Vertigo (aka De vrouw die twee keer leefde) - Alfred Hitchcock

Vertigo op IMDb (8,2)
 Vertigo op Moviemeter (3,89)
Vertigo op Wikipedia

In de jaren 70 en 80 heb ik echt wel enkele Hitchcock-films gekeken, maar op dit blog is het werk van de man toch maar zuinig vertegenwoordigd. Dat houdt in dat ik er in ieder geval de laatste 16 jaar geen enkele van bekeken heb. Daar kwam gisteravond verandering in toen ik voortging met het leegtrekken van mijn harde schijf. Blijkbaar deze film (uit 1958, ouder dan ik zelf ben) een jaar geleden van de Belg opgenomen. Fijne kijkbeurt leverde het op: al bij de beginsequenties merk je de meesterhand en zie je hoe de Britse regisseur een lichtend voorbeeld is geweest voor generaties na hem. Alleen daarom al: klik!

De artistieke Midge doet er echt alles aan om zijn aandacht te trekken: ze probeert John "Scottie" Ferguson met enige regelmaat te verleiden tot een etentje of een uitje. Dit vooral om zijn getroebleerde herinneringen te vergeten: bij een poging een misdadiger te arresteren zag Scottie een collega-agent van het dak vallen en te pletter storten. Hij heeft er een levenslange hoogtevrees (zoek daarvan de Engelse vertaling maar eens op) aan overgehouden. John lijkt vegeterend zijn dagen door te komen, ondanks de pogingen van Midge.

Alles verandert als John een blonde vamp zijn restauranttafeltje ziet passeren: het blijkt te gaan om de mysterieuze Madeleine Elster, een vrouw die overduidelijk in de rouw is en die hij in opdracht moet gaan volgen. Ze maakt een dagelijkse ronde langs een begraafplaats en een museum waarbij ze immer bij hetzelfde schilderij plaatsneemt. John begint haar - oude gewoonte, he - te schaduwen en krijgt haar niet meer uit zijn hoofd. Hij begrijpt geen snars van haar handelingen en kan daar alleen maar achter komen door een relatie aan te knopen. Dat gaat niet makkelijk maar al snel vindt hij, eeuuh, de weg omhoog.

Met: James Stewart, Kim Novak, Barbara Bel Geddes, Tom Helmore

Heon-Teu (aka Hunt) - Lee Jung-jae

Heon-teu op IMDb (6,7)
 Heon-Teu op Moviemeter (2,75)

Heon-teu op Wikipedia

Wat een verschrikkelijke film. Ik weet dat het laatste decennium een stortvloed aan prachtfilms uit verschillende delen van Azië vandaan is gekomen, maar ik weet ook dat er - naast al die arthousetitels - ook een markt is voor gruwelijk gewelddadige films, waarbij vooral de Zuid-Koreaanse producties eruit springen. Welnu, dit was er zo een. Door al die - vaak totaal overbodige- knokpartijen en mishandelingen raakte ik in ieder geval volledig de draad kwijt, ik heb geprobeerd de hoofdlijnen van het verhaal te begrijpen. Heb dat helemaal tot aan de aftiteling volgehouden. 

Eerst gaan we terug naar de jaren 80, wanneer de Zuidkoreaanse president een bezoek brengt aan de Verenigde Staten. In zijn gevolg zijn zowel de minister van Binnenlandse Zaken (hierna te noemen Biza) als de minister van Buitenlandse Zaken (hierna te noemen Buza) meegereisd. Ze komen erachter dat er een aanslag wordt voorbereid op hun president, weten dat met veel geweld te verijdelen maar zijn vanaf dat moment beducht op een mol in hun eigen gelederen. Spionage, contraspionage: iedereen is verdacht, maar de meeste aandacht gaat uit naar een (mogelijk Noordkoreaanse) agent Donglim, die de aanslag heeft voorbereid. En die daar na deze verijdelde aanslag nog niet mee ophoudt.

Biza en Buza verdenken niet alleen Donglim, ze verdenken ook elkaar. Ze denken dat het lek in de organisatie van hun collega zit en zetten dus elkaars personeel onder druk. Er komen nog wat corrupte zakenmannen bij, om uiteindelijk te belanden in de complottheorie dat het Noord-Korea is dat by force de oorlog wil beëindigen door Zuid-Korea in te lijven. Knallen maar! Meppen maar! Waterboarden maar! En zo voort.

Met: Lee Jung-Jae, Jung Woo-Sun

FIN - song : Cut 'n Paste- Synthfly

Black Bag - Steven Soderbergh

Black Bag op IMDb (6,8)
 Black Bag op Moviemeter (2,90)

Black Bag op Wikipedia

Met spionagethrillers kan het bij mij altijd twee kanten op: Als het script te nodeloos moeilijk is geschreven, raak ik hopeloos de draad kwijt en daarmee ook de interesse in de ontknoping. Maar als de film dermate goed in elkaar steekt dat tot enkele minuten voor het einde eigenlijk iedereen nog dader kan zijn, dan zit ik geboeid op de rand van de bioscoopstoel. Dan blijkt namelijk vaak dat de thriller misschien wel draait om iets anders dan de haast perfecte misdaad zelf, dan gaan er andere krachten belangrijker worden. Je moet als kijker dan vooral letten op de interactie tussen de spelers omdat dáár de oplossingen liggen. "Black Bag" is daar volledig in geslaagd, wat mij betreft: het draait niet om de actie en de gevaren, nee, het draait om menselijke verhoudingen. In deze film ging voor mij de waardering vooral naar een uitstekende Michael Fassbender, die op zijn beurt tot grote hoogten werd opgezweept door het tegenspel van de binnenkort aftredende Cate Blanchett.

Hoewel ze elkaar soms dagen niet zien, zijn ze verslingerd aan elkaar. Hoewel ze collega's zijn, weten ze soms niet van elkaar met welk project of welke dienst ze op dat moment bezig zijn. Maar altijd, altijd is hun liefde onvoorwaardelijk, ze zullen voor elkaar door het vuur gaan: "wie aan jou komt, krijgt met mij te maken." 

Dit basale uitgangspunt wordt aan het wankelen gebracht wanneer topspion George Woodhouse door zijn baas op de hoogte wordt gebracht van een lek in de MI6-organisatie. Er blijkt een collega te zijn die informatie over het levensgevaarlijke Severus-project aan "de Russen" aan het verkopen is. Er blijken vier a vijf verdachten te zijn, waaronder- shocking fact- ook George z'n ravissante vrouw Kathryn. George start zijn onderzoek op een eenvoudige doch doeltreffende wijze: hij nodigt alle verdachten - collega's immers- uit voor een etentje bij hem thuis. George is meester in ondervragingen dus weet - onder het genot van heerlijke doch gemanipuleerde gerechten - het spel op de wagen te zetten. De soms onthutsende eerlijkheid aan tafel ("I hate liars") zet een onderlinge machine in werking waarbij George -die uiteindelijk ook zijn eigen vrouw moet schaduwen - zich eigenlijk geen fout kan permitteren om niet zelf verdacht te worden. Maar ja..

En wat die "Black Bag" uit de filmtitel dan is? Binnen hun wereldje is dat de spreekwoordelijke tas waarin geheimen gaan waarover je je niet naar de ander hoeft uit te spreken. Hoe hard en direct de vraag ook is, je mag altijd het codewoord "Black Bag" zeggen waarna er niet doorgevraagd mag worden. (En dat is best lastig als "waarheidsvinding" je opdracht is).

Met : Michael Fassbender, Cate Blanchett, Gustaf Skarsgard, Tom Burke, Marisa Abela, Regé-Jean Page, Naomie Harris, Pierce Brosnan

FIN - song : Richard Holmes - Zurich

Gezien in : Filmkoepel Haarlem (eerste draaidag)

Chief of station - Jesse V. Johnson

Chief of station op IMDb (4,7)
 Chief of Station op Moviemeter (2,42)

Chief of Station op Wikipedia

Zeer middelmatige spionagethriller waarbij men het met name in de actie- en vechtscenes laat afweten. Nu ben ik daar normaal al niet zo van, maar hier krijgen we toch wel een zeer amateuristische en ongeloofwaardige reeks tik-tak-tok en pief-paf-poef scenes voorgeschoteld. Misschien is "middelmatig" dan ook te hoog gekwalificeerd, maar dat laat ik lekker aan u. Te zien op de streamers, al ben ik reeds vergeten op welke we deze keken.

We zijn getuige van een mislopende onderscheppingsactie van de CIA op het prachtige Vissersbastion in Boedapest. Daar is onze antagonist, agent Ben Malloy, in charge om zijn langjarige vijand Evgheny Khalikov te ontmaskeren, hetgeen mislukt. Nou ja, dan maar aan de koffie met zijn vrouw Farrah, ook CIA-agenta. Dat gaat mis want bij een bomaanslag op het koffietentje waar ze afspreken, komt Farrah om het leven. Malloy weet zeker dat zijn opponent hiermee te maken heeft en zweert wraak. Samen met zijn collega John Branca onderzoekt hij de mogelijkheden om Khalykov (terug) te pakken. 

Terwijl Malloy nog in de rouwfase zit, wordt hij door de inspectie én de directie van de FBI geconfronteerrd met een onderzoek naar de handel en wandel van zijn vrouw: ze zou dubbelspel hebben gespeeld. Malloy heeft er hiermee nog een opdracht bij: niet alleen moet hij de moordenaar van zijn vrouw in de kladden grijpen, ook moet hij haar reputatie zuiver zien te houden. Dat klinkt allemaal nog best haalbaar, maar hij heeft buiten zijn collega's gerekend. Want de geheime dienst zou de geheime dienst niet zijn, als die ook allerlei interne geheimen ten tonele brengen. Al snel komt hij alleen te staan. Nou ja, bijna alleen.

Met: Aaron Eckhart, Olga Kurylenko, Alex Pettyfer, Chris Petrovski, Laetitia Eido, Nick Moran

FIN - song : Skream - You know, right?

Unlocked - Michael Apted

Unlocked op IMDb (6,3)
 Unlocked op Moviemeter (2,88)

Unlocked op Wikipedia

Het duurde even voor ik een beetje in deze film van succesregisseur Michael Apted kwam: vooral het begin was nodeloos complex waardoor je nauwelijks wist wiens uitspraken en daden je nu op welke waarde moest schatten. Dat werd later beter, op een gegeven moment kon ik zelfs met het aloude "plotje raden" beginnen. Ik had het uiteindelijk niet goed, dus de verwarring van het begin bleek niet nodeloos gesticht.

Alice Racine heeft zich teruggetrokken in London, ze heeft daar haar redenen voor. De geheim agente voelt zich verantwoordelijk voor de vele doden bij een aanslag in Parijs, waarbij zij de veiligheidsoperatie leidde. Gedesillusioneerd heeft ze zich in London gestort op sociaal werk. Door dit werk raakt ze al snel op de hoogte van de ondergrondse activiteiten die radicaal-islamisten in haar wijk voorbereiden. Ze blijkt dermate goed ingevoerd dat ze toch weer een telefoontje krijgt van haar MI5-baas om poolshoogte te nemen. 

Er blijkt een aanslag te worden voorbereid met biologische wapens bij een americanfootballwedstrijd tussen Engeland en de VS. De respectievelijke geheime diensten van beide landen duiken erop, maar Racine komt er al snel achter dat ze niemand vertrouwen kan. Er wordt gelekt, zoveel is duidelijk, en Alice weet niet of haar opdrachtgevers mogelijk ook dubbelspel spelen. De tijd dringt, het stadion loopt vol en Alice hoopt dat ze nog op tijd is met de conclusies die ze getrokken heeft nadat ze ziet hoe haar  eerdere informatie misbruikt is. Wie is wie? Wie doet wat?
Een behoorlijk gevulde cast duwt dit complexe thrillerverhaal naar een climax.

Met: Noomi Rapace, Toni Collette, Orlando Bloom, Michael Douglas, John Malkovich

FIN-song: John Mayer - Walt & Grace Witness test 

Dr. No (aka Ian Fleming's Dr. No) - Terence Young

Dr. No op IMDb (7,0)
 Dr. No op Moviemeter (3,40)

Ik weet nog goed toen deze uitkwam: ik was 1 jaar oud en het was de beste film die ik ooit gezien had. Nee, zonder gekheid: er ging nog bijna anderhalf decennium overheen voordat ik aan mijn eerste James Bond's begon. Maar ik heb ze inmiddels allemaal toch wel gezien (en de meeste zelfs hérzien). 

Hoewel een film als deze na ruim 60 jaar toch wel een oude-van-dage genoemd mag worden (en dus best wel een beetje oubollig en verjaard oogt), zit toch alles er al in. Uiteraard is Bond de geheim agent die in conflict raakt met zijn bazen bij de geheime dienst. Uiteraard komt ie daar met de nodige kwinkslagen en martini;s wel uit. Uiteraard wrijft hij zich tegen het nodige vrouwelijk schoon aan. Uiteraard moet hij de wereld redden van een megalomane gek die de wereld naar de sodemieterij wil helpen. En uiteraard kunt u de eindscene al min of meer uittekenen.

In dit geval speelt het zich af op Jamaica, waar de "man ter plaatse", de Britse aristocraat Strangways, plotseling verdwijnt. Bond wordt er op af gestuurd en bemerkt weer de nodige vreemde gedragingen aldaar. De sporen leiden uiteindelijk naar het vlakbij gelegen eiland Crab Key, alwaar de geheimzinnige Dr. No een basis heeft gebouwd die de lancering van de volgende maanraket vanaf Cape Canaveral moet verstoren en zelfs doen verongelukken. Dr. No heeft daartoe het nodige nucleaire materiaal tot zijn beschikking. Gelukkig kunnen Bond en zijn wonderschone assistente Honey Rider hier een stokje voor steken. Dat gaat zomaar niet, maar - spoiler alert - het gáát!

Met : Sean Connery, Ursula Andress, Joseph Wiseman, Jack Lord, Anthony Dawson, John Kitzmiller

FIN - song :  The John Barry Seven - The James Bond Theme

Legacy of Lies - Adrian Bol

Legacy of Lies op IMDb (5,1)
 Legacy of Lies op Moviemeter (2,45)

Het is niet altijd een onverkort voordeel om film-veelvraat te zijn. Je schiet immers niet altijd raak, soms pak je er eentje waar je geen touw aan vast kunt knopen. Bij deze bijvoorbeeld, waar ik de complete speelduur heb lopen verzuchten dat men het maar nodeloos moeilijk deed omdat we toch allemaal weten waar het op uit draait. Ik was getriggerd (pun intended) doordat de film deels in Oekraïne speelt en daar vanuit ook voor een deel geproduceerd is. Louter vakmatige interesse, maar ik zag er weinig van terug in de film.

Een poging: na een teleurstellend verlopen operatie keert MI6 - agent Martin Baxter terug in zijn oude leventje: beveiligen en een beetje prijsvechten. Zijn dochter vindt het allemaal maar niks, maar verdient ondertussen wel geld door op het verlies van haar vader in te zetten. 

Baxter is bij de mislukte operatie zijn partner kwijtgeraakt en dat niet alleen: ook een koffer met belangrijke bestanden die hij veilig moest stellen, raakte in het bezit van zijn opponenten. Waarschijnlijk Russen, maar Baxter verdenkt ook zijn oud-collega's bij MI6 en CIA. Hoe dan ook: alle partijen zitten achter elkaar aan, de Russen kidnappen Baxter's dochter om druk te zetten terwijl Baxter zelf met een Russische journaliste probeert de klus te klaren. Pief. En Paf. En ook heel veel Poef.

Met: Scott Adkins, Julia Bol, Honor Kneafsey, Martin McDougall

FIN - song :  Fernando Olaya- Stereophonik

Trigger Point - Brad Turner

Trigger Point op IMDb (5,0)
 Trigger Point op Moviemeter (2,56)

Dertien (of nee: drieentwintig) in een dozijn film. Kon er de aandacht niet bij houden omdat het mij iets te veel formulewerk leek.

Agent Nicholas Shaw leeft - na een roerige CIA-carrière - teruggetrokken op het Amerikaanse platteland als hij plots weer bezoek krijgt van iemand die zijn oude leidinggevende vertegenwoordigt. Shaw ruikt meteen onraad. En terecht. De man komt namens Shaw's oude CIA-baas Elias Kane, die hem meedeelt dat iemand het op hun oude eenheid gemunt heeft. Van de 10 oorspronkelijke leden zijn er de afgelopen tijd vier vermoord.

Shaw moet natuurlijk op zoek, maar wil eigenlijk niet. En valt zijn oude baas wel te vertrouwen? Gelukkig is er hulp van enkele van zijn dorpsgenoten. En vervolgens is het pief-paf-poef.

Met: Barry Pepper, Colm Feore, Eve Harlow, Carlo Rota, 

FIN - song : Andrew Lockington/Michael White/Harmony on Mars - Still in the deep

Une Année Difficile (aka A Difficult Year)- Olivier Nakache & Éric Toledano

Une Année Difficile op IMDb (6,4)
 Une Année Difficile op Moviemeter (2,72)

Ze hebben er een handje van, die Toledano en Nakache. Een sociaalvoelend item als hoofdthema, maar dat dan wel in een komedie verpakken zodat de kijker zich vermaakt voelt. Dat lukte overtuigend bij "Intouchables", de fenomenale hit uit 2011 en iets minder met "Hors Normes" van 2019. Ook deze titel zal niet die status halen, maar is dan toch nog steeds wel fijn vermakelijk. 

Met "Une Année Difficile" verwijzen de makers naar de jaarlijkse kersttoespraken van werkelijk alle Franse premiers op rij: landgenoten, het wordt/was een moeilijk jaar! In de praktijk: we duiken direct in de sores van Albert. Grote schulden, dakloos, sjacherend van klein handeltje naar klein handeltje. Zo hoopt hij geld te verdienen aan een Black Friday-aanbieding, maar stuit daarbij op een groep demonstranten die de overconsumptie van de moderne mens aan de kaak wil stellen. Het lukt Albert door de barricade heen te breken en hij bemachtigt de laatste mega-flatscreentelevisie. Die wil hij slijten bij de inboedelverkoop van Bruno, een al net zo geslagen man die na een scheiding alles kwijt raakte.  Albert redt Bruno net op tijd van een overdosis pillen en de twee beginnen een vriendschap, lekker samen in de schuldhulpverlening 

Daarbij maken ze handig gebruik van de activistengroep: ze crashen hun bijeenkomsten om steeds maar gratis soep, broodjes en bier te bemachtigen. Dat gaat echter niet zomaar: langzaam wordt er een wederdienst van de twee gevraagd. Gaandeweg raken de twee steeds dieper betrokken bij de demonstraties, niet uit overtuiging maar uit opportunisme. Nou ja, de schoonheid van activiste Cactus is voor Albert toch ook wel een motivatie. Verwikkelingen.

Met: Pio Marmaï, Jonathan Cohen, Noémie Merlant, Matthieu Amalric

FIN - song : Jacquel Brel - La valse a mille temps

FIN - song : Yuri Buenaventura- Ne me quitte pas

Pixie - Barnaby Thompson

Pixie op IMDb (5,9)
 Pixie op Moviemeter (2,59)

Meteen toegeven: als de filmtitel me niet zo aan een mijn geliefde bandjes had doen denken, had ik m wellicht nooit aangeklikt. Toch gedaan. Welnu, een behoorlijk amateuristisch maar desondanks vermakelijke combi van roadmovie en misdaadfilm. Er gebeurt zo veel en de settings veranderen dermate vaak dat ik hoop dat ik het enigszins overzichtelijk kan weergeven.

Twee niet al te ervaren criminelen overvallen een pastorie waarvan zij de informatie hebben dat er drugs verhandeld worden. Blijkt zo te zijn, de vier aanwezige boordjes blijken uiteindelijk zelfs gewapend. Maar ze overleven het niet: de twee overvallers gaan er vandoor maar krijgen nog in de auto mot omdat de een de ander verdenkt van het schaken van zijn vriendin. Blijkt zo te zijn, de op dat moment laatst overgeblevene gaat er met de buit vandoor en spoedt zich naar de woning van Pixie, zijn ex.

Daar aangekomen blijken op dat moment twee adspirant-misdadigers mee te dingen naar de gunsten van zijn vriendin. Zij brengt hoofden en harten van veel lokale mannen op hol, deze twee kunnen daar wel bij. Als deze heren haar boze ex-minnaar bij de deur aantreffen, proberen ze hem uit de weg te ruimen. Wat overblijft: twee amateurmisdadigers, een onbetrouwbare schoonheid die driedubbel- en overspel speelt, haar stiefvader die een misdaadclan bestiert, een regionale priester die boos is op het opbreken van zijn drugsimperium. Gooi dit alles in een cocktail, stop het in de auto en laat iedereen op iedereen jagen (in wat voor vorm dan ook).

Met : Olivia Cooke, Rory Fleck Burne, Chris Walley, Ben Hardy, Colm Meaney, Alec Baldwin, Daryl McCormack

FIN - song : Marlena Shaw- California Soul

Heart of Stone - Tom Harper

Heart of stone op IMDb (5,7)
 Heart of Stone op Moviemeter (2,89)

Uit de reeks " super-geheim-agenten"  presenteren wij u Rachel Stone. In de beste tradities van James Bond en Ethan Hunt doet deze dame haar energieke werk bij een spionagedienst. Waarbij Rachel nog weer een stapje verder gaat: ze gaat undercover bij een andere intelligence-service. Waarom leren we al snel.

We stappen de film binnen als ze meewerkt aan een operatie voor de Britse Mi6 - dienst. Ze is een rookie, dat laten de anderen haar duidelijk merken. Zij zijn bezig een val te zetten voor een goklustige crimineel, die in een nepcasino in de Italiaanse Alpen zal worden ingerekend. Rachel moet vooral goed opletten, vooral niet het busje uitstappen als haar collega's haar werk doen. Dat gebeurt natuurlijk niet. En al snel weten we waarom: zij zit hier met een heel andere opdracht en moet uiteindelijk haar MI-6 collega's redden die er niet helemaal uit komen met de crimineel. 

Rachel blijkt te werken voor een organisatie die "The Heart"  heet en die beschikt over een supercomputer die door het hacken van alle mogelijke netwerken op aarde toegang heeft tot alle actuele informatie die nodig is om de wereld te redden. Ja, redden is het doel, niet het veroveren van wereldmacht. Maar u snapt, er gaat wel eens wat mis.

Binnen het MI6-team blijkt nóg een dubbelspion te zitten, Parker geheten. Hij is iemand die juist wel uit is op world destruction. Hij blaast het Mi6-team op en gaat op jacht naar de kern van het Heart-computernetwerk. Daarvoor heeft hij een Indiase computernerd-dame ingezet, die ook gedreven blijkt door wraak maar niet zo moordlustig is als hij. U snapt: Rachel Stone moet redding brengen, juist op het moment dat Parker de knoppen in handen heeft om de wereld op te blazen.

Met ; Gal Gadot, Jamie Dornan, Alia Bhatt, Sophie Okoneda, Matthias Schweighöfer

FIN - song : Nina Lee - Go Baby Go

Shadow Dancer - James Marsh

 

Shadow Dancer op IMDb (6,2)

Shadow Dancer op Moviemeter (2,88)

Na die slechte eerste film van de avond ging mijn dame op zoek naar iets spannenders. Ze stuitte op deze. Had ik meer dan 10 jaar geleden al eens gezien, een keertje herzien kon helemaal geen kwaad. Gedegen acteerwerk, mooie lijst spelers ook ( Andrea Riseborough, Clive Owen, Gillian Anderson o.a. ) 

Recensie van destijds (sta ik nog steeds achter) : https://begt.blogspot.com/2013/10/shadow-dancer-james-marsh.html

FIN - song : Ulvur - Call of the ancient

Walad min al-Janna (aka Cairo Conspiracy aka Boy from Heaven) - Tarik Saleh

Cairo Conspiracy op IMDb (7,0)

Cairo Conspiracy op Moviemeter (3,27)

Complexe maar zeer intrigerende film. In het woordje vooraf van de zaalmedewerker werd gemeld dat de regisseur zich voor deze film had laten inspireren door Umberto Eco's succesboek "De naam van de roos"  en verdomd, daar zag ik later wel iets van terug: intrigerende machtsspelletjes binnen een toch al zo machtig religieus apparaat. Veel duistere lijntjes tussen de belanghebbenden, een hoofdpersoon die zich kaatsbal voelt tussen de diverse belangen. Daarnaast, minstens zo belangrijk voor de beleving, is de film "Cairo Conspiracy' prachtig vormgegeven: de cameravoering is prachtig. 

Dag-in-dag-uit leeft de jonge Adam hetzelfde leven: overdag met vader de zee op om een schamele visvangst binnen te halen waarop amper een bestaan te bouwen valt. Daarna direct naar de moskee om aan de religieuze plichten te voldoen: Adam is vastbesloten streng in de leer te blijven. Wanneer hij een brief krijgt van de prestigieuze Al-Azhar universiteit om daar een imam-opleiding te gaan volgen, maakt de angst om dit zijn vader te vertellen al snel plaats voor de nieuwsgierigheid naar een ander bestaan. Vader support hem, hij krijgt toestemming om naar Caïro te gaan. 

Adam blijkt een voorbeeldig leerling. Zijn resultaten vallen op en als de grootimam van de unief komt te overlijden, wordt Adam al snel benaderd door geheime diensten. Blijkbaar wil iedereen zich bemoeien met de benoeming van een nieuwe grootimam, van buitenaf bemoeit de Moslimbroederschap zich ermee middels infiltratie in de opleiding. Van diverse kanten wordt aan Adam getrokken om te spioneren tussen de diverse kandidaten; een voor hen ongunstig bericht zou hun kandidatuur in gevaar kunnen brengen en de Moslimbroederschap de gelegenheid geven hun kandidaat verder naar voren te schuiven. 

Aanvankelijk is Adam vereerd dat hij gevraagd is, al snel blijkt dat hij in een broeinest van intriges is beland die stukje bij beetje levensgevaarlijk voor hem worden, helemaal nadat een van zijn gesprekspartners binnen de muren van de moskee om het leven wordt gebracht. In de zoektocht naar de dader komt Adam net iets te vaak hachelijk in het verhaal voor. De samenzwering gaat ver, de touwtjes worden aangespannen.

Met : TTawfeek Barhom, Fares Fares, Mohammed Bakri, Mahkram Kouri

FIN - song : Krister Linder - Under your tender gaze 

Spooks: The Greater Good- Bharat Nalluri

Spooks: The Greater Good op IMDb (6,2)
 Spooks: The Greater Good op Moviemeter (2,99)

Onbekend als ik ben met de actiefilm-wereld wist ik niet dat aan deze film een complete tv-serie vooraf was gegaan, dat zag ik pas bij het in beeld komen van de titelrol. Ik zou hem anders wellicht niet aangeklikt hebben, maar goed: het was nu eenmaal zover dat dit de oudste titel op mijn harde schijf was die ik nog net voor het verstrijken van de bewaarperiode kon bekijken. Did it. 

Mijn onbekendheid met het genre voorkomt dat ik kan zeggen of dit daarbinnen een goede film vormt, als leek zeg ik dat het script wel ingenieus gemaakt is, maar dat films als deze zich nu eenmaal volgens een bepaald stramien laten tekenen. Als je goed oplet, kun je het verloop al voor een groot deel voorspellen. Hoe dan ook, ik bracht het tot een goed einde en zag her en der wel lichtpuntjes genoeg om het niet helemaal een slechte film te vinden. Randje voldoende. 

De gevaarlijke terrorist Adem Qasim weet te ontsnappen uit de handen van MI5, zijn bende volgelingen overvalt het transport dat in een file gelokt is. De verantwoordelijke MI5-commandant Harry Pearce neemt de verantwoordelijkheid op zich: hij heeft weliswaar een belangrijke gevangene verloren, maar heeft daarbij het verlies van het leven van veel van zijn medewerkers voorkomen. 

Pearce wordt ontslagen maar beseft dat Qasim alleen heeft kunnen ontsnappen met hulp van binnenuit zijn organisatie. Hij rust niet in zijn pogingen Qasim te pakken 'en de dubbelspion te ontmaskeren. Daartoe schakelt hij de hulp in van Will Holloway, een uitgerangeerde MI5-agent wiens vader nog met Pearce heeft samengewerkt. Samen bouwen ze een kaartenhuis op waarmee ze de gevaarlijke Qasim, die inmiddels al weer bezig Engeland in de ban van de angst te brengen, in de val proberen te lokken. Niet zonder slag of stoot en met gevaar voor eigen leven, et cetera. 

Met : Kit Harington, Peter Firth, Jennifer Ehle, Tuppence Middleton, Elyes Gabel

After Love - Aleem Khan

After love op IMDb (7,3)

After love op Moviemeter (3,64)

Wat een parel, deze prachtige British Independent-film. Klein verhaaltje dat volledig leunt op acteerwerk en mimiek van de ijzersterke hoofdrolspeelster Joanna Scanlan. Een mens moet aardig van steen zijn om geen sympathie te voelen voor Mary, de moedige vrouw die zij neerzet. Sterk, heel heel sterk. 

Terwijl het verhaal zo oersimpel lijkt : Mary heeft zich in haar vroege jeugd bekeerd tot de islam uit liefde voor de oudere Ahmed Hussain, een stuurman op de Dover-Calais ferry. De dagen dat haar man op het Kanaal vaart, brengt zij door met de uitgebreide familie van Ahmed, die de gehele dag van ritueel naar ritueel leeft. 

Wanneer Ahmed plotseling overlijdt, ontdekt Mary dat hij er een dubbelleven op na hield. Ze treft een romantische app-discussie aan met een vrouw uit Calais: Ahmed had aan beide zijden van de zeestraat een relatie en een eigen leven. Mary gaat op onderzoek uit, neemt de ferry en zoekt de vrouw op. Deze Genevieve houdt haar in eerste instantie voor de huishoudelijke hulp die ze aangevraagd heeft om te helpen haar huis leeg te ruimen : ze zou samen met Ahmed én hun zoon naar elders in Calais verhuizen. Mary verwerkt deze schok door inderdaad de rol van de huishoudelijke hulp op zich te nemen, het is een manier om dichtbij het gezin, maar ook dichtbij haar overleden man te zijn. Stukje bij beetje pelt ze de laagjes af van Ahmed's dubbelleven, dat twee gezinnen in haar greep hield. Een ontdekking kan niet uitblijven, een confrontatie dient zich aan.

Met : Joanna Scanlan, Nathalie Richard, Talid Ariss, Nasser Memarzia 

FIN - song : Chris Roe - The Cliffs

Choses secrètes (aka Secret Things) - Jean-Claude Brisseau

Choses Secrètes op IMDb (6,1)

Choses Secrètes op Moviemeter (3,04)

Seks is een wapen. De jonge Sandrine krijgt dat in de gaten als ze vanaf haar plekje achter de bar haar collega Nathalie een opwindende zelfbevrediging-act ziet weggeven waardoor de gemoederen in het theaterbarretje danig verhit raken. Als de dames weigeren op verdere verzoeken van de bareigenaar in te gaan, worden ze op straat gegooid. Weg inkomsten, weg bestaanszekerheid. 

De twee smeden een duivels plan. Ze ontwikkelen een vorm van verleiding die dusdanig onweerstaanbaar zal zijn dat de mannen (altijd mannen) die het voor het zeggen hebben genoeg steken zullen laten vallen om de dames een machtspositie te laten veroveren. Nathalie is de lerares, Sandrine de gretige leerling. Het begint met straatacts , met heimelijke vervulling van hun lusten op metrostations en bordessen. Zo stiekem mogelijk, maar net opvallend genoeg om aandacht te trekken.

Als zij eenmaal hun act geperfectioneerd hebben, begint het grote werk. Ze gaan op zoek naar mannen met macht, naar directeur en managers die na een gestage inwerkperiode ongetwijfeld gaan vallen voor de al dan niet subtiele verleidingskunsten van de dames. Sandrine werkt zich op tot privésecretaresse van een manager op een handelsbureau, die ze langzaam maar zeker haar web weet in te trekken. Als deze monsieur Delacroix eenmaal losgeweekt is van vrouw en gezin en niet meer zonder hunkering kan functioneren, zet Sandrine de stap naar het volgende station: de baas van Delacroix is de onuitstaanbare én onweerstaanbaar knappe Christophe, zoon van de grote directeur. Christophe is een verwend ventje met duivels morbide trekjes die al snel laat blijken dat hij het spel van de dames misschien wel beter kan spelen dan zij zelf. 

Met : Sabrine Seyvecou, Coralie Revel , Roger Miremont, Fabrice Deville, Blandine Bury   

 FIN - song : John Eliot Gardiner - Funeral Sentences for the death of Queen Mary II Z.27

La Gomera (aka The Whistlers) - Corneliu Porumboiu

 The Whistlers op IMDb (6,3)

Door Film1 geafficheerd als komedie, maar ik vond het eerder richting thriller gaan. En dan ook nog een nodeloos complexe ook. 

Cristi is een corrupte politieagent, die onderzoek moet doen naar een drugssyndicaat waar hij zelf zaken mee doet. Zijn baas Magda is op de hoogte van zijn dubbelspel maar kan er niet de vinger achter krijgen hoe en met wie hij nu zijn afspraken maakt. 

Wij leren al snel dat Cristi op kosten van het syndicaat naar La Gomera (een van de Canarische eilanden) is afgereisd om daar op hun kosten een speciale fluittaal te leren zodat hij buiten alle afluisteringen om kan communiceren met de bendeleden. Zijn contactpersoon bij de criminelen is de prachtige Gilda, een dame die zelf ook dubbelspel speelt. Cristi valt voor de voluptueuze vrouw , overigens zonder dit al te duidelijk te maken. Totdat zij ontmaskerd wordt door de grote drugsbaas en gevaar loopt. Cristi meldt de deal in Boekarest alleen te willen sluiten als zij beloven Gilda te sparen. Hij laat er zelfs zijn ruime financiële aandeel voor schieten, als zij het maar overleeft. De partijen ontmoeten elkaar op een verlaten filmset, waar ook nog eens de politie het geheel schaduwt. 
Complex , zoals ik al zei, maar met de nodige leuke ontwikkelingen. 

Met : Vlad Ivanov, Catrinel Marlon, Rodica Lazar

Trance - Danny Boyle

Trance op IMDb (6,9)
Een oudje al, maar deze Danny Boyle had ik nog niet gezien. Via de Film1-kanalen alsnog opgepakt.

Warrige film, althans voor mij. Het is het type verhaal waar ik altijd enigszins fronsend naar luister: door te spelen met droom- en werkelijkheidssituaties vraagt de regisseur van je of je het nog wel volgt. Of het nog wel is wat het is, daar waar je naar zit te kijken. Het geeft de regisseur legio mogelijkheden, maar de kijker moet ploeteren om de lijn van het verhaal vast te houden. Ik vind daar wat van.

In dit verhaal draait het allemaal om een hypnotherapeut. Zij krijgt een klant binnen die - wat zij niet weet - door een criminele bende bij haar is binnengebracht. Hij was namelijk hun "man inside" tijdens een kunstroof bij een veilinghuis, maar hij heeft daarbij een dermate forse klap opgelopen dat geheugenverlies hem hindert zijn medeplichtigheid goed uit te voeren. Daar moet deze slimme dame dus verandering in brengen.
Al snel leren we dat zij een verleden met een gewelddadige man achter zich probeert te laten, al snel zien we dat zij feilloos doorheeft wat voor type er tegenover haar zit. Er zit voor haar ook wat in het vat , denkt ze, en ze gooit het op een akkoordje met de criminelen.

Ze onderwerpt niet alleen haar klant, maar de hele groep aan hypnose en krijgt daardoor steeds meer vat op dit clubje geldbeluste mannen. "Waar is het schilderij? " is de grote vraag, maar langzamerhand vragen wij ons af wie welke rol heeft gespeeld.


Met : James McAvoy, Rosario Dawson, Vincent Cassel