The Teacher Who Promised The Sea (aka El Maestro Que Prometió el Mar) - Patricia Font

The Teacher Who Promised The Sea op IMDb (7,4)
 The Teacher Who Promised The Sea op Moviemeter (nog geen stemmen)

The Teacher Who Promised The Sea op Wikipedia

Mijn vrouw is dochter van een hoofdonderwijzer, vier van mijn broers zijn onderwijzer en ook bij neven, nichten en schoonzoons spreekt de liefde voor het lesgeven luid en duidelijk. Dat was al reden 1 om deze film te gaan zien, voeg daarbij dat een waargebeurd verhaal is (dat nog steeds niet afgerond is) én voeg daaraan toe de actualiteit van burger- en andere oorlogen (mijn gedachten dwaalden frequent af naar het nu): je snapt dat deze voorpremière-avond om een bezoek schreeuwde. Heen!

Het verhaal speelt in twee tijdvakken: een actuele (nou ja, 2010) en een in de donkere jaren van de 20e eeuw (1935 en iets verder). Uit de actuele lijn weten we dan al dat er verschrikkelijke dingen gebeurd zijn in het Spaanse bergdorpje waar we straks naar terugreizen in de tijd. We weten dat kleindochter Ariadna voor haar dementerende opa Carlos op zoek gaat naar diens roots, ze heeft vernomen dat er in een massagraf mogelijk overblijfselen van haar overgrootvader zijn gevonden. Het onderzoek in dat massagraf is nog in volle gang, zodat Ariadna de tijd heeft om in de regio navraag te doen of iemand haar opa en/of overgrootvader heeft gekend.

Opa Carlos is ooit kleine jongen geweest, en een lastige ook. Wanneer zijn vader als politieke gevangene wordt vastgezet, draagt een vriend de zorg voor Carlos over aan de flamboyante onderwijzer Antonio Benaiges, die dan net in een klein bergdorpje een schooltje aan het opzetten is. Ik zeg "flamboyant" maar ik moet eigenlijk "onconventioneel" schrijven: in het zwaar katholieke dorpje durft Antonio het aan om non-confessioneel onderwijs te gaan geven. In zijn beleving moeten kinderen leren over het leven, over de natuur, over de wereld in plaats van leren over hoe het volgens een oud boek allemaal moet. Daarmee plaatst Antonio zichzelf direct onder een vergrootglas waarbij de dorpspastoor én de burgemeester hem nauwlettend in de gaten houden. Antonio trekt zich er niks van aan, hij onderwijst volgens de Freinet-onderwijsmethode : hij brengt een drukpers mee in de klas waarmee hij zowel het lezen en schrijven aanjaagt maar waarmee hij vooral de fantasie van kinderen prikkelt. Ze drukken hun eigen schoolboeken met hun zelfgemaakte tekeningen en zelfgeschreven verhalen. Het werkt, het stimuleert. Antonio trekt met ze de bergen en bossen in en leert ze dromen: hij belooft de hele klas mee te nemen op een schoolreisje naar het mooiste wat er op aarde bestaat; de zee!

Dat kan niet goed gaan, dat weten we al. De burgeroorlog meldt zich, Franco zet zijn troepen op tegen de eigen bevolking. Antonio wordt het werken onmogelijk gemaakt. De dromerig-romantische toekomst maakt plaats voor een grauwe en harde realiteit.

Met: Enric Auquer, Laia Costa, Ramón Agirre, Luisa Gavasa

FIN - song : Pablo Casals - Canciones Popular Espanolas (Nana)

FIN - song : Natasha Arizu - Vision de unos ninos que no lo han visto nunca

Gezien in : Cinema Oostereiland

Quislings siste dager (aka Quislings: the final days) - Erik Poppe

Quislings: the final days op IMDb (7,1)
 Quislings: the final days op Moviemeter (3,38)

Quisling: the final days op Wikipedia

Niet dat het nu direct tot een goede film leidde (mijn vrouw vond hem maar zo-zo) maar ik was al snel enthousiast over dit historisch verantwoorde drama. Sowieso houd ik van geschiedenisverhalen, dus ook in films. Maar bij Quisling gaat het allemaal nog een treetje hoger: de man is in herinnering gebleven omdat "een Quisling" thans ook in de taal model staat voor "een verrader". De man is een eponiem geworden en staat daarmee dus in een rijtje van oa Boycott, Zeppelin en zo meer. Dat maakt de film nog niet meteen knap, maar het zorgt er = door de taallink- wel voor dat ie wat langer in mijn herinnering blijft.

Het is 1945. Ook in Noorwegen komt de Tweede Wereldoorlog tot een einde hetgeen tot verdeelde reacties leidt: het volk is blij en dankbaar maar de regering ziet de bui al hangen. Zij weten dat ze door datzelfde volk veroordeeld zullen worden vanwege hun coöperatie met de Duitsers. Ze zullen ter verantwoording worden geroepen en dan met name de minister president, Vidkun Quisling. Die is aanvankelijk nog vastberaden: hij denkt politie, rechters én volk nog te kunnen overtuigen van de juistheid van zijn handelen. Quisling verpakt het onder de motivatie dat -als hij geen samenwerking met de Duitsers was aangegaan- het land zou worden veroverd door de Bolsjewieken, die hij als een veel grotere dreiging inschatte dan de nazi's. 

Hoewel het hiermee een politieke film dreigt te worden, pakt het door de aanpak geheel anders uit: uiteraard krijgt Quisling in zijn dodencel een geestelijk verzorger toegewezen. Deze Peder Olsen heeft alle reden om zijn cliënt te verafschuwen maar begrijpt ook dat hij uit humanistische overwegingen wel in gesprek móét gaan met de abjecte nazi die hij voor zich acht. De bezoeken zijn intens, de mannen zijn het bitter met elkaar oneens maar toch.. maar toch..maar toch weet Olsen een klein stukje menselijkheid bij Quisling naar boven te krijgen, die mogelijk alsnog tot inkeer kan leiden. 
Wat mij betreft was dit deel het sterkste van de film: de battle tussen twee mensen aan weerszijden van het humane spectrum, die noodgedwongen elkaars overtuigingen moeten uitventen.

Met: Gard B. Eisvold, Anders Danielsen Lie, Lisa Carlehed, Lisa Loven Kongsli

FIN - song : Kim Andre Arnesen/Trondheim Solistene - Magnificat II: ecce enim

Gezien in : Cinema Oostereiland

The Miracle Club - Thaddeus O'Sullivan

The Miracle Club op IMDb (6,3)
 The Miracle Club op Moviemetter (2,94)

Lekkere feelgood met een stevig dramatisch randje. Ons gebracht door een stevig setje ervaren acteurs, die met zichtbaar plezier hun onverenigbare karakters op elkaar loslaten. Linney, Bates en uiteraard Smith moeten het fijn gehad hebben op de set, het is aan de film af te zien. 

Dat ervaren we aanvankelijk nog niet: Chrissie - middelbare leeftijd - keert naar haar dorp terug om de begrafenis van haar moeder bij te wonen. Ze is overduidelijk lang weggeweest en had daar ook overduidelijk haar redenen voor. De wake voor haar moeder is stil, er is niemand. Dat is best gek want haar moeder was geliefd en had goede vriendinnen. 

Die blijken allemaal elders in het dorp te zijn: er is die avond een contest in het dorp waarbij de winnaars een ticket kunnen krijgen voor een geplande bedevaartreis naar Lourdes. Als Chrissie daar de zaal binnenstapt, zijn de blikken van deelnemers en bezoekers veelzeggend. Helemaal op spanning komt het dorp als Chrissie ook gewoon in de Lourdes-bus stapt, het door haar moeder aangeschafte ticket in de hand. Terwijl meerdere reizigers een eigen goede reden hebben om in Lourdes op zoek te gaan naar een wonder, is Chrissie op zoek naar vergeving, de reden van haar vertrek destijds moet maar een keer op tafel. 

Met : Laura Linney, Maggie Smith, Kathy Bates, Agnes o'Casey, Stephen Rea, Mark o'Halloran 

FIN - song : Edmund Butt- I missed you

Father Stu - Rosalind Ross

Father Stu op IMDb (6,5)

Father Stu op Moviemeter (2,99)

Zijn profbokscarrière loopt op zijn eind, hij wint al een tijdje geen partij meer, maar Stuart heeft het geld hard nodig. De enige steun die hij ontvangt in zijn leven is die van zijn zorgzame moeder, die wil dat haar zoon ergens gelukkig wordt. Zijn vader is een alcoholische nietsnut die het gezin reeds lang geleden in de steek liet. 

Stuart neemt - na voor de zoveelste keer als drankrijder opgepakt te zijn - een radicaal besluit. Hij laat alles achter zich en vertrekt naar Hollywood: voor een knappe en sterke vent als hij moet er daar vast iets te vinden zijn. Dat lukt maar moeizaam, voorlopig begint hij ergens in de keuken, maar uiteindelijk kan hij toch een keer zijn moeder bellen dat hij een rolletje heeft. In een reclame weliswaar, maar het is een begin. Helaas blijft het daar min of meer bij. 

Wanneer hij de mooie Carmen ontmoet, is hij bereid alles voor haar opzij te zetten. Alles? Ja, alles. Carmen is zeer gelovig en spendeert een groot deel van haar tijd en werk in de kerk. Stuart gaat steeds vaker met haar mee en ziet op een gegeven moment het licht: dit is zijn kans om eindelijk iets goeds te gaan doen. Hij besluit zich te laten dopen en laat het daar niet bij: hij besluit een priesteropleiding te gaan doen, ook al weet hij dat dit een relatie met Carmen in de weg zal staan. Een lange weg volgt, niet iedereen op de priesteropleiding is overtuigd van de goede bedoelingen van de voormalige vechtersbaas. Hij volhardt, studeert als een malle en komt ver, totdat het noodlot opnieuw toeslaat: er openbaart zich een spierziekte waardoor hij steeds minder kan. Uiteindelijk belandt hij zelfs in een rolstoel, maar dat weerhoudt hem er niet van zijn studie te willen afronden. Carmen steunt hem, zijn moeder steunt hem en zelfs zijn vader verliest iets van zijn harde schil. 

Met : Mark Wahlberg, Mel Gibson, Jacki Weaver, Teresa Ruiz

First Reformed - Paul Schrader

First Reformed op IMDb (7,1)

First Reformed op Moviemeter (3,22)
 

Tweede Paul Schrader-film voor mij deze week. Zag ik eergisteren een zeer vroeg werk van m, dit keer keek ik naar een film uit 2017. Er zat wel enige congruentie in, wat mij betreft: de regisseur weet individueel menselijk leek goed uit te vergroten en gebruikt daar met graagte een religieuze component bij. 

Reverend Ernst Toller is voorganger bij de First Reformed-gemeente (oorspronkelijk gesticht door Nederlanders, meer specifief door Westfriezen). Toller is een getormenteerd man, fysiek niet geheel in orde en ook nog eens genegen tot alcoholgebruik. Sinds hij zijn zoon in de strijd in Irak verloren is, ging het bergafwaarts met hem: huwelijk kapot, een schrijnend gemis in zijn hart en daardoor geregeld twijfelend aan de goede bedoelingen van God. 
Zijn First Reformed-gemeente is klein en moet het voor een deel hebben van de toeristen die het authentieke kerkje komen bewonderen. Hij wordt overvleugeld door de massalere Abundant Lives-gemeente , die veel meer inkomsten genereert dan Toller met zijn kleine merchandise-winkeltje kan verkrijgen. Er komt dus een sponsor op de proppen, waar Toller niet goed mee voegt: de man wil op een andere manier invloed uitoefenen dan de dominee voorstaat, er is iets niet in de haak. 
Wanneer Toller door de gelovige Maria, een van zijn toegewijde parochianen, te hulp wordt geroepen om haar dolende man te redden , slaat Toller een andere weg in: haar man Michael is milieu-activist en twijfelt om die reden aan de goede bedoelingen van here Jezus. Toller gaat met hem in gesprek, probeert te relativeren maar tevergeefs: Michael maakt een eind aan zijn leven. In zijn spullen in de schuur heeft Maria dan al materialen gevonden die Michael bij een milieu-protestactie wilde gaan inzetten. Toller helpt haar van die spullen af, maar gooit ze niet weg. Hij leest zich meer en meer in aangaande milieu-activisme en radicaliseert steeds meer. Hij vat het plan op een daad te gaan stellen op de grote religieuze feestdag die er - mede dankzij de dubieuze sponsoring - aan zit te komen. 

Met : Ethan Hawke, Amanda Seyfried, Cedric The Entertainer, Victoria Hill, Philip Ettinger

Yes, God, Yes - Karen Maine

Yes, God, Yes op IMDb (6,1)

Yes, God , Yes op Moviemeter (2,89)

Jeugdfilm met een volwassen ondertoontje. Niet dat ie nou heel erg goed is, maar juist de onderliggende boodschap rechtvaardigt dat de film gemaakt is. Seksualiteit is persoonlijk, daar moeten geen hogere instanties of maatschappelijke organisaties zich mee gaan bemoeien. 

Alice is een tienermeisje dat daarmee worstelt. Ze woont in de streng-christelijke binnenland-regionen van de VS , alwaar vader het hoofd van het gezin is en waar seks bedoeld is voor voortplanting, bovendien alleen toegestaan binnen het huwelijk. 

Alice ervaart plotseling dat ze daar moeite mee heeft, ze voelt de verlangens groeien en haar nieuwsgierigheid toenemen. In al haar onwetendheid belandt ze in een situatie waarin ze kortstondig met een jongen alleen in een ruimte is, dit geeft voor haar klas- en schoolgenoten het startschot voor een grote roddelcampagne. Voor Alice pakt dit desastreus uit, de zo strenge gemeenschap waarin zij leeft plaatst haar met deze ongefundeerde laster aan de zijkant, ze voert een eenzame strijd. 

De enige oplossing die ze ziet, is deel te nemen aan een christelijk retraite-kamp om langs die weg weer terug te kunnen keren naar puurheid en zuiverheid. Uiteraard pakt dat anders uit dan ze verwacht, na vier dagen van diverse confrontaties met de werkelijkheid zijn voor Alice de ogen geopend. 

Met : Natalie Dyer, Timothy Simons, Francesca Reale, Wolfgang Novogratz

FIN - song : Mandy Moore- Candy

Nr. 10 - Alex van Warmerdam

 Nr. 10 op IMDb (7,1)

Nr. 10 op Moviemeter (3,46)

Als kijker is het al lastig om over deze film te oordelen, maar als recensent helemaal: hoe beschrijf je nou de plotverwikkelingen zonder weg te geven wat de finale twist is van deze film? Ik ben er nog niet helemaal uit, ben zelf ook benieuwd waarheen mijn toetsenbord mij laat vloeien. 

Eén ding is glashelder aan deze film: het draait om Günther, een toneelacteur van middelbare leeftijd. Tijdens de repetities van zijn nieuwe stuk laat hij zich kennen als een besliste man die zich de kaas niet van het brood laat eten. Hij oogt gemakzuchtig, maar beschikt over een sterke controle van zijn handelingen. Hij heeft een dochter die veel losser in het leven staat dan hij, maar doorziet maar moeizaam haar goede bedoelingen. Dat gebrek aan aandacht wordt veroorzaakt door de affaire die Gunther heeft met een van zijn medespelers, toevallig de vrouw van de toneelregisseur. 

Het lukt Gunther lang om de verhouding geheim te houden maar stukje bij beetje laat hij steken vallen. Wij weten dan al dat dit niet toevallig gebeurt, want Günther wordt in de gaten gehouden , veel toevalligheden in zijn leven blijken gemanipuleerd te worden. De organisatie daarachter, een Duitse katholieke club priesters, blijkt Günther in zijn jeugd te hebben opgevangen. Zelf heeft Günther zijn achtergrond verdrongen, hij leidt zijn leven op zijn eigen lastige manier. Totdat hij een kortstondige ontmoeting heeft met een man die hem op een brug iets in zijn oor fluistert. 

Met : Tom DeWispelaere, Anniek Pheifer, Pierre Bokma, Frieda Barnhard, Dirk Böhling

Léon Morin, prêtre (aka Léon Morin, priest) - Jean Pierre Melville

 Leon Morin Pretre op IMDb (7,6)

Leon Morin Pretre op Moviemeter (3,26)

Een film kijken uit mijn geboortejaar, dat deed ik nog niet vaak. Deze zat in de reeks aanbevelingen van de VPRO-cinema nieuwsbrief, een mens probeert eens wat. Heel fraai acteerwerk , mooi zwart-wit camerawerk en een - zeker voor die tijd- spannend verhaal. Ruime voldoende alzo. 

Jonge moeder zoekt in de begintijd van de nazi-bezetting heil bij een jonge lokale priester. Ze is haar man - en daardoor ook haar geloof in God- verloren en is vast van plan het de priester lastig te maken tijdens de biecht. Het pakt anders uit: de priester is begripvol en er ontstaan een goed contact tussen de geestelijke en de twijfelende kantoormedewerkster. 

Ze vertelt de priester onomwonden over haar gevoelens voor de bedrijfsleidster op kantoor, ze vertelt over de problemen die ze heeft in de omgang met een collaborerende vriendin, ze legt alles op tafel. Door de begripvolle houding van de priester verzwakt haar opstandigheid, het buigt langzaam om in het ontwikkelen van religieus bewustzijn. Al kan ze dat weer niet rijmen met haar groeiende verliefdheid op...de priester zelf, die immers buiten zijn vak om gewoon ook een knappe jongeman is. Het gaat wringen. 

Een piepjonge Jean Paul Belmondo staat sterk tegenover een net zo piepjonge Emmanuelle Riva. Toen was al te zien dat die twee vaker zouden schitteren op het doek. 

Met : Emmanuelle Riva, Jean-Paul Belmondo

Om det oändlige (aka About Endlessness) - Roy Andersson

 About Endlessness op IMDb (6,9)

About Endlessness op IMDb (2,96)

Vrolijk word je er niet van , van deze Zweedse arthousefilm. Eerder blonk deze regisseur uit in licht absurdistische tragikomedies, maar in deze "About Endlessness" valt weinig te lachen. 

De film is een kaleidoscoop van korte scenes, waarbij continu de tekortkomingen van de mens aan het licht komen. De een blijkt onvermogend in zijn communicatie, de ander is te verlegen om zich staande te houden. Een man loopt de kruiswegstatie door zijn stad, met om zich heen een opzwepende menigte die "kruisig hem! kruisig hem!" roept. 


Rode draad in het verhaal is de pastoor die het geloof in god verloren is: de twijfelende en jammerende priester komt in meerdere scenes voorbij. Ook de man die een oude klasgenoot tegenkomt en zich verbaast over de successen die deze man wel (en hij niet) behaald heeft, zien we meermaals in verwondering terug, 

De film gaat over menselijk ongemak, daar is de regisseur duidelijk in. Niet alle scenes zijn even interessant, maar stuk voor stuk zijn ze fantastisch vormgegeven. Plaatjes van scenes zitten er tussen. 

Kler (aka Clergy) - Wojciech Smarzowski

Kler op IMDb (7,4)
 Kler op Moviemeter (3,42)

Hoewel het zich oorspronkelijk aandient als satire, bijna als komedie, nemen wrange en naargeestige ontwikkelingen de film gestaag in een greep. Daarmee ontwikkelt het zich tot een drama waar een stevige vorm van aanklacht in zit. Het leidde dan ook tot grote tegenstellingen en spraakmakende reacties in Polen, waar het roomse leven nog steeds weliger tiert dan in menig ander land. Alle aangekaarte problematiek is al eens eerder gezien en gehoord, maar zelden kwam het zo gebundeld naar voren als in deze film. 

Drie bevriende priesters hebben het zalig op het Poolse platteland. Ongestoord kunnen ze hun leven van privileges leiden. Waar velen moeten sappelen om het dagelijks bestaan, zijn er in de katholieke kerk voldoende middelen aanwezig. Dit komt niet alleen door de rijkdom die de kerk sinds jaar en dag bezit, maar ook door de bereidheid van de gelovigen om maar fors te doneren voor elke roep tot bijdrage die de pastores doen . 

Elk van de drie heeft zijn eigen afwijking van de regels, allen komen met hun problematiek samen bij de door en door foute aartsbisschop, die steeds wikt en weegt met maar één doel: het behouden van de macht en de weelde. 

De film start met een liederlijke zuipavond van de drie vrienden, die maar niet kunnen geloven dat hun leventje ooit anders zal worden. Pastoor Tadeusz stapt na het feestje dronken in de auto en raakt betrokken bij een aanrijding, waarna hij niet schroomt om alle sporen uit te wissen omdat hij ook wel snapt dat een dronken pastoor geen goed voorbeeld is. Tussendoor probeert hij zijn zwangere vriendin (hoezo celibaat?) af te laten zien van abortus, want ja, dat mag toch echt niet van de kerk, ook daarin heeft een pastoor een voorbeeldfunctie. Pastoor Leszek stapt de volgende dag met zijn katerkop naar de bouwconsortia uit de buurt om - met het schuiven van wat envelopjes met geld - te regelen dat de bouw van een megalomaan katholiek feestcomplex doorgang blijft vinden. Gastheer pastor Andrzej tenslotte heeft hele andere problemen: als de jonge misdienaar waarover hij zich "bezorgt" in het ziekenhuis beland, komt het stelselmatige misbruik aan het licht. 

Alles heeft een oorzaak, alles heeft gevolgen. De film is niet per se heel goed, maar blijkbaar broodnodig om aan te tonen wat er mis is- zeker in een religieus en gedienstig land als Polen-.

Met : Arkadius Jakubik , Robert Wieckiewicz , Jacek Braciak , Janusz Gajos , Joanna Kulig