Loft- Antoinette Beumer

Loft op IMDb (6,8)
 Loft op Moviemeter (3,22)

Loft op Wikipedia

In de periode van de opnamen van deze film werkte ik in het bewuste gebouw aan het IJ. Bedrijf was kut, maar werkplek was prachtig. En het rondlopen van de trits aan acteurs was natuurlijk een spannend gegeven. we kregen ze lang niet allemaal te zien, maar de gedachte dat de toenmalige keur van Nederlandse acteurs the ground we walked upon dagelijks kruisten, was voldoende op de film op voorhand geslaagd te vinden. Om die herinneringen nog eens op te halen, drukte ik op "Start" toen ik de film op een streamer tegenkwam. Daar waren ze weer: Barry Atsma, Anna Drijver, Fedja van Huet, Marwan Kenzari, Gijs Naber, Loes Visschedijk, Kim van Kooten, Hadewych Minis en nog zo wat toenmalige fine fleur. Leuk om even terug in die tijd te gaan, maar opnieuw bleek dat de NL-remake van Antoinette Beumer het lang niet haalde bij het Belgische origineel van Erik van Looy.

In 2011 beschreef ik de film al eens: BEGT recensie "Loft" . Daar wil ik nu op aanvullen dat ik wel iets soepeler ben gaan denken over het acteerwerk van sommige spelers. Kortom; de film is in ieder geval voor ruim anderhalf uur onderhoudend.

FIN - song : Scouting for Girls- Take a chance on us

Mr. K. - Tallulah Hazekamp Schwab

 Mr. K. op IMDb (5,4)

Mr. K. op Moviemeter (3,04)

Mr. K. op Wikipedia

Niet al te geslaagde poging (voor mij dan he) om een parallelle-wereld-mysterie te maken. Wat wel heel geslaagd is, is dat dit een internationale samenwerking tussen Nederlandse, Noorse en Belgische cinefielen is geweest. Er zijn linkjes naar fantasy (Del Toro!), er zijn linkjes naar op het oog nutteloze tussenscenes (Fellini), er zijn linkjes naar bewegende decors (Nolan) en er zijn er vast nog wel een paar die ik vergeet. Het maakt de film mudvol en druk, misschien dat ik daarom niet geheel overtuigd werd, het had allemaal wat ruimtelijker gekund. Hoe dan ook: what's with Mr. K?

Meneer K is een illusionist die van schnabbel naar schnabbel gaat, zonder echt naam te maken. Op zijn tournee belandt hij in een onbestemd hotel waar de sfeer licht vijandig en vooral hoogst bevreemdend op hem inwerkt. Geeft niks, hij blijft toch maar één nachtje. NOT!

Al snel blijkt dat meneer K helemaal niet weg kán: hij raakt verdwaald in de gangen, ontmoet de vreemdste mensen en optochten, raakt verzeild in de krioelende keuken waar hij zelfs aan het werk gezet wordt. Afspraak toch al gemist, dus K maakt er het beste van. Het zal zijn tijd wel duren, denkt hij, maar het pakt allemaal anders uit: stuck in a moment he can't get out of. Er lijkt geen ontsnapping mogelijk, iedereen om hem heen - gast of personeel- lijkt al jarenlang dezelfde rondjes te draaien. Je kunt je er aan overgeven, maar je kunt ook - zoals K - opstaan en je verzetten. Het leidt tot een revolte, nou ja, het leidt bíjna tot een revolte. Want de anderen merken al snel dat ook K de belofte van verandering helemaal niet kan waarmaken.

Met: Crispin Glover, Esmee van Kampen, Sunnyi Melles, Bjorn Sundquist

The Desert of the Real - Luuk Bouwman

The Desert of the Real op IMDb (8,5)
 The Desert of the Real op Moviemeter (3,71)

The Desert of the Real op IDFA

Daar ik vroeger in het documentaire-programmagroepje van ons filmtheater zat, houd ik altijd een speciaal plekje vrij in mijn hart voor deze interessante filmvorm. Dat de zaal dus op een zondagmiddag best goed gevuld zat, deed me goed. Vermoedelijk waren veel mensen in de zaal op een of andere manier betrokken bij het onderwerp, mijn vrouw zat in ieder geval middenin haar vakgebied. "The Desert of the Real" is een testimonial-docu over mensen die met psychoses te maken hebben gekregen. Ook voor mij als leek interessant: ik ken natuurlijk niet de medische kant van deze aandoening, maar ik ken wel vrienden en bekenden die er mee te maken hebben gehad, daarnaast krijg ik af en toe via mijn vrouw wel een en ander mee over deze bijzondere kant van de medische wereld. 

Wat DOTR in ieder geval zeer interessant maakt, is dat meerdere van de gevolgde verhaallijnen worden verteld door mensen die op een of andere manier al in "het vak" werkzaam waren: een psycholoog, een psychiatrisch verpleegkundige, een filosoof. Het maakt hun analyse achteraf zeer invoelbaar: ze verklaren zich zowel "van binnen" als "van buiten" bekend met psychoses. Het maakt de verhalen een stuk realistischer (en verklaarbaarder): als je al op een afwijkende manier over het leven en over gedrag nadenkt, vind je het helemaal niet raar als mensen opeens denken dat niet zij, maar dat de hele wereld "gek is", dat eigenlijk de "normale mensen" aan de medicatie moeten. Als kijker naar deze docu werkte dat verfrissend: de kunstenaar heeft al een andere blik op hoe de wereld werkt, dus is die scheidslijn misschien dun om net over dat randje te geraken. De student die in de ban van de teksten van de liederen van Mahler geraakt, hoeft na een lang proces nog maar een kleine stap te maken om die liederen zelf te zingen, gelouterd en wel én met begrip voor hoe hij er eerder tegenaan keek.
Aandoenlijke verhalen, begrijpelijke verhalen, schokkende verhalen: eigenlijk is niets gek, eigenlijk is niemand gek. We zijn allemaal kandidaat, alleen overkomt het niet iedereen.
En: mocht u de documentaire gaan zien, dan zult u nooit meer normaal naar "Het Smurfenlied" van Vader Abraham kunnen luisteren. 

Gezien in : Cinema Oostereiland

FIN - song : Donna Summer- State of independence

Paradijs - Bobbie Koek

Paradijs op IMDb (6,4)
 Paradijs op Moviemeter (3,24)

Paradijs op VPRO Cinema

Lekker klein filmpje, beetje Telefilm-achtig, dat ik een jaar geleden van tv had opgenomen. Prima te doen, ongekunsteld acteerwerk en een gaandeweg steeds aandoenlijker verhaal. 

De 16-jarige Noah doet al niet alles goed in zijn leven maar nu wordt ie toch echt verrast én voor het blok gezet: zijn net zo jonge vriendin zet de maxi-cosi met daarin hun jonge baby Ziggy bij hem en zijn moeder op de stoep: zoek het maar uit! En weg is ze. 
Noah kan de verantwoordelijkeid maar moeilijk aan: hoe kan hij een baby combineren met zijn chill-avondjes met zijn matties waarop drugs, gamen en rappen de boventoon voeren? Omdat hij zelf nog te jong is, komt de juridische verantwoordelijk voor Ziggy op naam van zijn moeder te staan. Zij legt haar zoon echter het vuur na aan de schenen: je zult nu echt even moeten tonen of je de wereld wel aan kunt, beste Noah. U snapt: het clasht met enige regelmaat, dusdanig dat Noah besluit de baby mee te nemen en af te leveren bij zijn moeder, waar die ook moge zijn. Hij start de scooter, vastberaden. Maar dan..

Met: Zeb Claassen, Ellen ten Damme

FIN - song : Bobbie Koek - Holy Mother Time

Oude Liefde (aka Love Revisited) - Nicole van Kilsdonk

Oude Liefde op IMDb (6,3)
 Oude Liefde op Moviemeter (2,81)

Oude Liefde op Wikipedia

Sinds ik iets meer dan een jaartje geleden bewust op "opnemen" ben gaan klikken voor films die ik al eens gezien heb, check ik met enige regelmaat of mijn film-kijkgedrag en de daaraan hangende waardering verandert. Dat gebeurt niet altijd: bij sommige films blijk ik er nog hetzelfde in te staan maar anderen komen er soms juist béter vanaf. Dat geldt bijvoorbeeld voor deze: als ik mijn beschrijving van destijds (augustus 2018) lees, zie ik weliswaar waardering maar niet heel veel meer. Deze week keek ik opnieuw naar "Oude Liefde" en vond ik hem beter, veel beter, dan ie in mijn herinnering zat. Dat komt met name door het ongegeneerd fijne acteerwerk van een aantal vaderlandse én Vlaamse hotemetoten: de ongenaakbare Beppie Melissen stijgt overal bovenuit, maar ook Gene Bervoets, Halina Reijn, Hadewych Minis, Aus Greidanus en Eva van der Gucht dragen bij aan een hoge waardering voor deze film van de regelmatig op mijn blog terugkerende Nicole van Kilsdonk. Mijn tag "herzien" stijgt daarmee weer in mijn eigen achting.

Mijn beschrijving van destijds: BEGT recensie "Oude Liefde" (2018)

FIN - song : Jett Rebel - Send me a postcard

Een vrouw als Monique - Claire Pijman

Een vrouw als Monique op IMDb (6,5)
 Een vrouw als Monique op Moviemeter (2,95)

Een vrouw als Monique op NPO Doc

Wat mij betreft een beetje een gekunstelde constructie, maar het had wel een aantal leuke effecten op mij. Of dit een film mag heten, weet ik niet: feit is wel dat het een gescript verhaal is. Of het een documentaire betreft, weet ik ook niet: daarvoor zit er net iets te veel fictie in het geheel. Hoe het ook zij, het deed mij beseffen dat Monique van der Ven een groot - lees: héél groot- actrice is. Wát een oeuvre (en wat heb ik er daar veel van gezien, dat ook). Het maakt dit docudrama op een of andere manier wel interessant, het is een soort hommage aan een topactrice die herhaaldelijk laat blijken ook maar een mens te zijn. 

Onze hoofdpersoon Monique heeft zich teruggetrokken in een vakantiehuisje om daar een nieuwe rol in te studeren. Een rol ja, want ze is actrice. En een goede ook. En een beroemde ook. Terwijl ze even buiten zit voor een kleine pauze wordt er op de poort geklopt. Een verdwaalde fietser vraagt of ie even bij haar mag bellen om een reparateur te contacten: fiets kaduuk, geen reparateur in de buurt dus hij zal moeten overnachten. 

Al snel komt hij erachter dat zij een groot actrice is. Omdat hijzelf ook de eerste stappen heeft gezet op dat pad luistert hij gretig naar haar verhalen. Verhalen die lessen worden, verhalen die ervaringen worden. Samen gaan ze door fotoboeken vol herinneringen, samen lopen ze door het imposante oeuvre van deze sympathieke vrouw. Lief, leed, humor, seks, ouderdom: alles komt ter sprake.

Met: Monique van der Ven, Joes Brauers

Alles van waarde - Stanley Kolk

Alles van waarde op IMDb (6,3)
 Alles van waarde op Moviemeter (2,86)
Alles van waarde op VPRO Cinema 

Ook deze krachtige Telefilm nog maar eens herzien. Ik zeg krachtig, omdat de film veel wíl zeggen en daarmee ook de nodige zeggingskracht verwerft. De onconventionele aanpak (waargebeurd gruwelverhaal, documentairemaker aan de tekentafel, on the fly filmmaken, herschrijven van scenes waar je bij zit) maakt dat je geboeid blijft kijken naar een film die - zeker nu we in de Pride-maand zijn beland- veel meer gezien mag worden. Het acteerwerk is niet bij iedereen even hoogstaand, maar het verhaal is absoluut van een pittige meeslependheid. 

Mijn recensie van destijds BEGT recensie "Alles van waarde" (juli 2024)

De jacht op Meral Ö - Stijn Bouma

De jacht op Meral Ö op IMDb (6,7)
 De jacht op Meral Ö op Moviemeter (3,25)

De jacht op Meral Ö op Wikipedia

Het is natuurlijk het lot van films die op de actualiteit zijn gebaseerd dat ze gaandeweg de interesse en de waardering van het publiek verliezen, dat ze naar de achtergrond worden geschoven. Deze film bijvoorbeeld zag ik zo ongeveer 2 jaar geleden en ik keek hem gisteren nog een keer opnieuw. In de tussentijd blijkt op de filmsites de waardering te zijn gedaald van 7,4 destijds naar 6,7 nu. En dat zal over een jaartje of twee nog wel even lager zijn. Zo werkt de wereld: er is altijd weer nieuwe actualiteit om je over op te winden, er is altijd weer een andere focus voor je verontwaardiging. Dat is in dit geval schrijnend jammer voor de slachtoffers van de nog steeds slepende toeslagenaffaire: door de opvallend ferme activiteiten van Belasting- en Sociale dienst werden hun levens vernietigd, ze raakten vermorzeld in een ambtelijke machine en kwamen daar nooit meer uit. Nog steeds is er geen milde oplossing voor het leeuwendeel van deze groep. Het stemt droef, het knaagt aan je vertrouwen. 
Alleen dit gevoel al maakt dat films als deze eens in de zoveel tijd bekeken moeten worden. En gewaardeerd, dat ook.

Mijn recensie van destijds: BEGT recensie "De jacht op Meral Ö" (september 2024)

Kain - Gabriel M. Bauer

Kain op IMDb (8,1)
 Kain op Moviemeter (3,38)

Kain op Wikipedia

Op basis van de titel had ik een of andere broederstrijd verwacht maar dat bleek ver bezijden de waarheid. De enige strijd die hier gevoerd wordt, zit in (de wereld rondom) het hoofdpersonage. Bij nalezing blijk ik nu naar een "autismekomedie" te hebben gekeken, dat verklaart veel meer. Zelf vond ik het een zwakke film maar de nobele gedachte erachter (acceptatie van andersdenkenden) zorgt wel weer voor wat karmapunten. In de film zit zelfs de mooie kijkwijze "zij zijn anders bedraad", daardoor vergeef ik de maker het iets te ruim voorradige amateurisme. Romkomster Barbara Sloesen mag weer opdraven als "de vriendin", maar verder draait het vooral om het leven van hoofdrolspeler Kain, wiens personage dus gebaseerd is op dat van de acteur die hem vormgeeft, Daniel Gellvoet. Voer voor de liefhebbers van makkelijk wegkauwende NL-films.

Kain is vastbesloten: nu hij hoort dat zijn papa te oud wordt om zelf te rijden, wil die de auto verkopen. Daar kan Kain misschien wat in betekenen: hij kan toch zélf rijlessen nemen en - na het welslagen daarvan- zijn vader blijven rondrijden? Probleempje: Kain is autistisch. Rasautistisch, zeg maar. Dat houdt - in de ogen van de filmmaker - in dat hij woorden vaak letterlijk opvat en uitvoert. En dat kan dus behoorlijk gevaarlijk zijn, middenin het verkeer. Hij zet door en weet zich een lesauto in te praten.
Daar ontmoet hij een dame die nog niet zo succesvol is in haar lessen: Frederique blijkt meermaals gezakt te zijn voor haar examen. 
Lang verhaal kort: Kain motiveert Frederique, die slaagt uiteindelijk. Waarna de twee elkaar vaker ontmoeten en er zelfs een romance ontstaat. Een met dermate verstrekkende gevolgen dat heel Kains leven overhoop zal moeten. Onbeschermd stapt hij de grote mensenwereld in.

Met: Daniel Gellvoet, Barbara Sloesen, Andre Dongelmans, Aus Greidanus, Fabius Franciscus, Jaike Belfor, Malou Gorter, Peter Blok

FIN - song : Louis Island - My Home

PAAZ (aka Honestly, i'm fine) - Anne de Clercq

Paaz op IMDb (7,0)
 Paaz op Moviemeter (3,10)

PAAZ op Wikipedia

Het boek bracht ik net vorige week naar de buurtbieb (is alweer weg trouwens). Zelf had ik het niet gelezen maar mijn vrouw las het met vakmatige interesse. Om die reden moest deze film natuurlijk door onze huiskamer schijnen, gistermiddag de streamer ervoor aangezet. Zelf had ik inmiddels ook aardig wat indirecte kennis over het vakgebied opgebouwd (dat gaat vanzelf als je levenspartner al dertig jaar in die sector werkt), daardoor meende ik te mogen concluderen dat de rollen tamelijk karikaturaal worden neergezet. Dat doet echter niets af aan het spel, opnieuw was ik onder de indruk van Gaite Jansen en haar naturelle spel. Verder veel bekende gezichten, dus de film was om voordat ik het wist. Niet verveeld dus.

Emma hypert zich door haar leven. Haar ouders maken zich zorgen maar stellen zich gerust met de gedachte dat ze al snel op vakantie zal gaan: de rust zal haar goed doen. Emma denkt daar anders over en vindt dat ze eerst nog wel even dat boek af kan maken dat ze voor haar uitgeverij aan het redigeren is. Ze gaat over haar eigen grenzen heen en het noodlot slaat toe: als ze het allemaal niet lijkt te redden, steekt een depressie de kop op en krijgen zelfdestructieve neigingen de overhand. Ze rijdt haar auto de plomp in maar wordt door omstanders gered. Helaas, aldus Emma.
Voor haar veiligheid wordt ze opgenomen op de psychiatrie-afdeling van het ziekenhuis (juist ja, de PAAZ). Zelf vindt ze dat er niets met haar aan de hand is, ze moet alleen even een dagje of twee ontspannen hier.Dat loopt dus anders: de therapeutische gesprekken komen hard binnen en geven haar langzamerhand steeds meer inzicht in haar zelfbeeld. Dat is dan wel een plus, maar door de omgeving en de overige cliënten op de afdeling kan dat beeld misschien nog wel worden versterkt, waarbij de gevolgen niet te overzien zijn. 

Met: Gaite Jansen, Jonas Smulders, Georgina Verbaan, Bianca Krijgsman, Peter Blok, Ariane Schlüter, Joke Tjalsma, Malou Gorter, Martin van Waardenberg

FIN - song : Loaded Honey - Don't speak

Happy Single- Anna van Keimpema

Happy Single op IMDb (5,5)

Happy Single op Moviemeter (2,52)
 Happy Single op Wikipedia

Het is werkelijk niet te stuiten, de stroom Nederlandse romkoms die nu al een aantal jaren voortdendert. Het is lastig om te ontkomen aan de gedachte dat hier de dollartekens het belangrijkste argument zijn voor deze aanhoudende productie. "Welke beroepsgroep hebben we nog niet gehad?", "Hebben we er al een die in Utrecht speelt?", "Kunnen we er een Robinson-achtig survival-elementje in stoppen?". Natuurlijk, deze werkwijze is in Hollywood én in Bollywood tot norm verheven, ook uit andere landen komt een pulpproductie waarvan we het leeuwendeel niet te zien krijgen, maar het kán anders. Hoe dan ook, ik keek deze. En ik hield er louter een blik aan over van "zit er iets bruikbaars in voor onze filmquizzen? Ideetjes? Acteurs? Scenes misschien?" De rest, mensen, is statistiek.

De jonge psychologe Mollie denkt van zichzelf dat ze verstandig opereert op de liefdesmarkt maar ze stapt al snel over haar eigen grenzen heen als ze de frisse Otis ontmoet. Om elkaar heen draaien, vliegen afvangen, nóg een ontmoeting, seks. Niks mis mee, jong ben je maar eenmaal. 
Tja, zo makkelijk gaat dat dus niet. Want als er de volgende dag een nieuwe collega wordt geïntroduceerd op het werk snapt u natuurlijk al direct wie die gast dan wel is. En u snapt ook dat dit Mollie danig in verwarring brengt: ja, hij is knap en sexy en zo, maar hij is ook enigszins verwaand over het vakgebied. En daarmee vormt hij dus een bedreiging voor Mollie. Ze zoekt naar een manier om hiermee om te gaan en besluit haar laatste verovering op afstand te zetten. Het leidt tot verwarrende situaties op de werkvloer, maar nog méér op de bedrijfsfeestjes en dito trainingsdagen. De vraag stellen is hem beantwoorden: komt dit nog goed?

Met: Jamie Grant, Juvat Westendorp, Sanne Langelaar, Andre Dongelmans, Barbara Sloesen, Peter Blok, DIck van den Toorn, Henriëtte Tol, Maaike Martens

FIN - song : Walk the Moon- Shut up and dance

Rocco & Sjuul - Anna van der Heide

Rocco & Sjuul op IMDb (6,4)
 Rocco & Sjuul op Moviemeter (2,64)

Rocco & Sjuul op Wikipedia

Als je dan toch door onwelvoeglijkheden een weekje aan de bank gekluisterd bent (en daardoor niet naar de filmzaal kunt), kun je mooi weer eens door je harde schijf bladeren. Een aangename "Oh ja, deze ook nog niet gezien" bekroop me toen ik deze zag staan. Had wel in onze zalen gedraaid maar ik had steeds maar niet de stap genomen. Daar zal een reden voor geweest zijn maar hoe fout bleek ik daarmee te zitten: een héél fijn sfeertje in deze romkom, waarbij je in ieder geval kunt rekenen op het zekere acteren van Beppie Melissen (in ons land een buitencategorie, zij). Hoewel je nergens op verrassingen hoeft te rekenen, zit de film toch goed genoeg in elkaar om je bij de hand te nemen. Prima te doen.

Melissen speelt Sjuul, een energieke vrouw van 70 die dienstbaar is aan iedereen om zich heen: de behoeftige overbuurvrouw wordt zeem en trekker uit de handen genomen, de kleinzoon wordt op tijd bij het schoolplein opgehaald om mee te gaan naar zwemles. Dit alles terwijl zij tussendoor élke dag de rit maakt naar het verzorgingstehuis waar haar man sinds een beroerte in is beland. Zijn leven is eindig, zij weet het en iedereen weet het, maar zij zal nimmer haar zorgzaamheid loslaten. Ze is derhalve de hele dag in touw met van alles en niks, maar is er een van het "niet klagen maar dragen" principe.
Dan, plots, midden op straat: daar staat ie. De net zo oude Rocco, haar danspartner uit hun tienerjaren. Smoorverliefd was ze op de Egyptische charmeur, maar nimmer gaf ze daaraan toe. Rocco is gescheiden maar vooralsnog slechts van tafel en bed: hij voert nog steeds een schoenenwinkel samen met zijn ex. Schoorvoetend tasten de twee elkaar af, beiden met de ballast van een mensenleven aan hun rug hangend. Ze weten: er zit nog steeds iets, maar er zijn te veel barrières (en er is te veel weerstand) om ook maar iets met elkaar te willen opzetten. 
Met: Beppie Melissen, Sabri Saad el-Hamus, Anniek Pheifer, Nazmiye Oral, Ingeborg Elzevier

FIN - song : Plaza Beats- Alive

Amsterdamned II - Dick Maas

Amsterdamned II op IMDb (5,5)
 Amsterdamned II op Moviemeter (2,51)

Amsterdamned_II op Wikipedia

Sinds enige tijd mag ik ingewijde noemen in de Dick Maas-leer. Ik mocht meehelpen aan de eindredactie van een te verschijnen boek over de regisseur en vooral over zijn Flodder-films & series. Uit dat boek leerde ik al dat Maas maling heeft aan journalistieke waardering en kwalitatieve beoordelingen, hij gaat voor de gunst van het publiek en voor de bezoekcijfers. Dat maakt dat zijn films geen peilloze dieptes kennen, dat het allemaal erg aan de oppervlakte blijft. Of, nou ja, dus...

Ruim 30 jaar nadat rechercheur Erik Visser de zoektocht naar het Amsterdamse onderwatermonster succesvol had afgerond (dader 'n all), staat hij op de nominatie om daarvoor alsnog een medaille te ontvangen. Het zou een mooie start van zijn pensionering zijn. Maar dan..

Plots worden er twee toeristen naar de diepte getrokken tijdens een nachtelijke rondvaart, plots wordt in het Wallengebied een travestieartiest omgebracht. Een weekje voor zijn ceremoniële bijeenkomst reist Visser alvast af naar de hoofdstad, waar hij te horen krijgt dat de man die hij voor dader hield in geen geval de dader kon zijn. De zoektocht gaat dus worden herstart, opnieuw is de waterrijke stad in de greep van een moordlustig wezen. Samen met de jonge Tara Lee, de rechercheur die nu in Visser's positie zit, moet Erik de knopen gaan ontwarren zodat ze de waarheid boven water krijgen.

Met: Huub Stapel, Holly Mae Brood, Ruben Brinkman, Tatum Dagelet, Pierre Bokma, Steef Cuijpers

FIN - song : Davina Michelle - Amsterdamned

Champagne - Tim Kamps

 Champagne op IMDb (7,5)

Champagne op Moviemeter (3,53)

Champagne op Wikipedia

Dat werd nog best een vrolijke film. Misschien was dat gezien het onderwerp niet helemaal de bedoeling maar ik heb me eigenlijk best wel vermaakt bij het bekijken van deze film. Natuurlijk gaat het niet op voor de Oscars, maar als luchtige feelgood over een heavy onderwerp doet deze film het uitstekend. Wat mij betreft is dat voor een groot deel op het conto van Huub Stapel te schrijven: die heeft hier een heerlijke rol als vader die vind dat je het leven niet al te serieus moet nemen. Het werkte bij mij in ieder geval: met net iets meer dan nul verwachtingen ging ik de zaal in maar ik kwam bij een aardig eindcijfer uit.

Maarten is aardig geslaagd in het zakenleven, al wordt ie er wel eens moe van dat ie de zoveelste release van een nieuw IT-systeem bij zijn baas moet begeleiden. Ook nu weer zit er druk op: verloven zijn ingetrokken, de boel moet in goede banen worden geleid. Maar dan: na een bezoekje van zijn ouders vertelt vader Hans hem dat hij kanker heeft. En dat dit al aardig ver gevorderd is. 

Maarten is uit het veld geslagen en neemt een aantal radicale besluiten: hij gaat met zijn vader een reisje maken, nu het nog kan. Bestemming is het Champagne-gebied in Frankrijk, zijn pa is nogal liefhebber van drank in het algemeen en van champagne in het bijzonder. Om dat reisje te kunnen maken zegt hij tegen zijn baas dat ie de komende twee weken niet beschikbaar is. Ferme tegenwerpingen van de baas natuurlijk, maar Maarten zegt vastberaden : "Dat is jouw probleem, ik doe het toch. Ik ga."
Een bijzondere tocht begint: de zorgzame Maarten probeert op allerlei manier voorzichtig met paps om te gaan, maar die heeft blijkbaar overal maling aan: onderweg beledigt hij agenten en tourfietsers, hij pakt elke stop aan om uitgebreid te lunchen (mét een fles wijn erbij), het is een "na ons de zondvloed" houding waar Maarten moeite mee heeft maar die hij wel steeds beter begint te lezen. Helemaal als ze uiteindelijk de champagnestreek bereiken: vader trekt fors de portemonnee bij de respectievelijk champagnehuizen. En waarom niet: je kunt het immers allemaal niet meenemen. 

Wat begon als een stugge rit tussen twee zwijgzame mannen wordt langzaam een begrip- én liefdevolle reis.

Met: Leo Alkemade, Huub Stapel, Beppie Melissen, Jennifer Hoffman, Bianca Krijgsman, Ton Kas

Gezien in : Cinema Oostereiland
FIN - song : Leo Alkemade & JW Roy - Feest voorbij

Joe Speedboot - Sam de Jong

Joe Speedboot op IMDb
 Joe Speedboot op Moviemeter (3,00)

Joe Speedboot op Wikipedia

Het boek is inmiddels 20 jaar oud maar de film is nagelnieuw. Dermate nieuw dat er nog geen beoordeling op IMDb aan vast hangt, die is bij Moviemeter al wel beschikbaar: een zesje. En daar kan ik me wel aardig in vinden. Het boek van Tommy Wierenga (wat mij betreft de beste - of in ieder geval meest begenadigde- schrijver van ons land op dit moment) bevat een lyriek en een woordkeus die blijkbaar lastig in beelden te vangen is. Van het filmproject weet ik dat het meermaals is stopgezet en uitgesteld, maar plots kwamen dan toch de trailers voorbij. Voor mij reden om gisteravond naar de voorpremière te gaan. Volle zaal, goede sfeer, kom maar op met dit avontuur.

Fransje droomt groot. Groter dan de plattelandsomgeving hem toestaat: liggend in het gras gaat hij uitdagingen aan die van hem een samoerai moeten maken, een strijder met zwaard én penseel. Helaas heeft de maaimachine daar geen boodschap aan: Fransje komt onder het gevaarte terecht en eindigt met een dwarslaesie in ziekenhuisbed en rolstoel. Weg dromen, weg toekomst, de wereld is grauw en grijs en kent nul vooruitzichten.
Dat verandert als er plots een flamboyante gozer het rivierdorpje binnenwandelt. Net als Fransje droomt hij groot. Het verschil tussen hen is echter dat hij die dromen gewoon uitvoert. Of dat in ieder geval probeert. Fransje adoreert deze jongen die als Joe Speedboot door het leven gaat (niemand kent nog zijn echte naam). Joe helpt Fransje weer licht te zien, helpt hem om van zijn kamertje af te komen en het avontuur aan te gaan dat "leven" heet. In Joe's entourage lopen een paar durfallen mee, een van hen is de prachige PJ: een schoonheid die door Fransje in stilte bewonderd wordt, hij weet dat zijn verlamde lichaam voor hen nooit op enige wijze interessant kan zijn. Hoewel, die maffe Joe weet Fransje toch tot initiatieven te bewegen. De drie groeien in afwisselend tempo dicht naar elkaar toe én ver van elkaar af. Maar dan...toch weer naar elkaar toe.

Met: Daan Buringa, Tobias Kersloot, Qiqi van Boheemen, Chris Peters, Janni Goslinga, Hadewych Minis, Abbie Chalgoum

Gezien in : Cinema Oostereiland
FIN - song : Job & Fred Band - Snelle Boot

In Blue - Jaap van Heusden

in Blue op IMDB (6,5)
In Blue op Moviemeter (3,26)

In Blue op Wikipedia

Deze na enkele jaren weer eens opnieuw gekeken, blijft een arthouse-film met een sterke sfeer. Wederom was ik onder de indruk van het magistrale spel van Maria Kraakman, een actrice die ik van het kaliber Sandra Hüller acht: sterk in sociale drama's met vooral een ijzig goede blik. Ze switcht moeiteloos van vertwijfeld naar ijzig hard, van hulpeloos naar kordaat. Uitstekend sociaal drama derhalve.

Mijn recensie van destijds: BEGT recensie "In Blue", januari 2019

 

FIN - song : Gonima - Organ Tutorials

Fanboy - Gregory Samson

Fanboy op IMDb (6,7)
 Fanboy op Moviemeter (2,22)
Fanboy op Wikipedia 

Zeer sterke aflevering uit de reeks Telefilms, the gift that keeps on giving. OK, het acteerwerk kan nog worden verbeterd maar hier wordt wel een écht verhaal verteld. Een verhaal bovendien dat raakt aan de moderne samenleving, een waar influencers ten voorbeeld dienen van hun jonge volgers. Zij behalen een haast goddelijke status terwijl ze vaak louter van vlees en bloed blijken te zijn. 

Een buitenbeentje op school, maar een held in de gamezones waarin hij 's avonds op zijn tienerkamertje vertoeft: Sem is er zelf aardig vaardig in, maar lang niet zo zeer als zijn grote voorbeeld Wesley: deze heeft een community gecreëerd waarin hij nieuwe games uitprobeert en van de ene highscore naar de andere gaat. Sem wil dat ook: hij blijft lang hangen in de chatbox, hopend op een klein stukje direct contact met zijn idool. 
Wanneer er een gameconventie in de buurt wordt aangekondigd en blijkt dat Wesley daar aanwezig zal zijn voor een signeersessie, gaat Sem daar natuurlijk heen. Hij is ongewild getuige van een nare scene in de wandelgangen: zijn grote held Wesley barst uit in woede tegen zijn eigen medewerkers en Sem legt dat toevallig vast. Wesley kan niet anders dan contact op nemen met Sem, die daar enorm van lijkt te groeien. Maarrrr: er blijkt meer aan de hand met Wesley. Sem kan mogelijk van dienst zijn, maar wordt daarin al snel overmoedig.

Met: Kylian de Pagter-Colin, Ko Zandvliet, Damaris de Jong, Manouk Pluis, Fjodor Jozefzoon

FIN - song : Nicolai Klavier - Wesley is free

Land van Johan - Eddy Terstall

Land van Johan op IMDb (6,8)
 Land van Johan op Moviemeter (2,25)

Land van Johan op Wikipedia

Je kunt alleen maar respect hebben voor het oeuvre van Eddy Terstall: in een inmiddels decennia overspannende reeks wist de Nederlandse regisseur vaak scherp op de tijdgeest te zitten door films te lanceren die alleen maar uit ons land kunnen komen: de seksuele moraal, het vaak botte en openhartige taalgebruik en de afwijkende levensinzichten zouden het in buitenlandse producties simpelweg niet zo goed doen als ze dat hier wel doen. Het maakt kijken naar zijn films een aangenaam tijdverdrijf, al blijft er jaren later niet veel van over. Uitzondering hierop is natuurlijk het fenomenale "Simon", maar dat was dan ook voor Terstall zelf een wandeling buiten zijn eigen paden. "Land van Johan" haalt dat niveau niet, lang niet zelfs: wat mij betreft is het teveel een bij elkaar gesprokkelde verzameling onderwerpen die de Nederlandse jaren 70 een volledig op zichzelf staande periode moeten doen lijken. 

We komen binnen in het studentikoze leefwereldje van de provinciale vrienden Onno en Gijs. die in Amsterdam getuige zijn van de gevolgen van 1968: politieke bewustwording wordt gekoppeld aan the Summer of Love en de nodige verdovende middelen. De heren ontmoeten de vrijgevochten Sonja, die aanvankelijk niet wenst te kiezen tussen de twee gappies en daarom haar lichaam maar met beide heren deelt.
Dit leidt op wonderbaarlijke wijze niet tot een verwijdering tussen de twee mannen, ook niet als Sonja uiteindelijk de keuze voor student Nederlands Onno maakt. Onno is de artistieke van de twee, Gijs is zowel militanter als dromeriger. Terwijl op de achtergrond de opkomst van het Nederlandse voetbal plaatsvindt (Europacups, zilver op het WK 74) lopen de heren langs alle clichés die we over dit decennium kunnen verzinnen: hippies. communes, vrije seks, blowen, oliecrisis, gastarbeiders, Bhagwan, ontzuiling en ontkerkelijking. We krijgen in 120 minuten een totaal andere wereld die steeds meer dichtslibt naarmate het WK Voetbal in Argentinië van 1978 vorm krijgt. Vriendschap leidt soms tot teleurstellingen maar blijkt toch ook een vaste waarde om lastige tijden door te komen. 

Noot: in ieder geval een vétte voldoende voor de soundtrack. Een heerlijke wandeling door de Nederpop van toen.

Met: Bram Suijker, Roberta Petzoldt, Reinout Scholten van Aschat, Annemaaike Bakker, Ibrahim Hadi

Gezien in : Cinema Oostereiland
FIN - song : Herman Brood & His Wild Romance - Still Believe

Wheelie - Isis Cabolet

Wheelie op IMDb (7,0)
 Wheelie op Moviemeter (3,13)

Wheelie op VPRO Cinema

Terwijl de nieuwe reeks Telefilms al weer loopt, kom ik op mijn harde schijf nog net op tijd een aflevering van vorig jaar tegen. Net voor het vervallen dus maar aangeklikt, blij toe: dit is een hele fijne, hoor. Tegendraads verhaal, die - zoals vele uit deze reeks - de jeugdcultuur vanuit een speciale invalshoek bekijkt. Stap mee in de wereld van skatersproblematiek.

Reza leeft het leven zoals hij zelf wenst. Er bestaan weinig andere problemen dan het uittesten van nieuwe figuren op de ramp die bij hem in Den Haag voor de skaters is aangelegd. Zijn leeftijdsgenoten lijken minstens zo zorgeloos (beetje blowen, drinken en voor de rest elkaar in de wielen rijden) maar er blijkt toch een scheiding der geesten op te treden: enkele van de leden van de groep hebben een verhuizing gepland naar hun respectievelijke studiesteden, daarmee hun toekomst al voorzichtig inkleurend. Reza is nog lang niet zover, hoe zeer zijn liefhebbende moeder hem ook probeert bij te sturen. Reza gaat eerst maar eens een jaartje backpacken, zo besluit hij.

In Thailand zet hij zijn feestelijke leventje op eenvoudige manier voort maar hij blijkt het lelijk op te lopen: een scooterongeluk (drank op, he) levert hem een dwarslaesie op. Terug in Nederland blijkt de hele wereld veranderd: voor elke stap heeft hij hulp nodig, zelfs als hij het niet wil. Zijn maatschappelijke stilstand blijkt voor een verwijdering gezorgd te hebben, hij kan niet meer meekomen met die wervelende leeftijdsgenoten. Hij vervuilt, hij verwildert, hij sombert, dit alles ondanks de goede zorgen van zijn moeder en zussen en van Pomme, zijn hartsvriendin die hem trouw blijft bezoeken. Reza lijkt in een bodemloze put gevallen, waaruit het moeilijk opkrabbelen is.

Met: Samuel Beau Reurekas, June Janez, Malou Gorter, Olga Zuiderhoek

FIN - song : Niko - Let's go sausboy