The Instigators - Doug Liman

The Instigators op IMDb (6,2)
 The Instigators op Moviemeter (2,82)
The instigators op Wikipedia 

Dat er zelfs bij de humor in een film zoveel fout gaat dat ie daardoor uiteindelijk best te behappen wordt, dat is toch wel een vreemd fenomeen. Hier speelt Matt Damon in plaats van zijn gebruikelijke zelfverzekerde stoere actieheldenrol een keer een twijfelende en zelfs een beetje mislukte sukkelaar. Hij wordt daarin bijgestaan door de opnieuw degelijke Casey Affleck, die als altijd iets meer diepte in zijn karakter weet te leggen dan broertje Ben normaal doet. De film van Doug Liman is in zijn geheel verre van wereldschokkend, maar vermakelijk mag je het wel noemen.

Rory is er duidelijk in naar zijn psychiater, dokter Rivera. Hij is een loser, hij heeft het verprutst en blijft eigenlijk alleen overeind om te proberen zijn fouten richting zijn kind recht te zetten. Hij kondigt haar zelfs aan dat - zodra hij slaagt in die correcties - het leven voor hem verder niet zo hoeft. 
We zien hem instappen in een overval-plan van de opgewonden crimineel Mr Besegai. De opdracht lijkt eenvoudig: op de avond van het fondsenwervingsbal voor de burgemeester van Boston, de door en door corrupte Mayor Miccelli, moeten zij diens kantoortoren binnendringen en de die avond fors gevulde kluis leegroven. Rory vindt het allemaal best, als hij maar zijn benodigde schuldbedrag van 32.480 dollar incasseert voor deze klus. Hij wordt voor deze klus gekoppeld aan twee hem onbekende kruimeldieven, waarvan vooral de onverschillige Cobby veel van Rory zal gaan vragen.
U snapt, de ripdeal gaat niet helemaal goed, de derde man komt om en Rory en Cobby moeten met z'n tweeën op de vlucht, achtervolgd door een woe-de-nde burgemeester die vooral de van hem gestolen armband terug wil hebben. De stunteldieven krijgen het zwaar.

Met: Matt Damon, Casey Affleck, Hong Chau, Ving Rhames, Michael Stuhlbarg, Ron Perlman, Alfred Molina, Toby Jones
                              
FIN - song : Thunderclap Newman - Something in the air

King of Thieves - James Marsh

King of Thieves op IMDb (5,6)
 King of Thieves op Moviemeter (2,77)

King of Thieves op Wikipedia

Sympathiek, zo noem je films als deze. Een dun script, enige mate van voorspelbaarheid, tongue-in-cheeck humor, het is allemaal geen eredivisie. Maar al die magerte wordt flink gecompenseerd door de eeuwen aan acteerervaring die je hier voorgeschoteld krijgt. Ga maar na: alleen de naam Michael Caine is al voldoende om zwakke knieën te krijgen. Voeg daar nog eens de altijd leverende Jim Broadbent aan toe, of de oude kanonnen Tom Courtenay en Ray Winstone en je zit middenin een kringetje dat het op zeker leuk met elkaar gaat hebben. Dát is de belangrijkste waarde van deze heistfilm. Morgen ben je alles vergeten, maar vandaag kijk je naar een prettige anderhalf uur "komische actie". 

Brian Reader is crimineel-in-bijna-ruste. Bijna, want als hij bezoek krijgt van zijn jonge neefje Basil en met hem door de Londonse diamantwijk Hatton Garden loopt, twinkelen zijn ogen als ze voor een chique juwelier staan en Basil vertelt dat hij in het bezit is van een sleutel die toegang kan verschaffen tot het trappengebouw naast de winkel (ex-vriendin werkte daar, sleutel nooit ingeleverd etcetera). 
Reader krijgt de kriebels: wat als hij nou nog één keer..?  Hij besluit het te proberen en formeert een team van oude rotten uit de wereld van de bankroverij. Het plan is goed en gedegen, maar de heren zijn oud en der dagen zat: persoonlijke malheur en onderling gekissebis spelen al snel op. Ze hebben allemaal de guldentekens in hun ogen staan, maar niemand gunt een ander iets. Het wordt dus niet alleen een minutieuze operatie, het wordt ook een karakterologische exercitie: slagen de heren er in om zonder ruzies het paasweekend in de kelders en de kluizen door te brengen?

Met; Michael Caine, Jim Broadbent, Ray Winstone, Tom Courtenay, Charlie Cox, Paul Whitehouse, Michael Gambon

FIN - song : Benjamin Wallfisch - King of Thieves

FIN - song : Jamie Cullum- The Man

Rheingold (aka Rhinegold) - Fatih Akin

Rheingold op IMDb (6,7)
 Rheingold op Moviemeter (3,50)

Rheingold op Wikipedia

Deze film wordt door de kijkers hoger gewaardeerd dan dat ik zou doen, de ratings zijn prima te noemen. Komt misschien doordat dit genre (Europese gangsterfilm) het bij mij minder doet dan het eigenlijk zou moeten. Ik keek de film omdat ik getriggerd werd door de naam van de regisseur. De Duits-Turkse Fatih Akin is wat mij betreft verantwoordelijk voor een van de beste films van deze eeuw: zijn "Gegen die Wand" is 22 jaar oud inmiddels al maar nog steeds onverbiddelijk goed. Zo goed dat ik m vier maanden geleden gewoon wéér een keer keek. En wéér danig onder de indruk was. Dat niveau haalt dit "waargebeurdje" lang niet, maar blijkbaar keek ik enigszins anders dan menige IMDb- of Moviemeter-bezoeker.

Ze moeten vluchten uit Iraaks Koerdistan, het gezin van componist Ekhbal Hajabi is bij de autoriteiten in de picture. Via Iran weten ze weg te komen, ze belandden in Parijs. Daar krijgt vader te horen dat er voor hem meer kans op werk is in Duitsland, daar zijn veel meer theaters en operahuizen. Ze gaan, inderdaad lijkt veel alsnog op de plaats te komen voor het getroebleerde gezin. Lijkt, zeg ik niet onbewust, want de jonge Giwar heeft moeite om te aarden: de verplichte muzieklessen volgt hij met tegenzin, hij wil helemaal niet het pad van zijn vader op. Daarvoor zijn de verlokkingen van het Westen veel te aanlokken: Giwar belandt al op de middelbare school in illegale handeltjes en wordt uiteindelijk - tot teleurstelling van zijn moeder en zus én van het lieflijke buurmeisje- gewoon drugscrimineel. Het lijkt lang goed te gaan maar uiteindelijk weet Giwar gevangenisstraf niet te ontlopen. En zie: daar komt opeens tóch nog de behoefte aan muziek maken. Vanuit de bak creëert Giwar toch plots een bak hiphop-herrie, met wonderlijke gevolgen.

Met: Emilio Sakraya, Mona Pirzad, Kardo Razzazi, Ilyes Moutaoukil, Sogol Faghani

FIN - song : Xatar - Mama war der Mann im Haus

Infiltrant - Shariff Korver

Infiltrant op IMDb (5,9)
 Infiltrant op Moviemeter (2,50)

Omdat we samen op de bank het tweede seizoen van de keurige serie "Het Gouden Uur" hadden gekeken, klikte ik deze film ook nog een keer aan. Hij stond op de harde schijf op de nominatie om te vervallen maar als ik dan toch al even into Nasrdin Char zat, kon deze er nog wel een keer door. 

Conclusie: enigszins een vehikel, deze film. Te veel goedbedoeld amateurisme, te veel cliché's maar wél opnieuw een herkenbaar krachtige rol van de acteur, die kort voor het verschijnen van deze film onze harten stal met zijn Gouden Kalf-toespraak. 

Mijn recensie van destijds: BEGT recensie "Infiltrant" - november 2015

FIN - song : Ryan Zachariah Martin - Mountains

Wraak - Jonathan Elbers

Wraak op IMDb (6,3)
 Wraak op Moviemeter (2,93)

Wraak op Wikipedia

Er zijn mensen die smullen van misdaadverhalen. Die lezen de Panorama, die kijken de misdaadprogramma's op publieke en commerciële omroepen. Ze concluderen dan vaak dat onze wereld naar de kloten gaat, dat de maatschappij verhardt en dat de onderwereld regeert. Zelf ben ik niet van die school, hoewel ik natuurlijk wel weet dat er veel mis gaat en dat het criminele milieu nietsontziend is. Maar voor iemand die veel in de schijnwerkelijkheid van de wereld van de film vertoeft, besef ik terdege dat dit milieu door films en series vaak dermate geromantiseerd wordt dat er daadwerkelijk een groep mensen is die zich er toe aangetrokken voelt. Dat soort jochies (het zijn bijna altijd mannen) dénken MocroMafia, ze dénken Wraak. Die kunnen met deze film (een verhaal dat op meerdere punten geïnspireerd lijkt op het Marengo/Taghi - verhaal) hun hart ophalen: het gaat er soms grof aan toe. Zelf kon ik het maar matig waarderen: poldermisdaad met een sausje straattaal, als ik het in minder dan één zin wil zeggen.

De film draait om het advocatenduo Sabine Lamans en Yorick Lin, die met zijn tweetjes hun best doen om de mysterieuze Gio beet te nemen. Gio is de schuilnaam van Amsterdamse crimineel Samir, die opklimt in het moordmilieu, juist wanneer hij zelf aan een aanslag op zijn leven ontsnapt. Gio wijkt vanwege deze levensbedreiging uit naar Marokko maar stuurt nog wel zijn oude vriendenclub aan, een club waar toevallig zijn broertje Rayan ook steeds vaster deel van uit maakt. De groep criminelen blijft ongrijpbaar en kan doorgaan met hun terreurdaden, totdat Lamans op een gegeven moment de hand weet te leggen op een Blackberry van Rayan. Door een beetje lángs de lijntjes van de wet te lopen weten ze die telefoon te kraken, waarmee ze een schat aan informatie over de boevenclub openbaren. Maar: is die informatie ook daadwerkelijk bruikbaar om de groep op te rollen? Daar is meer voor nodig.

Met: Noortje Herlaar, Hamza Othman, Waldemar Torenstra, Yassine Ouaich, 

A Small Fortune - Adam Perry

A Small Fortune op IMDb (5,3)
 A Small Fortune op Moviemeter (2,67)

Kleine Canadese film, ik had er nog niet van gehoord. Werd ergens geafficheerd als "small gem" maar ik kon het sieraad er niet aan af zien. Fraaie landschapsbeelden hoor, dat zeker, maar het spel was me net effe te amateuristisch om me in te pakken.

Kevin is slechts een kleine krabbelaar. Op het Canadese eilandje waar hij de kost verdient, is de leegloop al een tijdje aan de gang. Ondanks grote pressie van zijn zwangere vrouw Sam weigert Kevin naar Alberta te vertrekken, in die provincie zouden ze veel simpeler een bestaan op kunnen bouwen voor hun nieuw gevormde gezin. Kevin ziet juist mogelijkheden: nu bijna iedereen vertrokken is, blijft er voor hem een groter stuk van de koek over. Hij is een mosvisser: het aangespoelde zeemos raapt hij om het vervolgens te verkopen aan een handelaar die er aas en voer van maakt. Hard werken voor een veel te kleine marge, dus.
Alles verandert wanneer Kevin een tas met bankbiljetten vindt op het strand. Hij twijfelt tussen naar de politie gaan of zelf houden: gezien bovenstaande beschrijving snappen wij dat hij voor het laatste kiest.
Maar als er vervolgens eerst een onbemande boot én uiteindelijk ook het lichaam van een drenkeling aanspoelen, ziet Kevin daarin al snel het verband. Hij moet dus zorgen dat hij van die boot en dat lichaam afkomt. Kevin moet vervolgens laveren tussen zijn vrouw, de politie en iemand die op het eiland afkomt omdat hij op zoek is naar 2 (twee!) tassen met geld. Trubbels!

Met: Stephen Oates, Liane Balaban, Andrea Bang, Joel Thomas Hynes, Matt Cooke

Schone Handen (aka Clean Hands) - Tjebbo Penning

Schone Handen op IMDb (6,3)
 Schone Handen op Moviemeter (3,09)

Schone Handen op Wikipedia

Natuurlijk weten we dat het Nederlandse criminele milieu verhardt en dat men zich graag modelleert naar de nog veel hardere Amerikaanse of Italiaanse hardheid, maar op film ziet dat er toch heel anders uit. Dat komt vermoedelijk doordat we de binnenlandse acteurs al vaker gezien hebben in andere rollen, waardoor we weten dat ze zich voor deze film een accentje hebben aangemeten dat niet direct 'eigen' op de kijker overkomt. Dat is niet eerlijk, want dit gebeurt natuurlijk bij buitenlandse films ook, alleen vinden we het daar veel logischer of meer naturel. Ik ga dus proberen om dat allemaal uit mijn hoofd te zetten en de film niet al te zeer als een "typisch Nederlands" product neer te zetten. Neem dat in ogenschouw en er blijft in ieder geval een spannende thriller over waarbij je goed moet kiezen bij welk personage je je sympathie neerlegt.

Ze staat erbij en ze kijkt ernaar; Sylvia Kronenburg weet best dat haar man Eddie zich met onfrisse zaakjes bezighoudt. Maar ja, it pays the rent (en méér dan dat). Sylvia koestert de luxe die ze zich in haar villa kan permitteren, de weelde waarin ze haar kinderen kan laten opgroeien en knijpt daarom een oogje dicht wanneer haar man weer eens plotseling "even naar de zaak moet". Ze houdt hoop dat Eddie op een gegeven moment het geld bij elkaar heeft gewerkt waarmee zij eindelijk de strandtent kan kopen waarvan ze al zo lang droomt.

Eddie belooft van alles, maar blijkt zich diep in de nesten te hebben gewerkt. Eerst moest hij al een oude gabber naar de andere wereld helpen omdat zijn opdrachtgevers die makker niet meer vertrouwden. Ze draaien de duimschroeven bij Eddie nog maar eens wat verder aan, waardoor die op zijn beurt zijn vrouw (én kinderen) steeds meer van zich vervreemdt. Het loopt naar een kookpunt: Sylvia wil niet langer dat haar gezin gevaar loopt en beraamt zich op stappen.

Met: Thekla Reuten, Jeroen van Koningsbrugge, Bente Fokkens, Nino den Brave, Teun Kuilboer, Jim van der Woude, Cees Geel, Frederik Brom, Angela Schijf

FIN - song : Dawn Syndicat - Terminal Aurora

I am Zlatan (aka Jag är Zlatan) - Jens Sjögren

I am Zlatan op IMDb (6,2)
 I am Zlatan op Moviemeter (2,86)

I am Zlatan op Wikipedia

Als tiener ging ik nog met grote regelmaat naar betaaldvoetbalwedstrijden. Met de vader van een vriendje reden we naar de stadions van AZ, Volendam of Ajax: ik heb grote namen nog levend zien spelen. Maar gaandeweg zwakte mijn aandacht af: voetbal was niet langer een spannend spel, het werd een industrie. Beursnoteringen, zakeninvesteringen én onvriendelijk supportersgedrag dreven mij ver weg van het speelveld. Sinds enkele jaren kijk ik ook niet meer naar Studio Sport, het boeit me niet meer wie wint of verliest. Maar er zit natuurlijk nog wel veel in het geheugen. Vandaar dat ik bij het zien van deze titel op "KLIK" drukte. Mijn voorliefde voor enfant terribles is namelijk níét afgezwakt.

Ik had wel iets beter moeten checken, ik dacht in een documentaire terecht te komen maar het bleek een geromantiseerde speelfilm, gemodelleerd naar het biografische boek van de Zweedse tovenaar Zlatan Ibrahimovic. En hoewel je dan vooraf weet dat de acteurs nooit de brille van de verbeelde speler zullen bereiken, doet de film wel iets goed. Heel duidelijk wordt dat Ibrahimovic een enorme lastpak was, maar dat dit voortkomt uit overlevingsdrang. Een knap lastige jeugd: gescheiden ouders, armoede, leerproblemen, agressie, kruimeldiefstal. Het zag er heel lang niet naar uit dat Zlatan ooit de professionele voetbalvelden zou bereiken. Daarvoor werd hij iets te vaak van trainingen weggestuurd, geschorst en uit teams gezet. Maar steeds kwam weer dat enorme vermogen om te pingelen en te scoren naar boven. We kennen de geschiedenis: pleintjesvoetbal => buurtvereniging => Malmö FF => Ajax => Juventus en verder. Waar eerst gesteggeld werd om de centjes voor sportkleding, liepen later de voetbalmakelaars om hem heen. Altijd, altijd komt Ibrahimovic in conflict: het is zijn verdedigingsmechanisme om zich staande te houden, om de wereld te laten zien dat ze rekening moeten houden met de prestatiedrang van een jongen van eenvoudige komaf die simpelweg groot durft te dromen.

Met: Dominic Anderson Bajkarati, Granit Rushiti, Cedomir Glisovic, Hakan Bengtsson, Gijs Naber

FIN - song : Ison & Fille - Länge leve vi

Nowhere (aka Now/here) - Peter Monsaert

Nowhere op IMDb (6,8)
 Nowhere op Moviemeter (3,07)

Best pittig Belgisch drama waar ik toevallig tegenaan liep, blij dat ik deze had opgenomen. De acteur kende ik uit diverse Vlaamse films en series: die triggerende kop doet voor mij al aardig wat. Je zou kunnen zeggen dat de film te veel hooi op de vork neemt door veel verschillende sociale problemen op elkaar te stapelen, maar het geeft ook wel een mooi inzicht dat sociale problematiek zelden enkelvoudig is, vaak veroorzaakt het ene drama een of meerdere andere. Pas bij de aftiteling zag ik dat de regisseur de titel speels doch slim schreef als "Now/here": als je leven een overlevingstocht is, kun je het beste maar in het hier en nu leven.

André rommelt in de marge. Trucks rijden doet hij niet meer, hij is nu klusser/bouwopzichter bij een bouwproject aan een wegrestaurant. Bij gebrek aan goede behuizing overnacht hij vaak in de bouwloods, waardoor hij op alert is als er op een nacht een inbreker over de site struint. Hij neemt de (jonge)man te grazen, mept er even op los en levert hem bij het ziekenhuis af. Opgelost, zegt u?
Mooi niet, de volgende dag komt de jongen opnieuw 's nacht de bouwplaats op. Als André opnieuw wil ingrijpen, meldt de jongen hem heel provocatief dat hij niet zal schromen de eerdere mishandeling aan de politie door te geven. André wil zijn baantje niet verliezen en bindt in. Sterker nog: hij merkt dat de jongen eigenlijk dakloos is en biedt hem een slaapplaats op de bank in de loods. De twee zijn tot elkaar veroordeeld, zo lijkt het: gaandeweg vat André vaderlijke gevoelens op voor de jongen, hij wil proberen hem uit zijn foute leventje te trekken. Dat gaat zomaar niet, want er zijn legio verklaringen voor diens gedrag: kleine crimineel, voortvluchtig, agressief, vondeling, wees. Stukje bij beetje krijgt André door dat hij zich geconfronteerd ziet met gruwelijke gebeurtenissen uit zijn eigen verleden: om daarmee in het reine te komen, kan hij niet anders dan proberen in ieder geval andermans leven beter te maken.

Met: Koen de Bouw, Noa Tambwe Kabati , Sebastien Dewaele

FIN - song : Gabriel Rios - Work song

T2 Trainspotting - Danny Boyle

T2 Trainspotting op IMDb (7,1)
 T2 Trainspotting op Moviemeter (3,39)

Er ging toch weer een onweerstaanbare aantrekkingskracht van uit toen ik deze titel op mijn filmzender zag staan. Het eerste deel was ongekend iconisch, een hele generatie nam de film als voorbeeld van wat contemporaine cinema zou moeten zijn: snelheid, humor, actie en satire bleken de cocktail voor vermakelijke filmverhalen. Net als deel 1 is dit vervolg gebaseerd op de boeken van Irvine Welsh, net als deel 1 is het door Danny Boyle - de man die deze filmische tijdgeest misschien wel het beste aanvoelt van allemaal- flitsend en (droog)komisch verfilmd. Ook bij het opnieuw bekijken van deze film voelde ik uitstekend behandeld, het is heel geen straf om films als deze eens in de zoveel tijd opnieuw te bekijken.

Mijn recensie van destijds: BEGT recensie T2 Trainspotting in 2017

Met: Ewan McGregor, Ewen Bremner, Jonny Lee Miller, Robert Carlyle, Angela Nedyalkov

FIN - song : Wolf Alice- Silk
anthem FIN - song : Iggy Pop- Lust for Life

Los delincuentes (aka The Delinquents) - Rodrigo Moreno

Los Delincuentes op IMDb (6,7)
 Los Delincuentes op Moviemeter (2,82)

Première-avond gisteren, ik ging er eens de volle 3 uur voor zitten. Gemengde gevoelens achteraf: ik had mooie dingen gezien, ook wel genoten van de licht filosofische inslag van de film maar ik heb daarvoor wel te veel zijpaden moeten belopen om er te komen. Wat mij betreft had de film de helft korter gekund. Maar goed: blijkbaar wil de regisseur ons onthaasten, hetgeen hij met visuele trucjes (en met visuele schoonheid) ook wel voor elkaar krijgt. Al met al dus zeker een voldoende, maar ik blijk nog steeds weerbarstig tegen die ellenlange speelfilm-trend op te lopen. Terug naar het verhaal nu.

Morán ziet het niet zitten: nog 30 jaar dezelfde sleur, nog decennia lang hetzelfde werk. Het zou leiden tot een leven zonder verrassingen. Dus beraamt hij een plan: hij maakt een rekensom hoeveel geld hij nodig heeft voor de rest van zijn leven waarvoor hij de bank moet beroven waar hij zelf werkt. Het gaat bedrieglijk makkelijk: een kleine afleiding in het werkschema van de collega's en Moran krijgt vrije in- en uitloop naar de kluis. Met de buit in zijn rugzakje loopt hij na zijn werk gewoon de zaak uit, richting de toekomst.

Hij heeft het allemaal bedacht: hij vraagt zijn collega Román om het geld voor hem te verstoppen en te bewaren. Daarna zal hij zichzelf gaan aangeven, hij heeft al berekend hoe lang hij voor een dergelijk vergrijp de gevangenis in moet. Zodra hij daaruit komt, zal hij Román belonen met de helft van de buit, zodat die ook niet meer zijn hele leven achter de kassa hoeft te staan. 

Ook dit deel lijkt eenvoudig te lukken, maar dan gaat toch de tijd knagen: Román raakt in gewetensnood en krijgt daarop van Morán opdracht het geld te verstoppen in een natuurgebied waar hij is geweest voordat hij zichzelf aangaf. De verstopactie werkt bevrijdend voor Román, vooral omdat hij in het natuurgebied een stel creatievelingen ontmoet die heel anders tegen de wereld aankijken. Met een van hen, de energieke Norma, begint hij nietsvermoedend een relatie. 

Deze simpele , doch eenvoudige aanloop leidt ons naar een open einde, waarin je vanuit je bioscoopstoel zelf mag bepalen wie dit hele traject nu eigenlijk het beste doorgekomen is en voor wie de toekomst nu eigenlijk open ligt.

Met: Daniel Elias, Esteban Bigliardi, Margarita Molfino, German da Silva

FIN - song : Pappo's Blues- A donde este la libertad

Gezien in : Cinema Oostereiland

Sun Children (aka Khorshid/The Sun) - Majid Majidi

Sun Children op IMDb (7,1)
 Sun Children op Moviemeter (3,71)

Deprimerende film, ondanks dat ie voortdurend naar het licht toe werkt. Natuurlijk zitten er wel sprankjes hoop in, maar over het algemeen kijken we naar het droeve lot van vluchtelingenkinderen die te vroeg met het straatleven worden geconfronteerd. 

Gevlucht uit Afghanistan en dan in een Iraanse stad terecht komen. De jonge Ali heeft het niet getroffen, net zo min als zijn vriendjes Abolfazl en Reza. Ze doen een beetje klusjes voor een louche garagehouder, klusjes die eigenlijk het daglicht al niet verdragen. Dat wordt nog erger als Ali door de garagehouder onder druk wordt gezet. 

Hem wordt opgedragen "een schat" te vinden die zich onder het schoolplein van de Sun School zou bevinden. Hoewel de jongens niet weten waar ze dan precies naar moeten graven, vinden ze het eigenlijk wel spannend. Om op het terrein te komen, moeten ze zich echter eerst aanmelden als leerling. Dat gaat niet makkelijk maar uiteindelijk komen ze bij de schappelijke leraar Rafie terecht. Deze trekt zich het lot van de jongens aan en ontfermt zich over hen. Dat heeft voor Abolfazl en Reza best een goed effect, die zien kansen om via onderwijs vooruit te komen. Maar Ali, juist de meest aansprekende van het groepje, belandt in een tweestrijd: hij ziet wat de leraar hen allemaal voor betrokkenheid en kansen toont, maar die "schat" blijft toch aan hem trekken. Hij moet keuzes maken.

Met: Rouhollah Zamani, Javad Ezati, Ali Nasirian

FIN - song : Ramin Khosha - Alone in school

Villain - Philip Barantini

Villain op IMDb (5,9)
 Villain op Moviemeter (2,63)

Minder slecht dan ik vooraf dacht (ik had m al bijna een jaar op de Film1-schijf staan, was vast niet voor niks dat ik er steeds maar niet aan begon), heb me dan ook niet op het cliché misdadigersverhaaltje proberen te focussen maar op de positieve draai: hoe reëel zijn tweede kansen? 

Eddie Franks lijkt op het eerste gezicht een klassieke misdadiger: harde opstelling, roeien en ruiten en focus op het resultaat van zijn (mis)daden. We leren hem kennen als hij net weer de gevangenis mag verlaten na een langdurig verblijf binnen de muren. "Maak je geen zorgen, mij zien jullie hier niet meer terug" zegt hij tegen de bewakers met wie hij min of meer een vriendelijke omgang heeft opgebouwd.

Eddie wordt opgewacht door zijn broer, een snuivende mislukkeling die eigenlijk meer aanspraak maakt op een rondje celdeuren dan zijn broer. Drugsdealen, handeltjes, het is het allemaal net niet. Eddie overtuigt zijn broer dat ze het vanaf nu zuiver moeten aanpakken, hij wil niet meer terug naar de gevangenis. Dus knappen ze het oude familiecafeetje op, werken een aantal lastige onderwereldmannen de deur uit en proberen op een eerlijke manier de ponden te verdienen. Dat gaat eventjes goed.

Al snel komen er zware delegaties van lokale misdaadsyndicaten de tent binnen en nee, ze zijn niet op zoek naar Eddie, ze moeten zijn broer Sean hebben. Eddie ziet zijn voorgenomen verbeterde opstelling in de knel komen en besluit zijn broer uit de wind te houden. De knokploeg krijgt met Eddie te maken, hij zal het oplossen. U snapt al, hij moet daarvoor verder gaan dan ie zichzelf voorgenomen had. Eens een villain, altijd...

Met: Craig Fairbrass, George Russo, Izuka Hoyle, Mark Monero

*

Mission: Impossible -Dead Reckoning part one - Christopher McQuarrie

Mission:Impossible Dead Reckoning op IMDb (8,0)
 Mission Impossible Dead Reckoning op Moviemeter (3,83)

Er zat een totaal andere film in de planning, maar wegens redelijk volgeboekt en dus risico op " plaatsje nekkramp" weken we voor een keertje uit naar ons andere lokale filmtheater. Ander theater, ander type films en (dat vooral) een ander publiek. We hebben het geweten: popcorn, geschreeuw in een onrustige zaal, pauzes, vipstoelen, dure drankjes. Fijn om te weten dat dit óók filmcultuur is, dat hier een substantiële groep mensen plezier aan beleeft. Dat moet je dus eens in de zoveel tijd meemaken. En dan lag de film ook nog eens niet helemaal in mijn bereik. Ik wist dat deze reeks al een stuk of drie eerdere edities had gekend, mijn vrouw verbeterde en zei dat ze dacht dat dit al nummer 7 was. Ik leer nog elke dag.

Geheim agent Ethan Hunt wordt ingeschakeld voor een nieuwe onmogelijke opdracht: hij moet de twee helften van een mysterieuze sleutel zien te bemachtigen, zonder precies te weten waar deze sleutel op past (wij weten dat dan al wel, want wij hebben het begin van de film gezien). Er zijn meerdere criminele organisaties op zoek naar de sleutel, omdat ie toegang zou bieden tot The Entity , een digitaal netwerk dat met louter destructieve bedoelingen allerlei beveiligingssystemen en netwerken van de grote internationale geheime diensten weet binnen te wandelen om daar naar hartelust in te gaan manipuleren. Absolute wereldmacht is daarbij natuurlijk het streven, daar zit geen enkele positieve intentie achter. 
Hunt rent en springt, knokt en vliegt weer dat het een aard heeft. Hij krijgt daarbij hulp van meesterdievegge Grace, zijn oude compaan Ilsa Faux en zijn trouwe maatjes Luther en Benji. Met hen moet hij achter de gemene White Widow aan, met hen achtervolgt hij zijn aloude nemesis Gabriel.

Met; Tom Cruise, Hayley Atwell, Ving Rhames, Simon Pegg, Vanessa Kirby, Rebecca Ferguson, Esai Morales, Pom Klementieff

FIN - song : Lorne Balfe - This was the plan

Flag Day - Sean Penn

Flag Day op IMDb (5,4)
 Flag Day op Moviemeter (2,44)

Niet bijster goede, maar wel heel goed bedoelende film. Dat ik m toch kon hebben, komt waarschijnlijk doordat ik meestal wel wat kan met Sean Penn, een expressief karakter met een aantal mindere kanten maar ook met een warme sociale blik. Dat probeert hij in deze family values-film ook weer te etaleren.

Penn zelf speelt Johnny Vogel, een randcrimineel die maar niet wil slagen in de maatschappij. Het zorgt ervoor dat te vaak niet de verantwoording kan opnemen voor zoon en dochter (die laatste wordt gespeeld door Dylan Penn, inderdaad in het ware leven ook zijn dochter). 

Met iets te grote regelmaat worden de kinderen ondergebracht bij hun moeder, die het schimmige bestaan van haar man maar moeilijk aan kan en die de druk van twee jonge kinderen en veel schulden niet kan dragen. Zij vlucht in de drank waardoor de kinderen zo goed als op zichzelf zijn aangewezen en in arren moede maar weer naar hun vader reizen. Johnny belooft zijn kinderen van alles, maar krijgt er maar geen regelmaat in en stelt zijn kinderen iets te vaak teleur.

Als dochter Jennifer bijna volwassen is, staat ze op tegen de lamlendigheid van haar moeder. Ze vertrekt en gaat op zoek naar haar vader, waarbij ze een ongelukkig pad van drugsgebruik en dakloosheid moet overwinnen om uiteindelijk toch op een universteit te belanden. De confrontraties met haar vader zijn gelijkwaardiger nu, ze spreekt hem aan op zijn verwaarlozende gedrag. Opnieuw belooft Johnny er voor haar te zijn, maar een nieuwe arrestatie wegens valsemunterij neemt hem weer van haar weg. Dylan is vastberaden, ze wil niet meer terug naar de onzekerheden en de randen van het bestaan. Ze zet door, voor zichzelf, voor haar broertje en moeder en tja, het is wat het is, toch ook voor haar miezerige vader.

Met : Sean Penn, Dylan Penn, Katheryn Winnick, Josh Brolin , Eddie Marsan

FIN - song : Olivia Vedder (feat Eddie Vedder) - My father's daughter

Luther : The Fallen Sun - Jamie Payne

Luther: The fallen sun op IMDb (6,5)
 Luther: The Fallen Sun op Moviemeter (3,19)

Tamelijk ongeloofwaarig Idris Elba-vehikel, een verplicht voortborduren op de seizoen van de serie waarin DCI Luther langs de lijntjes van het toelaatbare scheert om boeven te vangen. 

In deze film loopt ie dat randgedrag lelijk op: hij belandt in de gevangenis door een smerige campagne van een machtige en levensgevaarlijke misdadiger. Deze David Robey heeft een internationaal netwerk van afpersing opgezet, waarin hij de slachtoffers uiteindelijk ontvoert en onderbrengt in een of ander ver landhuis. Van daaruit bouwt hij voor aan een snuff-movie-internetwerk. 

Luther wordt door zijn oud-collega's scheef aangekeken, zijn carrière is stuk. Maar toch: wanneer hij in de gevangenis telefonisch benaderd wordt door Robey besluit hij om alles op alles te zetten om deze vent te pakken. Van de medewerking van zijn opvolger (DCI Rainey) moet hij het niet hebben, maar zijn oude collega Martin Schenk wil nog wel wat heimelijke dienstjes verlenen. 

Luther breekt uit de gevangenis en weet het netwerk van Robey binnen te dringen. Zo diep zelfs dat de politie, waaronder zijn opvolger Rainey, zich genoodzaakt ziet hem te helpen door informatie te verstrekken.

Met: Idris Elba, Andy Serkis, Cynthia Erivo, Dermot Crowley

FIN - song : POST/Ghostpost - Paradise circus (Fallen Sun theme)

Beurokeo (aka Broker ) - Hirokazu Kore-Eda

Broker op IMDb (7,1)

Broker op Moviemeter (3,37)

Waar criminaliteit en barmhartigheid elkaar raken. Ongeveer daar moet je deze film zoeken. Opnieuw lukt het Kore-Eda (regisseur van oa "Shoplifters" en "Parasite") een groep mensen elkaar te laten treffen die aanvankelijk weinig tot niets met elkaar te maken lijken te hebben maar die gaandeweg dusdanig naar elkaar toe groeien dat ze voor elkaar op de bres gaan staan. Het is me een meesterhand, die de regisseur hierin toont: types die met een afstandelijke of met een hoogst originele blik naar de samenleving kijken en er daarbij geen been in zien om af en toe buiten de lijntjes te kleuren. Als nuchtere westerling kijk ik er geamuseerd naar, het wekt interesse omdat het zo origineel afwijkt van de strak ingerichte blik waarmee wij naar buiten kijken. Fijne film derhalve. 

Broker, een tussenhandelaar ben je dan. De kalme maar gedecideerde Sang-Hyun is zo iemand, maar het is me nogal een handel: hij werkt voor een kerkelijke organisatie die vondeling- en adoptiekinderen opvangt. Buiten medeweten van de leiding sluist hij er af en toe een kind tussenuit om te verkopen aan ouders met een onvervulde kinderwens. Uiteraard komt hij hierdoor met de hardere kant van de criminaliteit in aanraking, hij wordt afgeperst en tot nieuwe transacties gedwongen. 

Hij is met zijn compagnon Dong-Soo (ooit als adoptief kind daar beland) aan het werk als er 's avonds een wolk van een baby bij het baby-luik wordt afgeleverd. Er zit een briefje bij van de moeder dat ze "ooit haar kind weer zal opzoeken", maar verder geen naam, geen telefoonnummer , niks. 

De jonge moeder blijkt al gevolgd te worden door de politie die hun schaduwactiviteiten ook op de opvang van Sang-Hyun hebben gericht. Als gevolg hiervan keert moeder So-Young (!!) terug bij de opvang , ze wil erop toezien dat de verkoop van haar bloedeigen kind louter aan goedwillende en goedbedoelende ouders gaat gebeuren. Gaandeweg komt het drietal meer van elkaar te weten, er ontstaat een band tussen hen onderling maar ook een band van elk met die prachtige baby. Het bemoeilijkt alle onderhandelingspogingen met potentiële "kopers". De politie is op zoek naar heterdaadjes maar het drietal wordt steeds behendiger in het omzeilen van hun volgers.

Met : Song Kang-Ho, Gang Dong-Won , Ji-Eun Lee, Bae Doona , Lee Joo-young

FIN - song : Jung Jaeil - Forgiven 

Maison de retraite - Thomas Gilou

Maison de retraite op IMDb (5,7)

Maison de retraite op Moviemeter (3,67)

Feelgood-niemendalletje dat opzichtig leentjebuur speelt bij filmhit "Intouchables". Helaas lang niet zo goed, maar het blijkt dat het publiek naar de zalen komt voor vertellingen als deze. Dat is legitimatie voldoende, lijkt me. Ook wij hadden gisteravond een prima anderhalf uur met een film die dan wel niet zo heel goed was, maar in al zijn onschuld wel onderhoudend en bovendien her en der wat minieme levenslessen bevatte. Best te doen, derhalve . 

Het lukt Milann steeds maar niet om zijn leven op orde te krijgen. Nadat hij opgroeide in een weeshuis trok hij het grotemensenleven in samen met zijn vriend Samy. Die pakte het voortvarend aan en is inmiddels advocaat, waar Milann nog steeds van baantje naar baantje gaat en zichzelf op onveilige manier in de schulden steekt. Dat gaat een keer mis: achter de kassa in een buurtsupertje barst Milann in woede uit tegen een oude mevrouw, waarna die ongelukkig ten val komt en gewond raakt. Milann gearresteerd, vriend Samy moet hem redden en weet er een taakstraf uit te peuren ipv een gevangenisstraf. Voorwaardelijk uiteraard, veel bewegingsruimte heeft Milann niet.

Hij moet aan de slag in een bejaardentehuis, terwijl hij "oudjes haat". Hij vindt het verschrikkelijk, maar het alternatief (de gevangenis in) is nog verschrikkelijker. Dus draait hij zijn diensten en verdomd, gaandeweg krijgt hij toch een beetje contact met de bewoners. Sterker nog: zij leren hem levenslessen die hij daadwerkelijk kan gebruiken om zijn problemen op te lossen. En passant doet hij het andersom ook: hij ziet onder welke gemene condities de directeur van het tehuis zijn bewoners vasthoudt en besluit daar wat aan te doen. Samen met zijn cliënten smeedt Milann een plan. 

Met : Kev Adams, Gerard Depardieu , Daniel Prevost, Omar Mebrouk