Leave no trace- Debra Granik

Leave no trace op IMDb (7,2)
"Van de maker van Winter's Bone."
Meer aanbeveling heb ik niet nodig om films als deze te gaan bekijken. Mijn verwachtingen kwamen ook redelijk uit, goede film (al heeft het niet de schokkende overtuiging en rauwheid van eerdergenoemde titel).

Vader Will en dochter Tom leven in de bossen rond Portland, Oregon. Maar dan ook echt: volledig "off the grid" , verscholen van de maatschappij. Will is oorlogsveteraan en de survivaltechnieken die hij destijds leerde gebruikt hij om in dit ondergrondse bestaan te kunnen volharden. Hij leert zijn dochter al, ze zou (als 13-jarig meisje) zelfs moeiteloos kunnen overleven in deze moeilijke omstandigheden. Ze weet hoe zich te verstoppen, hoe zo weinig mogelijk sporen achter te laten zodat de buitenwereld ze niet kan opsporen.
Toch gebeurt dat, ze worden gesnapt en opgepakt. Tom belandt in een opvanghuis en na een aantal dagen krijgen ze een plekje toegewezen bij een goedwillende bosbouwer. Hoewel het nog steeds "buiten" is, hoewel ze nog steeds niet in huisje-boompje-beestje-sfeer leven, vindt Will het onprettig dat ze volgens de regels van de maatschappij moeten leven. Hij wil weg, hij wil op zoek naar een nieuwe plek en dochter Tom kan weinig anders dan haar vader volgen, hoe zeer ze het hier ook naar haar zin heeft.

Ze belanden een heel stuk verderop in het land, vinden een boshuis waar ze even anoniem kunnen crashen. Bij een van de zoektochten naar voedsel krijgt Will een ongeluk en ze moeten toch weer naar de bewoonde wereld worden gebracht. Ze belanden op een trailertrash-camping, bevolkt door meer mensen zoals Will: iedereen zoekt de randen op, wil zo min mogelijk in het vizier van de instanties leven. Voor Tom is het Walhalla, maar Will is van plan snel te herstellen en verder te trekken. Er komt spanning te staan op de vader-dochter-verhouding.

Met : Thomasin McKenzie, Ben Foster

Louise en hiver - Jean-Francois Laguionie

Louise en hiver op IMDb (7,1)
Sympathieke animatiefilm. Dat zult u mij niet vaak zien opschrijven, maar ik maak met plezier een uitzondering. Heb goede dingen gehoord over deze film, dus ik zette me over mijn zelf opgeworpen drempeltjes heen en ging eens een tekenfilm kijken. En dat beviel wel. Fijn kabbelend verhaal, vriendelijk personage en een mooie gelaagde weergave van de state of mind van de dame in kwestie.

Louise is een oudere mevrouw die haar zomers doorbrengt in een badplaats die ze al sinds haar jeugd bezoekt. Wanneer de zomer voorbij is, kuiert ze op haar gemak naar het station om de laatste trein van het seizoen te pakken en de terugreis naar "de wereld " te aanvaarden.
Ze blijkt te laat voor de trein, haar klok bleek stil te hebben gestaan. Ze is daarmee dus alleen achtergebleven in het kleine stadje aan het strand. Alles zal ze alleen moeten doen, ze moet aardig aan de bak om te overleven en zal zichzelf een aantal malen moeten overwinnen.
Op hetzelfde moment blijkt eigenlijk dat ze het allemaal ook wel prettig vindt: het is veel minder lawaaiig, geen vervelende types om zich heen en de tijd en de dagindeling geheel aan haarzelf.

Gaandeweg de film leren we dat dit een fraai symbolische weergave is van Louise's geestelijke gesteldheid. Ze blijkt aan enorme vergeetachtigheid te lijden en zit daardoor eigenlijk opgesloten in haar hoofd en in haar leven. Alleen, dat wordt al snel duidelijk. Natuurlijk zijn er flarden, natuurlijk komen er jeugdervaringen terug, waardoor Louise in ieder geval enigszins kan ordenen hoe het nu allemaal zo gekomen is. Ze blijft razend optimistisch, ze is er eigenlijk enorm geschikt voor: de eenzaamheid is soms ook haar uitkomst.