Bo - Joost van Ginkel

Bo op IMDb (6,4)
 Bo op Moviemeter (2,75)

Blijk ik zomaar toch zo ongeveer zijn gehele oeuvre te hebben gekeken. Joost van Ginkel is niet de bekendste naam in de Nederlandse filmwereld, maar ik waardeer het lef dat hij tentoonspreidt in films als "The Paradise Suite" en "170 Hz". Daarbij zet hij steeds zijn muze Gaite Jansen in en dat blijkt een goede keuze. Ook voor haar geldt: niet de bekendste naam, maar wel al een indrukkend cv opgebouwd met vaak gedurfde en afwijkende rollen. Kortom: de bill belooft al veel.

Het is best gevaarlijk, wat de jonge Bo doet. Met een rugzakje trekt ze in haar eentje langs de ruige Georgische wegen, met een duidelijk doel: ze is op weg naar het graf van haar vader. Na wat hachelijke lift-avonturen belandt ze daar uiteindelijk. De rebelse Bo slaat haar tentje op naast het graf van haar te vroeg gestorven paps, een internationaal gevierd jazztrompettist: ze heeft nog veel vragen die uiteraard onbeantwoord blijven maar die ze in ieder geval kwijt wil. 

Onbevredigd verblijft ze enkele dagen op de begraafplaats, totdat ze een andere bezoeker bij het graf aantreft. Het blijkt de stuurse Levan te zijn, die beweert een jarenlange vriend van zijn vader geweest te zijn. Bo hoopt via Levan meer antwoorden te krijgen maar erg spraakzaam is hij niet. Wel is hij bereid om de jonge vrouw een lift te geven naar kustplaats Batumi, waar Bo haar gedachten verder op een rijtje wil zetten. De ritten zijn lang en zwijgzaam maar gaandeweg ontstaat toch een vorm van gesprek, waarbij Bo niet alleen veel leert over haar vader, maar ook over diens vriend. En gek genoeg misschien nog wel meer over zichzelf. 

Met: Gaite Jansen, Rati Tsiteladze, Matthijs van de Sande Bakhuijzen

Irgendwann werden wir uns alles erzählen (aka One day we'll tell eachother everything) - Emily Atif

Irgendwann werden wir uns alles erzählen op IMDb (5,9)
 Irgendwann werden wir uns alles erzählen op Moviemeter (3,50)

Heftige film. Goed, sexy, maar vooral heftig. Ruwe omgangsvormen, furieus en vernietigend gedrag, het knettert. En dat alles in een omgeving die tijdloze rust en ruimte ademt.

Oost-Duitsland, net na de val van de muur. De mensen zijn nog verbaasd over het ruime aanbod in de winkelschappen, over de mogelijkheid om zomaar zonder plichtplegingen de voormalige grens over te steken. Maria, een 18 jaren jonge schoonheid, woont niet meer thuis bij haar moeder omdat die werkloos is geraakt na de Wende en geen alimentatie van haar ex-man ontvangt.

Daarom is Maria ingetrokken bij de familie van haar vriendje Johannes, een goeiige maar niet heel spannende boerenzoon. De familie ontvangt haar met veel liefde, maar Maria leeft enigszins ongeïnspireerd: ze spijbelt van school en kan zich maar met moeite tot klusjes op de boerderij zetten. Veel liever verstopt ze zich in boeken, ze leest dagenlang op zolder en aan de rivieroever.
Plots maakt ze kennis met de veelbesproken buurman van de boerenfamilie: deze Henner is een man alleen die de boerderij van zijn moeder heeft overgenomen. Verhalen over drankgebruik en bezoek van vrouwen doen de ronde, zijn boerderij oogt verwaarloosd. 

Vanaf dat moment zindert de onrust in Maria's hoofd, haar hart en haar vrouwelijke verlangens. Deze man, die aan alle kanten foutheid uitstraalt, snapt wat Maria ziet in literatuur. Hij laat haar gedichten lezen, de opwinding stijgt haar naar het hoofd. BAM, seks! Ze weet zelf dat het niet goed is wat deze ruwe man met haar uitspookt, maar het verschil met haar vlakke vriendje is te groot: Henner is spannend, Henner roept emoties op. Maar ja, Henner is 40 en zij 18.

Met : Marlene Burow, Felix Kramer, Cedric Eich, Jördis Triebel, Silke Bodenbender, Florian Panzner

FIN - song : Patti Smith & First Aid Kit - Dancing Barefoot

Mr. Morgan's Last Love (aka Last Love) - Sandra Nettelbeck

 Mr. Morgan's Last Love op IMDb (6,7)

Mr. Morgan's Last Love op Moviemeter (3,47)

Klein maar fijn intiem psychologisch drama. Randje zoetsappig, maar hey, wie kan er nu een hekel hebben aan Michael Caine? Altijd fijn als dit icoon van de Britse film door het beeld schuifelt. Zelfs als ie zo nukkig doet als in deze film.

Parijs, begin deze eeuw. Sinds het overlijden van zijn vrouw hoeft het voor de oude Matthew Morgan allemaal niet meer. De voormalige filosofie-professor verwaarloost alles en iedereen om zich heen, inclusief zichzelf. Zijn kinderen en kleinkind zitten ver weg in Maine, USA. Kranten gaan ongelezen bij het oud papier, potje koken doet hem niks, Franse taallessen laten hem koud, scheren is al helemaal iets van vroeger. Hij sleept zichzelf naar het einde en denkt er zelfs over om dat einde te bespoedigen.

Alles verandert als hij in de bus de ravissante Pauline tegenkomt. Haar glimlach en haar open blik maken iets in hem los, wat overigens tamelijk wederzijds is. Ze werkt in de buurt als danslerares en vraagt of hij niet een keer wil komen kijken. Hoewel hij zichzelf te oud vindt om nog te leren dansen gaat hij toch heen en verdomd, hij doet zelfs een paar (totaal aritmische) passen mee. 

Pauline ziet in de oude Matthew een vaderfiguur, Matthew ziet in Pauline iets sprankelends dat hij bij zichzelf, zijn kinderen en eigenlijk bij iedereen om zich heen zo lang gemist heeft. Het tegenstrijdige is dat dit warme contact met een jonge vrouw hem zijn gemis nog sterker doet voelen. Sterker nog: hij is het zo zat dat hij een veel te grote hoeveelheid slaappillen tot zich neemt en wacht op het einde.

De poging mislukt en in het ziekenhuis wordt hij geconfronteerd met zijn daad: niet alleen Pauline verwijt hem dat hij egoïstisch gehandeld heeft, ook zijn uit de VS overgevlogen kinderen verwijten hem dat. Het is duidelijk dat Matthew het niet heel goed met zijn kinderen kan vinden, langzaam worden daar de wederzijdse oorzaken van duidelijk. Het is aan Pauline om tussen vader en zoon te bemiddelen, zodat er toch nog een vorm van verstandhouding ontstaat.

Met : Michael Caine, Clémence Poésy, Justin Kirk, Gillian Anderson, Jane Alexander

FIN - song : Norah Jones - Not too late

The Hero - Brett Haley

The Hero op IMDb (6,5)

The Hero op Moviemeter (2,82)
 

Lee Hayden is western-acteur op leeftijd, met zijn successen reeds ver achter zich. Hij spreekt radiospotjes in, hengelt ondertussen naar scripts, maar voornamelijk voordoet hij zijn tijd met terugdenken en blowen. Hij beseft dat hij zijn vrouw en vooral zijn dochter pijn gedaan heeft door destijds te kiezen voor zijn carriëre. Nu die hem ook ontglipt is, beseft hij dat hij had moeten gaan voor de echte waarden in zijn leven. 

Als hij te horen krijgt dat hij aan een ongeneeslijke vorm van kanker lijdt, wil hij zich aan zijn lethargie ontworstelen: hij probeert aan een filmrol te komen, hij probeert contact te leggen met zijn dochter en hij ontmoet warempel een jonge vrouw die -ondanks het grote leeftijdsverschil - een relatie met hem aangaat. Als klap op de vuurpijl wordt hem ook nog eens een achievement award toegekend door het gilde van western-liefhebbers. 

Klinkt allemaal goed , denk je dan, maar bij alles wat Lee doet worstelt hij met het vertellen van zijn echte verhaal: hij moet inzien dat hij niet meer een hele filmrol aan kan, hij moet inzien dat hij niet meer een relatie kan aangaan, hij moet schoon schip maken met vooral zijn dochter. Maar het lukt hem niet, althans niet zonder hulp. 

Sam Elliot speelt een prachtige serene Lee, een genot om naar te kijken. En, zeer zeker, om naar te luisteren. Want die stem, mensen, die stem..

Met : Sam Elliott, Laura Prepon , Nick Offerman, Krysten Ritter

FIN - song : The Supremes - You can't hurry love

Une Fille Facile (aka An Easy Girl) - Rebecca Zlotowski

Une fille facile op IMDb (5,5)

Naima kijkt met grote bewondering naar haar nichtje. Naima zelf is 16, Frans-Arabisch en heeft enige moeite het luxe leven van haar woonplaats Cannes te leiden. Moeder slooft in een chique toeristenhotel, zijzelf heeft ambities in de theaterrichting maar weet dat het een lange weg is om dat te bereiken. Haar nichtje Sofia, zes jaar ouder, staat er veel makkelijker in. 

Sofia is een zonnekind, eentje die weet dat haar vrouwelijkheid een manier is om prijzige deuren te openen. Ze laat zich bewieroken in nachtclubs, ze accepteert alle traktaties en ze gaat daarin ver, heel ver. Voor Sofia is seks met de eigenaar van een luxe zeiljacht een vanzelfsprekende vergoeding voor een avond kosteloos uitgaan, eten en drinken. 

De nichtjes belanden op een boot van 2 mannen die dubbel zo oud zijn als zijzelf. Al snel scheiden zich de geesten: de dames laten zich trakteren maar Naima kijkt met grote ogen naar het gemak waarmee haar nichtje allerlei grenzen overschrijdt. Ze behoudt haar eerzaamheid en slaapt op de bank. 

Een week van etentjes, vaartochtjes en uitstapjes volgt en langzaam ziet Naima de voordelen van een leven in weelde in. Maar ze twijfelt of ze daarvoor al haar plannen (audities, stages en zelfs een respectvolle omgang met haar moeder) opzij moet zetten. Haar moreel schuift, maar hoelang kan dat doorgaan? 

Met : Mina Farid, Zahia Dehar, Benoît Magimel  

Tulip Fever - Justin Chadwick

Tulip Fever op IMDb (6,4)
Het was ondanks het ingenieuze , zelfs ietwat complexe plot dat ik de film als niet helemaal geslaagd beschouw. Het verhaal ja, dat zit goed gevlochten in elkaar: de verandering in gemoedstoestand van de respectievelijke hoofdrolspelers houdt de vaart erin bij het bekijken van deze film. Aan de meeste acteurs ligt het ook niet: Alicia Vikander is een fraaie verschijning die hier iets meer verschillende stemmingen speelt dan in eerdere films die ik van haar zag, Christoph Waltz valt sowieso zelden tegen en de bijroltypes (Tom Hollander, Dane de Haan en Jack o Connell) dragen allen ook hun steentje bij.
Waarom dan? Nou , ik zat me welhaast te ergeren aan de te zeer aanwezige computer. Het verhaal speelt in de 18e eeuw, maar aan alles zie je dat decors, scheepjes en sowieso alles met diepte uit de digitale breinen van een aantal harde werkers komt. Hoeft geen bezwaar te zijn in film, men kan ook moeilijk zonder, maar hier vond ik het storend. Bij lange na haalt men niet een 2 of 3D - gevoel, het is allemaal te plat. En dan die overmatige drukte die de mensen op de Amsterdamse kades uitoefenen. dat werkt ook niet mee. Maar goed, het kan persoonlijk zijn; wie weet ervaart u het geheel anders.

Sophia is een (mooi) weesmeisje dat opgroeit in een klooster. Het komt de abdis (Judi Dench) goed uit dat het meisje weggekocht wordt door een rijke koopman. Die moet zij een erfgenaam gaan schenken, zodat zijn bedrijf kan blijven bestaan. Met de nodige tegenzin geeft het meisje zich in de sponde over aan de kinderlijke aandrang van haar man Cornelis.
Cornelis is een rijk man en vaardigt een opdracht uit aan een schilder om portretten van het echtpaar te maken. U snapt: die schilder, dat is een mooie vurige jongen, iemand die de gevoelens van het meisje van de spaarbrander-stand af haalt. In de tussentijd raakt de vriendelijke dienstmeid in verwachting van haar vrijer, juist als die denkt dat zij het met...de schilder aanlegt. Hij vergist zich uiteraard, want de dame die hij ziet lopen is stiekeme Sophia.
De beide dames sluiten een verbond: zogenaamd is Sophia in verwachting, zij zal daarna het kindje "ter wereld brengen" als de wettige erfgenaam van Cornelis. Maar helaas, hun plan bevat gaatjes en het dreigt allemaal mis te gaan. Dit gebeurt allemaal tegen de achtergrond van de rijzende en vervolgens instortende handel in tulpen. Een waargebeurde periode die de geschiedenis in is gegaan als de :"Tulpenmanie".

Nogmaals: ik vraag u zelf te oordelen, het kan best zijn dat ik te kritisch zit te kijken .

Met : Alicia Vikander, Christoph Waltz, Tom Hollander, Dane de Haan, Judi Dench