Noah - Darren Aronofsky

Noah op IMDb
Deze week was niet goed voor mijn relatie met meneer Aronofsky. Ik heb toch enkele forse stukken van mijn hoge achting voor deze regisseur moeten afknippen. The Wrestler en Black Swan houden hem nog in de lucht, maar The Fountain en nu weer Noah maken m wel een deel minder gewaardeerd. Jammer, ik ben ervan overtuigd dat ie een aparte kijk op de wereld heeft , maar het niveau is te wisselvallig.

Deze film is 3D, deze film is spektakel, deze film is recht door het midden. Weinig aan toe te voegen als beschrijver van films: of je gaat hier vol voor, of je vindt het weinig boeiend.
Ik? Ik vond het zonde van mn 2,5 uur zittijd in de mooiste bioscoopzaal van het land. M.i. dus echt voor liefhebbers.

Life op Pi - Ang Lee

Life of Pi op IMDb
Toegegeven, ik keek hem vanaf tv-scherm en niet in een grote zaal in 3D. Veel van de bijzondere effecten zullen dus aan mij voorbij gegaan zijn. Maar dan nog beschouw ik deze toch redelijk spraakmakende productie vooral als een "mooie plaatjes"film. In eerste instantie zelfs als een amateuristische jeugdfilm, maar gaandeweg - vanaf het moment dat de 2 hoofdrolspelers alleen in het bootje zitten - ontwikkelde zich iets meer een menselijk en psychologisch spel. Dankzij het tweede deel kan ik de film dan ook uiteindelijk een voldoende geven, maar de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik niet continue de aandacht erbij kon houden.

Pi is een jongeman, slim doch flink gebully'd door zijn leeftijdsgenoten. Vader beheert een dierentuin, Pi is erg met de dieren begaan en is vooral geintrigeerd door de prachtige Siberische tijger die er rondloopt. Het beest is gezegend met de illustere naam Richard Parker.
Als de omstandigheden de familie dwingen te verhuizen gaat alles mee. Vader, moeder en de kinderen maar ook alle dieren. Alles wordt ingescheept en vaart richting nieuwe wereld. Een scheepsramp voltrekt zich, Pi weet in een boot te ontsnappen met slechts enkele dieren als overlevenden: een zebra, een hyena, een orang oetan en iets later blijkt ook Richard Parker aan boord te belanden.
Een bizarre reis begint waarbij het in eerste instantie zaak is de dieren elkaar niet af te laten slachten en vervolgens zelf te overleven. Dat gaat niet vanzelf en uiteindelijk blijft Pi met de tijger over.
Een spel van aantrekken en afstoten begint als Pi beseft dat juist de angst voor het dier hem waakzaam houdt en dus in leven.

Een reeks beeldende avonturen passeren, de vertelscenes achteraf zetten die avonturen weer in perspectief. Zeker voor de jeugd kan dit een fraaie film zijn, voor mij bleef ie uiteindelijk maar net aan de goede kant.

Nova Zembla - Reinout Oerlemans

Nova Zembla op IMDb
Heb het echt geprobeerd hoor, mensen, maar ik kan hier niets mee. Slechts één uitzondering ken ik (Oorlogswinter) op de regel dat historische verfilmingen in Nederland het niveau van een spreekbeurt niet voorbij komen. Wat een armoedig acteerwerk  (ondanks keitjes als Jan Decleir en Derek de Lint), wat een mijlenver vooraf opgelegd drama, wat een grenzeloze saaiheid.

Verhaal is bekend, neem ik aan? Van dat schip dat een korte weg naar de oost wilde vinden via de noord, vastliep in het ijs en moest overwinteren.

Ik zag m op tv, heb dus de 3d effecten gemist die het in de bios wellicht nog draaglijk hadden gemaakt. En bovendien zag ik m via RTL, dus ik fastforwardde mezelf de versuffing.

The Great Gatsby - Baz Luhrmann

The Great Gatsby op IMDb

Na een overdonderend begin had ik t al gauw gehad met deze film. Alles was vorm, pure vorm.
Baz Luhrmann is al niet van dat benauwde (Moulin Rouge, need i say more) maar nu lijkt het echt alsof de man een speeltje voor zn verjaardag heeft gekregen en alles wil uitproberen.

Tweeënhalf uur heeft hij nodig om het an sich niet al te moeilijke verhaaltje te vertellen van de driehoeksverhouding rond beursmannetje Nick Carraway, zijn lieve en redelijk schone nichtje Daisy en de puissant rijke Jay Gatsby.
Er gaat wat mis in de aanloop, maar gaandeweg de film weten ze elkaar te vinden, de geliefden van weleer. En neefje Nick mag het aan elkaar denken en praten.
Pas aan het eind van de film komt er enige diepgang, voor die tijd moet je eerst door een overdaad aan groots opgezette galafeesten en scheurende ouwe auto's heen. Het duizelt je af en toe.

Zal best Luhrmann's bedoeling geweest zjin, dat duizelen, maar bij mij kwam het over als een langdradige en bij vlagen zelfs vervelende gimmick. Niet voor mij gemaakt , deze Cannes-opener. Oordeelt u zelf!

Hugo - Martin Scorsese

Mijn eerste 3D-film ooit! De meesten trokken me qua verhaal niet of waren teveel op kinderen gericht, maar deze staat te boek als hommage aan de ontdekkers van de cinema. En daar moet ik bij zijn natuurlijk.

Brilletje voor een euro gekocht, Tuschinski zaal in en kom maar op. ik moet zeggen: ik was meteen overweldigd. Het werkt echt, ik vond t een fijn experiment.
Verhaal is magertjes en erg rechtlijnig, maar dat mag bij een familiefilm. ik zelf werd warm van de bevestiging dat filmliefhebbers aangesproken worden op hun fantasie, dat film een wereld van voorstellingen is en je steeds weer nieuwe inzichten geeft.
De illusie blijf boeien, dat heeft deze fijne film me duidelijk gemaakt.