zondag, januari 31, 2021

Don't worry, he won't get far on foot - Gus van Sant


 Don't worry he won't get far on foot op IMDb (6,9)

Eindelijk! Ik zag m staan in de digitale mappen van Prime, waar we afgelopen jaar een abonnement op namen omdat de echte zalen steeds maar buiten bereik blijven. Deze film destijds gemist en dat is wonderlijk want er zijn voor mij twee grote redenen om deze film te zien: de regisseur (Gus van Sant is een eigenwijze en onafhankelijke filmer met een mooie titellijst) , maar vooral de hoofdrolspeler. Voor mij is Joaquin Phoenix de beste acteur van zijn generatie, een speler met een ongekende mimiek en een voortdurende spanning om zich heen. In enkele oogbewegingen kan hij overgaan van sullig naar gevaarlijk, van sukkel naar krankzinnige. Elke keer weer raak ik daarvan onder de indruk. 

Zo ook weer bij deze film, al is het op waarheid gebaseerdeverhaal eigenlijk in enkele zinnen te vertellen: Phoenix speelt John Callahan, een doordrenkte alcoholist die na een ongeval in een rolstoel belandt en daarna met zichzelf in het reine moet komen. Dat klinkt natuurlijk allemaal rechtlijnig, maar laat dat maar aan bovengenoemd duo over: regelmatig ontspoort de film, randje over the top.  Alles staat in dienst van de weergave van de getroebleerde geest die Callahan is. 

John Callahan belandt in die rolstoel na een drankrijke nacht waarbij hij, op zoek naar meer, in de auto stapt bij een stomdronken vent die hij net ontmoette. We ontwaken met Callahan in het ziekenhuis , waar een lange herstelperiode begint met de keiharde introductie dat hij zijn lichaam nooit meer zal kunnen gebruiken: hoofd en nek werken nog, zijn armen nog maar ten dele. That's it. Dankzij de morele steun die vrijwilligster Annu hem verleent, begint Callahan toch aan de revalidatie.


 Een elektrische rolstoel geeft hem weer de dynamiek om in ieder geval weer buiten te komen , een thuiswerker verzorgt hem dagelijks maar nog steeds staat veel in het teken van de drank. Pas als hij zich opnieuw totaal verliest en de hulp van iedereen om hem heen dreigt kwijt te raken, begint bij Callahan de acceptatie. De woede maakt plaats voor de wens tot heling, hij stapt naar de AA waarbij vooral de gespreksleider Donny van grote invloed (pun intended) op hem is. Zijn agressieve houding tegenover zijn praatgroep-genoten verandert langzaam in een schreeuw om hulp. Hij begint de zaken zo goed en kwaad als het gaat op te tekenen in cartoons, waarin hij niets en niemand spaart. Het helpt. Hij maakt stappen (pun intended). 

Met : Joaquin Phoenix, Jonah Hill, Rooney Mara, Beth Ditto, Kim Gordon, Jack Black , Tony Greenhand



Kubrick by Kubrick - Gregory Munro

Kubrick by Kubrick op IMDb (7,5)
 

Intelligente documentaire over leven (een klein beetje) en werk (het overgrote deel) van meestercineast Stanley Kubrick. Ik heb niet alle films van hem gezien omdat ik niet voor alle genres warmloop, maar over Kubrick wordt gezegd dat  - in alle genres waarin hij films maakte - hij juist de beste film in dat specifieke genre maakte. De beste sciencefictionfilm? Kubrick. De beste oorlogsfilm? Kubrick. Vult u hier zelf maar aan. 

De film legt bloot dat Kubrick - hoewel een enorme family man- een maniakaal denker was. Massale scenes moesten 100 keer opnieuw als het hem niet zinde (waarbij dan vaak achteraf voor de eerste of tweede take werd gekozen). Gebruik van materiaal en kleding moest authentiek zijn: voorafgaand aan een film verslond hij een jaar lang al het beschikbare leeswerk en begon vervolgens vanuit het beeld te denken. Zijn eerste beroep als fotograaf kwam hem hierbij goed van pas: oog voor enscenering, oog voor beeldvulling: niet voor niets wordt nog steeds veel geciteerd uit de films die hij maakte. Acteurs komen aan het woord en vertellen zonder uitzondering over de veeleisende regisseur, die zoveel druk legde dat hij uitendelijk louter het beste uit zijn acteurs haalde. 
Wat mij betreft onderbelicht in deze docu: zijn muziekkeuze. De muziek van 2001- A Space Oddysey was mede bepalend voor de spanning en het horen van de klanken achter bepaalde scenes van "Eyes wide shut" (Kubrick's laatste film) maakte dat ik de verwarring van die film weer snel kon oproepen. En hem snel weer eens wil gaan zien. Dan kun je wat, toch? 

Met : Stanley Kubrick , Malcolm McDowell , Jack Nicholson



zaterdag, januari 30, 2021

Keeping Rosy- Steve Reeves


 Keeping Rosy op IMDb (6,4)

"Well, that escalated quickly.'

Deze film werkt volgens het principe van deze uitdrukking. Een enkele gebeurtenis brengt een volgende teweeg en voor we weten is er geen weg meer terug. 

Charlotte krijgt bij een slechtweergesprek op het werk te horen dat haar contract niet verlengd gaat worden en dat haar zakelijke partner er met de promotie vandoor gaat waar zij op aasde. Gedesillusioneerd gaat ze naar huis, waar ze haar buitenlandse werkster rokend in de kamer aantreft. Ze ontsteekt in woede , de ruzie loopt uit de hand en ze slaat de werkster met een fles op het hoofd. Fataal. 



In blinde paniek ontdoet Charlotte zich van het lijk door het in de Theems te werpen. Maar dan begint de ellende pas. In haar huis vindt ze de autosleutel van de werkster en in die auto vindt ze..het dochtertje van de dame die zij illegaal in dienst had. Wat te doen? 
Al snel is er geen weg meer terug voor Charlotte: ze moet het kind voor iedereen geheim houden, maar dat lukt niet. Ze moet bovendien aan de beveiligingsbeelden van de parkeergarage komen, voordat haar gruwelijke daad ontdekt wordt. Ze moet hulp inschakelen , maar wie dan? 


Met: Maxine Peake, Christine Bottomley , Blake Harrison



Bella Donna's - Jon Karthaus

Bella Donna's op IMDb (5,9)

Beledigend slechte film die cliché op cliché stapelt en zonder verrassingen eindigt. 
Drie vriendinnen bezoeken de begrafenis van hun gemeenschappelijke vriendin. Deze avontuurlijke jonge vrouw is verongelukt tijdens een van haar vele experimentele reizen. Ze laat een boekwerk na waarin zich een bucketlist bevindt. De drie besluiten uit eerbetoon aan hun vriendin die lijst af te maken. 
En dat wordt lastig als je elk een bepaald tiepje bent: de mannenverslinder, de dame die voor de zekere relatie gaat en de dame die te bescheiden is om achter de liefde aan te gaan.


Dus zien we de drie dingen doen die ze nooit eerder deden: parachutespringen, straatracen, salsadansen, brazilian waxen en meer van die knotsgekke dingen voordat ze bij de nummer 1 van de lijst komen: het vinden van de ware liefde. Als u de hele film uitzit, weet u of dat gaat lukken. 




vrijdag, januari 29, 2021

Comet - Sam Esmail


 Comet op IMDb (6,8)

Je ziet het aan alles: Dell is een irritante vent. Betweterig, slim, opdringerig en voorzien van een niet aflatende woordenstroom. In de rij voor de bezichtiging van een meteorietenregen ontmoet hij de schuchtere Kimberly, die daar op haar eerste date is (met iemand anders, dat wel). Dell dringt zich op en ontfutselt haar een aantal korte gesprekjes tijdens die avond: in plaats van naar de sterren te kijken, heeft hij alleen oog voor haar en zij weet nog niet goed wat ze met deze vreemde snoeshaan aan moet. 


De rest is geschiedenis: de film verspringt in de tijd (in de titelrol werd al gesproken van "gebeurtenissen in een parallel universum"; Op verschillende momenten en in verschillende gedaanten ontmoeten Dell en Kimberly elkaar steeds weer. Steeds gaan hun oeverloze gesprekken weer over het al dan niet aangaan en bestendigen van hun relatie. Kimberly blijkt in de tussentijd een relatie aan te hebben geknoopt met een derde, de knappe Jack (overigens amper in beeld komt). De ene keer probeert Dell haar te overtuigen dat niet Jack, maar hij de ware is. De andere keer stoot hij Kimberly af , simpelweg omdat ze gedachten en gevoelens voor iemand anders dan hemzelf blijkt te hebben. 

Complex script, enorme praatfilm, maar achteraf landde hij beter bij me dan ik bij het kijken bedacht. 

Met : Justin Long, Emmy Rossum



dinsdag, januari 26, 2021

Proxima - Alice Winocour


 Proxima op IMDb (6,4)

Voor de tweede keer in een week thuisbioscoopte ik mezelf de ruimte in. Of beter: bevond ik mij in de wereld van de ruimtevaart. Dit keer draaide het echter vooral om de voorbereidingen voor zo'n vlucht en die kwamen in deze indringende film goed en gedegen over. 

Je zult maar je hele leven al de overtuiging hebben dat je astronaut wilt worden, alles in je leven daarvan in dienst stellen en dan - als je uiteindelijk wordt uitverkoren voor een vlucht naar Mars - last van wroeging krijgen. Sarah Loreau is zo iemand: een getalenteerde sterke vrouw die terecht wordt uitgekozen voor een ESA-missie naar Mars. 

Ze zou een gat in de lucht moeten springen maar ze ziet een groot probleem opduiken: haar jonge dochtertje zal haar een jaar moeten missen. Terwijl dat meisje het al zo moeilijk heeft : haar ouders zijn gescheiden en behoorlijk verschillend, zij zelf heeft leerproblematiek op school. Moeder Sarah weet daar door een strikte aanpak goed mee om te gaan, doet veel aan thuisonderwijs en begeleidt haar dochter waar het kan. Elk vrij moment dat Sarah niet hoeft te trainen en te leren, wordt in het samenzijn met haar dochter Stella gestoken. 

Met het vooruitzicht dat ze dat een jaar niet kan doen en dat Stella op haar wat losser in zijn vel zittende vader zal zijn aangewezen, begint het te knagen bij Sarah. Ze weet dat haar dochter haar dit kwalijk zal nemen, ze weet dat ze uit elkaar zullen groeien , dat er verwijten zullen komen. Het bemoeilijkt de pittige opleiding die Sarah volgt, zeker als ze in de laatste weken voor de lancering in quarantaine moet op de basis in Baikonoer, Kazachstan. Haar twee reisgenoten ( de wat nukkige en mannelijke Mike en de vriendelijke en sociale Anton) zien dat Sarah steken laat vallen in de voorbereiding. De foutjes die ze maakt vormen een risico voor een deelname, dat beseft Sarah maar al te goed. 

Met : Eva Green , Matt Dillon, Zelie Boulant, Aleksej Vateev , Lars Eldinger, Sandra Huller



zondag, januari 24, 2021

Greed - Michael Winterbottom

Greed op IMDb (5,7)
 

Spoiler alert : als je niet goed tegen de grappen en grollen van Steve Coogan kunt, moet je deze film niet gaan kijken. Hij is zeer aanwezig in deze film en bepaalt voor een groot deel het satirische deel van deze film. 
Coogan speelt Richard "Rich" McCreadie, een succesvolle zakenman die zijn fortuin vergaarde door spijkerhard te onderhandelen en er niet voor schroomde om in Azië mensen tegen schandalige hongerloontjes keihard te laten werken om de kleding te maken die hij in Engeland weer tegen bodemprijzen kan verkopen. Als zijn bedrijven eenmaal goed lopen, melkt hij ze uit en roomt de inkomsten af ten gunste van zijn vrpuw, zijn gezin en zijn leefomstandigheden. Dat dit niet door iederen geaccepteerd wordt, bewijst de rechtszaak die tegen hem is aangespannen wegens verduistering en financieel wanbeheer. 

Maar dat alles is voor McCreadie maar bijzaak: voor nu is hij bezig met de voorbereidingen van zijn 60e verjaardag. Het moet grootser dan groots: de wereld en de media en die vermaledijde rechters zullen allemaal op hun neus kijken als ze zien wat hij voor elkaar krijgt. Megalomaan, zegt u?


Klopt aan alle kanten: McCreadie huurt een hotel inclusief strand af op een Grieks eiland, laat er een grote arena bouwen waar heuse leeuwen een beetje moeten spelen met nep-gladiatoren. Die voorstelling moet onderdeel zijn van het feestje waar alleen de grootste gasten zullen komen: er is flink budget beschikbaar om de Elton Johns en de Shakira's en de Leonardo di Caprio's uit te nodigen. Maar slechts heel weinigen happen, omdat de rechtszaak nu eenmaal geen goed heeft gedaan aan de reputatie van Richie Greed, zoals hij in een niet aflatende reeks bijnamen ook al is genoemd. De dag van het feest nadert terwijl de voorbereidingen stroef blijven verlopen. 

De film is op sommige vlakken flauw en flinterdun, maar daarnaast zit er wel degelijk een sociaal-kritische component in: een sneer naar de mensen die al die spotgoedkoop gemaakte kleding kopen terwijl ze weten welke onderdrukkingen daaraan vooraf gingen. En een sneer naar de zakenwereld die in zijn egoïstische zelfverrijking blijft volharden en daarbij vele regels aan de laars lapt. Want ja, het blijft wel een Winterbottom-film. 


Met : Steve Coogan, David Mitchell, Dinita Gohil, Asa Butterfield, Isla Fischer





Håp (aka Hope) - Maria Sodahl

 

Hope op IMDb (7,4)

Een knappe prestatie is het, om een film met een heikel onderwerp als deze niet ten prooi te laten vallen aan tranentrekkende en überzielige personages. Dat risico zat er enorm in, maar door het fenomenale acteerwerk is dat niet wat je meeneemt van deze film. Althans: wij niet. Overtuigende film derhalve. 

Anja is een succesvolle regisseuse, ze is net bezig de lovende kritieken te incasseren op haar nieuwste voorstelling. Een jaar geleden lag ze - precies met kerst- in het ziekenhuis voor een kankeroperatie , ze is na het herstel weer hard aan het werk gegaan. Want dat is wat ze goed kunnen : zij en haar man Tomas. Ze runnen naast die drukke werkzaamheden ook nog eens een groot samengesteld gezin. Niet alles gaat even goed: met de opvoeding en de zorg niet altijd, maar zeker niet in hun relatie. Er is vaker sprake van gedogen dat de ander verschilt qua opvattingen en aanpak, dan dat ze in harmonie werk en gezin combineren. 

Wanneer Anja met haar hoofdpijnklachten naar de huisarts gaat, krijgt ze een verwijzing naar de specialist, alwaar ze al snel een verschrikkelijke melding krijgt: de kanker is terug , die is nu in een grote tumor in haar hoofd gaan zitten. In een eerste reactie roept ze Tomas op direct naar de arts te komen, waarschijnlijk vanuit de gedachte dat ze de problemen gezamenlijk het hoofd moeten bieden. Maar dat blijkt utopisch: Tomas is van goede wil maar wordt continue overruled en afgebeten door zijn vrouw. Alles wat hij voorstelt, valt direct in duigen bij zijn vrouw.


Ze is boos, ze is agressief en in haar angst voor wat komen gaat, schoffeert ze continu de man die haar het beste kan helpen. Ze switcht van afhankelijkheid naar afstand, van vriendelijk naar bits, van berustend naar agressief strijdbaar. Tomas probeert wat hij kan om te tonen dat hij er echt voor haar wil zijn: hij probeert haar uit de wind te houden van de hectiek van het gezin, hij stelt zelfs voor alsnog snel te trouwen om daarmee het gezin ook meer zekerheid te geven in deze onzekere toekomst. De behandeling gaat verder, er staat een uitermate riskante hersenoperatie te wachten binnen enkele dagen , terwijl het echtpaar nog steeds niet goed weet wat ze aan elkaar hebben. 

Zoals gezegd: als de film de nadruk zou hebben gelegd op het verloop van het ziektebeeld, weet ik niet of de film zo goed was geworden als ie nu is. 

Met : Andrea Braein Hovig, Stellan Skarsgard




vrijdag, januari 22, 2021

Cisco Pike - B.L. Norton


 Cisco Pike op IMDb (6,5)

Gedateerde en overwegend amateuristische film, ondanks de aanwezigheid van een rijtje grote namen. 

Cisco probeert uit alle macht zijn toekomst vorm te geven maar ontmoet veel tegenslag. Hij is gestopt met dealen omdat hem een gevangenisstraf boven het hoofd hangt als hij nog een keer gepakt wordt. Hij probeert zijn muzikantencarrière opnieuw van de grond te krijgen maar de studio's zijn niet happig. Ooit kende hij successen met zijn maatje Jesse, maar die is door drugsgebruik dermate afgegleden dat er geen toer meer mee te maken is. 

Zijn vastberadenheid om uit de drugsscene te blijven, wordt op de proef gesteld wanneer hij wordt benaderd door de narcotica-agent die hem eerder arresteerde. Deze blijkt dubbelspel te spelen en stiekem zelf een grote partij weed in handen te hebben. Hij wil dat Cisco die gaat verhandelen , in ruil zal hij het politiedossier van Cisco kundig verknoeien zodat hij de handen weer vrij heeft. Cisco zit dusdanig klem dat hij de opdracht onder dwang aanneemt en zelfs een zeer strakke deadline accepteert. Een koortsachtig weekend vol (positieve en negatieve) ontwikkelingen vangt aan.

Met: Kris Kristofferson, Gene Hackman, Karen Black, Harry Dean Stanton




dinsdag, januari 19, 2021

The Midnight Sky - George Clooney


 The Midnight Sky op IMDb (5,6)

"Het is geen rocket science" is de uitdrukking die ze altijd gebruiken om aan te duiden dat iets niet heel moeilijk kan zijn. Als het dan een keertje wél rocket science is, zal het dan ook wel knap lastige materie zijn. Dat klopt , ik heb doorgaans grote moeite om films als deze "te snappen". Het helpt altijd als ik het ontleed in factoren en dan blijft in dit verhaal grotendeels het stukje "onbeantwoorde liefde" en "wereldvreemde wetenschapper" over. Overigens is dat míjn beoordeling daarvan, ik kan me goed voorstellen dat liefhebbers van sciencefiction het water in de mond loopt met al die fraaie decors en al die technische frutseltjes. 

Augustine Lofthouse is een geniaal wetenschapper die veel heeft betekend voor het ruimtereizen naar de verre Jupiter-maan K-23 . We bevinden ons inmiddels in het jaar 2049: verkenningen in de ruimte hebben er inmiddels toe geleid dat de betreffende maan aangewezen is als beste alternatief voor de mens om in de ruimte verder te kunnen leven.

Dat blijkt nodig omdat de aarde er nog erger aan toe is dan we nu - in 2021- kunnen vermoeden. Radioactieve straling is toegenomen tot een te gevaarlijk niveau en men moet over gaan tot evacuatie. Dat moet allemaal plaatsvinden vanaf bases in de poolcirkel waar - zoals voorspeld - de vernieting van de aarde als laatste zal toeslaan. Lofthouse is vastberaden: hij gaat niet mee, hij weigert in de capsules te stappen die de menen weg brengt. Zijn aardse taak zit erop , vindt hij. Hij is ziek en heeft toch al niet lang meer, dus gunt hij zijn plek aan anderen. Op deze manier kan hij proberen om vanaf aarde de contacten te onderhouden met de ruimte.

Daar , in die ruimte, zweeft op dat moment het ruimteschip Aether, dat onderzoek heeft gedaan op K-23 en nu terug op weg naar aarde is om de bevindingen te delen. Ze krijgen echter steeds maar geen contact met de thuisbasis, wij weten dankzij bovenstaande gebeurtenissen waarom dat is.   
Lofthouse heeft ondertussen nog een andere achterblijver ontdekt, een jong meisje genaamd Iris en hij ontfermt zich over haar. Samen ondernemen ze een barre pooltocht om vanuit een andere basis te proberen contact te krijgen met ruimteschip Aether. Zowel in de ruimte als op aarde hebben de laatste mensen moeite om de omstandigheden te doorstaan. 

Met : George Clooney, Felicity Jones, David Oyewolo, Carolinn Springall, Kyle Chandler



The Reckoning - John V. Soto


 The Reckoning op IMDb (5,2)

Slappe wraakthriller waarin een stukje Se7en en een stukje Serpico verstopt zit. Althans , dat lijkt de poging van de regisseur te zijn geweest bij het maken van deze film. Corruptie onder politieagenten is natuurlijk vaker gebruikt in films, hier wordt nog eens het continu strooien met bijbelteksten daaraan toegevoegd. 

Detective Robbie Green zit in de nesten. Thuis, omdat zijn vrouw weet van zijn scharrel met die fraaie collega-rechercheur. En op zijn werk omdat hij niet brandschoon lijkt te zijn in het onderzoek naar de moord op een collega. Aanvankelijk gaat dat onderzoek nog voortvarend: al snel zit het team op de hielen van een moordstel dat wraak lijkt te willen nemen voor het verongelukken van de zus van het meisje. Ze wordt daarbij geholpen door een jongen die net uit de psychiatrische inrichting is losgelaten en die blijk heeft gegeven over weinig mores te beschikken. 

Green loopt steeds net achter de feiten aan: het "Natural Born Killers"stel heeft het pad gedetecteerd van haar zus en heeft achtereenvolgens de straatdealertjes, de leverancier, de drugskoerier en uiteindelijk de drugsbazen weten aan te pakken, of laten we het maar gewoon "ombrengen" noemen. Maar Green komt plots in beeld omdat de stap ná de drugsbazen bij de politie blijkt te liggen. En meer in het bijzonder bij zijn vaste partner Jason, die Green blijkt te hebben meegezogen in ongelukkige zaken. 

Met : Jonathan Lapaglia, Luke Hemsworth, Viva Bianca, Hanna Mangan Lawrence




zaterdag, januari 16, 2021

Trio - Ruth Beeckmans, Matteo Simoni


 Trio op IMDb (6,2)

Independent film. Daar is België toch altijd wel efkes beter in dan Nederland, geef maar toe. Wij scoren meer met de ene na de andere romkom, maar als het gaat om films waar het schuurt, waar pijnlijke grappen en dialogen als spijkerbommen inslaan, dan moet je toch echt naar het Zuiden. 
Dit is er ook weer zo één : een script van drie regels, maar een lawine aan misvattingen en ongemak. Erg fijn om naar te kijken, ik ben er van. 

Wim heeft het niet zo op de mensheid en niet op het leven. Hij ergert zich aan domme conversaties op kantoor, hij ergert zich aan gedrag van veel anderen en voorkomt verdere irritatie door zich op te sluiten: kasten vol met DVD's , Belgisch bier en vette kazen maken voor hem het leven compleet, meer vervulling ambieert hij niet. 

Zijn broer Gert (nou ja, halfbroer: zelfde vader, andere moeder) is totaal andersom: vrouwenversierder en feestvierder. Hij vindt dan ook dat Wim ook wel eens een verzetje verdient en bestelt een escortdame voor diens verjaardag. Wim zit daarmee omhoog (pun intended) en als de dame ten tonele verschijnt, ontspint zich een uurtje pijnlijke gesprekken. En nog veel meer. Beurtelings komen de drie tegenover elkaar te staan , beurtelings gaat dat goed en glad dan wel geïrriteerd en ongemakkelijk. 

Zien is geloven in dit geval. Ik kan het niet anders omschrijven, de film vertelt zichzelf. 

Met : Bruno Van den Broecke, Ruth Beeckmans, Matteo Simoni



vrijdag, januari 15, 2021

La Vita Davanti A Se (aka The Life Ahead) - Edoardo Ponti


 La Vita Davanti A Se op IMDb (6,8_

Een adembenemende vrouw is Sophia Loren altijd geweest. Ze is prachtig oud geworden: een monumentale uitstraling, mede dankzij haar priemende ogen. De ganse fiilmwereld deed dan ook een huppeltje toen bekend werd dat La Loren toch nog een film ging maken. De achternaam van de regisseur deed mij al vermoeden waarom: Edoardo is haar zoon, dus ze was wellicht makkelijk te overreden. 

Loren speelt Madame Rosa, een stijlvolle oude dame die het tot haar taak heeft gemaakt om in de havenstad waar zij woont vergeten kinderen op te vangen. Vergeten betekent in dit geval dat het kinderen zijn waar de ouders geen aandacht aan (kunnen) schenken omdat ze in de prostitutie of de drugshandel zitten. Ze vangt die kinderen op , geeft ze bijles en probeert ze enige mores bij te brengen. 
Dat gaat haar in het geval van de druistige Momo moeilijk af. Dit Senegalese jongetje wordt bij haar gebracht door een vriend, die hem in zijn dokterspraktijk ziet binnenkomen. Momo is onhandelbaar en onaangepast en lijkt er heel geen zin in te hebben zich te voegen naar het (samen)leven in een huis: hij heeft zijn weg op straat aardig gevonden, hij heeft allang al door dat hij met een beetje drugsdealen snel geld kan verdienen waarna status en spullen vanzelf komen. 


Eenmaal onder de hoede van Madame Rosa leert hij ook een andere kant van het leven kennen: op een of andere manier ontwikkelt zich toch een vriendschap met andere jongens, maar het allerbelangrijkste voor hem is dat mevrouw Rosa respect bij hem afdwingt. Ze doet dat door totaal niet onder de indruk te zijn van zijn stoere en nukkige gedrag, heel langzaam groeit de band tussen die twee. Momo begint mee te helpen , begint zelfs te zorgen voor de oude vrouw die zowel met het verleden als de toekomst problemen heeft. Haar verleden is zwaar getekend door het verblijf in een concentratiekamp in WOII, haar toekomst ziet grauw en grijs door de steeds vaker optredende momenten van wegvallen, de eerste verschijnselen van dementie treden op. Momo belooft voor haar op te komen, belooft haar dat ze niet in een verzorgingstehuis zal eindigen maar dat ze zich in haar eigen terugtreed-ruimte in haar kelder mag verstoppen. Beloven is makkelijk, zo blijkt, want Momo moet tot veel bereid zijn om die belofte na te komen. Hij moet veranderen , hij moet kiezen. 

Met : Sophia Loren Ibrahima Gueye, Renato Carpentieri, Abril Zamora



woensdag, januari 13, 2021

Murder by Death - Robert Moore


 Murder by death op IMDb (7,4)

Precies wat ik nodig had gisteravond: een lekkere flauwe film, een no-brainer in anderhalf uur. Heb me goed vermaakt bij dit oud formulewerkje, mede door de sterrencast die er in zat. Het ene deel zat al aan het einde van de carrière (Alec Guinnes en Peter Sellers) , voor de andere moesten de grote successen nog komen (Maggie Smith en James Cromwell bijvoorbeeld.). Opzet geslaagd. 

De excentrieke rijkaard Lionel Twain nodigt 's werelds vijf beste detectives op zijn kasteel uit om een moord op te lossen. An sich nog niet vreemd, ware het niet dat de moord nog moet plaatsvinden. Vanuit verre windstreken komen ze : de Aziatische speurder Wang (moddervet cliché gespeeld door Peter Sellers), de Amerikaan Diamond, de Belg Perrier en de klassiek Britse karikaturen Jessica Marbles en Dick Charleston. U begrijpt nu al dat dezen natuurlijk vormgegeven zijn naar bekende detective-verhalen uit de gehele wereld. 

Voeg aan het samenzijn van de beste misdaadoplossers ter wereld nog toe dat het kasteelpersoneel op zijn minst bevreemding wekt : een blinde butler die zijn weg door het kasteel perfect vindt en een doofstomme kokkin die alles observeert maar zo ongeveer alles doet behalve koken. Daar komt natuurlijk een bijzonder raar diner van. En dat is lastig omdat de aanwezigen weten dat er in hun midden, hier aan tafel waarschijnlijk, een moord zal worden gepleegd die moet worden opgelost om de beloofde beloning te kunnen incasseren. Het wordt een vervreemdend schouwspel. 

Met : Alec Guinness, Truman Capote, Peter Falk, David Niven, Maggie Smith, Peter Sellers


 


dinsdag, januari 12, 2021

Man on Fire - Tony Scott


 Man on Fire op IMDb (7,7)

IjzerenHeinige wraakfilm , die ondanks zijn stevige mate van voorspelbaarheid een 7,7 scoort op IMDb. Uit ervaring weet ik dat niet veel films dat cijfer halen, dus er moet iets goed in zitten. En inderdaad, de film beklijft. Het is niet heel verrassend, het plot verloopt zelfs tamelijk clichématig, maar het klopt allemaal wel. Dat verklaart. 

John Creasy is een aan lager wal geraakte veteraan. Na diverse missies en geweldsacties heeft hij het opgeven: "drink to forget" is zijn motto geworden. Hij bezoekt een oude vriend die naar Mexico is uitgeweken om daar in ruste te gaan. Die raadt hem aan hier een rustig baantje te nemen dat toevallig voor het oprapen ligt: bodyguard en chauffeur van een tienjarig meisje. Dat meisje is de dochter van een rijke industrieel en mensen zoals deze moeten continu vrezen voor kidnapping. Ontvoeringen zijn aan de orde van de dag. Creasy heeft zich al lang voorgenomen om - mocht het zich voordoen - zijn eventuele verzet tegen zo'n overval slim en beperkt te houden. 

Dat loopt echter allemaal anders als blijkt dat hij enorm goed met het meisje Pita kan opschieten: de botte en in zichzelf gekeerde veteraan wordt langzamerhand een vriendelijke lobbes, die het meisje ook nog eens op vele punten bijles geeft , iets waar de continue afwezige ouders nalatig in zijn. Als dan alsnog het noodlot toeslaat en Pita toch onder de ogen van de hevig om zich heen knallende Creasy wordt ontvoerd, is de boot aan. Hij zweert wraak, hij gaat het Hermandad-kartel dat hier achter zit, aanpakken op een wijze die ze zullen berouwen. Hij moet daarvoor dwars door corrupte politie en politici-lagen heen, maar niets houdt hem tegen. Gerechtigheid voor Pita.

Met: Denzel Washington, Christopher Walken, Dakota FanningRadha Mitchell, Marc Anthony



maandag, januari 11, 2021

Then came you - Peter Hutchings


 Then came you op IMDb (7,0)

Een vrolijke draak. Omdat ik niet weet of dat een bestaand genre is, verzin ik het er maar voor. Een zwaar aangezette larmoyante kant (terminale ziekte is een van de hoofdrolspelers van deze film), een dosis formule (niet wéér die bucket-list) en voor het overige een aardig stukje tongue-in-cheeck humor die het allemaal alsnog draagbaar maakt. Vooral die laatste component zorgt ervoor dat deze film uiteindelijk goed overkomt en een voldoende scoort. 

Hoe contrasterend is hun bestaan? De jonge Skye krijgt - meteen als opener van de film- te horen dat ze uitbehandeld is, dat de artsen niets meer voor haar kunnen doen. Iets verderop in de stad sombert de jonge Calvin over alle mogelijke aandoeningen die hij heeft of gaat krijgen, terwijl al snel duidelijk wordt dat hij niets mankeert behalve de aanwezigheid van doemgeestige spoken in zijn hoofd. 

De twee ontmoeten elkaar op een praatgroep voor mensen met kanker. Niemand daar weet dat Calvin helemaal nergens last van heeft, ook Calvin zelf niet: de observaties die hij op zijn moedervlekken doet, geven hem de overtuiging dat het allemaal erger wordt en dat groot onheil boven hem hangt. 

Skye drijft de spot ermee en daagt hem uit nog een aantal mooie dingen samen te gaan doen voordat dit niet meer kan. Ze heeft een "to die" list. wat is er allemaal nog nodig in haar leven voordat ze gerust kan sterven? De twee vinden elkaar in de volledige tegenstelling: Hij is - zonder reden- angstig voor de toekomst , zij is blij met het heden omdat ze weet dat die toekomst er niet is. Hun ontmoetingen werken twee kanten op: zij krijgt nog even een leuke tijd en en passant helpt ze hem op weg om zijn problemen minder een probleem te laten zijn en te beseffen wat een leuke gozer hij eigenlijk is. 

Ja inderdaad, alle ingrediënten voor een gruwelijke draak, maar dat wordt het niet. Dat komt waarschijnlijk mede door het onbevangen Britse acteerwerk, waar ik erg van gecharmeerd ben. 

Met : Asa Butterfield, Maisie Williams , Nina Dobrev



Say Yes - Johan Stavsjö

Say Yes op IMDb (6,4)

Soms stuit ik op een korte film die interessant lijkt. En als je dan weet da het geen hele zit wordt, maar dat je in 10 minuten kunt oordelen op de titel, waarom dan niet. Het is meer een inschatting om te zien of het gegeven boeiend was gebleven als het was uitgerekt tot anderhalf uur en tevens is het een vingeroefening om te kijken of regisseurs en acteurs opvallen. Dat is hier het geval, ik had na afloop het gevoel dat ik er meer van had willen zien. Operatie geslaagd dus. 

Het leven van jongeren lijkt dan wel te draaien op feesten, op "life's a party". Maar daar kijk je heel anders naar als je verstrikt bent geraakt in een onbereikbare liefde. Julia bezoekt al die feestjes die het leven voor jongeren vaak leuk maakt, maar ze gaat zelden voldaan naar huis. Dat heeft voornamelijk te maken met de knappe Christian, die weliswaar heeft aangegeven interesse in Julia te hebben, maar die duidelijk laat blijken zich nog niet te willen binden, omdat hij voorlopig "vooral wil genieten". Wat moet Julia doen: zoeken naar een nieuwe prins? Of volharden en een en ander van haar onbereikbare liefde accepteren? 

Met : Emma Melkersson, Frederik Carlsson