is. Zijn werk gaat tegen hoge bedragen de deur uit, exposities zijn succesvol maar het heeft een keerzijde: pressie van de galerie-houders, pressie van de pers. Morahan wil er even tussenuit , even helemaal niets. 

Hij gaat in retraite op een klein paradijselijk eilandje , niet ver van het vasteland. Schilderspullen neemt hij niet mee: hij is van plan het een tijdje zonder te doen, gewoon weer even aarden. Maar het loopt anders. 

Bij de aanlegsteiger betrapt hij een jongedame op het neuzen in zijn spullen. Deze Cora blijkt met haar alcoholische oma iets verderop op het eiland te wonen waarbij ze in hun beider levensonderhoud voorziet door zeedieren te vangen en te verkopen. En , zo blijkt, af en toe eens bij iemand te gappen zodat ze dat kan door verkopen. Ze legt geld apart om de overtocht te betalen zodat ze zelf snel van het eiland kan vertrekken/ 
Morahan is van zijn stuk door haar ontwapenende schoonheid en al snel vraagt hij haar of ze wil poseren. Tegen betaling uiteraard, hij wil best bijdragen aan haar spaarpot. Zij accepteert dat meteen, ook als de kunstenaar zegt dat hij haar liever zonder kleding, als ware zij een zeenimf, schildert. Cash is king, immers. Wat Morahan daarbij goed in acht moet houden is dat de dame minderjarig is en onder toezicht staat van haar hebberige en egoïstische oma, die dan ook al snel met de kunstenaar in conflict komt. 

Met : James Mason , Helen Mirren