The Sisters Brothers - Jacques Audiard

The Sisters Brothers op IMDb (6,9)
 The Sisters Brothers op Moviemeter (3,29)
The Sisters Brothers op Wikipedia

Westerns zijn niet heel erg mijn ding maar als de cast aantrekkelijk genoeg is, wil ik er best nog wel eens eentje aanzetten. Deze stond al bijna een jaartje op de schijf dus die mocht gisteravond nog even voor de eeuwigheid. Goed, die cast dus. Joaquin Phoenix is meestal goed als ie niet te veel Joaquin Phoenix is; helaas doet ie dat hier wel. Hij wordt nog net niet van het doek gespeeld door zijn filmbroer John C. Reilly, die hier echt een geweldige rol neerzet. Ook bijrol Jake Gyllenhaal is behoorlijk op dreef. De interactie en de strijd tussen deze drie maken de film van bekroond regisseur Jacques Audiard alsnog de moeite waard.

De gebroeders Eli en Charlie Sisters werken voor een machtige man die zichzelf the Commodore noemt (en die we heel kort in beeld krijgen, net lang genoeg om Rutger Hauer te herkennen). De baas heeft in de broertjes twee vaardige scherpschutters als werknemer, waarvan zeker Charlie tot in zijn vezels loyaal is. Broer Eli is wat meer de twijfelaar en de denker, Charlie doet gewoon wat ie denkt en gaat zonder vrees over straat. Ze overleven menig vuurgevecht, ze pakken de doelwitten van de Commodore genadeloos aan. Totdat..

Totdat blijkt dat goudzoeker Herman Kermit Warm een methodiek heeft ontwikkeld om goudresten in water te laten oplichten als hij dat water met een chemisch goedje mengt. Meneer Warm moet dus worden opgespoord door de Sisters. Die hebben daar een tussenpersoon voor op het oog, ene John Morris, die ze inderdaad op het spoor zet maar op het moment supreme een overloper blijkt. Terwijl de broers onderling onenigheid krijgen over hun aanpak, lijkt Warm aan hun aandacht te ontsnappen. De touwtjes moeten strakker worden aangetrokken, ze gaan voor goud.

Met: Joaquin Phoenix, John C. Reilly, Jake Gyllenhaal, Riz Ahmed, Rutger Hauer

FIN - song : Alexandre Desplat - The Sisters Brothers Extended

Warhorse One- William Kaufmann/ Johnny Strong

Warhorse One op IMDb (5,4)
 Warhorse One op Moviemeter (2,44)
Warhorse One op Wikipedia 

Omdat er deze week toch alweer sprake was van het inzetten van Amerikaanse grondtroepen kon ik daar deze film wel tegenover stellen, over het debacle dat de VS in Afghanistan heeft ervaren. Feitelijk is dit een "All American Hero" verhaal over de eenling die het opneemt tegen de overtallige vijand en die daar natuurlijk als een ongekende Rocky uit vandaan wil komen. Het mocht wat, het verhaal is sleets maar dat verhoudt Hollywood er niet van steeds maar zulke verfilmingen naar buiten te willen brengen. Ik denk niet dat er in Europa één iemand voor naar de bioscoop gegaan is (en dat ook niet doet bij de films die straks ongetwijfeld over de Iran-Epic Fury-oorlog gemaakt zullen worden. Als u daar echter anders over denkt, moet u deze zeker aanklikken.

Met zijn Warhorse-eenheid vliegt commando Richard Mirko over de valleien van Oost-Afghanistan. Ze doen dat als een van de laatst overgebleven units. Beter zouden ze weg zijn, maar er is nog een missie te volbrengen: een Amerikaans zendelingengezin is met een jeep op de vlucht voor Taliban- en IS-troepen, richting de grens. Aan Warhorse One en zijn team om dat gezin (vader, moeder, zoon, dochter) te redden uit de schietgrage klauwen van de bebaarde primitieven. Dan gaat het mis: de helicopter wordt beschoten, Mirko wordt eruit geslingerd terwijl de rest op de bergwanden crasht. Daar zit hij dan, in zijn eentje: met zijn rugzak vol bewapening en vol apparatuur. Hij kan wel communiceren met zijn eenheid maar hulp is ver te zoeken. 

Het advies om een veilig heenkomen te zoeken tegen de Taliban-milities slaat hij in de wind, hij acht het zijn plicht de missie dan maar in zijn eentje te voltooien. Voor het gezin komt dat te laat, slechts de vijfjarige dochter blijkt nog in leven nadat ze op die milities zijn gestuit. Het vereenvoudigt de missie van Mirko in die zin dat ie nu maar één persoon hoeft te beschermen en te redden, maar ja: hoe doe je dat tegen zo'n overmacht? Hoe bereik je veilig gebied? Enter: the hero!
Met: Johnny Strong, Athena Durner, Raj Kala

FIN - song : Blackchords- Sinking like stone

The Protégé (aka the Asset) - Martin Campbell

The Protégé op IMDb (6,1)
 The Protégé op Moviemeter (2,91)

The Protégé op Wikipedia

Als je al in de eerste scene Samuel L. Jackson verkleed als Aziaat met een wapen rond ziet lopen, weet je dat ie al snel een paar keer "MF" gaat roepen en dat er veel geschoten gaat worden in deze film. En inderdaad: heel veel meer heeft de film ook niet om het lijf. Met dien verstande dat Jackson slechts een bijrol speelt, de hoofdrol is weggelegd voor Maggie Q die hier voor een frêle doch supergevaarlijke actieheld moet doorgaan. Voeg daar nog aan toe dat haar mikpunt in de film de sinistere Michael Keaton is en je hebt zo ongeveer de film al op het netvlies.

Maar goed, we beginnen in Azië dus, om precies te zijn in Da Nang, Vietnam. Daar wordt de zesjarige Anna opgepikt door Moody, een huurmoordenaar die om Anna heen louter bebloede lichamen ziet liggen. Het meisje richt weliswaar een wapen op hem maar hij is niet onder de indruk. Hij neemt haar onder zijn hoede en we maken een sprong van een jaar of twintig. 

Anna is uitgegroeid tot een vechtmachine en is bij haar beschermheer in het bedrijf gestapt. Ze is goed in haar vak: vuurwapengevaarlijke vechtmachine all over. Wanneer Moody bij een overval om het leven komt, zweert ze wraak en gaat ze op zoek naar de schim uit Moody's verleden die dit op zijn geweten heeft. We gaan weer terug naar Azië. 
Met: Maggie Q, Samuel L. Jackson, Michael Keaton, Ray Fearon

Operation Fortune: Ruse de Guerre - Guy Ritchie

Operation Fortune: Ruse de Guerre op IMDb (6,3)
 Operation Fortune: Ruse de Guerre op Moviemeter (3,04)

Operation Fortune: Ruse de Guerre op Wikipedia

Maandagavond bleek een mooie avond om wat opruiming in de harde schijf te coördineren. Twee matige films moesten na een view het veld ruimen (ok de een was heel matig, de andere - deze- had nog wel zijn goede momenten en zelfs één heel goede dreigende scene). Eerst deze: Actiekomedie is altijd een wat lastige term, want het hangt er maar van af wat de kijker onder "komedie" verstaat. Je moet van Jason Statham's stijltje houden bijvoorbeeld. Doe ik niet zo zeer, ik kon zelf veel meer genieten van de volop schmierende Hugh Grant, die na "Heretic" een nieuwe rol van poeslieve engerd op zich neemt. Laat dat maar aan Guy Ritchie over. 

De spionage-hoofdkwartieren in London zijn in rep en roer. Wij vliegen de kantoren van MI6 binnen waar directeur Knighton zijn irritante doch kwalitatieve medewerker Nathan bij zich roept: er zijn signalen dat de internationale onderwereld iets groots aan het voorbereiden is. Wát, dat weten ze nog niet. Wíé, dat weten ze nog niet. Ze hebben alleen een lichte verdenking van "wáár" het moet plaatsvinden. Nathan wordt gevraagd om een team te formeren en een plan van aanpak te bedenken. Nathan is een snob, maar hij weet wel een competente club mensen voor zich te laten vliegen: de vechtjes Orson Fortune, de briljante nerd Sarah Fidel en de trefzekere JJ gaan op pad, maar krijgen nog de melding mee dat ze niet alleen tegen de onderwereld ten strijde trekken maar dat er ook intern in de Londonse spionagewereld concurrentie is: hun feitelijke collega Mike blijkt in dit project hun concurrent, die wil eerder met de eer gaan strijken dan dat hij het Nathan's clubje gunt.
Lang verhaal kort: Oekraïense onderwereld is bezig om een AI-tool aan te schaffen die op de markt gebracht wordt door de vermaarde crimineel Greg Simmonds. Van die laatste weet Fortune de zwakke plek: hij adoreert de simpele filmster Danny Francesco. Die laatste wordt ingepalmd om de rol van zijn leven te spelen: hij moet zich voordoen als potentieel koper op de door Simmonds georganiseerde veiling De rest, beste lezer, is pief-paf-poef.

Met: Jason Statham, Aubrey Plaza, Hugh Grant, Josh Hartnett, Cary Elwes, Bugzy Malone, Eddie Marsan

FIN - song : Chris Beansted & Chamber Orchestra of London - Operation Fortune

The Order - Justin Kurzel

The Order op IMDb (6,8)
 The Order op Moviemeter (3,26)

The Order op Wikipedia

Toen ik decennia geleden de film "Mississippi Burning" bekeek, was ik nog geschokt. Nu - door de jaren en de wol geverfd- heb ik dat minder. Nog steeds vind ik het gruwelijk om te beseffen hoezeer racisme en fascisme een maatschappij kunnen verpesten en welhaast vernietigen, maar ik heb geleerd om daar realistisch mee om te gaan. Immers: hun volgelingen zitten in diverse nationale regeringen, zitten in regionale en plaatselijke besturen. Nog maar enkele weken geleden werden op 100 meter van mijn huis ook White Power- bekladdingen aangebracht: nog steeds verontrustend maar al lang niet meer zo schokkend als 40 jaar geleden. We weten dat dit gedachtengoed zijn plaats heroverd heeft. 
Een lange inleiding om te vertellen dat "The Order" weliswaar spannend én misdadig is, maar niet meer tot zo'n schokeffect leidt als het dat in de vorige eeuw nog had gedaan. Pluspunten zijn het geloofwaardige acteerwerk (oa Jude Law, die ik vorige week nog als Vladimir Putin op het grote scherm aan het werk zagzag) en de mooi opgebouwde  ondersteunende rollen rondom de goeden en de slechten.

1983, de staat Washington. FBI-agent Terry Husk komt er vanuit Idaho naar toe om te werken aan een griezelige zaak: hij ziet verbanden tussen een reeks bankovervallen en berichten over een opkomende Arische beweging, verwant aan de Ku-Klux-Klan maar deze groep blijkt veel militanter: men drukt zelf vals geld, koopt daarvoor wapens waarmee men dan weer banken overvalt. Hun bedoeling is een beweging op te bouwen die straks over het hele land de gewapende opstand zal gaan leiden die moet leiden tot een gezellig blank Amerika, zoals het volgens hen ooit allemaal bedoeld was. 

Husk merkt enige weerstand binnen het lokale politiekorps, alleen de jonge agent Jamie Bowen is bereid hem van informatie te voorzien. Met dit kleine beetje hulp én met de druk van zijn FBI-collega Zillah Craig op zijn nek slaagt Husk er langzaam in de knopen te ontwarren: hij signaleert een machtsstrijd tussen de wat gematigder (?) Aryan Nation en de groepering van de hypermilitante groepering The Order, die onder aanvoering van hun leider Bob Mathews het revolutionaire pad bewandelt. Steeds nauwer sluit het net zich, steeds explosiever wordt het pad van the Order: een confrontatie tussen Husk en Mathews kan niet lang meer uitblijven.

Met: Jude Law, Nicholas Hoult, Tye Sheridan, Odessa Young, Alison Oliver

FIN - song : Jed Kurzel - The Order

Green Zone- Paul Greengrass

Green Zone op IMDb (6,8)
 Green Zone op Moviemeter (3,30)
Green zone op Wikipedia

Niks voor mij, dit soort pief-paf-poef macho legerfilms (zelfs niet als ie van de hand van Paul Greengrass is). Toch gekeken, omdat het natuurlikk wél over een belangrijke periode uit de wereldgeschiedenis gaat (en weer zál gaan). In de aftermath van 11 september 2001 gebeurden er internationaal een aantal rare en vooral wereldbedreigende dingen: men probeerde oude fouten uit eerdere oorlogen "recht" te zetten door er nieuwe fouten overheen te gooien. We weten dat uit deze oorlogen IS/Daesh ontstaan is, we weten dat Syrië en Irak daarvoor het kruitvat vormden. En deze film uit 2010 stipt daarvan een niet onbelangrijke exponent aan: het was het witwassen van eerdere zonden, het werd een wasbeurt die nog gruwelijker gevolgen zou hebben. 

2003. Met een griezelig grote troep soldaten is de VS het tot dan toe autonome Irak binnen gevallen. Dictator Saddam is verdreven, maar de snor heeft een enorme erfenis aan massavernietigingswapens achter gelaten. Althans, zo wil het verhaal, zo schrijft de Amerikaanse pers het Pentagon voor (of andersom). Om kort te gaan: niets doen lijkt geen optie, men stuurt er weer een zootje testosteron op af om die wapens op te sporen. 
Een van hen is de patriottische Roy Miller, die bereid is ver te gaan om zijn vaderland in rustiger vaarwater te brengen. Hij crosst met zijn team van locatie naar locatie maar steeds blijkt de "intel" ( de verstrekte informatie) onjuist. Het zint Miller niks dat ie zonder resultaat het land doorkruist: hij knoopt gesprekken aan met de legerleiding, met de CIA, met de Wall Street Journal, met regeringsvertegenwoordigers, met werkelijk iedereen die maar informatie zou kunnen hebben. Hoe meer hij doorvraagt, hoe meer hij ontdekt dat er mogelijk heel andere motieven achter zijn missie zitten. 
Met: Matt Damon, Greg Kinnear, Igal Naor, Iason Isaacs, Brendan Gleeson

FIN - song : Nosi - On my own

Deadpool & Wolverine - Shawn Levy

Deadpool & Wolverine op IMDb (7,5)
 Deadpool & Wolverine op Moviemeter (3,24)

Deadpool & Wolverine op Wikipedia

Het duurde ongeveer 20 minuten voordat mijn vrouw haar telefoon erbij pakte. Toen ik - mijn wenkbrauwen optrekkend- naar haar keek, verklaarde ze: "ik snap er nu al geen barst meer van". Herkenbaar, want ook ik was al snel de draad van het hier vermoedelijk toch achterliggende script kwijt. Waarom we deze dan toch op 'kijken' hadden gezet? Welnu, ik was met de administratie van mijn filmdatabase bezig en toevallig viel haar ook op de naam Deadpool. Klopt, ik beken dat ik de twee eerdere delen hiervan ook heb bekeken, het zal uit sympathie met de hoofdrolspeler zijn geweest. Hoe dan ook: deze hebben we plichtmatig tot het eind toe uitgekeken, ondertussen spottende blikken naar elkaar uitwisselend. Met alle respect voor mensen die helemaal in dit soort stripheldenfilms zitten: ik gun jullie alle plezier, van mij hebben jullie de komende jaren geen last want het zal wel weer een tijdje duren voordat ik weer een stripfilm ga zien. 

Deadpool zoekt werk, hij wil graag toetreden tot het team van superhelden die her en der hun goede daden doen. Dat kan niet zomaar, zegt de man van het superhelden-uitzendbureau. Daartoe moet hij eerst een andere teloorgegane superheld uit het slop trekken: hij moet de aan de drank geraakte Wolverine meenemen op zijn pad. Samen kunnen ze dan in actie tegen een of andere meneer die een soort tijdroofmachine gebouwd heeft, waarmee hij de respectievelijke werelden van de beide superhelden (waarom zijn dat verschillende werelden?) wil gaan vernietigen. Kansen tot rehabilitatie dus, beiden snakken ernaar. Voordat het zover is, moeten ze nog wel strijden tégen of mét een aantal andere magische mensen. Om aan het eind dan toch bij die tijdmachine aan te komen.

Met: Ryan Reynolds, Hugh Jackman, Matthew MacFadyen, Emma Corin, Morena Baccarin, Channing Tatum, Jennifer Garner, Wesley Snipes, Chris Evans, Henry Cavill

FIN - song : Aretha Franklin - You're all I need to get by

Eddington - Ari Aster

Eddington op IMDb (6,7)
 Eddington op Moviemeter (3,13)

Eddington op Wikipedia

Niet bij ons in het filmtheater te zien, dus ik moest ervoor naar Amsterdam. Dat ie bij ons niet op de speellijst staat, snap ik wel: het is een ondefinieerbare film die in ieder geval heel ver ligt van arthouse of wereldcinema. Wat het dan wel is? Lastig te zeggen. Het wordt geafficheerd als western maar het is ook actie, het is ook thriller, het is ook politiek, het is zelfs ook een beetje comedy. Het is een volstrekt onlogisch, volstrekt ongeloofwaardig allegaartje dat desondanks wél boeit in de bijna drie uur dat de film duurt. Dat komt uiteraard door het tempo en het meanderende, nee, het van-hak-op-tak springende verhaal. Het komt ook door heerlijk schmierend acteerwerk van vooral Joaquin Phoenix. En het komt ook door de uitstraling van de film. Eenieder zal hier iets anders uit halen, voor mij was het in ieder geval een bevestiging wat een belachelijke maatschappij de Amerikaanse toch is. De VS-samenleving komt er niet goed uit, als ik het zo mag zeggen. 

New Mexico (VS), 2020. Net als de rest van de wereld dringt ook daar, diep in het platteland, de opkomende epidemie van corona door. Burgemeester Ted Garcia kondigt direct maatregelen af die de bevolking gezond moeten houden, maar daar blijkt niet iedereen meteen aan te gehoorzamen. Niet om wappie-redenen (vooralsnog niet), nee: longpatiënten zeggen amper te kunnen ademen. Naast enkele burgers is sheriff Joe Cross daar ook een van: hij heeft al dagelijks zijn puffertje bij zich en is niet van plan het mondkapje te gaan dragen. Dat kan natuurlijk niet: een gezagvoerder hoort uit te stralen dat hij het lokale beleid onderschrijft. Enter de rivaliteit tussen Garcia en Cross. 

Opeens gaat het snel: Cross stelt zich kandidaat voor het burgemeesterschap, wordt daar door de bevolking ook op aangesproken. Met zijn veel te kleine politiepost en zijn beperkt aantal agenten moet hij de opkomende protesten weerstaan (niet alleen corona, maar ook een activistische Black Lives Matter-beweging trekt door de straten). Daarnaast zijn Cross' echtgenote, haar moeder en veel buurtgenoten gevallen voor een lawine aan complottheorieën, mede aangewakkerd door de charismatische sekteleider Vernon Jefferson Peak. Wie daar nog kalm onder blijft, is een hele grote.

Recept voor chaos dus, het gaat knallen in Eddington.

Met: Joaquin Phoenix, Pedro Pascal, Emma Stone, Austin Butler, Deirdre O'Connell, Micheal Ward, Cameron Mann, Matt Gomes Hidaka, Luke Grimes, Amelie Hoeferle 

FIN - song : Bobby Gentry - Courtyard

Gezien in : The Movies  

The Outpost - Rod Lurie

The Outpost op IMDb (6,8)
 The Outpost op Moviemeter (3,08)

The Outpost op Wikipedia

Geen goed teken. Als je de volgende ochtend geen enkele naam van een personage hebt onthouden, als je die moet opzoeken op IMDb om je recensie vol te krijgen. Conclusie moet dan ook zijn dat dit genre films misschien wel het verst van mij af ligt van allemaal: oorlogsfilms oké, maar één langgerekte schietoefening boordevol geschreeuw en testosteron en claims op zowel kameraadschap als onderlinge superioriteit: het doet het niet bij me, ik ben er niet gevoelig voor. Desondanks zie ik wel redelijke waarderingen op de filmsites, er zal dus een drukbezochte markt voor zijn. Dat gun ik iedereen, maar ik zal dit genre moeten blijven doseren in mijn kijkgedrag. Ligt aan mij, niet aan u.

De film is op waargebeurde feiten gebaseerd: in de nare reeks oorlogen die met/over/om/in Afghanistan werden uitgevochten, was de bloedige battle om het geïsoleerd gelegen kamp Kamresh een van de hevigste gebeurtenissen. Het kamp, gelegen in Hindu Kush, een dal ver aan de onherbergzame oostkant van het land, werd voortdurend belegerd door Taliban-strijders, hoe zeer men ook probeerde met de lokale bevolking te overleggen, met de veelheid aan stamhoofden vooral. Het hielp niet: de Taliban rukte op, de mannen van het inmiddels tot camp Keating omgedoopte legerkamp moeten aan de bak. Hoewel ze is beloofd dat het kamp binnen twee maanden zal worden opgedoekt, moeten ze het nu nog verdedigen. Niet alleen het kamp, ook elkaar. Want daar schort het nogal aan: er is veel wantrouwen, niet overal is moed genoeg om op te staan tegen een vijand die er niet om maalt je naar een ander bestaan te knallen. De rest, mensen, is geschiedenis. Pief! Paf! Poef!

Met: Scott Eastwood, Caleb Landry Jones, Orlando Bloom, Jack Kesy, Cordy Hardrict

FIN - song : Rita Wilson - Everybody cries

Heat - Michael Mann

Heat op IMDb (8,3)
 Heat op Moviemeter (4,11)

Heat op Wikipedia

Nog zo'n filmklassieker, 30 jaar oud reeds. Weliswaar een die iets minder in mijn straatje ligt, maar ik zie zelf ook natuurlijk wel dat dit heel goed is. Eredivisie-acteerwerk, een sterk script en een mooi opgebouwde spanning. Zo eentje waarbij je misschien denkt dat het einde toch nog anders kan lopen dan het nu doet. De twee acteerkanonnen op leeftijd (ook toen al een beetje) kluisteren u aan uw stoel. "Heat" is een actiedrama. Of nee: "Heat" is een misdaaddrama. Of nee nee, "Heat" is een heistfilm. Of..ach wat maakt het label ook uit.

Het lijkt de perfecte overval, maar toch is Neil McCauley behoorlijk pissed-off met het gedrag van medepleger Waingro, die niet al zijn taken goed uitvoerde. Net als hij met de mislukkeling wil afrekenen, rijdt de politie voorbij en weet Waingro aan zijn aandacht te ontsnappen. Dat zal ie nog bezuren. 

De overval trekt hoe dan ook de aandacht: vanaf dat moment weet McCauley het vizier van topinspecteur Vincent Hanna op zich gericht. Met zijn grote ervaring en originele brein brengt Hanna al snel het daderteam in kaart. Het net sluit zich steeds verder, maar het houdt McCauley niet tegen om de overval der overvallen te beramen. Zelfs een persoonlijk gesprek met Hanna stopt hem niet: ze spreken eerlijk naar elkaar uit dat ze elk bij een volgende ontmoeting niet zullen aarzelen de ander naar het hiernamaals te brengen. Terwijl McCauley de voorbereidingen treft voor zijn magnum opus, weet Hanna plots contact te leggen met de op wraak beluste Waingro.

Met: Robert de Niro, Al Pacino, Val Kilmer, Jon Voigt, Tom Sizemore, Diana Venora, Amy Brenneman, Ashley Judd

FIN - song : Revelry - One Last Regret

Heon-Teu (aka Hunt) - Lee Jung-jae

Heon-teu op IMDb (6,7)
 Heon-Teu op Moviemeter (2,75)

Heon-teu op Wikipedia

Wat een verschrikkelijke film. Ik weet dat het laatste decennium een stortvloed aan prachtfilms uit verschillende delen van Azië vandaan is gekomen, maar ik weet ook dat er - naast al die arthousetitels - ook een markt is voor gruwelijk gewelddadige films, waarbij vooral de Zuid-Koreaanse producties eruit springen. Welnu, dit was er zo een. Door al die - vaak totaal overbodige- knokpartijen en mishandelingen raakte ik in ieder geval volledig de draad kwijt, ik heb geprobeerd de hoofdlijnen van het verhaal te begrijpen. Heb dat helemaal tot aan de aftiteling volgehouden. 

Eerst gaan we terug naar de jaren 80, wanneer de Zuidkoreaanse president een bezoek brengt aan de Verenigde Staten. In zijn gevolg zijn zowel de minister van Binnenlandse Zaken (hierna te noemen Biza) als de minister van Buitenlandse Zaken (hierna te noemen Buza) meegereisd. Ze komen erachter dat er een aanslag wordt voorbereid op hun president, weten dat met veel geweld te verijdelen maar zijn vanaf dat moment beducht op een mol in hun eigen gelederen. Spionage, contraspionage: iedereen is verdacht, maar de meeste aandacht gaat uit naar een (mogelijk Noordkoreaanse) agent Donglim, die de aanslag heeft voorbereid. En die daar na deze verijdelde aanslag nog niet mee ophoudt.

Biza en Buza verdenken niet alleen Donglim, ze verdenken ook elkaar. Ze denken dat het lek in de organisatie van hun collega zit en zetten dus elkaars personeel onder druk. Er komen nog wat corrupte zakenmannen bij, om uiteindelijk te belanden in de complottheorie dat het Noord-Korea is dat by force de oorlog wil beëindigen door Zuid-Korea in te lijven. Knallen maar! Meppen maar! Waterboarden maar! En zo voort.

Met: Lee Jung-Jae, Jung Woo-Sun

FIN - song : Cut 'n Paste- Synthfly

Clean - Paul Solet

Clean op IMDb (5,6)
 Clean op Moviemeter (2,76)

Clean op Wikipedia

Hij heeft niet de flashy uitstraling van een Brad Pitt of Johnny Depp, toch heeft Adrian Brody al een behoorlijke staat van dienst in Rolprent Country. Zijn monumentale rol in "The Pianist" is een onvergetelijke, maar ook afgelopen jaar zette hij iets markants neer in "The Brutalist". In die zin was ie me wel aardig bekend maar wat ik niet wist is dat Brody ook zelf films schrijft (soundtrack 'n all), dus stortte ik me met die geïnteresseerde blik op deze nihilistische film. 

In de in alle opzichten duistere buitenwijken van New York rijdt Clean zijn nachtelijke rondje. Clean is de bijnaam die hij eerder verwierf, maar die we nu van toepassing zien op zijn werk: met een vuilniswagentje rijdt hij rond om de buurt schoon te houden. Spullen die hij mogelijk kan (her)gebruiken legt ie apart: daarvan/daarmee probeert hij apparaten te repareren waarmee hij vervolgens weer een zakcentje verdient bij de buurt-Rataplan. Niets aan de hand, we laten Clean lekker zijn teruggetrokken dingetje doen. 

We leren echter al snel dat hij last heeft van flashbacks: in een vroeger leven was hij een heftiger mens. Hij bestreed de misdaad in zijn buurt op een veel heftiger manier, als huurmoordenaar had hij een heftige, doch kundige reputatie. Dat verleden kostte hem zijn gezin, zijn dochtertje werd door zijn tegenstanders "gemold", Clean trok zich terug in zijn schulp. Maar dat blijkt niet lang houdbaar als hij ziet dat zijn buurmeisje Dianda lastiggevallen wordt. Aanvankelijk door buurtboefjes, maar langzamerhand ontdekt Clean dat er een veel zwaarder vorm van criminaliteit achter zit. Hij probeert Dianda en haar oma te beschermen, maar wordt langzaam tóch weer de zwaardere misdaad ingezogen: hij kan niet meer terug, hij moet wraak nemen op de onderwereld die zijn wijk bevuilt. Cleanup!

Met : Adrian Brody, Glenn Fleshler, Richie Merritt, Chandler DuPont, Mykelti Williamson

FIN - song : Gang Starr - Code of the streets

White Elephant - Jesse V. Johnson

White Elephant op IMDb (4,5)
 White Elephant op Moviemeter (2,13)

White Elephant op Wikipedia

De harde schijf schreeuwt om schoning en ruiming, dan moet je als filmkijker af en toe door grazige weiden heen die je achteraf liever overslaat. Deze film bijvoorbeeld is wel een echte actie/misdaadfilm (dus is absoluut voor een bepaalde markt gemaakt) maar is wel dermate knullig en recht-toe-recht-aan uitgevoerd dat ie snel de vergetelheid zal ingaan. Heel niet erg, zeg ik.

Special agent Vanessa Flynn zit op de uitkijk: ze hebben de Latino-maffiabaas Velasquez op het oog waarvan ze een volgende deal met een heterdaadje willen voorkomen. Vanuit de autostoel ontgaat het hen dat er een slagvaardige misdadiger van de concurrerende clan van Arnold Solomon bij Velasquez binnenloopt om daar een aanslag te plegen. Ze zien Carlo Garcia, de aanslagpleger in kwestie, wel weglopen maar hij ziet hen ook. Het betekent dat Flynn en haar partner nu in het vizier zijn bij de Solomon-bende. Ze moet op de vlucht en dat blijkt niet heel makkelijk. Solomon heeft namelijk, naast de agressieve Garcia, ook nog de oude huurmoordenaar Gabriel Tancredi in dienst. Deze Tancredi werkt rustig en slim naar zijn doel toe: al snel hebben ze Flynn getraceerd. Flynn overleeft de eerste aanvallen en krijgt daarbij plots hulp uit onverwachte hoek. Ze is haar leven niet zeker, dus die steun kan ze goed gebruiken.

In de film zit ook nog een schimmig rolletje voor John Malkovich, een rol die dermate onbeduidend is dat je je afvraagt wat er in godsnaam van deze vroegere steracteur geworden is dat ie hiermee zijn pensioenverzekering moet betalen.

Met: Olga Kurylenko, Michael Rooker, Bruce Willis, John Malkovich, Vadhir Derbez 

FIN - song : Outlaw Ritual - Trouble in my time

The Marksman - Robert Lorenz

The Marksman op IMDb (5,7)
 The Marksman op Moviemeter (2,77)

The Marksman op Wikipedia

Eigenlijk is Liam Neeson een filmgenre op zich. Er is vast iemand die bijgehouden heeft hoeveel van zijn talloze filmrollen steeds maar weer op hetzelfde neerkomen: een oudere, in het leven teleurgestelde, strijder voor rechtvaardigheid die met zijn oude gestel net iets te vaak in stevig fysieke actie moet komen om zijn gelijk te halen. Het ziet er vaak niet uit, vooral de vechtscenes niet, maar toch slaagt de oude Ier er in om een vorm van credibility op te bouwen: we zijn er als kijker immer van overtuigd dat de man uit nobele overwegingen handelt. En dat is knap. Vandaag een pluimpje dus voor deze bedaagde filmheld.

Mexicaans-Amerikaanse grens. Jim ziet met lede ogen aan hoe schuldeisers zijn ranch komen opeisen, hij heeft nog een paar maanden om de boel schoon op te leveren en aldus zijn betalingsachterstanden te voldoen. Ooit redde Jim het allemaal makkelijk, maar toen leefde zijn vrouw nog. Haar ziekteproces kostte hen al hun spaarcenten, Jim had bij haar overlijden nog maar net een nagel over om zijn gespierde kont te krabben. 

Maar nog één keer veert hij op: als hij een tweetal vluchtelingen op zijn gebied ontwaart. Zij, moeder en kind, zijn de grens overgestoken op zoek naar veiligheid: ze zijn op de vlucht voor een drugskartel. Bij het grenshek vindt een vuurgevecht plaats, waar Jim instinctief aan deelneemt; hij schakelt enkele Mexicanen uit (want ja, Jim is oud-marinier) maar de vrouw wordt fataal getroffen. Net voor zij sterft, vraagt ze Jim te beloven voor haar zoontje te zorgen: hij moet het ventje naar familie in Chicago brengen. 

Jim zegt dat toe , maar weet nog niet dat ie zich daarmee de woede van het kartel op de hals haalt. De vrouw draagt een tas met geld bij zich waarop zij azen. En het feit dat Jim de broer van de bendeleider heeft neergeschoten, helpt ook niet. On the road, on the run: dwars door Amerika zit men achter elkaar aan.

Met: Liam Neeson, Katheryn Winnick, Juan Pablo Raba, Jacob Perez

FIN - song : Sean Callery - Arriving in Chicago

FIN - song : Andrew Simple - In the end

Chief of station - Jesse V. Johnson

Chief of station op IMDb (4,7)
 Chief of Station op Moviemeter (2,42)

Chief of Station op Wikipedia

Zeer middelmatige spionagethriller waarbij men het met name in de actie- en vechtscenes laat afweten. Nu ben ik daar normaal al niet zo van, maar hier krijgen we toch wel een zeer amateuristische en ongeloofwaardige reeks tik-tak-tok en pief-paf-poef scenes voorgeschoteld. Misschien is "middelmatig" dan ook te hoog gekwalificeerd, maar dat laat ik lekker aan u. Te zien op de streamers, al ben ik reeds vergeten op welke we deze keken.

We zijn getuige van een mislopende onderscheppingsactie van de CIA op het prachtige Vissersbastion in Boedapest. Daar is onze antagonist, agent Ben Malloy, in charge om zijn langjarige vijand Evgheny Khalikov te ontmaskeren, hetgeen mislukt. Nou ja, dan maar aan de koffie met zijn vrouw Farrah, ook CIA-agenta. Dat gaat mis want bij een bomaanslag op het koffietentje waar ze afspreken, komt Farrah om het leven. Malloy weet zeker dat zijn opponent hiermee te maken heeft en zweert wraak. Samen met zijn collega John Branca onderzoekt hij de mogelijkheden om Khalykov (terug) te pakken. 

Terwijl Malloy nog in de rouwfase zit, wordt hij door de inspectie én de directie van de FBI geconfronteerrd met een onderzoek naar de handel en wandel van zijn vrouw: ze zou dubbelspel hebben gespeeld. Malloy heeft er hiermee nog een opdracht bij: niet alleen moet hij de moordenaar van zijn vrouw in de kladden grijpen, ook moet hij haar reputatie zuiver zien te houden. Dat klinkt allemaal nog best haalbaar, maar hij heeft buiten zijn collega's gerekend. Want de geheime dienst zou de geheime dienst niet zijn, als die ook allerlei interne geheimen ten tonele brengen. Al snel komt hij alleen te staan. Nou ja, bijna alleen.

Met: Aaron Eckhart, Olga Kurylenko, Alex Pettyfer, Chris Petrovski, Laetitia Eido, Nick Moran

FIN - song : Skream - You know, right?

Unlocked - Michael Apted

Unlocked op IMDb (6,3)
 Unlocked op Moviemeter (2,88)

Unlocked op Wikipedia

Het duurde even voor ik een beetje in deze film van succesregisseur Michael Apted kwam: vooral het begin was nodeloos complex waardoor je nauwelijks wist wiens uitspraken en daden je nu op welke waarde moest schatten. Dat werd later beter, op een gegeven moment kon ik zelfs met het aloude "plotje raden" beginnen. Ik had het uiteindelijk niet goed, dus de verwarring van het begin bleek niet nodeloos gesticht.

Alice Racine heeft zich teruggetrokken in London, ze heeft daar haar redenen voor. De geheim agente voelt zich verantwoordelijk voor de vele doden bij een aanslag in Parijs, waarbij zij de veiligheidsoperatie leidde. Gedesillusioneerd heeft ze zich in London gestort op sociaal werk. Door dit werk raakt ze al snel op de hoogte van de ondergrondse activiteiten die radicaal-islamisten in haar wijk voorbereiden. Ze blijkt dermate goed ingevoerd dat ze toch weer een telefoontje krijgt van haar MI5-baas om poolshoogte te nemen. 

Er blijkt een aanslag te worden voorbereid met biologische wapens bij een americanfootballwedstrijd tussen Engeland en de VS. De respectievelijke geheime diensten van beide landen duiken erop, maar Racine komt er al snel achter dat ze niemand vertrouwen kan. Er wordt gelekt, zoveel is duidelijk, en Alice weet niet of haar opdrachtgevers mogelijk ook dubbelspel spelen. De tijd dringt, het stadion loopt vol en Alice hoopt dat ze nog op tijd is met de conclusies die ze getrokken heeft nadat ze ziet hoe haar  eerdere informatie misbruikt is. Wie is wie? Wie doet wat?
Een behoorlijk gevulde cast duwt dit complexe thrillerverhaal naar een climax.

Met: Noomi Rapace, Toni Collette, Orlando Bloom, Michael Douglas, John Malkovich

FIN-song: John Mayer - Walt & Grace Witness test 

American Night - Alessio Della Valle

American Night op IMDb (4,4)
 American Night op Moviemeter (1,59)

American Night op Wikipedia

Nu had ik een licht borreltje op (afscheidsreceptie van het werk) maar ik kon - eenmaal thuis op de bank- aan deze film geen touw vastknopen. En gezien de waarderingen op de filmsites hierboven, was ik daarin niet te enige. De film heeft allerlei pretenties maar maakt er eigenlijk geen enkele waar. Neo noir, het is een prachtige term maar als kijker weet je dan nog niet precies wat je kunt verwachten. Maar ja, ik had ooit mezelf opgelegd elke film te beschrijven die ik in zijn geheel bekijk. Komt ie dan:

We herkennen direct de knullige kruimeldief. Die wordt er door zijn schimmige opdrachtgevers om een gestolen Andy Warhol-schilderij (de print van Marilyn Monroe lekker compact opgerold) af te leveren op een locatie waar de anonieme koper ermee mag verdwijnen. Twee identieke sporttassen afgesproken, u kent dat wel. De deal loopt in het honderd, we leren al snel de andere partijen kennen: een wannabe galeriehouder, een maffiazoon die zelf wannabe kunstschilder is, een armlastige galeriehouder, een kunsthistorica en nog wat aanpalende figuren. Ieder heeft hierin zo zijn eigen ambities en zijn eigen problemen. Het knalt, het boemt! En ondertussen verschuift het schilderij steeds maar van tas naar tas, van eigenaar naar eigenaar.

Met: Jonathan Rhys Meyers, Paz Vega, Emile Hirsch , Michael Madsen

FIN - song : Wolfmother - Joker and the thief