The Man Who Fell To Earth - Nicolas Roeg

The Man Who Fell To Earth op IMDb (6,6)
 The Man Who Fell To Earth op Moviemeter (3,19)

The Man Who Fell to Earth - Wikipedia

"Everything fell apart since Bowie died". Het is een meme die mij zo tot de verbeelding sprak, dat ik m opsloeg op mijn laptop. Want liefde voor Bowie is allesverzengend en eeuwig. Nog geen maand geleden hingen wij nog een ingelijste reproductie op waarop de zanger prominent een van zijn mooie pakken etaleert. De man had alles: inventief, intelligent, gemeen knap en zeer zeer veelzijdig. Deze film (waarvan ik nu niet meer zo zeker ben dat ik m in mijn jonge jaren al zag, zo verward bekeek ik m gisteren in de zaal) wordt dit jaar 50 jaar oud. Dat plaatst Bowie in de periode ná Ziggy Stardust en vóór zijn Berlijnse jaren. Op de toppen van zijn creativiteit dus, ik snap wel dat regisseur Nicolas Roeg hem voor de camera sleepte. De film is recent gerestaureerd en draait nu 4K in de theaters.

Met een vette plons landt Thomas Newton in het meer. Kruipt aan wal, begint te lopen door de verdorde woestijn en gaat op zoek naar een lommerd om zijn trouwring te gelde te maken, Hij wordt als een vreemdeling bekeken. En dat is hij ook. Want waarom zou je je zorgen maken om die twintig dollar die je voor die ring krijgt, als je hele boeketten met dollars in je zak hebt? Er is meer aan de hand. 
Newton zoekt een advocaat die hem moet helpen zijn patenten te gelde te maken, ook hier rijst de vraag waarom hij zoveel geld bijeen wil harken. Heel langzaam komen we daar achter: Newton is niet van hier, Newton komt van een verre planeet waar hij voor de immense droogte is gevlucht om hulp te halen voor zijn gezin. Nu wil hij - met de kennis over waterwinning die hij opdoet - terug, hij verlangt naar zijn gezin. Die terugvlucht vereist geld. Vandaar. Newton treft golddiggers, Newton ontmoet wetenschappers en aanhankelijke vrouwen en lijkt al die ontmoetingen te gebruiken om zijn doel te bereiken; retourtje planeet van afkomst.

Met : David Bowie, Rip Torn, Candy Clark, Buck Henry, Bernie Casey

Gezien in : Cinema Oostereiland
FIN - song : Artie Shaw- Stardust

Il Colibri (aka The Hummingbird) - Francesca Archibugi

Il Colibri op IMDb (6,3)
 Il Colibri op Moviemeter (3,16)

Heel sterke film dit, de boekverfilming van het boek "De Kolibri" van Sandro Veronesi. Erg ingewikkeld script, dat wel, maar voor de kijker is het voornamelijk zaak om de hoofdpersoon te volgen langs de verschillende stadia die hij doormaakt van spelend jochie naar oude en zieke man. Twee van mijn meest geliefde Italiaanse acteurs in dragende rollen, dat doet mijn filmhart goed. Ik tip!

We reizen door het leven van Marco Carrera, die opgroeit in een prachtig landhuis aan de Italiaanse rotskust. Zijn ouders zijn belangrijk voor hem, maar gedragen zich afstandelijk: veel vorm en soms iets te weinig inhoud. Aanvankelijk maakt dat Marco niet veel uit (hij vermaakt zich prima met zijn broer en vooral met het mooie buurmeisje Luisa) maar daar komt verandering als zijn zwaarmoedige zus een einde aan haar leven maakt. Deze ramp heeft een enorme weerslag op het gezin en vooral op Marco, die goed en veel haar overweg kon. Nog donkerder tijden kondigen zich aan als blijkt dat het burengezin (en dus ook Luisa) naar Frankrijk verhuist. 

Marco maakt zijn studie af, wordt arts, trouwt en krijgt een dochter. Daarmee lijkt hij het pad omhoog wel weer gevonden te hebben, maar wij weten beter. Gesprekken met de psychiater van zijn vrouw brengen bij hem ook dingen aan het licht die hij dacht weggestopt te hebben. Zijn keurigheid en verantwoordelijkheid zitten hem in de weg om radicale stappen te nemen, maar stukje bij beetje begint hij toch openingen te zoeken. Hij wil enkele niet gezette stappen uit zijn verleden misschien alsnog wel eens gaan maken.

Met: Pierfrancesco Favino, Nanni Moretti, Berenice Bejo, Kasia Smutniak, Laura Morante

FIN - song : Marco Menghoni- Caro amore lontanissimo

May December - Todd Haynes

May December op IMDb (7,4)
 May December op Moviemeter (3,22)

Terwijl ik de zaal verliet, sprak ik een bezoeker die meldde dat de film haar aan "The Graduate" deed denken. Thematisch uiteraard heel logisch, maar ik had toch ook heel andere associaties (uiteindelijk kwam zelfs "Single White Female" in mijn hoofd naar voren, niet zozeer qua thriller maar wel qua intense verstandhouding tussen de twee hoofdrolspeelsters).

De voorbereidingen voor de barbecue gaan gestaag, zo op het oog belanden we bij een zonnig gezin aan de eettafel. Toch niet! De gastvrouw is hyperzenuwachtig en dat heeft een reden: de actrice die de rol van háár leven zal gaan spelen, komt ook een vorkje mee prikken. Veldwerk, studie, method acting. U snapt.

We hebben namelijk niet met zomaar een gastvrouw te maken: de enthousiaste doch nerveuze Gracie Atherton-Yoo blijkt een gevangenisstraf te hebben uitgezeten voor het aangaan van een relatie met een 13-jarige jongen. ze verliet er haar gezin voor en hield er uiteindelijk een langdurige, op het oog zeer stabiele relatie aan over. Eind goed al goed, zo zegt men dan.

Topactrice Elizabeth Berry verblijft een tijd in de omgeving van het gezin, spreekt alle belanghebbenden: uiteraard Gracie's man Joe en hun kinderen, maar ook de ex-man en de kinderen uit dat gezin. Er komt een beeld uit naar voren van een vrouw die boete gedaan heeft maar die desondanks nog steeds achter haar beslissingen staat. En waarom zou ze ook niet? De kinderen die ze met de jonge Joe kreeg, gaan met goede resultaten van school af richting studie, thuis verloopt het ogenschijnlijk allemaal zeer soepel. Ogenschijnlijk, zeg ik, want de speldenprikken die buitenstaander Elizabeth in de pijnpunten van het gezin steekt, halen alles overhoop. Wat standvastig en harmonieus lijkt, is dat misschien niet altijd. 

Met: Julianne Moore, Natalie Portman, Charles Melton, Gabriel Chung, Elizabeth Yu