Land of Hope (aka Oma Maa) - Markku Pölönen

Land of Hope op IMDb (6,6)
 Land of Hope op Moviemeter (2,90)

Er had meer in gezeten bij deze film maar knullig acteerwerk zit een goed eindresultaat in de weg. Het verhaal is goed, de beelden zijn bij vlagen fraai maar verder ontstijgt het een veredeld amateurtoneel niet. Gemiste kans, m.i.. 

Finland, halverwege vorige eeuw. Anni is de dochter van een wat stuurse baas van een broodfabriek. Paps is behoorlijk ouderwets qua opvattingen: de dochters mogen hem best even uit de brand helpen in drukke tijden, maar ze hoeven er niet op te rekenen dat de fabriek later in hun handen overgaat. Daarvoor zullen ze slim en geaccpteerd moeten trouwen. Voor Anni heeft papa al een goede sul op het oog, maar zij beslist anders.

Anni's broer is omgekomen in de oorlog, hij liep met een boerenkar in een Russische hinderlaag. Die kar werd getrokken door Anni's paard, het paard dat zij op de kazerne goed verzorgd ziet worden door de stukke Veikko. Deze jongeman blijkt de enige overlevende van de Russische oorlogsdaad waar haar broer bij omkwam. Ze raakt geïnteresseerd in deze zachte jongen die - zwaargewond door de aanval- zoveel liefde voor dieren kan tonen. 
Veikko blijkt boerenzoon en afkomstig uit het Noorden. Als Anni haar liefde voorstelt aan haar vader wordt ze teleurgesteld door de neerbuigende houding van haar vader, die vroeger toch ook met niets begonnen waas. Anni hakt de knoop door: ze trekt uit huis en gaat met Veikko op een onherbergzaam stuk kustgrond haar leven opbouwen. Dat gaat eigenlijk best goed: ze ontginnen de grond, bouwen een fraai huis en langzamerhand breiden ze de veestapel uit en weten ze een boerenbestaan op te bouwen. Zwaar werk, maar dankzaam werk. Anni is zielsgelukkig, totdat de oude wonden van Veikko roet in het eten strooien en alles plots op de helling staat.

Met : Oona Airola, Konsta Laakso, Helmi Linnosma, Arto Heikkila

  FIN - song : Suvi Teräniska - Auringon lapset

Mi Vida - Norbert ter Hall

Mi Vida op IMDb (6,9)

Mi Vida op Moviemeter (3,22)

Voor mij iets te houterig, deze Nederlands-Spaanse feelgood, maar ik weet dat het destijds een beste hit was in de filmhuizen. Een sympathieke film, dat is het zeer zeker, Cijfers liegen niet, als je zoveel bezoekers trekt dan doe je iets  goed. 

Lou arriveert per bus in Cadiz, Spanje. Nu ze haar kapperszaak verkocht heeft, heeft ze tijd voor andere zaken en een van de eerste dingen die ze wil doen, is een talencursus volgen. Ze krijgt een kamertje toegewezen door de organisatie van de taalreis en bereidt zich voor op de eerste lessen. 

Ze is met afstand de oudste leerling en komt maar langzaam op gang met het leren van de poëtische Spaanse taal. De lerares is een fullblown bitch, zo lijkt het , maar dat verandert allemaal als ze Lou plotseling vraagt of ze een reddingsoperatie wil uitvoeren op haar onder een doek verstopte kapsel. 

Het lukt Lou niet alleen om het kapsel van lerares Andrea te redden, de twee worden langzamerhand ook vriendinnen. Andrea introduceert haar bij haar eigen gezin en vertelt ook de rest van de klas welk een goede kapper Lou is. Gaandeweg bouwt Lou een cliëntele op , ze overweegt zelfs om nog een keer opnieuw te beginnen met een klein kapperszaakje in de Spaanse zon. 

Ze overweegt het, maar ziet de plannen al snel sneven als ze dit met haar in Nederland achtergebleven kinderen bespreekt: die verwijten haar te vluchten van de werkelijkheid, bovendien hebben ze haar steun in Nederland hard nodig bij hun drukke werk-en-gezin-perikelen. 
Het kost Lou duidelijk moeite, zeker nu ze het langzaam zo naar haar zin heeft in Cadiz, maar ze raakt er toch van overtuigd dat ze voor haar gezin moet kiezen. Met pijn in het hart legt ze haar twijfels voor aan Andrea. Mi vida, su vida. 

Met : Loes Luca, Elvira Minguez, Anniek Pheifer, Fermi Reixach

 FIN - song : Maria Jimenez- La vida

Bee Gees: How can you mend a broken heart - Frank Marshall

Bee Gees: How can you mend a broken heart op IMDb (8,1)
 Bee Gees: How can you mend a broken heart opm Moviemeter(3,78)

Als je na het zien van een muziekdocumentaire denkt: "En nu wil ik een best of- dubbel LP van deze band bestellen" , dan weet je dat de docu binnen komt. Singletjes heb ik wel van ze, enkele al meer dan 45 jaar, maar nu moet er ook maar eens een LP komen. Wat een songs, wat een stemmen, wat een harmonie. 

Het mooie in deze film is dat heel duidelijk naar voren komt dat de harmonie volledig in de muziek zat opgesloten terwijl hij in het dagelijks leven van de drie zingende broers ver te zoeken was. Ik geef het je te doen: hyperambitieuze vader zet zijn oudste zoon en diens jaren jongere tweelingbroers op het pad van de zangkunst. Hemels zijn hun stemmen, klinkend als klokken van een ongekend zuiver gehalte. Maar daarin school ook meteen het probleem : broer Maurice nam genoegen met een rol als tweede stem, maar de beide andere broers waren beiden leadzanger. En dat gaat op een schip nooit lang goed, meerdere kapiteins. 

Hierdoor hebben de Bee Gees feitelijk twee totaal verschillende carrières gehad: de eerste vanaf het midden van de jaren 60 met melodieuze folky en vooral zeer dramatische liedjes, de tweede - nadat de onvermijdelijke breuk was gelijmd - met hoge falsetstemmen en een pulserende discobeat. Aan beide zijden van het spectrum waren the Bee Gees onwaarschijnlijk succesol. Teveel hits om op te noemen, te veel onvergetelijke strofen om even mee te gaan strooien. Ik ga er gewoon maar weer eens dieper in duiken, mede dankzij deze inspirerende docu. 

En -nabrandertje - als mensen iets willen leren over het begrip "cancel culture" , dan kan het zien van deze documentaire daar bij helpen. Disco sucks, yeah right, maar wat klinkt het af en toe lekker.

Met : Barry Gibb, Robin Gibb, Maurice Gibb

FIN - song : Bee Gees - Run to me

The Unforgivable - Nora Fingscheidt

The Unforgivable op IMDb (7,2)

The Unforgivable op Moviemeter (3,56)

Natuurlijk is wat Sandra Bullock hier laat zien al vele malen beter dan al die goedbedoelde romkoms, maar dat maakt The Unforgivable nog niet direct een goede film. Voldoende goed, zou ik m willen noemen. Er wordt meer van haar acteerkunsten gevraagd dan in eerder werk, het lieve koppie is vervangen door een verwrongen stuurse blik. We begrijpen gaandeweg waarom. 

Ruth Slater wordt buiten de deur gezet. De deur van de gevangenis ditmaal, waar ze net een lange straf heeft uitgezeten wegens moord op een sheriff. Moord is al erg, maar moord op een overheidsdienaar wordt je extra zwaar aangerekend. Dat merkt Ruth, haar "in-time" is dan weliswaar volbracht, maar het stigma van copkiller heeft ze voor eeuwig, levenslang. 

Moeizaam probeert ze weer een bescheiden vorm van leven op te bouwen. Haar reclasseringsambtenaar helpt haar aan een baan, waar ze zich terughoudend opstelt om haar geheim zo lang mogelijk te bewaren. Ze wordt - zonder dat ze het weet - geschaduwd door de zoons van de sheriff, die nog wel een appeltje met haar te schillen hebben omdat ze vinden dat geen gevangenisstraf lang genoeg is voor wat zij heeft gedaan. 

Ondanks rechterlijke verboden probeert Ruth toch op een of andere manier contact te leggen met haar veel jongere zusje, die ze bij haar arrestatie alleen achter heeft moeten laten. Hun ouders waren er al niet meer, Ruth zorgde voor haar zusje. Totdat die sheriff kwam om haar van Ruth weg te nemen.  De escalatie begint daar. 

 

FIN - song : Villa D Sun - Tumbleweeds