The Man Who Fell To Earth - Nicolas Roeg

The Man Who Fell To Earth op IMDb (6,6)
 The Man Who Fell To Earth op Moviemeter (3,19)

The Man Who Fell to Earth - Wikipedia

"Everything fell apart since Bowie died". Het is een meme die mij zo tot de verbeelding sprak, dat ik m opsloeg op mijn laptop. Want liefde voor Bowie is allesverzengend en eeuwig. Nog geen maand geleden hingen wij nog een ingelijste reproductie op waarop de zanger prominent een van zijn mooie pakken etaleert. De man had alles: inventief, intelligent, gemeen knap en zeer zeer veelzijdig. Deze film (waarvan ik nu niet meer zo zeker ben dat ik m in mijn jonge jaren al zag, zo verward bekeek ik m gisteren in de zaal) wordt dit jaar 50 jaar oud. Dat plaatst Bowie in de periode ná Ziggy Stardust en vóór zijn Berlijnse jaren. Op de toppen van zijn creativiteit dus, ik snap wel dat regisseur Nicolas Roeg hem voor de camera sleepte. De film is recent gerestaureerd en draait nu 4K in de theaters.

Met een vette plons landt Thomas Newton in het meer. Kruipt aan wal, begint te lopen door de verdorde woestijn en gaat op zoek naar een lommerd om zijn trouwring te gelde te maken, Hij wordt als een vreemdeling bekeken. En dat is hij ook. Want waarom zou je je zorgen maken om die twintig dollar die je voor die ring krijgt, als je hele boeketten met dollars in je zak hebt? Er is meer aan de hand. 
Newton zoekt een advocaat die hem moet helpen zijn patenten te gelde te maken, ook hier rijst de vraag waarom hij zoveel geld bijeen wil harken. Heel langzaam komen we daar achter: Newton is niet van hier, Newton komt van een verre planeet waar hij voor de immense droogte is gevlucht om hulp te halen voor zijn gezin. Nu wil hij - met de kennis over waterwinning die hij opdoet - terug, hij verlangt naar zijn gezin. Die terugvlucht vereist geld. Vandaar. Newton treft golddiggers, Newton ontmoet wetenschappers en aanhankelijke vrouwen en lijkt al die ontmoetingen te gebruiken om zijn doel te bereiken; retourtje planeet van afkomst.

Met : David Bowie, Rip Torn, Candy Clark, Buck Henry, Bernie Casey

Gezien in : Cinema Oostereiland
FIN - song : Artie Shaw- Stardust

Drive-in - Rod Amateau

Drive-in op IMDb (6,3)

Drive-in op Moviemeter (2,50)

Al jaren heb ik een abonnement op filmzender Film1 , maar in vergelijking met vroeger levert het me steeds minder op. Ze hebben duidelijk de slag verlopen op de filmrechtenmarkt aan de Netflixen , Amazons en Disneys van deze wereld. Noodgedwongen hebben ze een catalogus ontsloten van jaren 70-films, waar ik toch best nog wel eens wat uit kan plukken. Maar deze, die ik een tijdje geleden op record gezet had, dat is een schande. Dramatisch slecht, flauw, mateloos gedateerd, een aanfluiting. Amateuristisch gewoon. 

Het draait allemaal om een drive-in bioscoop ergens in Texas in het zonnige zuiden van Amerika. Er zijn een aantal personages: het leuke ventje dat enigszins moeizaam op zoek gaat naar zijn ontmaagding, het leuke meisje dat zich daar waarschijnlijk voor naar voren dringt, een slecht duo criminelen dat van B1 en B2 nog een hoop zou kunnen leren, een soort lokale gang dat in hun busje rondtrijdt om indruk te maken, een verlegen vent die vanavond zijn aanstaande ten huwelijk wil vragen, een kersvers in de stad gearriveerde arts die doodsbang is voor Ku-Klux-Klan activiteiten en een zuinige priester. 
Wellicht heb ik nog wat gemist, maar dit draait dus allemaal om elkaar heen. 

Met : Glenn Morshower, Lisa Oz , 

FIN - song : The Statler Brothers - Whatever happened to Randolph Scott? 
 

Murder by Death - Robert Moore

 Murder by death op IMDb (7,4)

Precies wat ik nodig had gisteravond: een lekkere flauwe film, een no-brainer in anderhalf uur. Heb me goed vermaakt bij dit oud formulewerkje, mede door de sterrencast die er in zat. Het ene deel zat al aan het einde van de carrière (Alec Guinnes en Peter Sellers) , voor de andere moesten de grote successen nog komen (Maggie Smith en James Cromwell bijvoorbeeld.). Opzet geslaagd. 

De excentrieke rijkaard Lionel Twain nodigt 's werelds vijf beste detectives op zijn kasteel uit om een moord op te lossen. An sich nog niet vreemd, ware het niet dat de moord nog moet plaatsvinden. Vanuit verre windstreken komen ze : de Aziatische speurder Wang (moddervet cliché gespeeld door Peter Sellers), de Amerikaan Diamond, de Belg Perrier en de klassiek Britse karikaturen Jessica Marbles en Dick Charleston. U begrijpt nu al dat dezen natuurlijk vormgegeven zijn naar bekende detective-verhalen uit de gehele wereld. 

Voeg aan het samenzijn van de beste misdaadoplossers ter wereld nog toe dat het kasteelpersoneel op zijn minst bevreemding wekt : een blinde butler die zijn weg door het kasteel perfect vindt en een doofstomme kokkin die alles observeert maar zo ongeveer alles doet behalve koken. Daar komt natuurlijk een bijzonder raar diner van. En dat is lastig omdat de aanwezigen weten dat er in hun midden, hier aan tafel waarschijnlijk, een moord zal worden gepleegd die moet worden opgelost om de beloofde beloning te kunnen incasseren. Het wordt een vervreemdend schouwspel. 

Met : Alec Guinness, Truman Capote, Peter Falk, David Niven, Maggie Smith, Peter Sellers

 

Cria Cuervos - Carlos Saura

Cria Cuervos op IMDb (8,0)
Fameus psychologisch drama dat we gisteren kregen voorgeschoteld tijdens onze filmclub. Onze gastheer zorgt altijd voor een thematische verrassing : we weten niet wat we te zien krijgen, we weten alleen een cryptisch omschreven onderwerp. "Vrouwen, moeders en kinderen" was het label van gisteravond. Maar dan weet je nog niks.

Cria Cuervos is een veelgeroemde film, een 8,0 op IMDb haal je niet zomaar. Klassiek jaren 70, klassiek vooral in het tijdsbeeld: de film is gemaakt aan het eind van het Franco-regime in Spanje. De worsteling met het fascisme zat het land - en vooral de bevolking - dwars.

Ana is een dromerig en gevoelig kind. Ze mist haar moeder, dat is wat het meest aan de oppervlakte ligt in haar handelen en denken. Ze ziet haar moeder verschijnen, niet alleen in haar dromen maar ook als ze maar even stevig haar ogen dichtknijpt. Ook haar vader overlijdt, aan het begin van de film al, maar die mist ze veel minder. Papa bemoeide zich niet met de opvoeding , papa had het veel te druk met werken voor het leger en met rokkenjagen. Papa was een egoïstische man die desondanks graag de baas wilde spelen. Moeder leed daaronder, was eenzaam en ziek. Het is voor Ana niet moeilijk om partij te kiezen.

Als haar beide ouders zijn overleden, komt een betrokken tante de zorg voor de kinderen over nemen. Goed bedoeld allemaal, maar Ana en haar zusjes vinden geen klik. Niet zoals ze die met mama hadden, niet zoals ze die met de schattige en warme huishoudster Rosa hebben. Door al het gebeurde is Ana veel en vaak met de dood bezig, te veel en te vaak voor zo'n jong meisje. Haar trauma ligt aan de oppervlakte.

Met : Ana Torrent, Geraldine Chaplin , Monica Randall , Florinda Chico

The Front - Martin Ritt

The Front op IMDb (7,3)
Dat we van de geschiedenis niets leren, blijkt maar weer als je deze film uit 1976 bekijkt. De film kijkt terug (toen al) op de geschiedenis van het McCarthyisme, de periode waarin iedereen uit de kunstwereld die verdacht werd van "communistische sympathieën" op een zwarte lijst kwam te staan. Dat betekende verlies van baan en inkomsten, dat betekende armoede en het betekende vaak wanhopige zelfdodingen als uitweg. Ook in onze tijd zijn er nog krapdenkende bewegingen die vinden dat we goed moeten kijken naar de politieke beweegredenen van media en hun journalisten. Zij vinden dat niet alles wat men denkt maar aan de mens kan worden voorgeschoteld, daar moet een nationalistisch en conservatief filtertje over heen. Wat de gevolgen kunnen zijn van zo'n denkwijze komt in deze film uitstekend naar voren. Het is niet de enige film over het onderwerp (kijk bijvoorbeeld het sterke "Trumbo" van enkele jaren geleden) maar het was wel een van de eerste films die hard durfde roeren in recente pijnlijke geschiedenis.

Howard Prince is een sulletje, die zelfs zijn kassabaantje in een coffeelounge maar met moeite weet te volbrengen. Hij kan babbelen als de beste maar is ongedisciplineerd en gooit naar vele dingen ambitieloos met de pet. Dat verandert wanneer bij benaderd wordt door zijn vriend Alfred Miller. Die is schrijver voor televisieshows maar komt niet meer aan de bak door de blacklist. Plots ziet Prince voor zich dat hij iemand van betekenis kan worden, hij besluit zijn vriend te helpen en zich als "front" te gaan inzetten. Dat wil zeggen dat hij zich bij de grote zenders voordoet als de schrijver van scripts, terwijl die hem in werkelijkheid door Miller en een aantal van diens geschrapte collega's worden aangeleverd.
Het gaat goed, het gaat crescendo en Prince wordt een veelgevraagde en graag geziene leverancier. Dat betekent inkomen en status, de roem stijgt hem snel naar het hoofd. Want u voelt hem al: ook Prince komt onder het vergrootglas van de scrutiny-commissies te liggen. Het dunne laagje ijs staat op breken, er gaan slachtoffers vallen.

Met : Woody Allen , Zero Mostel, Herschel Bernardi , Michael Murphy , Andrea Marcovicci