Eivol

Een zuipfestijn dat af en toe hinderlijk onderbroken wordt door muzikanten.

Andersom kan ook!


Eipop was weer een prachtfeestje, met leuke bands en dito mensen. Twee stampvolle kroegen, een prachtige troepenverplaatsing tussen de bands door: een concept dat niet kapot kan.
Op naar het lustrum..

Music is my hot hot sex

Op een dag waarin ik ongetwijfeld zal moeten bezuren dat het gisteren zo gezellig was, moet muziek mij erdoorheen slepen.
Voetballen, nazitten, nog eens nazitten en bij thuiskomst nog even met mijn lief aan de babbel en de borrel: het zijn avonden die je alle energie geven om de volgende dag aan te kunnen.
En if not, dan heb ik nog altijd de heerlijke stuiterpunkpop van Rise Against of de zalig warrige pop van het Braziliaanse CSS (aan wie de titel ontleend is) om mij door de dag heen te trekken.
Gelukkig is dit een baan waarbij het geaccepteerd is om met koptelefoon en muziek op achter je pc door te kachelen, ik ga t wel redden vandaag!!!

(zelfs die aflopende fietsketting krijgt mijn gevoel niet terug vandaag!!)

.....is je beste vriend

tis me een tijd niet overkomen, maar gister haalden we t scannernieuws weer eens.

Kmoest draaien bij mijn aanstaande braziliaanse vriend (voorlopig is ie nog gewoon ex-hoogkarspelaar, maar over een half jaar wordt ie zuidamerikaan). Twas mooi weer, het inzegenritueel diende buiten te gebeuren dus konden harry en ik net zo goed buiten gaan draaien.
easier said than done, maar ok: ik bouwde de set op, sloot alles aan en verrek, na een uurtje of anderhalf a twee hadden we zowaar een buitendansvloertje vol..
maar ja, buiten he. het geluid draagt ver en als je weliswaar buiten de stad woont, maar kort achter je toch nog een nieuwbouw-villa-wijk hebt, dan wonen er zonder twijfel klagers in de buurt.
daar stonden ze opeens: herman & dad. En ik moet zeggen: ik had op ze gewacht, dit kon niet lang goed gaan. Twas dus ook voor het eerst dat ik zag dat feestgangers en politie het zo ongelooflijk met elkaar eens waren dat we inderdaad de versterker terugschroefden naar niveau 3 en dat we dus eigenlijk ook meteen klaar waren met draaien.
Geen slag, geen stoot, geen boe, geen ba: zonder morren schaarde het westfriese volk zich rondom de statafel: zolang de tap geen lawaai maakt, mogen we die nog gewoon gebruiken!

De achterdeur uit!

U kent dat wel, dat je eindelijk eens besluit om op verjaardag te gaan bij iemand naast wie je al jaren bartime doorbrengt.
wij gisteren ook: netjes op t fietsie, cadeautje in t tassie en gespeurzocht in een van hoorn's verre nieuwbouwwijken. Keurig gevonden, fietsen voor de deur neergezet (he, geen andere fietsen?) en aangebeld. Niets, nada, noppes reaxi.
niemand in de kamer te zien, tja: er stond een pc aan. Ook geen lawaai-feest-geluiden van praatschreeuwende mensen of vallend glaswerk.
nog een keer aangebeld, noppes again.

wij op de fiets met het vaste besluit dan maar in t centrum een borrel te halen, komen we onderweg nandere feestgangster tegen. Die besluit de job eens mobiel te bellen: ook noppes reactie.
In de stad heerlijk een bier gedaan, andere potentiële verjaarsgangers op t terras begonnen ook te bellen: nul reactie.
Totdat na enkele minuten Frommel opeens "gemist bericht" op zn schermpje kreeg. Job had gebeld. "jahoor, gewoon een feessie maarreh: iedereen weet toch dat we in de achtertuin zitten? En dat je dus ook met je fiets achterom komt?"
Nou, niet iedereen dus!!
Zonder wroeging toch nog een keer de tocht gemaakt en het klopt: het werd nog een latertje!! uit wraak hebben we al zn bier opge... juist!

Super 8

Gisteravond aan Ronald verteld over mijn postje van gister. Enigszins verontwaardigd ging hij ervan uit dat hij de 8e broer wás!
Een fijne avond was het, daar aan t alkmaarse grachtje. Zo lang als Pluvius ons toestond zaten we buiten, daarna binnen: met een bord nasi op schoot bekeken we de gedigitaliseerde versie van zijn jaren 70 Super 8 filmpjes.
Ronald had namelijk het vermogen om met (bijna)al mijn broers op vakantie te kunnen. Eerst zag ik opnamen uit 1978 toen hij met D en S de Noorse meren afpeddelde.
Daarna zag ik m in het ommuurde Berlijn lopen met de twee oudere broers: langharige hippies allemaal die zo onaangepast mogelijk probeerden te zijn.
Jaja, tis erfelijk!

Met een fijne grijns treinde ik naar huis, heerlijk vol met nieuwe "oude" herinneringen.

Broeder 8ing

Zeven broers had ik, zes zijn er nog over. Afgelopen week bewezen ze weer eens hoe nabij we elkaar staan. Dat geeft kracht.

Velen hebben in de rij gestaan om onze 8e broer te worden. Door de jaren heen heeft ieder van ons wel langdurig een vriend meegenomen die zoveel bij ons in huis was, zoveel spelletjes met ons speelde of zoveel koffie met ons dronk, dat velen dachten dat ie er een van de acht was.

Vanavond ga ik zo iemand opzoeken. In Alkmaar woont Ronald, klasgenoot van broer S en al jaren bevriend met de fam. Vroeger gingen hij, broer G en ik met elkaar een steeds-afwisselende stapavond houden: G in Amsterdam, Ronald in Alkmaar en ik in Hoorn: eetcaféétje, kroegbezoek, naborrel bij een van ons thuis.

Toenk zakelijk naar Alkmaar verhuisde, was Ronald's logische eerste vraag: Kom je gauw ff een borrel doen, for old time's sake?
Is in dit afgelopen half jaar niet gebeurd, vandaag is mijn laatste donderdag in de kaasstad. Tijd dus voor een goede borrel: na t werk fiets in naar luttik oudorp, daarna zal het waagplein aan de beurt zijn.... Alkmaar wordt stevig adieu gezegd!

Zomaar een associatie

14 mei 1982, ruim 25 jaar geleden. Broer S. ging in toosten des lands trouwen met z'n "wiehese" lief. Hij had Begtje gevraagd om getuige te zijn, dat ging echter niet door: de wet stak een serie stokken ervoor omdak nog geen 21 jaren telde. Let wel: op 2 dagen na he, de zondag daarop verjaarde ik.

Prachtbruiloft, gezongen en gedanst. Des avonds sliepen wij met de ganse familie in de stallen van broer's schoonfamilie: een ware boerenfeestnacht volgde.
Daags erop, ik met broer G naar Amsterdam, reclamevoetbaltoernooi. Ik speelde nog twee wedstrijden mee, maar moest tijdig stoppen omdat we een volgende verplichting hadden: feesten op t leidseplein.
Broer, twee collega's en ik aten en dronken op een uitermate hitsig stadsplein: diezelfde avond heroverde Ajax de landstitel op AZ. De boel op de kop, ik feestte mee: immers, om 2400 uur leek t of het hele plein mijn verjaardag vierde..


zomaar wat associaties die opkomen nu mijn eigen bruiloft aanstaande is: zal ik mijn gasten met net zo'n feestelijk gevoel naar huis sturen als ik 25 jaar geleden ging??

Zilveren paar

Gisteren gaf ik n extra rondje weg.

ZO, bijgekomen van dat bericht? Dan nu de reden....
De exacte datum weet ik niet meer, wel dat het zomer 1982 was dat ik minimaal wekelijks Swaf begon te bezoeken. Nog voordat de huidige eigenaar achter de bar kwam staan, barmanden al twee heren de tap die ook een en ander van muziek wisten.
Kliet mijn vrienden achter in t kroegie, na een week of vier kwamen ze achter me aan en eigenlijk, eigenlijk zijn we niet meer weggegaan.

Swaf, het is goed dat het niet mocht, anders was ik allang met jòù getrouwd en had ik wellicht de hedendaagse spanning nooit meegemaakt.

25 jaar mn stamkroeg, daar goten we gister een extra hertogje op weg!!

Slappe afspraken

Niet sterk van mezelf. Waar ik doorgaans een man ben met wie wat af te spreken valt, dus ook met mezelf, ging ik gisteren de fout in.
Ik zou voor mijn lief een tv-film opnemen en voor mezelf de tocht naar het filmhuis maken.

maar ja, eerst effe een biertje op terras nadat de meiden vertrokken waren. En tja, toen kwam die erbij zitten en die en toen was het halftien. Sowieso was toen de film al uit beeld, maar ik spoedde me naar huis om de tv-film te recorden. Bleek die al om half negen begonnen te zijn.

Uit arren moede nog maar een stukkie voetbal gekeken en op tijd naar bed.
Kom op bert, de schouders er weer onder!!

The boys are back in town

Heerlijk om werus in Amsterdam geweest te zijn. Hart gelucht bij oud-collega's, herinneringen opgehaald en toekomstvisies besproken.
dat alles besprenkeld met een iets te grote dosis alcoholica maakt dat ik vanachter mijn bureau nog prettig napruttel van een gezellige receptie! Mokum, ik mis e...
Monique luistert vandaag naar mijn zelfgefabriceerde cadeautje (cd op maat, vol met nummers die op "afscheid" en "nieuwe start" van toepassing zijn.