Posts tonen met het label Jamaica. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Jamaica. Alle posts tonen

zaterdag, maart 14, 2026

Yardie - Idris Elba

Yardie op IMDb (5,8)
 Yardie op Moviemeter (2,72)

Yardie op Wikipedia

Zeg daar maar eens 'nee' tegen: een film onder regie van Idris Elba. Dat wil je zien, dat wil je meemaken, kansje wagen, daar wil je bij zijn. mensen. Ikke doen doen, met een gematigd gevoel tot gevolg. Elba heeft een sfeervolle film weten te maken, maar de karakters blijven allemaal iets te vlak waardoor de film - die absoluut fijn catchy elementen bevat - niet boven de middelmaat uitstijgt. Hoe dan ook: een combi van levenslessen, tropische ritmes, muziek én misdaad maken het geheel wel tot een onderhoudende anderhalf uur.

Denis is maar wat trots op zijn oudere broer. Die durft naar voren te stappen in de door bendeoorlog geteisterde wijk waar hij opgroeit. Als Jerry Dread gaat deze dj-muzikant een strijd aan met twee rivaliserende groepen: hij plaatst zichzelf letterlijk in het midden van hun territoria en hoopt met zijn muziek een boodschap van vrede uit te stralen. De wijk heeft lang genoeg geleden, tijd voor broederscchap nu. Dat gaat dus mis: Tiener Dennis ziet vanuit het toegestroomde publiek een wapen op zijn broer gericht worden, hij hoort het schot en hij ziet van wie het afkomt. Zijn broer verliest de strijd, maar voor Denis, die vanaf dat moment zijn geuzennaam "D" draagt, begint ie pas.

Een jaar of zes later is D zelf een volwassen man, vol van wraakgevoelens en vastberaden de moord op zijn broer hardhandig te wreken. Zijn ooit zo ferme belofte aan zijn broer om op het rechte pad te blijven, gooit ie terzijde. Hij gaat op zoek naar de jonge killer van destijds en belandt daarvoor in Londense drugskringen, waardoor al snel zijn eigen levensverwachtingen met sprongen dalen. De tocht naar gerechtigheid is geplaveid met nare confrontaties, maar D. denkt nog steeds zijn overleden broer een plezier te doen.

Met: Aml Ameen, Shantol Jackson, Stephen Graham, Sheldon Shepherd, Everaldo Creary

FIN - song : Skip Marley- Johnnie Was

zaterdag, september 28, 2024

Bob Marley: One Love - Reinaldo Marcus Green

Bob Marley: One Love op IMDb (6,3)
 Bob Marley: One Love op Moviemeter (3,20)

Mogelijk denken puristen er anders over maar ik vond dit een prettige film. Net zo goed hagiografisch als kritisch op de persoon, het was niet allemaal hosanna bij deze muzikant die als halfgod de geschiedenis in is gegaan. Heb zelf als jongklant nog aardig wat van zijn wereldwijde doorbraak meegekregen, heb zelf twee platen van hem. Misschien is het een teken dat dit allebei livealbums zijn: blijkbaar wist de man een persoonlijke sfeer neer te zetten die hem met zijn publiek verbond. 

De film start op een voor Marley moeilijk moment: hij is steeds populairder aan het worden op het door onlusten verscheurde eiland Jamaica. In zijn liefdevolle naïviteit besluit Marley een live-concert te organiseren waarmee hij de opgehitste bevolking wil verenigen. Daarmee wil hij de strijdende milities laten zien dat de oorlog moet stoppen en dat alleen kan gebeuren als de verdeelde bevolking samenwerkt en voor iedereen vrede en veiligheid brengt. Natuurlijk zijn dat obligate termen (die Marley overigens fe no me naal samenvat in zijn onverwoestbare gedicht/song "War"), maar het blijkt vooralsnog het verkeerde signaal: hij vormt een bedreiging voor de strijdende partijen en wordt zelf slachtoffer van een schietpartij. 

Hij overleeft, maar beseft dat de grond te heet onder de flexibele voeten is: hij verhuist met zijn band naar London alwaar hij met Island-platenbaas Chris Blackwell gestaag gaat werken aan een Europese (en mogelijk zelfs mondiale) doorbraak. Daarvoor moet de sound enigszins worden aangepast: het reggae-ritme wordt als een formule toegepast waardoor deze de ondergrond vormt voor de lyrische teksten van Marley die overlopen van menslievendheid en zendingsdrang (wat die teksten betreft; ik ben niet van de religieuze invloeden, maar de humanistische benadering van Marley - gelijkheid en gelijkwaardigheid voor iedereen- staat nog steeds als een huis). Het plan werkt: Europa wordt veroverd, gouden platen worden aaneengeregen. Alles lijkt in goud te veranderen. Nou, alles?

Robert Nesta Marley wordt niet zo maar succesvol, het succes verandert hem ook. Het verandert hem dusdanig dat er verwijdering ontstaat tussen hem en zijn toegewijde vrouw Rita Marley ( de "One Love" die ze voor elkaar voelen, komt geregeld onder druk), daarnaast krijgt de Tuff Gong te maken met geldhaaien die een stukje van zijn succes willen meepikken. Bob Marley blijkt niet onaantastbaar en boven de mensheid verheven en dat krijgt een heel naar staartje: na een voetbalongelukje wordt er bij hem kanker geconstateerd. Dat lijkt allemaal op tijd te gebeuren, maar Marley wil door: er moet hard gewerkt worden voor succes, er is geen tijd voor doktersbehandelingen. Dat loopt hij op. Niks geen "Every little thing is gonna be all right". 

Met: Kingsley Ben-Adir, Laslana Lynch, James Norton, Tosin Cole, Anthony Welsh

FIN - song : Bob Marley & The Wailers - One Love/People get ready

vrijdag, augustus 16, 2024

Dr. No (aka Ian Fleming's Dr. No) - Terence Young

Dr. No op IMDb (7,0)
 Dr. No op Moviemeter (3,40)

Ik weet nog goed toen deze uitkwam: ik was 1 jaar oud en het was de beste film die ik ooit gezien had. Nee, zonder gekheid: er ging nog bijna anderhalf decennium overheen voordat ik aan mijn eerste James Bond's begon. Maar ik heb ze inmiddels allemaal toch wel gezien (en de meeste zelfs hérzien). 

Hoewel een film als deze na ruim 60 jaar toch wel een oude-van-dage genoemd mag worden (en dus best wel een beetje oubollig en verjaard oogt), zit toch alles er al in. Uiteraard is Bond de geheim agent die in conflict raakt met zijn bazen bij de geheime dienst. Uiteraard komt ie daar met de nodige kwinkslagen en martini;s wel uit. Uiteraard wrijft hij zich tegen het nodige vrouwelijk schoon aan. Uiteraard moet hij de wereld redden van een megalomane gek die de wereld naar de sodemieterij wil helpen. En uiteraard kunt u de eindscene al min of meer uittekenen.

In dit geval speelt het zich af op Jamaica, waar de "man ter plaatse", de Britse aristocraat Strangways, plotseling verdwijnt. Bond wordt er op af gestuurd en bemerkt weer de nodige vreemde gedragingen aldaar. De sporen leiden uiteindelijk naar het vlakbij gelegen eiland Crab Key, alwaar de geheimzinnige Dr. No een basis heeft gebouwd die de lancering van de volgende maanraket vanaf Cape Canaveral moet verstoren en zelfs doen verongelukken. Dr. No heeft daartoe het nodige nucleaire materiaal tot zijn beschikking. Gelukkig kunnen Bond en zijn wonderschone assistente Honey Rider hier een stokje voor steken. Dat gaat zomaar niet, maar - spoiler alert - het gáát!

Met : Sean Connery, Ursula Andress, Joseph Wiseman, Jack Lord, Anthony Dawson, John Kitzmiller

FIN - song :  The John Barry Seven - The James Bond Theme

zondag, juni 12, 2022

Rudeboy: The Story of Trojan Records - Nicolas Jack Davies

Rudeboy: The Story of Trojan Records op IMDb (7,2)

Rudeboy: The Story of Trojan Records op Moviemeter (3,80)

Wat een ongelooflijk lekkere documentaire is dit. Toegegeven, ik ben een sucker voor ska en authentic reggae (heb me een maandje geleden toch weer laten verleiden tot een dik uur op de dansvloer bij een optreden van een ska-coverband), bij mij is deze muziek altijd als een goede vriend binnen gekomen. Maar ook als je het onafhankelijk bekijkt, is deze documentaire van een ongekende heerlijkheid: het raakt aan klassieke onderwerpen als "de stem van het volk" , immigratie en kolonialisme en vooral ook raciale ongelijkheid. 

Eind jaren 50, Jamaica is nog een Britse kolonie en de bevolking heeft het niet best. Armoede heerst, de enige luchtigheid die mensen er aan hun bestaan kunnen geven is door te dansen op muziek. Politieagent Duke "The Trojan" Reid stopt met zijn politiewerk en begint een eigen soundsystem: met zelf meegebrachte muziekapparatuur luistert hij feestjes op , oorspronkelijk nog alleen met Amerikaanse rhythm & blues-muziek maar al snel gaat hij op zoek naar authentieker lokaal geluid. Met muzikanten als Derrick Morgan, Toots Hibbert , Freddy Notes en Roy Ellis begint hij platen uit te brengen waarbij al snel de karakteristieke boem-tsjak ritmesectie voor de ontwikkeling van de ska zorgt. De liedjes bezingen de ruige wereld van de randcriminaliteit die voor veel jongeren de enige vorm van bestaan is, de term Rudeboys is geboren. 
Vanwege het succes op de feestjes van Duke Reid groeit het naar the Trojan vernoemde platenlabeltje al snel. Als in die periode de onafhankelijkheid van Jamaica op stapel staat, ontstaat er een emigratiegolf van mensen die in Groot-Brittannië een beter bestaan op denken te bouwen met minder geweld en meer kansen. De muziek emigreert mee, het label komt in London onder de leiding van de kundige zakenman Lee Gopthal. Er is maar één probleem: de traditionele radiozenders vinden de muziek maar niks: te etnisch, te militant, te politiek, te zwart. De sound verdwijnt naar de piratenzenders en lijkt een marginaal bestaan te gaan leiden, totdat.. totdat de skinhead-scene opkomt. Modieuze en politiek bewuste jongeren voor wie de kleur van je huid niet van belang is, belangrijker is wat je te zeggen hebt en belangrijker is welke expressie je daarbij kiest. De subcultuur slaat aan, de radiozenders zien het belang en er komt zowaar airplay voor het Trojan-repertoire. Sterker nog: er komen hits. "Double Barrel" , "Everything I own" , "The Israelites" . Vet lekkere muziek nog steeds, ik draai het vaak. 
Door de successen en de hits is Trojan gedwongen te groeien en te investeren en dat blijkt voor het label het begin van het einde. Verkeerd voorraadbeheer, foute zakelijke inschattingen: met zevenmijlslaarzen stevent men op een faillissement af. Het label is verdwenen, maar de muziek is er nog altijd. En hoe. 

Probeer voor de gein eens de playlist van de soundtrack van deze serie: als jij daarop stil kunt blijven zitten, dan heb je niks gemist aan dat faillissement. Krijgt de muziek je echter wel te pakken, dan heb je vrienden voor het leven. 

  FIN - song : Toots & the Maytals- Pressure drop

Vier Minus Drei (aka Four Minus Three) - Adrian Goiginger

Vier minus drei op IMDb (7,6)   Vier minus drei op Moviemeter (4,28 !!) Vier minus drei op Wikipedia Hé? Ik hoor u denken: maar die heb je t...