Chester: de Kronieken van de Nar - Cas Gijsberts

Chester: de Kronieken van de Nar op IMDb
 Chester: de kronieken van de nar in de regionale pers

Korte films (ook wel: shortfilm) beoordeel ik altijd op een andere manier dan de reguliere bioscoopfilms. Daar zijn meerdere redenen voor: niet alleen is er voor de regisseur veel minder tijd om de vaardigheden te laten zien, het moet de kijker overtuigen in een tijdspanne waarin de grotere films vaak net bij de introductie van de eerste hoofdpersonen zijn aanbeland. Daarnaast is er vaak sprake van beperkter budget, dus komt het er voor de maker echt op aan dat hij zijn visie op cameravoering, gebruikte technieken en plotopbouw met minimale middelen zo maximaal mogelijk etaleert. Dan neem je als kijker voor lief dat je niet naar Hollywoodsterren (of in dit geval BN'ers) kijkt maar dat je let op lef en visie. Willen wij als filmkijkers (en zeker als "recensenten" van die films) immers onze hobby blijven uitoefenen, dan moeten wij een open blik houden voor nieuw talent. Welnu: voormalig Filmacademie-student Cas Gijsberts is zo'n talent. Ga er maar aan staan: nog geen twintig, maar wel in je eentje zo'n project opstarten waarvoor je fondsen moet werven, locaties moet vinden, acteurs moet casten en je idee moet uitwerken naar een volwaardig script. Mijn idee is dat Gijsberts daarin goed geslaagd is, dat ie een eerste stap heeft gezet op een pad waar nog mooie dingen kunnen passeren. Met deze korte film verwelkomt hij u in zijn denkwereld. 

De jonge regisseur: 

Het verhaal:
In een schimmig kasteel ontmoet een jonge bezoeker plots een oudere man die zich in de duistere zalen verborgen houdt. Op de vraag wie hij is, vertelt de oude man dat hij Lupus heet en een voormalige premiejager is. Hij gaat er eens goed voor zitten, hij zal de jongeman zijn héle verhaal vertellen: we gaan terug in de tijd.

Met twee vakbroeders viert Lupus zijn "pensionering" als premiejager. Hij heeft wel genoeg mensen opgebracht, hij heeft wel een keer genoeg van dwingende opdrachtgevers die hem op zijn gevaarlijke missies sturen. De drank vloeit rijkelijk, hetgeen Lupus flink zal bezuren. Bij het nog halfdronken ontwaken ziet hij namelijk dat hij een bezopen handtekening heeft gezet onder een net zo bezopen opdracht. Hij moet tóch nog een keer op jacht, hij heeft voor flink geld beloofd om jacht te maken op Chester, een vervelende en vervaarlijke nar die het leven van de dorpelingen tot een hel maakt. Lupus zal tegen zijn zin aan de bak moeten maar eenmaal bezig bijt hij zich vast in zijn taak. Hij spoort Chester op en doet daarbij een schokkende ontdekking. 

Met; Ron de Groen, Germ Bot, Jos Klumpenaar

FIN - song : Daniel Camilleri - A welcome guest

NOOT: Als niet de vader van de regisseur mij had geattendeerd op deze shortfilm was ie me waarschijnlijk pas veel later onder ogen gekomen. Nu is de - in mijn eigen regio opgenomen- film nog zo vers (premiére was begin deze maand) dat ie op IMDb nog zónder ratings staat. Doe daar wat aan! Kijk m op Youtube en laat een beoordeling achter, daar heeft de regisseur baat bij. 
YOU TUBE LINK : Chester: de kronieken van de nar op YOUTUBE

Mothering Sunday- Eva Husson

Mothering Sunday op IMDb (6,1)
 Mothering Sunday op Moviemeter (2,89)

Vanwege de uitstekende cast deze maar weer eens teruggekeken. Natuurlijk draait de film nog steeds om (het lichaam van) Odessa Young, maar zelf was ik opnieuw zeer onder de indruk van het goede acteerwerk van Josh O'Connor, daarnaast valt op hoezeer classactors als Olivia Colman en Colin Firth eigenlijk verdomd weinig nodig hebben om een karakter een ziel te geven. Razend knap. 

Bij de eerste kijkbeurt van deze film, mei 1922, schreef ik er dit over: 
BEGT: Zoekresultaten voor mothering sunday

The Invitation - Jessica M. Thompson

The Invitation op IMDb (5,3)
 The Invitation op Moviemeter (2,55)

De zaal staat nog steeds met stip op 1 bij mij. Daarna de programmering op de 4 filmzenders waarop ik me abonneerde, vervolgens de films die op publieke zenders worden vertoond. En pas helemaal aan het eind de films van de streamingsdiensten. Daarin zit doorgaans te weinig voor mij vernieuwend aanbod in, maar zo eens in de zoveel tijd probeer ik er een te kijken. Gisteren dus deze. Beetje jammer.

De jonge Evie houdt in New York met allerlei baantjes haar tobberige bestaan net aan op peil. Ze droomt van andere tijden en verre plekken, hoopvol vult ze een gekregen DNA-test in: wie weet wat ze leert over haar afkomst. Ze is dan ook aangenaam verrast als ze een Britse jongeman ontmoet die beweert familie van haar te zijn, haar family ties raken aan oude Britse adel. Hij nodigt haar uit voor een op handen zijnde bruiloft in Engeland, zodat ze leden van haar verre familie kan ontmoeten.

Het blijkt inderdaad een kasteeltje te zijn waar ze in Engeland belandt. De kasteelheer is een charmante meneer die overdreven geïnteresseerd blijkt in de jonge Evelyn (haar naam moet natuurlijk versjiekt). Er gebeuren rare dingen op het kasteel, Evie vertrouwt het niks. Maar die aandacht van die knappe graaf de Ville (snapt u?) , die vind ze wel bijzonder. Langzaam maar zeker trapt ze in de valstrik die voor haar gezet blijkt.

Met : Nathalie Emmanuel, Thomas Doherty, Hugh Skinner, Alana Boden, Stephanie Corneliussen

FIN - song : Cruel Youth- Mr. Badman

Murder by Death - Robert Moore

 Murder by death op IMDb (7,4)

Precies wat ik nodig had gisteravond: een lekkere flauwe film, een no-brainer in anderhalf uur. Heb me goed vermaakt bij dit oud formulewerkje, mede door de sterrencast die er in zat. Het ene deel zat al aan het einde van de carrière (Alec Guinnes en Peter Sellers) , voor de andere moesten de grote successen nog komen (Maggie Smith en James Cromwell bijvoorbeeld.). Opzet geslaagd. 

De excentrieke rijkaard Lionel Twain nodigt 's werelds vijf beste detectives op zijn kasteel uit om een moord op te lossen. An sich nog niet vreemd, ware het niet dat de moord nog moet plaatsvinden. Vanuit verre windstreken komen ze : de Aziatische speurder Wang (moddervet cliché gespeeld door Peter Sellers), de Amerikaan Diamond, de Belg Perrier en de klassiek Britse karikaturen Jessica Marbles en Dick Charleston. U begrijpt nu al dat dezen natuurlijk vormgegeven zijn naar bekende detective-verhalen uit de gehele wereld. 

Voeg aan het samenzijn van de beste misdaadoplossers ter wereld nog toe dat het kasteelpersoneel op zijn minst bevreemding wekt : een blinde butler die zijn weg door het kasteel perfect vindt en een doofstomme kokkin die alles observeert maar zo ongeveer alles doet behalve koken. Daar komt natuurlijk een bijzonder raar diner van. En dat is lastig omdat de aanwezigen weten dat er in hun midden, hier aan tafel waarschijnlijk, een moord zal worden gepleegd die moet worden opgelost om de beloofde beloning te kunnen incasseren. Het wordt een vervreemdend schouwspel. 

Met : Alec Guinness, Truman Capote, Peter Falk, David Niven, Maggie Smith, Peter Sellers

 

Mijn Rembrandt (aka My Rembrandt) - Oeke Hoogendijk

 Mijn Rembrandt op IMDb (7,2)

Een kunstdocumentaire die zich laat lezen als een thriller, zo eentje in de trant van "zal het de graaf lukken om...? . Doorgaans laat de kunstwereld zich niet zo spannend bekijken maar deze keer is dat echt uitstekend gelukt. Ik heb het in ieder geval geen moment saai of droog gevonden.

Dat komt door de mozaïekachtige insteek waarvoor gekozen is: we volgen verschillende mensen met verschillende achtergronden en verschillende invalshoeken , met één grote overeenkomst; men is allen idolaat van meesterschilder Rembrandt Harmenszoon van Rijn, de Nederlandse lichtkunstenaar die verantwoordelijk is voor een aantal van de belangrijkste en meest toonaangevende kunstwerken uit de geschiedenis. 

Er is het kunstverzamel-echtpaar dat hoopt op een buitenkansje. Er is de excentrieke kasteelheer (the Duke of Buccleuch , een Schots graafschap) die in het familiekasteel een relatief onbekend werk van Rembrandt heeft hangen en die dat op een prominentere plek in het kasteel wil krijgen. Er is de puissant rijke kunstopkoper die de werken vanuit privédomein naar publiek domein geplaatst wil zien. Er is de Rembrandt-professor, een man die wereldwijde erkenning heeft om zijn kennis van het werk van Rembrandt, er zijn museumdirecteuren en politici die de welbekende strijd aangaan om twee grote werken van Rembrandt op te kopen van de steenrijke familie De Rothschildt en er is kunsthistoricus Jan Six , wiens voorouders ooit door de schilder zijn geportetteerd en die een neusje blijkt te hebben voor het vinden van onontdekte werken die wellicht nog aan de meester kunnen worden toegeschreven. 

Niks stoffig, er zit een ongekende dynamiek in deze wereld. Hoe elitair ook, allen blijken liefhebbers en praten gepassioneerd over technieken en gebruikte materialen, over de levendigheid van het weergeven van kledingstukken en over de unieke vorm van lichtval die je in al Rembrandt's werken terugziet. Uiteraard gaat het ook over jaloezie tussen de haves en de havenots , tussen de ontdekker en de anderen die dat succes claimen. En die verhalen zijn welhaast net zo adembenemend als de prachtige schilderijen die voorbij komen. 

Met Jan Six, Duke of Buccleuch, 

Rebecca - Ben Wheatley

Rebecca op IMDb (5,9) 

Met de beide hoofdrolspelers heb ik wel wat (zij omdat ze tamelijk kameleontisch is in haar rollen, hij omdat hij juist zo goed als altijd de statige en rijzige man is die alleen al met zijn voorkomen indruk maakt op anderen). Dus doken we gisteravond in de remake van een van Hitchcock's klassieke boekverfilmingen (de naam "Daphne du Maurier" zou ik niet gekend hebben als Hitch geen films was gaan maken). 

Sfeer en stijl zijn grotendeels ouderwets gehouden, het is kastelen en butlers voor en na. Dat geeft het geheel een tamelijk Britse aanblik, waar ik persoonlijk nooit bezwaar tegen heb. 

Een jonge gezelschapsdame zit met haar onsympathieke werkgeefster in een hotel in Monte Carlo. Het is haar taak om de lunches en uitstapjes van haar baas voor te bereiden, het is haar rol om zich te laten kleineren en afsnauwen door deze hautaine adeldame/ Die dag moet ze proberen voor haar baas  een afspraak te regelen met de enigmatische hertog Maxim de Winter. Die is recent weduwnaar geworden en verwerkt zijn rouwproces aan de dure Franse kust. De Winter vindt de adeldame snotvervelend, maar haar gezelschapsdame intrigeert hem mateloos. Hij trakteert haar op kleine uitstapjes en van het een komt het ander. Hals over kop trouwt het stel: zij is verlost van haar vernederende baan, hij is niet langer alleen. 

Ze gaan terug naar Manderley, het landgoed van Max. Een vijandig gestemd personeel treft ze tegenover zich en langzamerhand wordt haar duidelijk waarom: de overleden Rebecca is nog alom aanwezig. Haar spullen, haar werkwijze, haar vrienden en haar aangewezen personeel: allen leven ze nog in vroeger tijden , allen hebben ze problemen met het accepteren van de nieuwe baas. Vooral mrs Danvers , de grote regelaar in het huis, is niet van plan enige sympathie te tonen. De enige manier om geaccepteerd te worden, is het ontrafelen van het geheim van de verdwijning van de vorige hoofdbewoner. What happened to Rebecca? 

Met : Lily James, Armie Hammer, Kristin Scott Thomas 

C'est la vie (aka Le sens de la fête) - Olivier Nakache & Erik Toledano

C'est la vie (le sens de la fête) op IMDb (7,1)
Verrassend leuke film uit de koker van de makers van de grootste filmhit van de afgelopen jaren. Het niveau van "Intouchables" haalt deze lang niet- er zit lang niet zoveel maatschappelijks in verborgen als in die film- maar toch is ie net effe meer dan een niemendalletje. Het verhaaltje heeft niet veel om het lijf, maar komisch is het wél. Er zitten voldoende grinnik- en lachmomenten in deze comedy of errors om tevreden de zaal uit te stappen.

Max heeft een bedrijf dat catering en entertainment verzorgt op bruiloften en partijen. We volgen hem een dag in de voorbereiding en uitvoering van een luxueuze trouwdag op een kasteeltje. De bruidegom is een onuitstaanbare kwast, die het allemaal heel elitair wil aanpakken. Max zegt dat ook te doen maar heeft er stiekem het geld niet voor om daarin allemaal te investeren. Wat losvast personeel, oproepkrachten en een vervangende band: het is het allemaal net niet. Maar Max is niet van plan daar de bruidegom op de hoogte te stellen.
Tussen de bedrijven door zijn we getuige van de amoureuze problemen van Max: zijn vrouw wil van hem af en zijn maîtresse wil niet met hem verder omdat ie puntje-bij-paaltje altijd weer voor zijn vrouw kiest. U begrijpt dat we hiermee richting een comedy of errors gaan, met alle fijne vergissingen en verwikkelingen van dien. De mislukte speech, bedorven eten, de nietsnut-fotograaf,  ruziënd personeel en oudere bruiloftsgasten die alleen maar antieke chansons willen horen van de daarvoor iets te ambitieuze band. Het zit er allemaal in. Het is vermaak. En daar is niks mis mee.

Met : Jean- Pierre Bacri, Gilles Lelouche, Eye Haidara