Trois couleurs: Bleu - Krzysztof Kieslowski

Trois couleurs: Bleu op IMDb (7,8)
 Trois couleurs bleu op Moviemeter (3,68)

Trois couleurs: Bleu op Wikipedia

Eerder schreef ik al over de prachtige programmering van de VRT-filmzomer, ook dit keer heb ik in de maand augustus de harde schijf behoorlijk gevuld. Onder de vertoonde titels zat ook de trilogie van meesterfilmer Kieslowski, de koning van de filmreeks (naast deze kleurentrilogie natuurlijk ook het meesterlijke "Dekalog", tien verhalen over menselijke zonden: de tien geboden). In mijn herinnering was dit jaren 80 maar ik zie nu dat ik naar 1993 terugga. Zo goed als ik m destijds in de zaal heb ervaren, zo kwam ie thuis niet helemaal op me over maar overeind blijft dat dit een topfilm is. Visueel overweldigend, ingetogen vertelstijl en ook bleek 33 jaar geleden al welk een fenomenale actrice Juliette Binoche is. Klik!

Langzaam ontwaakt ze uit een kort coma: Julie is zwaar gehavend en blijkt de enige overlevende van een zwaar ongeluk. Ze verliest daarbij haar dochtertje en haar man. En dat niet alleen: ze verliest ook de interesse in het rijke culturele leven dat ze hadden. Haar man was gevierd componist en bezig met een grootse compositie die ten gehore gebracht zou worden tijdens de viering van de Europese Eenwording. Julie wil er allemaal niks meer van weten: ze schenkt de notities van haar man aan een (veel minder begaafde) componist, ze zet het huis vol herinneringen te koop en duikt onder in de anonimiteit.

Niet voor lang natuurlijk, dat snappen we direct. Want iedereen wil weten waar ze is en vooral: iedereen wil weten waar haar man op het moment van zijn overlijden mee bezig was. Afzijdigheid, dat weet Julie nog wel te realiseren maar anonimiteit blijkt een wensdroom. Ze kan niet veel langer aan de zijkant blijven.

Met : Juliette Binoche, Zbigniew Zamachowski, Charlotte Very, Julie Delpy

Gezien in : VRT

FIN - song : Zbigniew Preisner- Song for the unification of Europe

When fucking spring is in the air (aka Als de fucking lente komt) - Danayel Sugawara

When fucking spring is in the air op IMDb (6,1)
 When fucking spring is in the air op Moviemeter (3,23)

Naast al te bloederige films (van de week binnen enkele minuten "Bones and all" af gezet) kan ik ook niet heel goed tegen films waar de hoofdpersoon louter negatief en agressief in de wereld staat. Die laatste categorie kijk ik dan altijd wel tot aan de aftiteling af, maar er vindt geen enkele personificatie plaats: ik kan me dan maar moeilijk vinden in de karakterontwikkeling. Terwijl dat vaak een bewuste keuze is van de regisseur, daar ben ik me terdege van bewust. In deze specifieke film probeerde ik me dus te focussen op het sociaal verhaal en op een aantal acceptabele bijrollen. 

Want mensen, mensen, wat een bloedirritant type is hoofdpersoon Kasia hier. Aanvankelijk wint ze nog een beetje onze sympathie door tussen de geldeisers en haar oma te gaan staan: ze beschermt het oude vrouwtje door de pandeigenaren van het erf te jagen. Door deze consternatie komt ze er amper aan toe om de ware reden van haar bezorgde thuiskomst aan oma te melden: ze is zwanger. En dat is voor een meisje van 16 in het niet hoogwelstandige Polen een belabberd toekomstbeeld. 

Nog los van haar eigen toekomstbeeld moet ze nu dus ook nog eens op zoek naar geld om oma's schuldeisers af te schudden. Waar haal je in zo korte tijd 50.000 Zloty vandaan? Dat kan volgens Kasia maar op één manier: ze moet haar al jaren afwezige moeder vinden. En lukt dat niet, dan moet ze haar zoektocht doorzetten en kijken waar haar nog langer afwezige vader ergens in het buitenland zit. Misselijk is ze ervan, zowel letterlijk als figuurlijk.

Met; Ada Szczepaniak, Nadine Ignas, Cesary Lukaszewicz, Julia Kijowska, Guido Pollemans

FIN - song : Bumble Bees - Day by day

Leave no traces (aka Zeby Nie Bylo Sladów) - Jan P. Matuszynski

Leave no traces op IMDb (7,1)
 Leave no traces op Moviemeter (3,38)

Leave no traces op Wikipedia

Zo hé, komt er effe eentje binnen. Een jaar geleden nam ik deze op van de VRT-zender, hij stond op "binnenkort vervallen". Blij dat ik dat laatste niet geruisloos heb laten gebeuren want dit was echt sterk. We weten natuurlijk allemaal hoe het communistisch systeem binnen het Warschaupact van kunstmatigheden aan elkaar hing (schone schijn voorop, een hard-realistische wereld daarachter), maar het is toch goed om daar af en toe de lijnen van te zien lopen. Deze op waarheid gebaseerde film geeft ons inzicht in hoe moeizaam de omgang met de waarheid in dit systeem was (en we weten ook dat het opnieuw aan het gebeuren is: nieuwe systemen maar oude technieken). 

Op een stukje afstand van de harde lijnen die het politbureau uitzette, leefde een wereld van klein verzet: kunstenaars, studenten, wetenschappers, vakbondsmedewerkers. Ze durfden kritisch te kijken naar hun regering én naar de uitvoerende instanties, ze durfden dat terwijl ze wisten dat kritiek niet gedoogd werd en zelfs hard werd bestraft. De scholieren Jurek en Grzegorz zijn er nog niet zo heel erg mee bezig, alhoewel ze wel degelijk beseffen dat een keuze voor studeren voor hen een uitweg is om niet in het leger te belanden en daarmee de propagandamachine te dienen. In een overmoedige bui drinken ze een wijntje en lopen ze te keten op een stadsplein. DAT GAAT ZOMAAR NIET! Ze worden opgepakt, op het politiebureau wordt de goed gebekte Grzegorz hardhandig aangepakt, Jurek kan niet anders dan toekijken hoe zijn maatje door zes agenten tegelijk wordt geslagen en geschopt, terwijl de commandant de tip geeft: "Sla hem op zijn buik, niet op zijn rug. Leave no traces!". Het is tevergeefs, Grzegorz wordt nog wel door ambulancebroeders opgehaald maar blijkt niet meer te redden.
Sporen volop, aldus de lijkschouwer, maar daar denken de machthebbers anders over. Jurek doet aangifte, Grzegorz moeder (een destijds bekende dichteres) staat op, met de steun van de aan autoriteit winnende priester Jerzy Popielusko doen ze samen aangifte. Maar ze praten tegen een muur: de overheid lijkt niet van plan de dienstdoende agenten te bestraffen en beginnen met ingewikkelde theorieën twijfels te verspreiden over de juistheid van Jurek's verhaal. In hun zoektocht naar rechtvaardigheid komen Jurek en Gregor's moeder steeds meer in gevaar, van alle kanten worden de apparaten in werking gesteld om hun getuigenis te ontkrachten. 
Waargebeurd he! The horror, the horror.

Met: Tomasz Zietek, Sandra Korzeniak, Jacek Braciak, Agnieszka Grochowska, Robert Wieckiewicz

FIN - song : Alain Grasselli - Sonnenschiff

Treasure- Julia von Heinz

Treasure op IMDb (6,5)

Treasure op Moviemeter (2,25)

Luchtige film over loodzwaar onderwerp. Niet 100 procent geslaagd (accentjes, altijd lastig qua geloofwaardigheid), maar zeer zeker een boeiende film. 

Ze staat te trappelen, onze hoofdpersoon Ruth, daar op het vliegveld van Warschau. Het hele vliegtuig lijkt nu toch wel leeggestroomd en nog is hij niet verschenen. Ze wist dat hij reserves had voor deze reis maar hij zou toch niet....? Nee hoor, als allerlaatste sjokt hij de ontvangsthal in, hij zat dan toch op de vlucht uit New York. 

Vader Edek blijkt een getroebleerd man. Niet zo gek:  Edek is Auschwitz-overlevende, iemand die zijn gehele familie verloor en die zo gauw het kon de benen nam naar de Verenigde Staten, de schuldige grond van Polen achter zich latend. Ruth is al eerder afgereisd naar het geboorteland van haar vader om een zwaarbeladen reis voor te bereiden: ze wil met Edek terug naar de stad Lodz, waar hij geboren is en lang woonde. Maar ze wil toch ook echt naar Auschwitz-Birkenau, ze wil zien wat die confrontatie met haar emotioneel afgestompte vader doet. 
Sinds het overlijden van haar moeder is het contact met haar vader veranderd. Ze praten veel minder dan Ruth gehoopt had, ze wil haar vader meenemen in de emotionele problemen die haar dood met zich meebrengt, maar ook wil ze aantonen welke gevolgen het heeft om tweede-generatie-oorlogsslachtoffer te zijn. 
Haar plan mislukt aan alle kanten. Edek blijft gesloten en bescheiden en wijst haar er continu op dat deze confronterende reis niet zo zwaar gezien moet worden: een huis is een huis, een muur is een muur. Ruth gaat ver: bij een bezoek aan het oude woonhuis van Edek koopt ze de halve inboedel van de huidige bewoner op. Niet alleen om daarmee zelf iets tastbaars uit de jeugd van haar ouders te hebben, ook om het ijs met Edek te breken. Daar blijkt aardig wat inspanning voor nodig.

Met: 

Lena Dunham    Lena Dunham

Stephen Fry        Stephen Fry

 

Gezien in : Cinema Oostereiland

The Zone of Interest - Jonathan Glazer

The Zone of Interest op IMDb (7,5)

The Zone of Interest op Moviemeter (3,62)

Omdat mijn vrouw deze nog niet gezien had (en omdat ze - na de verhalen die ze erover gehoord had - deze niet alleen durfde te kijken), deze gisteren herzien. Het was immers 4 mei, na een van de naarste Dodenherdenkingen ooit. Dit was het moment. 

Stil van, opnieuw, zo luid en duidelijk komt de film nog steeds binnen. Erg goed (ondanks dat ik nog steeds die vreemde, in negatief geschoten, scenes niet kan verklaren. Hoeft ook niet, de film doet al meer dan voldoende met hoofd en hart.

Mijn recensie van eerder dit jaar: BEGT: The Zone of Interest - Jonathan Glazer . En daar heb ik weinig aan toe te voegen, nog steeds sterk, nog steeds indringend.

FIN - song :  Johan Strauss I, Ensemble Wien - Tivoli-Rutsch-Walzer no. 39 

The Song of Names - Francois Girard

 The Song Of Names op IMDb (6,5)

The Song of Names op Moviemeter (3,27)

Stijlvolle film over de zoektocht van een man naar zijn adoptiebroer, overschaduwd door het immer gruwelijke verhaal van de holocaust. Zonder al te veel op gruwelijke details in te gaan, maakt de film duidelijk welke verschrikkingen er binnen joodse families hebben plaatsgevonden. 

1939, London. De jonge Dovidl doet auditie bij een gerenommeerd orkest. De orkestleider is niet direct overtuigd, maar wil hem een kans geven. Daartoe moet hij wel veel lessen nemen en daarvoor zal hij in London moeten blijven. Zijn vader reist terug naar het op dat moment al zwaar geplaagde Warschau terwijl Dovild intern gaat bij de zaakwaarnemer van het orkest. Die heeft een zoon Martin in dezelfde leeftijd als de kundige violist. Martin is aanvankelijk niet zo gecharmeerd van de hooghartige creatieveling die ook nog eens op zijn kamer moet komen slapen. Maar langzamerhand groeit er een vriendschap die een leven lang zou kunnen meegaan. Terwijl op het Europese vasteland de gruwelen van de wereldoorlog voortwoekeren, raakt Dovidl het contact met zijn familie kwijt, het laatste wat hij hoort is dat ze vanuit het Warschau-ghetto naar concentratiekamp Treblinka zijn verplaatst. 

1951. De jongens zijn jonge mannen geworden, Dovidl is uitgegroeid tot een ongeëvenaard violist en staat  aan de vooravond van de presentatie van zijn eerste plaat. Terwijl de zaal volgepakt zit en zijn pleegvader en -broer nerveus wachten op wat komen gaat, blijkt Dovidl verdwenen. Geschokt probeert Martin zijn pad in het leven te vinden, wat nog moeilijker wordt als zijn vader als een gebroken man sterft met de naam van Dovidl op zijn lippen. Martin begint een zoektocht die decennia zal duren, maar nooit , nooit geeft hij op. Hij zoekt naar informatie over de speciale Galliano-viool en vindt langzaam aanwijzingen van mensen die in aanraking moeten zijn geweest met zijn broer/vriend. 

Met : Tim Roth, Clive Owen ,  Stanley Townsend , Amy Sloan , Catherine McCormack

 FIN - song : Howard Shore & Ray Chen - The Song Of Names (for violin)

Magic Mountains - Ursula Antoniak

 Magic Mountains op IMDb (6,2)

Eerder zag ik "Nothing Personal" van deze regisseur, dus ik wist dat ik enig ongemak kon verwachten. Dat bleek. In een minimum aan beelden en tekst creëert Antoniak een maximum aan onheil. De kijker gaat veel ontwikkelingen vooraf invullen, en wordt daarbij flink getest. Opnieyw een knappe film derhalve, niet voor beginners overigens.

Lex is een succesvol schrijver die aankondigt nog één vervolg te gaan maken op de Emily-reeks die hij maakte. Voordat hij dat gaat afronden, wil hij nog 1 x met zijn ex-vriendin op reis. Hij neemt contact met haar op , niet geheel tot haar tevredenheid maar als hij uitlegt wat hij wil gaan doen, stemt ze in. Ze geeft hem de kans haar te verlaten, zoals zij hem nu blijkbaar eerder verlaten heeft.

Voor hun laatste gezamenlijke expeditie heeft hij een extreem moeilijke berg uitgezocht, waarvoor ze begeleiding krijgen van een lokale klimexpert. Die accepteert de opdracht maar voelt wel nattigheid. Voordat hij het voormalige stel achterlaat in de bergen, waar ze het laatste stuk van de beklimming met zijn tweeën zullen moeten doen, checkt hij eerst bij haar af of ze wel senang is met de gang van zaken. Of ze wel wil dat hij alvast terugkeert naar beneden, wil hij weten. 

Met : Hannah Hoekstra, Thomas Ryckewaert, Marcin Dorocinski

The Painted Bird- Vaclav Marhoul

The Painted Bird op IMDb (7,3) 

Hij heeft niet eens een naam. Hij heeft geen thuis en hij heeft geen familie. Het enige wat hij heeft is tegenslag en ongeluk. Een Pools joods zigeunerjongetje op de vlucht voor geweld, geweld dat hem van alle kanten wordt aangedaan. 
Wanneer de oma bij wie hij gestald is plotseling overlijdt en hij van schrik het huis in de hens zet, begint zijn onzeker zwerftocht. Op zoek naar veiligheid en geborgenheid valt hij van de ene in de andere bedreiging: de gebedsgenezeres die in hem een gezant van de duivel ziet en die hem dus goed kan gebruiken bij haar exorcisme. de agressieve molenaar die hem als slaafje gebruikt en die de jongen getuige laat zijn van de mishandelingen die hij zijn vrouw aandoet, de oude man waarbij hij door een priester gestald wordt waarna hij stelselmatig seksueel misbruikt wordt, de jonge weduwe die hem onderdak biedt maar in ruil daarvoor haar onverzadigbare lust bevredigd wenst te zien. Het is ellendig en er is geen uitweg. De jongen heeft simpelweg alles tegen. 



Soms, heel soms, zijn er mensen die het minder kwaad bedoelen: de nazisoldaat die de opdracht krijgt "deze jood om te brengen" maar die doet alsof en daarmee onze jongen laat ontsnappen, de Russische legerofficier die hem het principe van "oog om oog, tand om tand' bijbrengt en hem zelfs bewapent, om beter van zich af te kunnen bijten. Het zijn kleine kansen op betere tijden , op een vooruitzicht van een warme en veilige plek, misschien zelfs met iemand die hij kent en die hij kan vertrouwen. 

Als adolescent las ik het autobiografische boek van schrijver Jerzy Kozinsky (die later met "Being There" successen zou boeken), ondanks alle gruwelijkheden las ik het uit. En herlas ik het later. Deze film moest en zou ik dan ook zien, hoezeer ik ook wist dat het geen makkie zou zijn. Dat klopt: in tijden niet meer zo'n zware en zwarte film gezien. Maar toch: er zit ook veel schoonheid in. De beelden zijn fabuleus mooi, scherp geschoten in zwart-wit. En onze held, van wie we pas in de laatste scene de naam achterhalen, is een toonbeeld van overlevingskracht en hoopvolle onverzettelijkheid . 

Met : Petr Kotlar , Udo Kier, Stellan Skarsgaard, Harvey Keitel , Julian Sands

Ida- Pawel Pawlikowski

https://begt.blogspot.com/search?q=ida

Herzien, had hem recent weer opgenomen van tv. Opnieuw getroffen door de filmische kracht van Pawlikowski. De schoonheid van de beelden is ongekend. Glashard in zwart-wit, messcherpe sfeerbeelden. En opnieuw dat intense verhaal van de twijfelende kloosterzuster. Erg mooi allemaal.

Jakob the Liar - Peter Kassovitz

Jakob the Liar op IMDb (6,6)
Hoewel matig uitgevoerd, is dit wel een goedbedoelde film. De film gaat over hoop, over het belang van blijven denken aan een toekomst , ook in tijden dat het die toekomst ver weg lijkt.

We gaan naar het laatste jaar van de oorlog, naar het getto van Warschau. Onmenselijke leefomstandigheden, de wanhoop is groot. Niets te eten, geen uitzicht op verbetering door de toenemende gruwelijkheden van de nazi's. Jakob verloor reeds zijn vrouw aan de bezetter en probeert zo goed en kwaad als het kan overeind te blijven.
Wanneer hij zich - wegens "overtreden van de avondklok" - moet melden op de Duitse commandopost hoort hij daar toevallig een flits van het radionieuws: de Russen staan al in Polen , nog slechts enkele honderden kilometers scheiden hen van Warschau. Het geeft Jakob enige hoop, maar zijn eerste zorg is nu om alsnog veilig thuis te komen in het donker. Aan de rand van het ghetto ontdekt hij een jong meisje, dat door haar ouders uit de trein richting Auswitsch is gezet om aldus haar leven te sparen. Jakob smokkelt haar zijn huis in en verstopt haar op zijn zolder.
Tijdens het appel laat hij per ongeluk iets los van de gehoorde informatie en er ontstaat een vreemde situatie: hij doet voorkomen dat hij dat gehoord heeft op een radio die hij zelf in bezit heeft. Een leugentje om bestwil , maar met grote gevolgen. Hij weet dat zijn leven niet zeker meer is als de Duitsers op zoek zouden gaan naar een radio in het ghetto, maar hij merkt ook dat er hoop ontstaat bij zijn vrienden en buren. Om ze af en toe iets te geven, begint Jakob zelf nieuwsberichten te verzinnen. Hetgeen weer tot gevolg heeft dat het niet lang geheim blijft dat er zich een radio in het ghetto bevindt.

Veel raakvlakken met "La vita é bella" , zegt u? Klopt, maar gek genoeg is dit verhaal al ouder want het werd al in de jaren 70 een keer verfilmd.

Met : Robin Williams  , Liev Schreiber , Armin Mueller-Stahl

Hurricane- Battle of Britain (aka Mission of Honor) - David Blair

Hurricane - Battle of Britain op IMDb (5,9)
Goedbedoelde doch matig uitgevoerde oorlogsfilm die toch nog een onderbelicht stukje uit de Tweede Wereldoorlog weet aan te stippen. De heldendaden van de RAF zijn uitgebreid onder de aandacht gebracht, maar weinig weten dat een compleet squadron Poolse vliegers hen bijstond om zowel GrootBrittannie safe te houden maar ook het noorden van Frankrijk stukje bij beetje te zuiveren van de nazi's , zowel in de lucht als op de grond.
De drijfveer van de Poolse vliegeniers was duidelijk: na de gruwelijke wandaden die op hun grondgebied door eerst de nazi's (en later de Russen) waren verricht, konden ze niet anders dan hun skills ten dienste stellen van het ten val brengen van Hitler's regime.
Een groep van zo'n vijftien man werd opgeleid en kon al spoedig mee de lucht in. Ze bleken vele malen effectiever te vliegen en te schieten dan de Britten, maar de waardering op de grond bleef uit. Vreemdelingenhaat won het van op vele vlakken van de dankbaarheid, feitelijk voerden de Polen twee verschillende battles uit.

Met : Iwan Rheon, Stefanie Martini, Milo Gibson

Remembrance (aka Die Verlorene Zeit/Zagubiony Czas) - Anna Justice

Remembrance op IMDb (7,2)
Rauwe film over overleving. En over je leven riskeren voor de liefde. We switchen heen en weer tussen 1944 en 1976, tussen een concentratiekamp in Polen en Brooklyn, New York.
Hannah Silberstrein heeft het kamp overleeft en zoekt al sinds het eind van de oorlog naar de man aan wie ze dat te danken heeft: Tomasz Limanowski zat in hetzelfde kamp, maar dan als Poolse gevangene. Hij wordt verliefd op een joods meisje, een liefde die aan alle kanten ten dode is opgeschreven. Omdat hij op het bevoorradingskantoor werkt, weet hij- ter voorbereiding op zijn ontsnapping- legerkleding achterover te drukken die hij op het moment supreme aantrekt. In die vermomming weet hij niet alleen zijn meisje het kamp uit te smokkelen, maar ook een fotorolletje dat schokkende opnamen bevat van binnenuit het kamp.
Eenmaal buiten moet het stel op de vlucht blijven, ze belanden uiteindelijk bij Tomasz' broer, die hoog in het verzet zit. Tomasz en Hannah verliezen elkaar uit het oog door de omstandigheden. Voor eeuwig, zo lijkt het.
Beiden zijn in de volledige overtuiging dat de ander de oorlog niet heeft overleefd. Totdat Hannah op tv een interview ziet met een man die wel Tomasz móét zijn, zoveel weet hij aan details te vertellen over haar kamptijd. Een tweede zoektocht begint, terwijl Hannah vanuit haar gezin niet echt de medewerking vindt die ze op dat moment zoekt. Ze moet volhouden, ze moet de man vinden die alles opgaf om haar uit haar benarde positie te redden.

Met : Alice Dwyer, Mateusz Damecki , Dagmar Manzel , Lech Mackiewicz

Warsaw '44 (aka City 44) - Jan Komasa

Warsaw '44 op IMDb (6,7)
Niet echt een fijne film. Uiteraard vooral niet qua onderwerp, maar ook de tamelijk onverhulde gruwelijkheden werken niet mee. Voeg daar dan nog een matige soep aan acteerwerp overheen en je krijgt een nauwelijks voldoende resultaat. Maar het is waar: het verhaal moet verteld worden.

We gaan 75 jaar terug. Warschau is dan al vijf jaar bezet en snakt naar het einde van de oorlog. Zelfs tot in het getto dringen de geluiden door van een opdringend Russisch leger, de bevolking hoopt dat deze niet te laat komen: men is uitgehongerd, murw van angst en geweld. Zoals altijd staat er dan een clubje op dat verzet begint te organiseren.
De jonge Stefan is daar gevoelig voor en zoekt aansluiting, dit ondanks de waarschuwingen van zijn moeder (die heeft eerder al haar man niet terug zien komen van de avondklok en vreest nu voor het volgende gezinslid). Stefan zet toch door, omdat er gevoelsmatig weinig anders rest. Hij wordt nog vastberadener wanneer hij getuige is van de razzia op zijn woonbuurt, waarbij zijn moeder en zijn broertje worden gearresteerd. En vermoord. Alle remmen zijn los voor Stefan.
Hij is niet de enige jongeling die zich bij de groep aansluit: veel avonturiers, een aantal stugge maar ook een aantal vrolijke jongens. En , niet onbelangrijk, ook twee voor deze romantische jongeman zeer interessante dames. Tussen alle gevechten door ontwikkelt zich ook nog eens een lastige driehoeksverhouding. De Duitsers houden taai stand, het leidt tot vele verliezen in het verzet. Maar opgeven is geen optie.

Met : Jozef Pawlowski, Zofia Wichlacz , Anna Prozniak

La bête - Walerian Borowczyk

La bête op IMDb (5,8)
Porno moest het zijn. Daar de gastheer van onze filmclub ons immer trakteert op de grote onderwerpen van het leven , was dit keer de seks aan de beurt. Baas B zou Baas B niet zijn als hij niet een langdurig verboden film in zijn bezit had die hij ons gisteravond "heimelijk" kon vertonen. Na afloop waren de meningen verdeeld: het amateuristische spel en het ietwat achterhaalde tijdsbeeld streden met de overtuiging dat er controversiële onderwerpen aan bod waren gekomen: seks en religie, bestialiteit en gearrangeerde huwelijken. Zelf stond ik meer aan de kant van de laatste mening, waardoor ik de bij vlagen zeer vreemde weergave voor lief nam. We praten over een andere tijd: Nederland was nog niet verder gekomen dan "Wat zien ik" en "Blue Movie" terwijl in diezelfde tijd dus films als deze in Frankrijk werden gemaakt. Verwijzingen naar middeleeuwse erotische literatuur, een erotische allegorie op het bekende "Belle en het beest" verhaal, pastoors met jonge jongetjes op schoot: het zat er allemaal in.

Verhaaltje kort : kasteelheer probeert wanhopig zijn wildeman-zoon aan de vrouw te krijgen en regelt een huwelijk met een ongewisse buitenlandse blondine, die duidelijk voor de status gaat. De vader knapt zijn zoon eenmalig fris op: knippen en scheren en een pak verhullen dat hier een beest van een man onder zit. Het wachten is nog op de kardinaal die het huwelijk moet inzegenen. Ondertussen kan het meisje maar niet wachten, ze gaat op onderzoek uit en merkt dat er vreemde dingen gebeuren in het kasteel.

Met : Lisbeth Hummel, Pierre Benedetti, Guy Trejan

Loving Vincent- Doreta Kobiela / Hugh Welchman

Loving Vincent op IMDb (7,8)
Enorme filmhuishit destijds , wellicht dat ik 'm door de zaaldrukte destijds heb laten lopen. Nu stond ie alweer een tijdje op mijn harde schijf, gisteren kwam ie aan de beurt. Blij mee, want het is een weelde om naar te kijken. Het gekke aan deze film is dat je snel vergeet dat je naar animatie zit te kijken (wat bij mij een pré is) omdat de figuren zo levensecht zijn geschilderd. Zo herkende ik eerst de stem maar daarna toch ook echt het gezicht van Helen McCrory (oa van "Peaky Blinders") . De acteurs leenden in dit geval dus niet alleen hun stem maar ook hun gezicht aan de dorspfiguren die destijds Vincent van Gogh omringden. Douglas Booth, Saoirse Ronan : je haalt ze er zo uit.

De film was destijds de eerste volledig geschilderde film, een project waar 100'en kunstenaars aan deelnamen. De herkenbare hand van Vincent van Gogh moest in elke scene zitten, zodat de film niet alleen het verhaal maar ook het beeld van een van 's werelds best gewaardeerde kunstenaars weergeeft.
Het verhaal is opgehangen aan Armand Roulin, die terugkeert in Auvers-sur-huppeldepup om een reconstructie te maken van het overlijden van Van Gogh. Het verhaal van zelfmoord is voor hem niet direct aannemelijk, er zijn in de laatste week van de kunstenaar teveel dingen gebeurd om er van uit te gaan dat die zwaar levensmoe was. We kijken derhalve naar een complottheorie, we eindigen met de gedachte "zo zou het gegaan kunnen zijn.".

Zwierige stijl van filmen , waarbij je telkens even opveert als je de setting van een van Van Gogh's 800 schilderijen herkent: de dokter, de kamer, het terras, de graanvelden en de kraaien. Het zit er allemaal in en dat maakt deze film een feestje.

Met (de stemmen van) : Douglas Booth, Saoirse Ronan , Jerome Flynn

Poklosie (Aftermath) - Wladyslaw Pasikowski

Poklosie (Aftermath) op IMDb
Er zijn vele films op IMDb te vinden met de titel "Aftermath' dus mocht mijn verhaal je enthousiast maken, zoek daar dan op de oorspronkelijke Poolse titel "Poklosie".

Zeer indringend en uitermate bizar verhaal. En toch zou het zo gegaan kunnen zijn.

Poolse emigrant keert uit de VS terug in zijn vaderland om een paar maanden bij zijn broer te verblijven. Hij merkt dat zijn broer slecht ligt in de dorpsgemeenschap, er moet iets gebeurd zijn in de 20 jaar dat hij weg was.
Gaandeweg komt uit dat zijn broer, een rabauw van een Poolse christelijke landbouwer, inderdaad de hele bevolking tegen zich opgezet heeft toen hij het verleden van zijn dorpelingen stukje bij beetje ontdekte. Hij demonteerde een oude weg, die totaal geplaveid was met joodse grafstenen en gaf deze een plekje op een van zijn landerijen. De bevolking draagt hem dat na en al snel blijkt waarom.
De broers doen een zoektocht naar de legitimiteit van hun landgoed-eigendommen en komen er langzamerhand achter dat er in het dorp heuse pogroms hebben plaatsgevonden. En dat een aantal van de daders nog leven. Het gaat niet zonder slag of stoot: het kost ze have en goed, het levert ze een aantal gruwelijke ontboezemingen op maar ze zetten door: de -ahum- onderste steen moet boven.

Uitermate intrigerende film. Oosteuropese cinema op zijn rauwst, het gaat hard tegen hard en is bij vlagen onmenselijk en onvriendelijk. Maar toch: het zou zo gegaan kunnen zijn.

In darkness- Agnieszka Holland

In Darkness op IMDb
De gitzwartste film die ik heb gezien over de 2e Wereldoorlog, denk ik. Zowel letterlijk als figuurlijk. Zonder hoop , de vernedering ten top , de angst, de gruwelen, de dood.
Deze film bulkt er van, houdt zich strikt lineair aan de vertelling van een verhaal zonder uitzichten.

1943. Het joods ghetto in Lvov, Oekraïne. De Duitsers staan op het punt het ghetto te ontruimen, de bewoners werken aan een ontsnappingsroute via het riool. In datzelfde riool lopen dagelijks 2 schnabbelaars rond die leegstaande woningen, maar ook door nazi's bezette woniningen plunderen. Hun buit verbergen ze in het riool.
Men ontmoet elkaar en vanuit de oorspronkelijk dreigende situatie ontstaat een win-win : zolang de beide rioolarbeiders de Joden verstoppen, valt er geld aan ze te verdienen.
Langzamerhand slaat bij Socha, de slimste van de twee, de stemming om. Het geld bij de joodse onderduikers (jaja, letterlijk) raakt op, maar hij blijft hulp verlenen omdat langzamerhand zijn menselijke kant het wint van zijn kapitalistische kant. Uiteraard brengt dit hem zwaar in de problemen, zeker gezien zijn oude vriendschap met een thans heulende en collaborerende  Oekrainse officier.

Gruwelijke keuzes moeten er steeds worden gemaakt, de film kent letterlijk niet veel zon. Wel boeiend, het vreselijke verhaal moet verteld.

Ida- Pawel Pawlikowski

Ida op IMDb
Als jong weesmeisje is Ida in het weeshuis van een klooster beland. Ze is daar verder opgevoed in de strenge leer en staat nu -vroege jaren 60- op het punt haar gelofte af te leggen en "voor het leven" in te treden als non.
Moeder-overste vraagt haar, voordat ze die stap zet, contact op te nemen met haar tante om aldus haar levensverhaal alsnog te horen.
Hoe is Ida in dat klooster beland? Waarom heeft haar tante haar daar niet uit gehaald? Ida belooft de reis te maken en zoekt haar tante op. Die is aanvankelijk nogal afstandelijk, later zal blijken waarom.
Net voordat Ida terugreist naar het klooster en definitief afscheid neemt van het leven erbuiten, ontdooit de tante en begint een zoektocht naar het verleden. De tweede wereldoorlog is de bron van al haar ellende, haar joodse afkomst verrast haar. Maar verklaart veel. Ze gaan op zoek naar de diaspora van de familie.
Zal het Ida lukken haar verleden te plaatsen en vrede te hebben met haar bescheiden rol in dit aardse leven? Tante pusht het een en ander, Ida wikt.

Schitterend in beeld gebracht hoe deze fraai geboetseerde kloosterzuster twijfelt in en aan haar devotie. De film is zwartwit, de film is zwijgzaam, de mensen zijn hard en kil.
Een heerlijke filmhuizer dit, film naar mijn hart. Prachtig !

Venus in fur (La Vénus a la Fourrure) - Roman Polanski

Venus in Fur op IMDb
"En de Almachtige sloeg hem,
en leverde hem over aan een vrouw".

Ik ben nogal gek op films waarin niets is wat het lijkt, waar de rollen en de verhoudingen tussen de acteurs onderling regelmatig veranderen. Nog meer bizar (bizarder?) wordt het als je in de acteur een exacte kopie ziet van de regisseur in zijn jonge jaren en in de actrice zijn huidige vrouw herkent. Is dit spel? Is dit echt? Is dit would be?

Polanski is een meester. Zelden een regisseur gezien die zijn eigen leven en gevoelens zo in zijn films durft te laten acteren. Veel van de films die ik van hem gezien heb, wáren ook gewoon Polanski, gingen voor een deel over hem. Dat is durf. Er valt veel tégen hem als mens in te brengen, maar er valt nog meer vóór hem te zeggen als groot cineast. Ik hartje dat.

Deze film is genarrowcast: 1 acteur, 1 actrice, 1 locatie. Maar het levert een veelheid aan persoonlijkheden op, een veelheid aan gedragingen, een overdaad aan geilheid en wellust en een veelheid aan trieste onderwerping. Niet voor niets is het beroemde boek van Leopold von Sader Masoch het onderwerp.
De acteur in deze film is hier bezig met een auditie voor een toneelbewerking van het boek. Die auditie mislukt en net als hij het theater wil verlaten, druppelt een verregende sloerie binnen. Die wel even kans denkt te maken op de rol. Na veel tegenwerpingen dwingt ze toch een kans af iets van haar kunnen laten zien. Iets van zichzelf, iets van haar zwoele, nee eerder wulpse verschijning en iets van zijn teksten.
Ze verstaat haar vak, zo ziet hij. Ze acteert, ze speelt. Ze speelt vooral met hem, de arme theatermaker die op geen enkele manier tegen haar overrompelende aanwezigheid opgewassen is.
Schitterend zoals de film kantelt en wankelt, schitterend zoals je sympathie voor de acteurs heen en weer schiet. Erg jammer van de laatste scene, als ik regisseur was zou ik die eruit hebben gelaten. Maar ja, ik ben geen meester-regisseur, ik ben slechts filmliefhebber. Die deze film zo een tweede keer zou gaan zien.