Materialists- Celine Song

Materialists op IMDb (7,0)
 Materialists op Moviemeter (2,98)

Materialists op Wikipedia

Ik huiver altijd enigszins voor ik me eraan waag: de term "romantische komedie" is de laatste jaren dermate veel niveau kwijtgeraakt dat je eerst goed moet checken of je niet in de zoveelste Negen Straatjes-Notting Hill toestand terecht komt. Waarom ik deze dan toch ging kijken? Welnu: ten eerste troonde mijn vrouw me mee (altijd +1), ten tweede is deze onder regie van Celine Song. Misschien niet direct rinkelende bellen alom, maar als ik u zeg dat zij verantwoordelijk is voor het fenomenale "Past Lives" dient u de oren te spitsen: een van de allerbeste films van de laatste jaren. Welnu, zó goed is de opvolger niet, maar ik vond het geheel uiteindelijk niet onaardig. In de eerste helft van de film schetst Song de contouren, in de tweede helft kleurt de daar de diepgang bij in. Opnieuw knap werk.

We betreden de griezelige wereld van relatiebemiddeling. Hoofdrolspeelster Lucy is er onnavolgbaar goed in, ze rijgt de ene succesvolle match aan de andere. Voor Lucy is het simpel: relaties draaien niet om liefde, ze draaien om wiskunde. Stel een som op van de wederzijdse karaktertrekken, welstandigheid en uiterlijke kenmerken en je kunt heel makkelijk berekenen of iemand overmatig dan wel ondermaats gekwalificeerd is voor degene waar Lucy haar client aan moet koppelen.

Zo makkelijk als het Lucy in haar werk afgaat, zo lastig gaat het in haar privéleven. Ze heeft nog uitstekend contact met haar oude lover John maar het feit dat hij een armlastige toneelspeler was, is en blijft maakt voor haar dat ze nooit met hem verder kan. Immers: haar eigen eerste eis voor een serieuze partner is baden in rijkdom. Dat doet zich dan uiteindelijk ook voor: ze matcht een stel en ontmoet op de bruiloft de charmante, puissant rijke broer van de bruidegom. Met deze Hoffelijke Harry gaat ze het aan: ze date, ze zoent, ze vrijt en ze drentelt door zijn miljoenen-appartement. Maar ze mist iets. Als er een eerste conflictje dreigt, belt ze toch haar oude vriend weer op om haar hart te luchten. John is niet zo goed in wiskunde, maar blijkt wel een hulpvaardige vent: zijn ex is de burnout nabij en denkt hard na over haar toekomst. Terwijl ze álles heeft, wijst John haar erop dat ze iets cruciaals mist.

Met: Dakota Johnson, Chris Evans, Pedro Pascal

FIN - song : Japanese Breakfast - My baby (got nothing at all)

Gezien in : Cinema Oostereiland

Alice et le maire (aka Alice and the mayor) - Nicolas Pariser

Alice et le maire op IMDb (6,4)
 Alice et le maire op Moviemeter (2,70)

Een op het oog strikt zakelijke film, maar gaandeweg krijgt de bespiegelende kant de overhand, waarmee het alsnog redelijk als feelgood de finish haalt. Geen hoogvlieger, maar best goed te doen. 

Ze laat er een goede baan in het buitenland voor schieten, onze Alice, als ze naar het gemeentehuis van Lyon trekt om daar voor de burgemeester te gaan werken. Maar het pakt toch heel anders uit dan ze dacht: ze wordt geen P.A., ze wordt geen scriptschrijver, nee: ze moet ideeën gaan aanbrengen. En dan geen conceptuele campagne-ideeën maar ideologische plannen om de leeggelopen burgemeester weer op gang te krijgen. 

Deze is na zoveel jaren vergaderen en ambtelijke molens dermate lamgeslagen dat hij futloos en depressief raakt. Alice moet hem anders leren kijken naar de gang én naar de waan van de dag. Dat pakt ze voortvarend op: soms tegen het zere been van collega's, soms tegen die van dure consultants en fronsende politici, maar de burgemeester vaart er goed op. Hij krijgt weer levenslust, is weer een beter mens voor zijn burgers. En dat allemaal door de frisse blik van een amateurfilosofe.

Met: Anaïs Demoustier, Fabrice Luchini, Nora Hamzawi

FIN - song : Charles Marie Widor- Organ Symphony no 6 in G Minor

Mona Lisa Smile - Mike Newell

Mona Lisa Smile op IMDb (6,5)
 Mona Lisa Smile op Moviemeter (2,80)

Er stond toch echt in de drive dat ik "Bright Star"op had genomen, maar bij het aanklikken kwam toch echt deze titel naar voren. Geeft niks, een feelgoodfilm kan ik op zijn tijd best waarderen en dat kwam dus goed uit in deze stormachtige tijd. Hoewel ik niet per se overtuigd ben van de acteerkwaliteiten van Julia Roberts is het wel een gegeven dat ze een film kan optillen met haar charmante aanwezigheid, dat lukt haar ook hier. En de film is ook al weer zo oud dat we in de bijrollen veel latere geslaagde acteurs herkennen.

Docente kunstgeschiedenis Katherine Watson heeft er zin in: ze heeft een post verworven op het prestigieuze Wellesley-college. Haar eerste les blijkt echter een deceptie: waar zij de leerlingen wil aanzetten tot nadenken en het vormen van een mening blijken de jongedames meer van de schoolse aanpak. Ze hebben de boeken gelezen en de lesstof uit het hoofd geleerd, maar kunnen geen antwoord geven op de spitsvondige "buiten de lijntjes"vragen van hun onconventionele docent. Algemeen is de trend dat de slimme vrouwen best wat willen leren maar dat ze dat alleen maar doen om een zo goed mogelijke positie op de huwelijksmarkt te veroveren. Eenmaal getrouwd zal men zich op heel andere doelen richten dan culturele of historische kennis.

Watson is flabbergasted. Ze probeert haar toch echt slimme leerlingen over te halen tot zelfstandigheid en het vormen van een eigen mening, maar krijgt daarbij louter tegenwerking. Niet alleen van haar bestuur, maar ook vanuit de leerlingengroep. Vooral de mondige Betty Warren maakt het Katherine lastig, sterker nog: die heeft het op haar gemunt en probeert met roddel en achterklap de positie van Watson te verzwakken. Om moedeloos van te worden. Watson wil al snel de handdoek in de ring gooien maar ervaart plots ook steun, zowel van binnen de leerlingengroep als binnen haar team van collega's. Wellesley College lijkt de veranderingen maar moeilijk tegen te kunnen houden.

Met: Julia Roberts, Kirsten Dunst, Dominic West, Julia Stiles, Maggie Gyllenhaal, Juliet Stevenson

FIN - song : Elton John - The Heart of Every Girl