Superman - James Gunn

Superman op IMDb (7,6)
 Superman op Moviemeter (3,18)

Superman op Wikipedia

"Dat hóndje was leuk!" Zo luidde de eerste reactie van mijn vrouw bij het verlaten van de Film(Hallen)zaal gistermiddag. Het zegt voldoende over onze beleving van deze superheldenfilm. Het zal allemaal wel, denk ik erbij, het ene oor in het andere uit. Natuurlijk snap ik dat dit soort films ook vooral gebruikt worden om nieuwe technieken uit te proberen en daar een stukkie showoff mee te doen. Daarnaast is het natuurlijk een gegeven dat superheldenfilms altijd veel geld in het laadje brengen. Zolang dat meer is dan er aan de techniek uitgegeven wordt, zullen superheldenfilms gemaakt blijven worden. Gelukkig maar want er is een beste markt voor (ook binnen mijn filmquizmakers-team hoor). Dus BEGTje gaat zo af en toe ook eens naar zo'n superfilm. Omdat reizen buiten de spits voor mij voordelig is én omdat we in een Cineville-theater terecht konden, gingen we gisteren dus naar het zonnige Amsterdam. Prima middag zo.

Superman komt in zwaar weer. Zijn bemoeienis met een oorlogje bij het ver weg gelegen Boravia levert hem al enige kritiek op, die kritiek wordt nog groter als Lex Luthor, de grootste opponent van onze sterke man, zich ermee gaat bemoeien. Die heeft het op een akkoordje gegooid met de president: als zij die verre oorlog winnen (met de door Luthor's firma geleverde wapens), verdelen ze het land in tweeën. Luthor heeft er dus baat bij om Supermeneer in een kwaad daglicht te stellen: hij brengt een succesvolle nepnieuwscampagne de wereld in waarin wordt beweerd dat Superman naar de aarde gezonden is om de macht over te nemen. Dat loopt onze held flink op. In de tussentijd proberen zijn redactionele collega Lois Lane en haar collega een vinger achter de smearcampaign te krijgen, zodat ze Clark/Superman en zijn geestige hondje Krypto kunnen bevrijden. Dat is nodig want Luthor bedreigt de wereld op meerdere fronten. (Precies dat stukje was voor ons interessant omdat er mooie verwijzingen naar het huidige Trumpisme in zitten. Althans: dat was wat wíj eruit haalden, veel meer zat er voor ons niet in. Nou ja, afsluiten met Iggy Pop was ook nog even heel fijn.)

Met: David Corenswet, Rachel Brosnahan, Nicholas Hoult, Alan Tudyk

FIN - song : Teddybears feat Iggy Pop - Punkrocker

Gezien in : Filmhallen Amsterdam

Truman - Cesc Gay

Truman op IMDb (7,3)

Truman op Moviemeter (3,50)
 

Lang tegenaan gehikt omdat ik een veel zwaarder verhaaltje verwachtte dan het uiteindelijk werd. Wellicht komt dat door hoofdrolspeler Ricardo Darin, die ik eerder vooral in aardig serieuze rollen zag. Niet dat deze film alleen maar zonneschijn is, nee, maar het pittige onderwerp (ongeneeslijke ziekte en euthanasie) wordt behoorlijk lichtvoetig aan de kijker gebracht.

Opeens staat Tomas voor de deur, Julian is aangenaam verrast. Jaren geleden verhuisde Tomas van Madrid naar Canada om er een gezin te stichten, maar aan alles is duidelijk dat de twee intense tijden hebben beleefd in vroeger jaren. Tomas is gehaast, want hij heeft begrepen dat er nog maar weinig tijd is: Julian is ongeneeslijk ziek en maakt voorbereidingen voor een zelfgekozen levenseinde. Daar moet echter nog wel wat voor gebeuren, dus in de vier dagen dat Tomas in Spanje is gaat hij mee naar de longarts om Julian te steunen in zijn pleidooi om niet meer terug te keren voor vervolg-chemokuren. 

Het is voor beide heren tamelijk plotseling dat ze op deze manier tegenover elkaar staan, ze besluiten een reeks onvergetelijke dagen aan hun vriendschap toe te voegen. Tomas zorgt, Tomas luistert en Tomas gaat met liefde mee op de zoektocht naar een nieuw adresje voor Julian's hond Truman. Ze belanden uiteindelijk zelfs in Amsterdam, waar Julian's zoon studeert. Ze doen veel, ze praten veel maar draaien toch nog regelmatig om de hete brei heen. Het afscheid is onverbiddelijk, maar waarom dat niet nog even uitgesteld?

Met: Ricardo Darin, Javier Camara, Dolores Fonzi

FIN - song : Nico Kota/Javier Malosetti- Truman Vals (Numero Uno)

Owd Bob- Rodney Gibbons

Owd Bob op IMDb (6,3)
 Owd Bob op Moviemeter (3,69)

Wat een lieflijke familiefilm lijkt, hoeft dat niet altijd te zijn. Er kunnen dan wel schrandere tieners in de hoofdrol zitten, het gedrag van de volwassen bepaalt voor een fors deel de teneur van de film. Zo ook deze: de hoopvolle toekomstblik van de tieners moet opboksen tegen het van rancune doordrenkt beeld van de volwassenen die zelden willen vergeten wat ze allemaal is aangedaan. 

Wanneer de jonge David na het overlijden van zijn ouders (auto-ongeluk) voor de zomerperiode bij zijn opa op het eiland Man terecht kan, wordt hij vooraf gewaarschuwd: opa is een nukkige, ja zelfs chagrijnige man die het leven als een last draagt. Jeugdzorg hoopt op een klik tussen grootvader en kleinkind, zodat David straks niet in Canada naar een pleeggezin moet. 

Dat gaat niet vanzelf: niet voor niets hadden David's moeder en David's opa amper contact. Opa Adam blijkt een verzuurde man die boos is op de hele wereld en alleen maar vriendschap voelt voor zijn hond Zac. Zac is trouw, Zac is waaks en Zac is bovendien al twee jaar achtereen kampioen schapendrijven, een wedstrijd waar op het groene eiland veel waarde aan gehecht wordt. Slechts door keihard te werken in het boerenbedrijf krijgt David zijn opa een beetje los, stukje bij beetje leert hij waarom opa zo geworden is. Daar hoort onder andere de animositeit met de buren, nee eigenlijk met het hele dorp bij. Een ruzie die zich eigenlijk voortzet in de stamboom van elkaars boerderijhonden. Die blijken namelijk meer familie- en gemeenschapsbanden te hebben dan de bevolking zelf. David gaat, samen met het ondernemende buurmeisje Maggie, proberen daar wat aan te doen. Terwijl er steeds maar schapen doodgebeten worden en de bevolking met beschuldigende vingers naar elkaar kijkt, werkt David aan een oplossing.

Met: James Cromwell, Colm Meaney, Dylan Provencher, Jemima Rooper

FIN - song : Magic Robot- Ludwig Part

Absolutely Anything - Terry Jones

Absolutely Anything op IMDb (6,0)

Absolutely Anything op Moviemeter (2,71)
 

Superflauwe scifi-komedie. Zo dan hebben we dat maar gehad. Het is dat Simon Pegg het type acteur is dat de voorkeur van de twijfel geniet, anders was ik er waarschijnlijk niet eens aan begonnen (en had ik m vermoedelijk niet afgerond). 

Pegg speelt Neil, een mislukte schrijver die droomt van een succesvolle boekpresentatie én van een wat inniger verstandhouding met zijn schattige buurvrouw. Dat kan geregeld worden. Want..

zonder dat Neil het doorheeft, wordt er dat moment ver in de ruimte van het heelal vergaderd door de meesters van het universum. Zij overwegen de planeet aarde te vernietigen wegens herhaalde mislukking van de mensheid. De mens krijgt nog één kans waarbij ze een specifiek mens uitkiezen om goede daden te verrichten met de hem toegewezen superkrachten: hij kan met een handgebaar alles regelen wat hij wenst. U raadt het al: die uitgekozen mens is Neil. En die weet dat aanvankelijk niet.

Op het moment dat hij het doorheeft, gebeuren er wonderlijke dingen om hem heen die beginnen te lijken op een grote clusterfuck: terwijl Neil denkt dat hij goede dingen doet voor de mensen om hem heen, blijken die juist tamelijk veel last te ondervinden van de uitwerkingen van de vervulde wensen. Neil rent van hot naar haar en moet uiteindelijk zelfs zijn hond om raad vragen. Tamelijk mal.

Met: Simon Pegg, Kate Beckinsale, Sanjeev Bhaskar, Rob Riggle , Robert Bathurst, Eddie Izzard, Joanna Lumley

FIN - song : Kylie Minogue- Absolutely Anything and Anything at All

Kuolleet Lehdet (aka Fallen Leaves / Dead Leaves) - Aki Kaurismäki

Fallen Leaves op IMDb (7,6)
 Fallen Leaves op Moviemeter (3,59)

Vrolijk zijn ze zelden, de bijzondere films van de Finse regisseur Aki Kaurismäki. Toch bespeur ik zijn laatste, aardig ontvangen, film "Fallen Leaves" wel iets wat je optimisme zou kunnen noemen. De meester van "Leningrad Cowboys" en "The Match Factory Girl" wordt wellicht milder naarmate de jaren vorderen.

Neemt niet weg dat we eerst weer door een aardige hoeveelheid ellende heen moeten voordat we kunnen toewerken wat mogelijk een "happy end" genoemd kan worden. We volgen twee eenzame zielen in hun hobbelige pad naar begrip, gezelschap en enig licht in het bestaan.

De stille Ansa is een lieve vrouw maar met iets te weinig ruggengraat om van zich af te bijten. Het ene ontslag volgt op het andere, toch zet ze zich er elke keer weer toe om zich voor een schamel loontje te laten vernederen (nee echt, de werkgevers komen er bij Kaurismäki niet goed van af). 

De ingetogen Holappa is net zo'n "12 ambachten,13 ongelukken"-stuntelaar maar hij lijkt volledig happy in zijn rol. Zolang hij maar overal op zijn werkplekken een paar flessen drank kan verstoppen, slaat hij zich wel door de dag heen. Zolang als het goed gaat natuurlijk, want ongelukjes liggen op de loer en dan valt zijn alcoholwalm doorgaans snel op. 

De twee ontmoeten elkaar bij een karaoke-avond maar zijn beiden te schuchter om elkaar aan te spreken. Daar zijn een aantal toevallige ontmoetingen voor nodig, waarna zelfs dan nog de eerste afspraakjes mislukken. Omdat ze daar beiden ongelukkig in zijn, zetten ze toch door en verdomd: er komt toch een eetafspraak. Hoe krijg je de schuchtere jonge vrouw en de alcoholische jongeman zover dat ze elkaars gezelschap positief gaan waarderen? 

Met : Jussi Vatanen, Alma Pöysti

FIN - song : Olavi Virta - Kuolleet Lehdet