Warhorse One- William Kaufmann/ Johnny Strong

Warhorse One op IMDb (5,4)
 Warhorse One op Moviemeter (2,44)
Warhorse One op Wikipedia 

Omdat er deze week toch alweer sprake was van het inzetten van Amerikaanse grondtroepen kon ik daar deze film wel tegenover stellen, over het debacle dat de VS in Afghanistan heeft ervaren. Feitelijk is dit een "All American Hero" verhaal over de eenling die het opneemt tegen de overtallige vijand en die daar natuurlijk als een ongekende Rocky uit vandaan wil komen. Het mocht wat, het verhaal is sleets maar dat verhoudt Hollywood er niet van steeds maar zulke verfilmingen naar buiten te willen brengen. Ik denk niet dat er in Europa één iemand voor naar de bioscoop gegaan is (en dat ook niet doet bij de films die straks ongetwijfeld over de Iran-Epic Fury-oorlog gemaakt zullen worden. Als u daar echter anders over denkt, moet u deze zeker aanklikken.

Met zijn Warhorse-eenheid vliegt commando Richard Mirko over de valleien van Oost-Afghanistan. Ze doen dat als een van de laatst overgebleven units. Beter zouden ze weg zijn, maar er is nog een missie te volbrengen: een Amerikaans zendelingengezin is met een jeep op de vlucht voor Taliban- en IS-troepen, richting de grens. Aan Warhorse One en zijn team om dat gezin (vader, moeder, zoon, dochter) te redden uit de schietgrage klauwen van de bebaarde primitieven. Dan gaat het mis: de helicopter wordt beschoten, Mirko wordt eruit geslingerd terwijl de rest op de bergwanden crasht. Daar zit hij dan, in zijn eentje: met zijn rugzak vol bewapening en vol apparatuur. Hij kan wel communiceren met zijn eenheid maar hulp is ver te zoeken. 

Het advies om een veilig heenkomen te zoeken tegen de Taliban-milities slaat hij in de wind, hij acht het zijn plicht de missie dan maar in zijn eentje te voltooien. Voor het gezin komt dat te laat, slechts de vijfjarige dochter blijkt nog in leven nadat ze op die milities zijn gestuit. Het vereenvoudigt de missie van Mirko in die zin dat ie nu maar één persoon hoeft te beschermen en te redden, maar ja: hoe doe je dat tegen zo'n overmacht? Hoe bereik je veilig gebied? Enter: the hero!
Met: Johnny Strong, Athena Durner, Raj Kala

FIN - song : Blackchords- Sinking like stone

Springsteen: Deliver me from Nowhere- Scott Cooper

Springsteen: Deliver me from Nowhere op IMDb (6,9)
 Springsteen: Deliver me from Nowhere op Moviemeter (3,28)

Springsteen: Deliver me from Nowhere op Wikipedia

Ook in mijn vriendenkring zijn ze er: doorgewinterde Bruce Springsteen-fans die bereid zijn om de portemonnee drie keer om te keren om alles aan te schaffen wat de Baas uitbrengt (bij deze film kwam ook een meervoudige vinyl-boxset). Ook nemen ze elke gelegenheid te baat om optredens ergens in Europa bij te wonen, alles om de baas zo vaak mogelijk te zien en te horen. Nu kan ik zelf ook zijn muziek wel horen (zes lp's van hem staan hier in de kast, waaronder één dubbele) maar zover als genoemde makkers ga ik niet. Wél vind ik Springsteen een interessante persoonlijkheid: ik schat hem in als een goede ziel met het hart op de juiste plaats. Iemand met een romantische en sociale inborst, als daar een film over gemaakt wordt, dan wil je die toch zien? Ik de zaal in, lekker vol voor een zondagavondje: geen Studio Sport maar gewoon film én muziek.

We vallen Springsteens leven binnen in 1981: Bruce is bezig met het laatste optreden van zijn uitgebreide tour die volgde op het uitbrengen van "The River". Een ongekend succes, zowel album als tour, met een geweldige publiciteitsgolf als gevolg. De platenmaatschappij, de producer, het publiek: ze willen (om maar niet te zeggen: eisen) allemaal dat Bruce hier snel een vervolg aan geeft zodat de munten blijven rollen en Bruce het hot topic blijft dat ie dan is. Maar Bruce wil niet. Bruce kán niet. Bruce is leeg. 

Middels flashbacks naar zijn vroege jeugd leren we dat - toen onze Bruce een Bruceje was- hij een lastige verstandhouding met zijn vader had. Vader is hardhandig, vader drinkt en vader wil dat zijn zoon een stoere vent wordt, iets dat strijdig lijkt te zijn met Springsteens gevoelige inborst. Bruce betrekt een nieuw huis en trekt zich daarin terug om zijn kwellingen van zich af te schrijven. Introspectieve, donkere en vooral niet rockende songs die kanten van zijn ziel tonen waar zijn luisteraars niet blij van zullen worden. Terwijl Bruce thuis die gedachten in basic opnameapparatuur stopt, zien we hem zijn auto langs het ouderlijk huis sturen, zien we hem worstelen met de oprechte gevoelens die serveerster Faye voor hem heeft (en hoe wederzijds die zijn). Maar we zien vooral hoe wanhopig zijn platenmaatschappij, zijn manager Jon Landau  (opnieuw een heerlijke rol van Jeremy Strong) en de hele business probeert om te begrijpen in welk universum Bruce zich op dat moment bevindt. Hij pleegt commerciële zelfmoord, maar het is nodig: "Nebraska" is een gitzwart album dat er alleen maar komt als Bruce voet bij stuk houdt. En dat betekent: kiezen voor een gat, kiezen voor een diep dal.

Met: Jeremy Allen White, Jeremy Strong, Odessa Young, Stephen Graham, Paul Walter Hauser, Gaby Hoffmann

FIN - song : Bruce Springsteen - Atlantic City (live)

Gezien in : Cinema Oostereiland

13 Hours- Michael Bay

We zaten al een aardig stukje in de film voordat ik doorhad dat we m al gezien hadden. Zo 13-in-1-dozijn was ie blijkbaar. Het is niet voor mij weggelegd, dat Amerikaans kameraadschappelijke, dat superioriteitsgevoel. Maar goed: opnieuw het einde gehaald, ruim binnen de 13 uur. 

Recensie van destijds: 13 Hours - recensie BEGT , 2017

13 Hours op IMDb (7,6)

13 Hours op Moviemeter (3,40)

The Mule - Clint Eastwood

The Mule op IMDb (7,1)
Voor alles is een eerste keer. Op zoek naar een koele film drukte ik voor het eerst op "huren" van een titel. In de reeks "net uit de bioscoop" , dus toch een beetje een aanbieding. Ik moet wat he, nu de theaters op zomerstand staan, nu de actualiteit van het Film1 - aanbod terugloopt en zelfs Netflix vernieuwender is in het thuisaanbod. Binnenkort ga ik me eens verdiepen in PICL, daar zou het allemaal nog een stukje actueler zijn.


Ik heb een haat-liefde verhouding met Clint Eastwood. Natuurlijk vind ik het knap dat de man op zijn leeftijd nog redelijk spraakmakend en productief is, maar ik hik een beetje aan tegen zijn reactionaire instelling. Meerdere van zijn laatste films ademen een net iets té Amerikaanse instelling uit, iets waardoor ik ze net iets sceptischer bekijk dan wellicht nodig. "Gran Torino" was zeker niet slecht, maar ademde toch ook een beetje dat boze oude-witte-mannen-sfeertje van "waar gaat het toch allemaal naar toe met onze wereld?".

De film die ik gisteravond zag, is daarin toch net een tikkie anders. Eastwood doet geen enkele moeite om zichzelf of de burgermaatschappij beter voor te doen dan hij is. Hij speelt Earl, een bokkige oude man die zijn leven vergooit heeft aan het kweken van zijn bloemen. De eendagslelies waren hem belangrijker dan zijn gezin , waar hij op vele beslissende momenten ontbrak op het bal. Daardoor is er een breuk ontstaan met zijn vrouw, daarom wil zijn dochter hem niet meer zien. Alleen zijn kleindochter belt hem af en toe op om hem toch nog te betrekken bij familie-aangelegenheden.

De komst van internet heeft de verkoop van zijn bloemen verpest, Earl moet zijn kwekerij ontbinden en verkopen. Omdat hij toch in zijn sobere bestaan moet voorzien, neemt hij een aanbod aan om koerier te spelen. Immers: hij heeft in al die jaren nog geen verkeersovertreding gemaakt, nog nooit een boete ontvangen, dus hij is de ideale chauffeur. U snapt dat die ritjes niet veel goeds betekenen: in eerste instantie is Earl onwetend van de lading die hij aflevert, maar al snel merkt hij dat hij eigenlijk een drugskoerier is geworden. "Fuck it" , denkt ie: het geld dat hij ervoor krijgt , steekt hij in het opknappen van plekken waar hij goede herinneringen aan heeft, hij koopt zijn kwekerij weer terug en vooral: hij steekt het in de studie van zijn kleindochter en financiert daarmee alsnog een beetje zijn verwaarloosde gezin.
Het lijkt dus allemaal goed te komen, maar u weet dat dit niet zo kan blijven. Loutering volgt.

Met : Clint Eastwood , Bradley Cooper , Laurence Fishburne, Michael Peña

Stronger - David Gordon Green

Stronger op IMDb (7,0)

Jeff is tamelijk geslaagd in nietsnutten. Zelfs in zijn simpele baantje als kippenslachter loopt ie de kantjes eraf, afspraken komt hij niet na, pittig drankgebruik (nog maar net iets minder dan zijn alcoholische moeder) en nul ambitie. We kennen het type wel.
Zijn gedrag werkt ook door in zijn relatie, die een fors knipperlicht-verloop kent.
Als die weer eens op rood staat en hij zijn ex Erin tegenkomt wanneer zij sponsorgeld inzamelt voor haar deelname aan de Boston Marathon, besluit Jeff zijn best te doen haar terug te winnen. Hij zal morgen langs de lijn staan bij de finish en haar middels een spandoek aanmoedigen. Wij zien hem dat ook daadwerkelijk uitvoeren. Hij staat er, bord omhoog, juichend als op dat moment naast hem een bom ontploft. En even later nog een. We kennen het verhaal, we weten dat het gebeurde.

Jeff overleeft de aanslag nauwelijks, zijn beide benen moeten vanaf de knie worden afgezet. Als hij weer bij kennis komt en een ruwe beschrijving geeft van de dader van de aanslag, groeit hij uit tot een lokale (en bijna nationale) held. Terwijl hij van binnen nog steeds dezelfde sukkel is.
Zijn familie is in alle staten en daardoor van weinig hulp, de beste bijstand krijgt hij van zijn ex. Ze neemt ontslag, neemt de zorg voor Jeff op zich en rijdt hem naar zijn revalidatie-afspraken. Dat terwijl de familie er voor kiest om Jeff als bezienswaardigheid langs de juichende stadions en langs Oprah te rijden. Zij zien een verdienmodel, waar Erin juist eindelijk de kans ziet om Jeff zijn verantwoordelijkheden te laten nemen. Dat gaat niet vanzelf, het kost Jeff veel moeite om door te zetten en aan de verwachtingen te voldoen. Hij knakt.

Uitstekend spel, dat is vooral wat deze film de moeite maakt. Jake Gyllenhaal ontwikkelt zich tot karakter-acteur en dat is fijn voor ons.

Met : Jake Gyllenhaal, Tatiana Maslani, Miranda Richardson

Billy Lynn's Long Halftime Walk - Ang Lee

Billy Lynn's Long Halftime Walk op IMDb
En dan ben je terug uit Irak (heelhuids). En dan word je vereerd en toegejuicht, je krijgt een heldenontvangst. Vooral jij. Omdat jij uitzonderlijke moed hebt getoond en het rechtstreekse gevecht met de vijand bent aangegaan om het leven van je commandant te kunnen redden. En je krijgt ontvangsten in stadions, op tv-zenders. Iedereen weet wie je bent en wat je gedaan hebt. En dan?

Bily Lynn worstelt. Hij was al niet het prototype fanatieke soldaat, hij is meer van het overzicht. Precies dat hield hem daar overeind, precies dat gaf hem de scherpte om zijn levensgevaarlijke actie uit te voeren aan de frontlinie.
Billy is verscheurd. Zijn familie koestert hem aan de borst, zijn kritische zus vraagt hem of het nu eens klaar is met die oorlog. Zij heeft een heel andere kijk op de nationalistische daden van de VS in Irak. "Waar zijn die chemische wapens dan? Voel je jezelf nou echt een held? ". Het andere deel van het land wil dat Billy trots is op wat ie gedaan heeft, sterker nog: ze willen dat ie teruggaat en zijn karwei afmaakt. Alles voor de eer van die onnavolgbaar grote natie die USA heet. Voor de army, voor de vlag, dat werk.
Billy weet het niet. Gelaten ondergaat hij de feestelijkheden, met schampere blik kijkt hij naar de ronkende verhalen van managers die zijn verhaal en dat van zijn compagnie willen laten verfilmen. Billy weet het niet. Hij gaat net zo lief een keer achter een meisje aan, sterven als een maagd lijkt hem zonde. Hij is net zo lief bij zijn geweldige zus, die achteraf de grote reden blijkt waarom hij voor het leger koos. Maar ook ziet hij dat hij niet zijn groep in de steek kan laten, ook als dat wat simpeler jongens zijn dan hij. Juist omdat het wat simpeler jongens zijn dan hij.

Als kijker maak je Billy's duels mee. Zowel die in zijn hoofd als die aan het front. Zegt u het maar: wat moet je zo'n jongen nou adviseren?
Het maakt dit een andere oorlogsfilm dan menig oorlogsfilm die ik zag. Niet heel verkeerd.

Met : Joe Alwyn, Vin Diesel, Kristen Stewart , Steve Martin

The 15.17 to Paris - Clint Eastwood

The 15.17 to Paris op IMDb (5.1)

U was mij even kwijt, ik had even een break. Heerlijk aan de andere zijde van de wereld gezeten. En zowaar in het vliegtuig enkele films kunnen kijken. Waarvan akte.

Hij wilde het graag verfilmen, dit waargebeurde verhaal. Clint Eastwood heeft zich de laatste jaren ontpopt tot een radicale patriot die maar al te graag het all-American-hero verhaal verteld. Want trots op zijn land en landgenoten, deze man. Kan allemaal best , maar de film is niet om aan te zien. Wellicht komt dat doordat het erop lijkt dat hij de echte hoofdpersonen van deze gebeurtenis gebruikt als de acteurs van zijn verhaal. Het zijn vast hele stoere rechtgeaarde jongens, maar acteren is een ander chapiter. Vooral hun inbreng maakt de film amateuristisch, ik kan het niet anders zeggen. Jammer van een man die ook sterke dingen als "Gran Torino' maakte.

Het verhaal in het kort: drie jeugdvrienden maken een rondreis door Europa. Voordat ze die reis maken, zien we de aanloop van hun vriendschap, hun jeugdproblemen en hun vastberadenheid om iets voor hun land te betekenen. Tijdens hun Europa-trip pakken ze op een gegeven moment de trein van Amsterdam naar Parijs. In die Thalys stapt ook een crimineel die van plan is wat mensen neer te schieten in de trein. Gelukkig -spoiler alert - weten onze helden hem te overmeesteren voordat de man ernstige schade kan berokkenen. Schouderklopjes, medailles, einde verhaal.

Met : Alek Skarlatos, Anthony Sadler, Spencer Stone

Army of one - Larry Charles

Army of one op IMDb (5,0)
Bloedirritante film met een highspeed Nicolas Cage in de meest overacting rol van al zijn overacting rollen. Pffoeh, dat was afzien. En het blijkt nog op waarheid gebaseerd ook, wat zegt dat.

Cage speelt Gary Faulkner, een man die het begin deze eeuw in zijn hoofd kreeg om in zijn eentje naar Pakistan te reizen om Osama Bin Laden te arresteren. Hij zou daartoe van God zelf opdracht hebben gekregen. Aan het thuisfront kijkt iedereen hem al fronsend aan, zijn mogelijk aanstaande vrouw incluis, maar eenmaal in Pakistan wordt ie helemaal als zonderling gezien.
Zelf weten!

Met : Nicolas Cage, Russel Brand, Wendi McLendon-Covey