10 giorni con i suoi - Alessandro Genovesi

10 giorni con i suoi op IMDb (5,7)
 10 giorni con i suoi op Moviemeter (3,00)

10 giorni con i suoi op Wikipedia

"Vermakelijk", ja hoor, dat wel. "Niemendalletje", dat ook. Niet een film die me heel lang bij zal blijven, maar eerlijk is eerlijk: met enige regelmaat zat ik wel grinnikend in de zaal. De naam Genovesi deed bij mij wel allerlei belletjes rinkelen, maar ik bleek dat te verwarren met de meer serieuze regisseur Paolo die een nét iets andere achternaam heeft dan de wat luchtiger Alessandro. Leeswerk leerde mij dat laatstgenoemde al een reeks "10 dagen met..." films heeft gemaakt, mogelijk is hij de Johan Nijenhuis van Italië. Hoe dan ook: het is geen straf om deze film te bekijken, maar verwacht hem niet terug in de jaarlijstjes.

Het hele gezin stapt in de auto om vanuit hun mondaine woonplaats Rome af te reizen naar Puglia in het traditioneel armere zuiden, ze gaan daar de aanstaande schoonfamilie van hun oudste dochter ontmoeten, Ze verwachten van alles, maar niet wat ze bij aankomst al direct ervaren: geen aggenebbisj achterbuurt maar een protserige villa waar een iets te chique familie met hun exotische bedienden de gasten op staan te wachten. Het begin van een grote reeks misverstanden. 

Dochterlief schaamt zich voor het volkse gedrag van haar ouders, die bovendien elkaar onderling ook nog van een forse verrassing voorzien. De ouders van de schoonzoon verbazen zich met enige regelmaat over die stadse fratsen, maar blijken zelf ook niet helemaal vrij van afwijkend onderling gedrag. De families spreken duidelijk een verschillende taal: een volledig Babylonische spraakverwarring tot gevolg.

Met; Fabio de Luigi, Valentina Lodovini, Dino Abbrescia, Giulia Bevilacqua

FIN - song : Bob Marley & the Wailers - Three little birds

Gezien in : Cinema Oostereiland

Mond (aka Moon) - Kurdwin Ayub

Mond op IMDb (7,0)
 Mond op Moviemeter (2,96)

Mond op Wikipedia

Zo! Sterk hoor, deze. Had er niets over gelezen of gehoord, maar ik wilde afgelopen vrijdag even buiten de lijntjes kleuren. Omdat er in mijn eigen woonplaats slechts een beperkt aantal arthouse-titels kunnen worden vertoond, richtte ik mijn blik op filmstad Amsterdam. En belandde bij het fantastische Eye, waar men een volcontinu programma draait van titels die elders lastig aan bod komen. Zo belandde ik dus bij een Oostenrijkse martial-arts film die uiteindelijk een Arabische thriller werd. (uit de productieschool van Ulrich Seidl, misschien zegt dat u iets) Goed hoor, dit!

Lang kon ze dit niet meer volhouden, deze gevechten die nog nét niet op-leven-en-dood waren, maar die haar wel steeds meer fysiek gevaar opleverden. Lang had ze aan de top gestaan, maar het is een keer klaar. Sarah stopt, Sarah beperkt zich voortaan tot het lesgeven in haar gevechtskunsten.

Ze heeft geleefd voor haar sport, heeft derhalve ook geen privéleven opgebouwd dus het is geen onlogische stap dat haar personaltrainerschap haar naar het buitenland brengt. Ze wordt benaderd door een puissant rijke Jordanese man, die voor zijn zussen een trainer zoekt die ze wat weerbaarheid kan aanleren. Sarah reist via Amman naar de grote vrijstaande villa waar de familie zitting houdt. Nietsvermoedend start ze haar trainingen met de aanvankelijk onwillige zusjes, gaandeweg weet ze het drietal een beetje te ontdooien en enthousiast te krijgen. Sarah merkt dat de dames onder druk staan, er gebeuren rare dingen in die familie. Stukje bij beetje wordt Sarah meer in vertrouwen genomen door de jonge vrouwen, stukje bij beetje ontdekt ze iets meer van de gruwelijke achtergrond.

Met: Florentina Holzinger, Celina Sarhan, Andria Tayeh, Nagham Abu Baker, Omar Almaji

Gezien in : Eye Filminstituut

The Room Next Door - Pedro Almodovar

The Room Next Door op IMDb (7,0)
 The Room Next Door op Moviemeter (3,42)

Gevarieerde reacties gisteravond, toen wij (vrouw, dochter, ik) de goedbezette filmzaal verlieten. Wat had die malle Pedro Almodóvar, die veelzijdige regisseur, ons nu precies voorgezet? Was zijn eerste Engelstalige film niet iets te trouw aan het boek waarop het gebaseerd is? Waar de een het te toneelachtig vond, vond de ander dat de snelheid van het proces , met name de besluitvorming daarop, iets te kort door de bocht ging. Zelf stond ik er iets ruimhartiger in, ik heb inmiddels zoveel Almodóvar-films gezien dat ik weet heb van de bijzondere wijze waarop de productieve Spanjaard heikele onderwerpen aansnijdt (ik moest ook regelmatig aan "Hable con ella" denken tijdens het ondergaan van de film). Waar we het overigens sowieso over eens waren, was het fantastische kleurgebruik in de film én het onverbiddelijk goede acteerwerk van Swinton en Moore. Geen 100-procenter dus, maar zeer zeker een ruime voldoende.

Bij een signeersessie van haar laatste boek hoort Ingrid van een bekende dat haar oud-collega  en oude vriendin Martha ziek is, Ernstig ziek zelfs. Jarenlang hebben ze elkaar niet gezien, maar toch komt het bericht bij Ingrid hard binnen. Omdat ze nog niet aan nieuw werk bezig is, besluit Ingrid direct de koe bij de horens te vatten: ze gaat de volgende dag naar het ziekenhuis waar Martha ligt. 

Martha, een sterke persoonlijkheid maar helaas gezegend met een zwakke gezondheid, is aangenaam verrast door het weerzien en legt monter de situatie op tafel: ze vertelt over hoe ze als oorlogscorrespondente vele malen de dood in de ogen heeft gekeken, waardoor ze nu op een heel andere manier naar haar eigen naderende dood kijkt. Ingrid is weliswaar gechoqueerd door de openhartigheid van haar oude vriendin maar snapt haar beweegredenen wel. Ze trekt het contact stevig aan en bezoekt Martha wanneer ze kan: ook wanneer die in een periode tussen behandelingen in weer een tijdje naar huis mag.

Daar ten huize stelt Martha opeens haar vriendin voor een duivelse keuze: ze zegt dat ze graag wil dat Ingrid bij haar laatste dagen aanwezig is. Ze wil niet verder aftakelen en heeft voorbereidingen getroffen; op het darkweb heeft ze een euthanasiepil aangeschaft, die wil ze op een onbekende plek innemen waarbij ze dan Ingrid in de kamer ernaast wil hebben. Ze mag er niet in persona bij zijn (de zelfgekozen versnelling van de dood is immers strafbaar in de VS en hulp daarbij verstrekken is dat dus ook), het is voor Martha al voldoend als ze weet dat Ingrid in de kamer ernaast zit zodat zij zich op dat moment niet alleen zal voelen. Martha slikt. En slikt nog eens. Want hoewel ze natuurlijk alles voor haar vriendin over heeft, is dit nogal wat. Zr komt tot een besluit.

Met: Julianne Moore, Tilda Swinton, John Turturro

FIN - song : Alberto Iglesias - Closing Credits

Gezien in : Cinema Oostereiland

Swallow - Carlo Mirabella-Davis

Swallow op IMDb (6,5)

Swallow op Moviemeter (3,12)

Echte Sundance- titel, ik ben er gek op. De alternatieve Amerikaanse cinema , ver verwijderd van Hollywood-effecten , kleine verhalen ipv groteske opzet. Het Sundance-festival grossiert altijd in titels als deze , gotta love it. 

Hunter heeft alles wat ze maar hebben willen: schoonheid, welvaart, een groot en goed gefaciliteerd huis. Niets te wensen over, zou je zeggen. Maar ondertussen. 
De dominante familie van haar man bepaalt alles wat er gebeurt hij Hunter thuis: haar man is door vader opgenomen in de directie van het familiebedrijf en hij knikt met plezier ja-en-amen. Hunter brengt haar dagen grotendeels alleen door in die veel te grote en veel te luxe villa. 

Naar haar man toe bevestigt ze steeds maar schaapachtig dat ze echt gelukkig is , maar ondertussen hunkert ze naar aandacht en afleiding. Als ze zwanger blijkt te zijn geraakt, lijkt er een nieuwe periode aangebroken waar zij haar liefde en aandacht geheel anders kan inrichten. Maar zelfs dat brengt Hunter niet tot rust, ze neemt een radicale stap. 

Met de verandering van haar lichaam kan ze maar moeizaam leven, ze begint het te testen. Van de een op andere dag gaat ze voorwerpen inslikken: het begint met een knikker, die er een dag later ook weer uitkomt. Ze maakt hem schoon en richt een trofeetafel in. Maar de uitdaging lonkt om steeds gekkere voorwerpen haar slokdarm in te brengen. En van gek gaat het over naar gevaarlijk. Een prikker, een batterij, voorwerpen die haarzelf en haar zwangerschap danig in gevaar kunnen brengen. Na een eerste ziekenhuisopname neemt de familie radicale maatregelen om de zwangerschap te bewaken en Hunter tegen zichzelf te beschermen. Dat is - eh..- even slikken. Bij de psychiater komen we vervolgens veel meer over Hunter's beweegredenen te weten. 

Schitterende hoofdrol van Haley Bennett, die precies de juiste indringende én verwonderde blik heeft voor dit bijzondere personage. 

Met : Haley Bennett , Austin Stowell,  Elizabeth Marvel, David Rasche

FIN - song : Alana Yorke- Anthem

Welcome Home - Georg Ratliff

Welcome Home op IMDb (5,2)

Welcome Home op Movemeter (2,41)
 

Ze willen het nog één keer proberen, het jonge stel Cassie & Bryan. Hun relatie verloopt stroef sinds Cassie het eenmalig heeft aangelegd met een collega. Om te weten waar ze aan toe zijn en of ze met elkaar verder kunnen, boeken ze een vrijstaande villa in het Toscaanse heuvelland. Het loopt natuurlijk niet zoals ze verwachten, anders had men er geen film over hoeven maken. 

De eigenaar van het pand is niet in beeld, maar de iets te aardige buurman des te meer. Toevallig rijdt hij langs als Cassie tijdens een hardlooprondje een ongelukkige val maakt. Toevallig moet hij met zijn auto naar de stad als het stel geen taxi kan krijgen. Toevallig komt hij in de kroeg waar Bryan zijn twijfel zit te verzuipen. En meer van die toevalligheden. 

Zijn continue behulpzame aanwezigheid wordt een breekpunt tussen het stel omdat Bryan zo zijn vermoedens van kwade opzet heeft, waar Cassie een man ziet die dingen naar haar wensen doet. Dit kan niet lang goed gaan, toch? 

Met : Aaron Paul, Emily Ratajkowski, Riccardo Scamarcio

 FIN - song : Bear McCreary - Theme from Welcome Home