H is for Hawk - Philippa Lowthorpe

H is for Hawk op IMDb (6,5)
 H is for Hawk op Moviemeter (3,12)

H is for Hawk op Wikipedia

Op papier zag het er mogelijk wat spectaculairder uit dan hoe het nu als film uitpakt, dit op waarheid gebaseerde verhaal van (én over) Helen MacDonald. De film moet het vooral hebben van de sfeer, van een aantal zeer fraaie natuurbeelden en - fijn voor de filmkijkers- prima spel van hoofdrolspelers Claire Foy en haar filmouders Brendan Gleeson en Lindsay Duncan. Niet wereldschokkend allemaal maar goed te doen. 

Haar carrière gaat voortvarend. Helen, hoogleraar aan de prestigieuze Cambridge-universiteit, wordt gevraagd om een aantal jaren een leerstoel aan een Duitse universiteit te bekleden. Ze neemt het in overweging maar laat het besloffen wanneer het noodlot toeslaat: haar vader, de man die ze huizenhoog heeft zitten en die haar rots in de branding is, komt plots door een hartstilstand te overlijden. Rouw is zacht uitgedrukt voor de situatie waarin Helen terecht komt: existentiële crisis, lamlendigheid, depressie, manisch gedrag, zelfverwaarlozing.

Ze bekrachtigt deze emoties allemaal nog een stukje meer door over te gaan tot de aanschaf van een vogel. En niet zomaar een vogel, nee: een roofvogel, een havik. Met maniakale energie begint Helen het dier te trainen totdat het zelfstandig kan jagen en toch steeds bij haar terugkeert. Niets mis mee, zegt u? Klopt, maar iedereen kan zien dat Helen plots geen wereld meer om zich heen ziet, er is alleen nog maar haar Mabel, de stoere havik. Ze verwaarloost haar studenten, krijgt dat uiteraard terug te horen van het bestuur. Ze verwaarloost haar vriendin, die desondanks frequent bij haar aan blijft bellen om te kijken hoe het gaat. Ze verwaarloost haar familie, die zelf ook in rouw is maar dit niet zo heavy ondergaat als Helen doet. Slechts de vogel biedt haar troost, ook al ziet ze dat dit niet lang meer zo door kan gaan.

Met : Claire Foy, Brendan Gleeson, Denise Gough, Lindsay Duncan

FIN - song : Emilie Levienaise-Farrouch - Mabel Suite

Narcosis - Martijn de Jong

Narcosis op IMDb (7,1)
 Narcosis op Moviemeter (2,92)

Pfff, deze was pittig. Niet alleen omdat het de 3e film die ik deze avond bekeek, maar ook omdat het onderwerp en het tempo van de film het nodige van me vroegen. Indrukwekkend acteerwerk van Thekla Reuten maakt haar mijn "actrice van de week"- ik keek eergisteren ook al een film met haar in de hoofdrol.

In deze film is ze de getroebleerde Merel, een medium/therapeuthe die alleen met haar twee kinderen achterblijft als haar man niet terugkeert van een duikexpeditie. Ik vermijd hier de woordkeuze "niet meer boven water komt", omdat dit de letterlijke oorzaak is van zijn verdwijning: manlief John ging duiken in de diepste trog op aarde, ergens in Zuid-Afrika, omdat er nergens een plek zou zijn waar je dichter op het hart van de aarde zit. Of hij onder de druk bezweken is, of hij in problemen kwam met zijn zuurstof, niemand die er achter komt. 

Naast de problemen die Merel met de verzekering en de hypotheekverstrekker ontmoet (er is geen lichaam, dus er kan voorlopig geen overlijden worden vastgesteld en dus niets uitgekeerd) moet Merel vooral opboksen tegen de woede van haar oudste kind. Boris, zo heet hij, neemt het zijn moeder kwalijk dat ze zijn vader heeft laten vertrekken: ze had moeten inzien dat het te gevaarlijk was en dat hij verplichtingen had tegenover zijn kinderen. Inderdaad was John beste maatjes met Boris, de jongen is nu onthecht en tomeloos. En nu dreigt zijn moeder ook nog het huis te (moeten) verkopen, waardoor Boris alle speelplekken die hij deelde met zijn vader kwijtraakt.
Merel heeft hierdoor eigenlijk te weinig tijd om zelf te rouwen. Alsof de dood van haar man pas het begin was van de narigheid.

Met: Thekla Reuten, Fedja van Huet, Sepp Ritsema, Vincent van der Valk

FIN - song : Patrick Watson- Look at you