L 'inconnu de la Grande Arche (aka The Great Arch) - Stéphane Demoustier

L'inconnu de la Grande Arche op IMDb (7,1) 

L'inconnu de la Grande Arche op Moviemeter (3,50)

The great arch op Wikipedia

Grotendeels geslaagd drama dat is gebaseerd op het nauwelijks geslaagde project van de stedenbouwkundige dromen van de Franse premier Francois Mitterand (en uiteraard ook die van zijn opvolgers). Wat in ieder geval zeer bevredigend werkt, is het frisse acteerwerk van Claes Bang: hij is in haast alle scenes aanwezig, switcht makkelijk tussen de talen die hij voor deze ril moet spreken en maakt volstrekt helder aan welke interne kwellingen de artistieke wereld blootstaat in confrontatie met politiek en economie. Het maakt de film interessant: zelf ken ik Parijs niet goed genoeg om dit verhaal op waarde te kunnen schatten, maar ik sprak na afloop van de film een bezoeker die juist over dit protserige deel van de stad een scriptie had geschreven. Hij had genoten van de film. En dat deed er bij mij dus ook een schepje bovenop.

Begin jaren 80: de Franse president Mitterand komt de prijs uitreiken voor een architectonische wedstrijd die de binnenstad van miljoenenstad Parijs moet veranderen. En dan gunstig moet veranderen: in de lengteas van de Champs Elysées en l'Arc de Triomphe moet een gebouw komen voor het ministerie van Communicatie. En dat gebouw moet state-of-the-art zijn. Of beter: art-of-the-state zijn: het moet de grandeur van Frankrijk aan heel de wereld tonen. 
Het winnende ontwerp (een opzichtige kubus-vorm) is gemaakt door een volstrekt onbekende architect, een die tot grote schande van de organisatie ook nog eens uit het buitenland komt. De Deense Johan Otto von Spreckelen gaat er met de forsbetaalde opdracht vandoor, Maar men zal het hem niet makkelijk maken: von Spreckelen zal moeten samenwerken met Franse onderaannnemers, met de Franse politiek en volgens de Franse wetgeving. Hij mag dan rijkelijk worden beloond maar de stugge samenwerking breekt von Spreckelen langzaam op. Hij krijgt weliswaar dingen letterlijk van de grond, maar het duurt niet lang voordat hij alleen nog maar de president in zijn kamp heeft doordat hij de anderen van zich vervreemdt: zijn eisen betreffende materiaal en eigenheid van het ontwerp zijn te rigide om iedereen mee te krijgen. Von Spreckelen houdt stug vol maar dan zijn daar plots de presidentsverkiezingen.

Met: Claes Bang, Sidse Babette Knudsen, Xavier Dolan, Swann Arlaud, Michel Fau

Gezien in : Cinema Oostereiland
FIN - song : Armen Darbinyan - Ov Sirun Sirun

The Roses - Jay Roach

The Roses op IMDb (7,1)
 The Roses op Moviemeter (2,93)

The Roses op Wikipedia

Het mooie van titels als deze (een nieuwe bewerking van het succsesvolle boek "The war of the Roses" van Warren Adler) is dat je precies weet wat je gaat krijgen, maar dat het dan toch verrassend veel beter is dan je verwacht. Dat komt natuurlijk ten eerste door de twee acteerkanonnen die tegen alles en iedereen in stelling worden gebracht, maar de derde hoofdrol wordt wmb volledig opgeëist door de dialogen. Die zijn zo messcherp en volgestort met humor dat er geen ontkomen aan is: de ruziemakers kweken óók sympathie bij de kijker. En dat is een knappe prestatie. Onhebbelijkheden volop, naar gedrag dito, maar diep diep daaronder zit toch ook een sprankje liefde. Op zoek dus.

Hij is megasuccesvol architect, zij is slonzige moeder met een kleine belevingswereld. Dat verandert als meneer Rose, hierna te noemen: Theo, een uitermate innovatief en artistiek bouwproject van de grond krijgt. Alom geprezen wordt hij, het succes kan niet op. Dat inspireert hem om een stukje daarvan op zijn vrouw te laten afstralen: omdat ze elkaar ooit in de keuken van een restaurant heben ontmoet koopt hij er een voor haar: nu nog een shabby gebouwtje maar voor haar straks wel een zingevende plek. Mondjesmaat bezoekers maar dat verandert als een bekend culinair restaurant op bezoek komt. "Platgelopen" is daarna zwak uitgedrukt.
Alle reden tot vreugde in het gezin dus, maar daar komt een eind aan doordat een storm dat wonderlijke gebouw van Theo volledig verwoest. Constructiefouten? Conceptuele fouten? Hoe dan ook straalt het af op de architect, wiens carrière in 1 x stilvalt. Een mooi moment van bezinning: de voortdurend werkende bouwmeester krijgt én neemt de tijd om de opvoeding van de kinderen op zich te nemen terwijl vrouw Ivy een heuse restaurantketen opbouwt. Iedereen blij zou je zeggen, maar het blijkt de angel te zetten in hun relatie: ze worden prikkelbaar, ze accepteren minder van elkaar, ze kweken jaloezie naar elkaar, ze vallen uit naar elkaar. Van daar is het nog maar een kleine stap naar fysieke bedreiging en geestelijke terreur. De stellingen worden betrokken.

Met: Benedict Cumberbatch, Olivia Colman, Kate McKinnon, Andy Samberg, Ncuti Gatwa, Sunita Mani

FIN - song : Susannah Hoffs & Rufus Wainwright - Happy Together

Gezien in : Cinema Oostereiland

The Brutalist - Brady Corbet

The Brutalist op IMDb (7,6)
 The Brutalist op Moviemeter (3,60)

Lag het aan het weer? Lag het aan de lengte van de film? Geen idee, maar feit was dat ik - nog geen week na het binnenslepen van een Oscar voor beste acteur - een hogere opkomst had verwacht voor "The Brutalist". Natuurlijk, hij draait al enkele weken maar toch had ik gehoopt op een betere buzz na dit fijne filmnieuws. Want ondanks genoemde lengte (3,5 uur ruim) heb ik me geen moment verveeld, zelfs niet in de wetenschap dat er heel veel zijpaden in de film worden bewandeld die niet per se noodzakelijk zijn voor het verhaal. Mijn interpretatie is dat de regisseur die extra verhaallijnen gebruikt om de karakters van de hoofdpersonen nog beter te schetsen en vooral: om ze nog beter in de tijd te plaatsen. Voeg daar de verwennerij van fantastische visuals aan toe en je krijgt gewoonweg een sterke film waarvan ik blij ben deze te hebben mogen ondergaan.

Alleen het begin al, de film neemt je direct in de greep. Geen idee waar we zitten maar als na enkele minuten rumoer plots een gekantelde versie van het Vrijheidsbeeld opduikt, kunnen wij the math wel doen: we zitten op een immigrantenschip dat langs Ellis island vaart. WO2 is net voorbij, al zal blijken hoe lang die doorwerkt in hoofden en harten van de hoofdrolspelers. 

We maken kennis met Laszlo Toth, overlever van de Holocaust, die aan het begin staat van een nieuw leven in Amerika (dat kon toen nog). Zijn vrouw moest achterblijven in het door de Russen bezette Hongarije, het is de bedoeling dat ze zich later bij hem gaat voegen. Neef Attila vangt hem op en geeft hem werk op zijn kleine meubelbedrijfje. Al snel ontdekken we dat Laszlo in Europa al een indrukwekkende cv heeft opgebouwd als architect (gestudeerd bij Bauhaus in Dessau, waarna hij al een mooie reeks brutalistische gebouwen heeft neergezet - de meesten overleefden ook nog eens de oorlog).

Maar ja, hij heeft helemaal niets aan dat mooie CV, want hij begint overzee met he-le-maal niets. Zijn eerste grote opdracht in dienst van zijn neef verpest hij, althans in de ogen van de opdrachtgever. Deze steenrijke ondernemer Harrison Van Buren komt er later echter achter dat Toth iets prachtigs heeft ontworpen. Excuses zus, excuses zo en "wil je niet voor mij komen werken? Toth hapt voorzichtig toe en sleept de opdracht voor een megaproject in de wacht: een combinatie van ontmoetingscentrum, kerk, bibliotheek en gemeenschapshuis inéén. Niet vier gebouwen, maar één megacomplex. Onder voorwaarde dat zijn vrouw en nichtje mogen overkomen, accepteert Toth de opdracht. Compromisloos is zijn ontwerp, kosten-verslindend ook maar hij wil niets weten van bezuinigingen of aanpassingen, desnoods betaalt hij uit eigen zak. Terwijl hij iedereen tegen zich opzet met zijn non-conformistische houding blijkt pas gaandeweg hoe Toth tot de vorming van zijn gedachten is gekomen. De epiloog van de film grijpt je bij de keel.

Met: Adrien Brody, Felicity Jones. Guy Pearce, Joe Alwyn, Raffey Cassidy

FIN - song : La Bionda- One for you, one for me

Gezien in : Cinema Oostereiland

Eiffel (aka Eiffel in Love) - Martin Bourboulon

 Eiffel op IMDb (6,3)

Eiffel op Moviemeter (3,2)

Zelden is een stad zo iconisch verbonden geraakt met een beeld als Parijs met haar Eiffeltoren. Er is geen stad ter wereld die door zo'n beperkt aantal lijnen kan worden gekenschetst als de Franse hoofdstad. Toch, toch staat die toren er nog niet eens zo heel lang lang. En nog erger: toch was die toren er bijna niet geweest. 

Gustave Eiffel is al een wereldvermaard architect (vanwege zijn bemoeienis met het ontwerp van het Amerikaanse Vrijheidsbeeld ) wanneer hij meedingt in de competitie voor het winnende ontwerp voor de Wereldtentoonstelling die in 1890 in Parijs zal worden gehouden. Hij dient een ontwerp in voor een stalen toren, waarvoor hij het basisidee gekocht heeft maar dat hij naar zijn eigen specialismen aangescherpt heeft. Zijn idee omvat niet alleen de constructie zelf: hij wil het mega-gevaarte op een cruciale plek midden in de stad construeren, waarmee hij het van alle burgers , van alle rangen en standen wil maken. Dát is het op dat moment revolutionaire idee, dat de kunst niet voor de elite wordt gemaakt maar voor en van iedereen is. 

Enkele jaren daarvoor heeft hij bij het ontwerp van een brug in Bordeaux de vlammende Adrienne Bourges ontmoet, een aristocratendochter die ver buiten zijn bereik ligt. Haar vader verbiedt hun relatie en ze gaan ongelukkig uit elkaar. Nu, bijna 20 jaar later ontmoet hij haar opeens weer: ze is getrouwd met Antoine de Restac, die voor Eiffel de publiciteit en de zakelijke kant van zijn project behartigt. Ongemakkelijk schuiven de twee langs elkaar heen , maar hartstocht laat zich niet temmen. 

Hun heimelijke relatie zet alles op het spel tijdens het megalomene project: de Restac kan hem maken en breken door zowel de media als de projectsponsors tegen hem op e zetten. Als dan ook nog eens zijn werknemers gaan staken voor hoger loon, komt het project op de tocht te staan. 

Hoewel het natuurlijk gerromantiseerd is, zat ik toch geboeid te kijken, het is ook een leerzame film over techniek, over projectaanpak. En uiteraard over romantiek en klassenstrijd. Voor mij een stevige voldoende, mede dankzij twee zeer gedreven hoofdrolspelers. 

Met: Romain Duris, Emma Mackey, 

FIN - song : Billie Mayers- Just Sex

Pop Aye - Kirsten Tan

Pop Aye op IMDb (6,6)
Gek dat - wanneer je het over Aziatische films hebt - het woord "poëtisch" vaak valt. Komt het door de kalmte, komt het door de ingetogen karakters van de acteurs of komt het door de volstrekt andere blik op nut en noodzaak van het dagelijks leven? Mij bevalt het vaak wel. Oké, de films zijn vaak een tikkeltje traag, ze vragen wel wat van je. Maar je leert wel anders naar de zaken kijken. En dat vergoedt veel.

Deze film vertelt het onwaarschijnlijke verhaal van een man en een olifant. De man is een architect die moeite heeft met de zakelijke aanpak van zijn baas en bovendien ook nog worstelt met de complexiteit van zijn huwelijk. Het verklaart dat hij ontvankelijk is voor avontuur. Bij een wandeling door de stad ziet hij een man met een (soort van) circusolifant en hij denkt het dier te herkennen.
Het moet Pop Aye zijn, het dier dat in zijn jeugd op de velden rond zijn dorp rondliep/ Hij bespeurt herkenning bij het dier en hij besluit het dier uit handen van zijn tirannieke baas te redden, hij koopt het dier en besluit het terug te brengen naar zijn geboortedorp.
Een lange reis met vele ontmoetingen volgt. Vele tegenslagen ook, de reis is voor de man ook een moment om tot inkeer te komen en zijn eigen leven onder de loep te nemen. De band met het dier is net zo groot als het dier zelf is: het is een vriendschap die hij niet zo snel bij mensen onderling herkent.

Met : Thanet Wanahkrulnukroh , Penpak Sirikul

Der Architekt - Ina Weisse

Der Architekt op IMDb (6,3)
Complexe film over een de schijn ophoudende familie waar van alles aan de hand is. Papa is architect, een prijzen winnende arcitect zelfs. Hij prijst zich gelukkig een beroep te hebben waarin hij altijd kan staven of het resultaat van zijn denkwerk ook echt geworden is wat hij eerder in zijn hoofd had. In zijn privéleven blijkt dat een stuk lastiger.
Wanneer zijn moeder overlijdt en hij terugkeert naar het dorp van zijn jeugd, komen langzamerhand allerlei onverkwikkelijke zaken en zelfs trauma's aan het licht. De lastige verstandhouding met zijn ouders blijken een gesloten en zelfs getraumatiseerde man van hem gemaakt te hebben. Daar komt nog bij dat hij in het dorp ook het een en ander aan relationele geheimen heeft achtergelaten. Zijn gezin wordt hier plots mee geconfronteerd. De toch al ietwat vreemde verhoudingen komen hierdoor nog verder op scherp te staan.

Met : Josef Bierbichler, Hilde van Mieghem , Sandra Hüller, Sophie Rois

Lykke-Per ( A fortunate man) - Bille August

Lykke-Per op IMDb (7,4)
Tikkie langdradig , maar verder niet heel verkeerde film, zich afspelend in eind 19e eeuws Denemarken.
Peter August Sidenius is een jonge ambitieuze man die is opgegroeid in een hardvochtige godvrezende omgeving. Vader is een erkend godsgeleerde en gunt met zijn strenge regelgeving de mensen om hem heen geen licht en lucht. De zoon droomt van grote technische projecten en wil gaan studeren maar zoals altijd is het spanningsveld tussen religie en wetenschap te groot. Zoon vlucht in ruzie het huis uit, richting Kopenhagen en richting universiteit, zonder ook maar een cent van zijn ouders mee te krijgen.
Klein kamertje, krabbelen voor een zakcentje maar Per (vanaf nu zijn naam) heeft grotere dromen. Hij beseft dat voor zijn projecten (de eerste wind- en waterenergiewinning om Denemarken onafhankelijk en rijk te maken) een opstap nodig is in de wereld van het grote geld. Via een select aantal kruiwagens likt hij zich binnen in de mondaine wereld van de rijke joodse familie Salomon. De zoon heeft hij al omgepraat, nu gaat het om de vader - om daarmee de wegen te openen naar rijke consortia. Hij is bereid ver te gaan, hij is bereid om aan te pappen met de oudste dochter hoewel hij geen zier om de dame lijkt te geven.
Gaandeweg ontdekt Per dat zijn oude achtergrond hem belemmert in zijn nieuwe wereld, koppig probeert hij gevoelens van wroeging weg te drukken. Hij is hard voor zichzelf en voor anderen, dat blijkt stiekem toch een indicatie dat hij meer op zijn vader lijkt dan hij wenst. Met het project gaat het langzaam de goede kant op te gaan. Totdat het consortium een laatste voorwaarde stelt voor ze tot financiering overgaan.

Met : Esben Smed, Katrine Greis- Rosenthal , Benjamin Kitter