Kvinden i buret (aka Keeper of the Lost Causes) - Mikkel Norgaard

 Kvinden i buret op IMDb (7,2)

Kvinden i Buret op Moviemeter (3,47)

The Keeper of Lost Causes - Wikipedia

Alle lijntjes kwamen weer samen deze week. Terwijl we op de streamingsdienst samen de uitstekende serie "Dept Q" keken (de serie naar de film naar het boek), stond deze film op nominatie om van mijn harde schijf te vervallen omdat ik m bijna een jaar geleden had opgenomen van de filmzenders. (Daarnaast plaatste ik overigens een ander boek van Olsen in onze buurtbieb. Een psycholoog zou hier wel wat mee kunnen.)
Welnu: de serie is heel goed, door de Schotse aanpak ook heel anders dan de overduidelijk Scandinavische sfeer in de boeken van Jussi Adler Olsen. Het verhaal is ijzersterk, dat zal altijd wel werken in welke omgeving je het dan ook neerzet. Hoe dan ook was het fijn om de film nog een keer terug te zien: heerlijk donker en met prikkelend acteerwerk van Kaas en Fares. Top. 

Mijn recensie van destijds (april 2015, alweer 10 jaar geleden): BEGT recensie Keeper of the lost causes

Keeper of Lost causes (Kvinden i buret) - Mikkel Norgaard

Na een mislukte recherche ingreep waarbij 1 van zijn collega's de dood vond en een andere verlamd raakte, wordt de norse agent Carl Morck even van de klussen afgehaald. Hij krijgt - na een verlof-  een baantje in "archief Q' , het hok waarin de dossiers van oude zaken worden bewaard. Deze dienen te worden opgeschoond, Morck mag dat samen met een andere corveeër doen. Deze Assad blijkt hem op frisse wijze de ogen te openen: waarom kijkt hij zo nors en vreugdeloos tegen het leven aan, waarom maakt hij er niet het beste van?
Ze stuitten op een zaak die op een onbevredigende manier is afgesloten, hun oude neus voor speurwerk doet al snel zijn werk. Een ongelukkige verdrinking van een beroemde wetenschapster blijkt toch niet zo simpel te zijn als men denkt. Hun baas tempert hun onconventionele gedrag als blijkt dat men op lange tenen staat, maar ze zetten door. En komen iets op het spoor...

Verfilming van de Q-serie reeks van de succesvolle schrijver Jussi Adler-Olsen. Dit is deel 1, dus er komt meer. Echt Scandinavisch, prima kwaliteit zonder echt een wereldfilm te zijn.

Reprise- Joachim Trier

Reprise op IMDb

Nogal moeilijke film. Bij vlagen te moeilijk , zelfs. En dat leek me gezien het oorspronkelijke script niet echt nodig. Er zitten mij iets te veel flashbacks én versnelde vooruitzichten ingemixt om de film helder te houden. da's jammer.

Reprise vertelt het verhaal van twee jonge Noorse boezemvrienden die beiden op het punt staan een roman uit te brengen. In volgorde wordt in beeld gebracht wat het "succes" met de respectievelijke heren doet. Problemen met vrienden, problemen met vrouwen, problemen met de maatschappij in het algemeen en uit die reeks volgt voor elk van hen een totaal verschillende verwerking.

Het boeiendst aan de film zijn de momenten waarin de vrienden elkaar confronteren met hun dagelijkse werkelijkheid. Hun verschillende visies en verwerkingen drijft ze uiteen, maar als een paal boven water staat dat ze elke keer elkaar na zo'n periode weer zullen opzoeken.

Had iets mooier gekund, is zeker niet slecht maar een te mager resultaat met zo een fraai gegeven.

Play- Ruben Östlund

Dat zijn de echte regisseurs, die van een flinterdun gegeven een echt verhaal en een meeslepende speelfilm kunnen maken. 113 minuten in dit specifieke geval, en ik wilde er al eerder uit. Niet omdat de film niet goed is, integendeel. Ik wilde weg omdat ik wilde dat het verhaal af was: een continue naargeestig hangende angst over wat er met de hoofdpersoontjes (alle hoofdrollen zijn pubers) gaat gebeuren respectievelijk wat de ene helft van de hoofdpersoontjes met de andere helft van plan is.

Razend knap zoals Ostlund het voor elkaar krijgt om de uiteindelijke afloop zeer lang verborgen te houden, terwijl je eigenlijk de afloop al niet eens meer wilt weten. Daarvoor wordt er teveel gepest, gedreigd, macht misbruikt, geschreeuwd en geintimideerd.

Maar wat fokking goed is dit. of hoe dat nu ook alweer: kapot lauw bruut. Schitterend!