The Invite - Olivia Wilde

The Invite op IMDb (7,8)
The Invite op Moviemeter (3,50)
The Invite op WIkipedia

De treinenloop was in de war, daarmee ook mijn zaterdagplanning. Ik had een bezoekje aan Eye in gedachten, maar daar zou ik niet op tijd kunnen komen. Dan maar de blik de andere kant op gericht: go east, young man! Want in het pittoreske Enkhuizen is immers dat schitterende Film in de Drom-theater, waar ook immer mooi spul voorhanden is. Een korte check leerde mij dat ik daar "The Invite' kon gaan zien, het nieuwste werk van de intense actrice/regisseuse Olivia Wilde. Haar eerdere films spraken zeer tot de verbeelding dus pakte ik met vreugde de trein de andere kant op. En dat ik dan ook nog een dikke cast (Wilde zelf, Seth Rogen, Edward Norton en de immer sprekende Penelope Cruz) erbij kreeg, in een setting die sterk aan "Carnage" deed denken ook nog: het maakte het treinreisje een waardige. 

Er staat spanning op, zoveel is duidelijk als Joe thuiskomt van zijn werk. Zijn vrouw Angela staat op scherp, ze is hyperdepieper en heeft totaal geen aandacht voor Joe's verhalen over zijn problematische reis. Wat gebeurt er? Al snel wordt duidelijk waarom Angela als een werkbij door het huis sjeest: de buren komen! Ze heeft de bovenburen uitgenodigd om nu eindelijk eens kennis te maken. De dochter is uit logeren, Angela pakt uit met een mooie reeks kazen en hapjes, Joe hoeft alleen maar de wijn te verzorgen. Joe is onaangenaam verrast en maakt duidelijk dat hij helemaal geen zin heeft in een etentje met de buren. Bovendien: hij vindt het maar een luidruchtig en snobistisch stel, met hun lawaaiige seks en hun overduidelijke tevredenheid met zichzelf. Joe's bezwaar valt in het luchtledige, na langdurig gekibbel gaat dan toch de bel. 
Angela doet haar best de perfecte gastvrouw te zijn voor haar invitées maar al snel blijkt dat het burenkoppel veel te classy is voor de toch wel eenvoudige Joe en Angela. Er wordt wel honderuit gepraat maar nog weinig losgelaten, aanvankelijk dan. Want net op het moment dat Joe op het punt staat om de buren te zeggen waar het op staat, doen zij een ontboezeming die de sfeer als een blad aan een boom doet omslaan. Zozeer zelfs dat Angela en Joe gedwongen worden diep in hun binnenste te kijken om te zien wie zij zelf zijn, wie ze samen zijn en waar hun diepere wensen en dromen liggen. Dit kan niet goed gaan, dit wordt een verbaal bloedbad.

Met: Olivia Wilde, Seth Rogen, Penelope Cruz, Edward Norton

Gezien in : Film in de Drom
FIN - song : Graham Nash/Joni Mitchell - Our House (demo)

A Different Man - Aaron Schimberg

A different man op IMDb (6,9)
 A Different Man op Moviemeter (3,12)

A Different Man op Wikipedia

Lastig te peilen film, althans voor mij. Was het nou goed of was het iets te gemakkelijk stuivertje wisselen? Niet door het label "horror" (dat er door de filmmaatschappij aan is gehangen en dat mij doorgaans weerhoudt van het kijken van een dergelijke film); daar keek ik wel doorheen want ik verwacht bij genoemd genre toch echt andere dingen. Het was ook niet door de iets te soepele identiteitswisseling van de hoofdpersoon, die vrijheid moet je een regisseur immers gunnen. Ik kwam uiteindelijk toch op een goede voldoende uit door het fijne spel van zowel Sebastian Stan als de opnieuw fris van de lever acterende Renate Reinsve. Kijken mag, dus!

Edward maakt van de nood een deugd. Menigeen zou met zijn aandoening een terugtrekkende beweging maken maar niet Edward: die stapt juist naar voren. Zijn door neurofibromatose ernstig vervormde gezicht maakt van hem een Elephant Man, maar juist door die ziekte verwerft hij rollen in films en filmpjes. En dat is waar hij zijn wil: hij wil acteur zijn. En plots is daar zijn nieuwe buurvrouw, de energieke Ingrid. Ze schrijft toneelstukken en raakt niet afgeschrikt door het uiterlijk van haar buurman. Integendeel: ze raakt geïnspireerd en begint aan een nieuw toneelstuk. Edward mag zelf de hoofdrol spelen maar is niet geheel tevreden met het slot van het stuk. 
Gelijktijdig bewandelt hij een pittig medisch pad waarbij zijn arts het experiment niet schuwt. En verdomd, het gaat langzaam een andere kant op: de vergroeiingen vallen van Edward af en langzaam verandert hij in een "normale' man. Zo normaal zelfs dat hij plots de love interest van Ingrid krijgt. Koeken en eitjes, zou je zeggen, maar nee: op de audities van het stuk verschijnt een man die net als Edward aan de ziekte lijdt. Deze man, Oswald genaamd, wekt de interesse van Ingrid op een dusdanige manier dat ze hem als vervanger van Edward voorstelt voor de rol. Ja maar ho 's effe: dát was niet Edward's bedoeling! Hij geeft zich niet zonder slag of stoot gewonnen.

Met: Sebastian Stan, Renate Reinsve, Adam Pearson

FIN - song : Umberto Smerilli - A Different Man (end credits)

The Minute You Wake Up Dead- Michael Mailer

The Minute You Wake Up Dead op IMDb (4,5)
 The Minute You Wake Up Dead op Moviemeter (2,07)

The Minute You Wake Up Dead op Wikipedia

Je ziet het steeds vaker: gearriveerde acteurs die als "executive producer" op de titelrol staan. Soms is dat contractuele deal en doet de acteur in kwestie er verder weinig aan, soms is dat ook een kwestie van investeringen. Als het hier om het laatste geval gaat, ben ik bang dat de toch majestueuze Morgan Freeman hier een enorme mispeer heeft gemaakt. Het is namelijk moeilijk te bevatten wat hij in dit project zag, waarom stapt een grootheid in films die hard moeten knokken om zelfs de status van B-film te halen? Eerder constateerde ik dat ook al bij John Malkovich, die ook al zo ver is afgedreven van de knappe lijst met titels die hij eerder opbouwde.
Hoe dan ook: deze film begint met de vertelstem van Morgan Freeman. Dan heb ik alvast het grootste pluspunt genoemd.

Sheriff Fowler weet niet wat hem overkomt: hij genoot van een rustig baantje in Bare Hollow, waar de grootste reuring komt van parkeerovertredingen en openbare dronkenschap. Nu is echter alles anders: investeerder Russ Potter heeft veel mensen in de stad omgepraat om te investeren in een groot fusieproject. Nu dat niet door blijkt te gaan, zijn veel mensen hun investeringen kwijt, spaargeld 'n all.

Russ is dus niet populair en zet kwaad bloed overal waar hij gaat. Alleen zijn knappe buurvrouw, serveerster Delaine praat nog enigszins constructief met hem. Vooralsnog zoeken we daar nog niks achter, maar dat zal snel veranderen. Plotseling volgen een reeks sterfgevallen elkaar op, waarin de sheriff al snel een verband begint te zien. En er zijn een paar mensen in het stadje die helemaal niet willen dat Fowler in hun zaken komt neuzen.

Met: Morgan Freeman, Cole Hauser, Jaimie Alexander 

The Ice Storm - Ang Lee

The Ice Storm op IMDb (7,3)
 The Ice Storm op Moviemeter (3,50)

The Ice Storm op Wikipedia

Destijds was ik behoorlijk onder de indruk van deze, vroeg me af wat daarvan over zou zijn. Opnieuw bekijken derhalve. Welnu: nog steeds een heel sterke, sfeervol indrukwekkende film met enkele volledig raak schietende rollen. Er zit nóg een extra motivatie aan om deze film te waarderen: hoewel ie uit 1997 komt, ademt de film een oudere sfeer uit. Dat komt ten dele door de setting (het minder moralistische Amerikaanse leven uit de vroege jaren 70) maar komt vooral ook door het feit dat de pubers in deze film inmiddels allemaal gevestigde acteurs zijn die allen al een sterke reeks volwassen rollen op hun naam hebben. Het maakt dat je scherp observeert of je in deze rollen al iets van hun latere acteerprestaties ziet opdoemen. Which is. En, ook niet onbelangrijk, de film vestigde - zo kort na Sense and Sensibility - de naam van Ang Lee definitief als dramaregisseur. Zoals een van mijn vroegere CD-verzamelboxen roept: Back to the 70's!

1973, een typisch Amerikaanse buitenwijk. Grote huizen, succesvolle gezinnen (ja, de film begint net he), schone schijn regeert. Thanksgiving nadert: terwijl de kinderen zich voorbereiden op schoolvakantie, zorgen de ouders dat alles in huis is voor een tafel vol kalkoen. De weersverwachtingen zijn niet best (een strenge vorst nadert, net zoals een dagenlange regenbui. Die combinatie belooft niet veel goeds). 
De stelletjes lijken all American, maar onderhuids broeit het natuurlijk: de ene pappie legt het aan met de andere buurvrouw, de ouders veinzen eeuwige trouw terwijl ze allen heimelijk dromen van partnerruil die ze in gang zetten op sleutelfeestjes. Ondertussen groeit bij de kinderen ook het seksueel ontwaken; de buurjongen is razend interessant, terwijl zijn veel jongere broertje juist stiekem heel goed gaat op de steeds vrouwelijker vormen van zijn buurmeisje. Alles ademt seks, maar alles ademt ook puritanisme en Amerikaanse behoudsdrift. Gaat dit goed? Wat zegt u, als ervaren filmkijker?

Met: Kevin Kline, Sigourney Weaver, Christina Ricci, Tobey Maguire, Elijah Wood, Joan Allen, Adam Hann-Byrd, Katie Holmes

FIN - song : David Bowie - I can't read '97

Sorry, Baby - Eva Victor

Sorry, Baby op IMDb (7,2)
 Sorry, Baby op Moviemeter (3,24)

Sorry, Baby op Wikipedia

Verdienstelijk speelfilmdebuut van de Amerikaanse Eva Victor die naar verluidt aanvankelijk naam maakte met olijke filmpjes op diverse social media voordat ze de stap naar het grote doek maakte. Ze maakte een film die ongetwijfeld zeer ambivalente gevoelens zal oproepen: hoewel continu doordrenkt van welhaast absurdistische humor pakt de film tegelijkertijd een heftig maatschappelijk onderwerp bij de lurven. Het werkte bij mij, maar ik weet niet of elke kijker het zo zal ervaren. Je moet sowieso een beetje van het Sundance-sfeertje houden, je moet wel tegen arthouse kunnen. Niet voor iedereen weggelegd, derhalve.

De regisseuse pakt zelf de hoofdrol. Ze is Agnes, een hyperslimme literatuurstudent die behoudend denkt en leeft. Ze staat niet al te lang stil bij wat de toekomst zal brengen omdat ze zichzelf simpelweg niet als oud en wijs kan voorstellen. Terwijl haar oude studiegenoten wegtrekken naar grote steden blijft zij in haar ijzige omgeving leven, bijna solitair leven zelfs. Af en toe seks met de buurman, die snel toehapt op haar wonderlijke verzoeken.

Haar hartsvriendin en voormalig huisgenote Lydie is verhuisd naar de grote stad maar komt regelmatig bezorgd langs om te kijken of het allemaal wel gaat met Agnes. Pas gaandeweg de film zien we waar haar zorgen vandaan komen: de briljante studente Agnes blijkt te zijn aangerand door haar destijds favoriete leraar. Welke stappen ze daarna ook zet, dat misdrijf blijft voor altijd haar wegen bepalen, ze komt er nauwelijks van los.

Met: Eva Victor, Naomie Ackie, Louis Cancelmi, Kelly McCormack, Lucas Hedges, John Carrol Lynch

FIN - song : Lia Ouyang Rusli - Sorry, Baby- Piano

Gezien in : Cinema Oostereiland

L'Attachement (aka The Ties that bind us) - Carine Tardieu

L'attachement op IMDb (7,2)
 L'attachement op Moviemeter (3,62)

De Europese Unie ondersteunt de Europese cinema. Dat klinkt misschien "dûh", maar het was niet altijd zo logisch. Pas toen men vond dat Hollywood de zalen teveel beheerste, ging men geld fourneren voor producten van het Europese vasteland. Als theaters een bepaald percentage van hun programmering Europees laten zijn, zitten daar weer fondsen aan vast. MEGA, u zegt het. Zelf ben ik er ongelooflijk blij mee, want ik zag vandaag weer een film die alleen maar in Italië of Frankrijk gemaakt kan zijn (in dit geval een Belgisch-Franse productie met een Italiaans-Franse hoofdrolspeelster). Enorm veel praten, schrijnende momenten naast torenhoog geluk, veel relatiegedoe en daar tussenin nog een stukje zelfstandigheid en feminisme. Gemaakt voor BEGT, ik smulde.

Er wordt aangebeld, met enige tegenzin doet de slaperige Sandra open: de buren. Of Sandra even op hun zoontje wil passen, want de eerste weeën melden zich: ze moeten snel naar het ziekenhuis en weten niet hoe lang het gaat duren. Sandra kent de buren eigenlijk amper maar ze is uiteraard met plezier behulpzaam in deze uitzonderlijke situatie, zelfs nu het helemaal niet uitkomt. Ze moet eigenlijk de boekwinkel opengooien, maar ze gaat kijken of ze er een mouw aan kan passen. 

Laat in de avond meldt de buurman zich pas weer, met dikke rode ogen staat hij aan de deur. "Is ze er?" vraagt Sandra. Hij knikt, maar gaat in één adem door: zijn vrouw is in het kraambed gestorven, teveel complicaties. Hij komt nu zijn zoontje halen, maar Sandra houdt hem tegen: "laat hem slapen, laat hem zolang mogelijk zijn moeder bij zich houden".  Het kenmerkt de adaptieve kwaliteiten van Sandra, het kenmerkt ook haar warmte. Gaandeweg ontpopt ze zich tot welhaast een vaste oppas, om zo de weduwnaar enige last uit handen te nemen. Er ontstaat een prachtige band tussen het leergierige jongetje en zijn buurvrouw, de vader ziet het met tranen van blijdschap aan. Hij is de buurvrouw enorm dankbaar, meer dan dankbaar zelfs. Terwijl het lijkt of iedereen zich een beetje herpakt, borrelen onderhuids de nieuwe problemen op: familieverbanden, ex-geliefden en nieuwe plannen dringen allemaal het leven van de ooit zo "tevreden solitair" levende Sandra binnen. Ze komt met hartverwarmende oplossingen.

Met: Valeria Bruna Tedeschi, Pio Marmaï, César  Botti, Vimala Pons, Raphaël Quenard, Cathérine Mouchet

FIN - song : Maria Creuza- Você Abysou

Gezien in : Cinema Oostereiland

Clean - Paul Solet

Clean op IMDb (5,6)
 Clean op Moviemeter (2,76)

Clean op Wikipedia

Hij heeft niet de flashy uitstraling van een Brad Pitt of Johnny Depp, toch heeft Adrian Brody al een behoorlijke staat van dienst in Rolprent Country. Zijn monumentale rol in "The Pianist" is een onvergetelijke, maar ook afgelopen jaar zette hij iets markants neer in "The Brutalist". In die zin was ie me wel aardig bekend maar wat ik niet wist is dat Brody ook zelf films schrijft (soundtrack 'n all), dus stortte ik me met die geïnteresseerde blik op deze nihilistische film. 

In de in alle opzichten duistere buitenwijken van New York rijdt Clean zijn nachtelijke rondje. Clean is de bijnaam die hij eerder verwierf, maar die we nu van toepassing zien op zijn werk: met een vuilniswagentje rijdt hij rond om de buurt schoon te houden. Spullen die hij mogelijk kan (her)gebruiken legt ie apart: daarvan/daarmee probeert hij apparaten te repareren waarmee hij vervolgens weer een zakcentje verdient bij de buurt-Rataplan. Niets aan de hand, we laten Clean lekker zijn teruggetrokken dingetje doen. 

We leren echter al snel dat hij last heeft van flashbacks: in een vroeger leven was hij een heftiger mens. Hij bestreed de misdaad in zijn buurt op een veel heftiger manier, als huurmoordenaar had hij een heftige, doch kundige reputatie. Dat verleden kostte hem zijn gezin, zijn dochtertje werd door zijn tegenstanders "gemold", Clean trok zich terug in zijn schulp. Maar dat blijkt niet lang houdbaar als hij ziet dat zijn buurmeisje Dianda lastiggevallen wordt. Aanvankelijk door buurtboefjes, maar langzamerhand ontdekt Clean dat er een veel zwaarder vorm van criminaliteit achter zit. Hij probeert Dianda en haar oma te beschermen, maar wordt langzaam tóch weer de zwaardere misdaad ingezogen: hij kan niet meer terug, hij moet wraak nemen op de onderwereld die zijn wijk bevuilt. Cleanup!

Met : Adrian Brody, Glenn Fleshler, Richie Merritt, Chandler DuPont, Mykelti Williamson

FIN - song : Gang Starr - Code of the streets

All of us strangers - Andrew Haigh

All of us strangers op IMDb (7,6)
 All of us strangers op Moviemeter (3,76)

Nog hoger dan onderstaande film eindigde "All of us strangers" in de stemlijst van mijn filmquiz-maten. In mijn bijdrage daaraan stond ie er niet op, simpelweg omdat ik m niet gezien had. Verplicht inhalen, aldus mijn vrienden. Gisteravond via de verhuurder alsnog gekeken. Wat goed! Prachtig dromerige en gevoelig sfeer met ge-wel-dig acteerwerk van de twee hotste acteurs van dit moment. Paul Mescal knalt de afgelopen twee jaar de ene na de andere prijsrol eruit, zeer terecht is roem en waardering zijn deel. In de slipstream kwam daar afgelopen jaren ook Andrew Scott bij, die na deze film fantastisch acteerwerk liet zien in het fraai geschoten, maar verder oersaaie "Ripley".  De talenten van Mescal en Scott knallen van het doek en geven een broeierige lading aan de dromerige sfeer die de film kenschetst.

Is het waan? Is het echt? Zijn het dromen? Zijn het verbeeldingen van het schrijfwerk dat hoofdpersoon Adam zo nijver verricht? Het is aan de kijker om dat zelf uit te leggen, u moet aan het werk. En dat werkt geweldig. Continue verchuift de beleving van medelijden naar tevreden, van pijnlijk naar hard-romantisch. Heel lang weet de kijker niet welke interpretatie aan dit liefdesverhaal moet worden gegeven.

Adam woont in een grotendeels verlaten flat (type Grenfell) maar vindt dat helemaal niet erg: zo kan hij zich concentreren op zijn schrijfwerk. Het enige uitstapje dat hij zich veroorlooft zijn de reisjes naar zijn ouderlijk huis, waar hij woonde totdat zij bij een ongeluk om het leven kwamen.
Hij schrikt op van zijn schrijfsels als er op de deur wordt geklopt. Na enige aarzeling doet hij toch maar open, stomdronken staat zijn buurman Harry voor de deur. Deze blijkt net zo eenzaam als Adam en zoekt gezelschap. Geen goed idee, vindt Adam en hij houdt aanvankelijk het aanbod tot kennismaking af. Maar ja, niemand in de flat dus de twee ontmoeten elkaar weer. En dan slaat de vonk over: ze storten zich in een seksuele verstrengeling die lang stand houdt omdat ze er beiden iets halen. Ondanks de intimiteit blijft Adam afstandelijk, blijkbaar wil hij niet al te realistisch in het leven staan.

De film leidt naar een prachtig vervreemdende climax. U mag er uw eigen waarheid aan plakken.

Met: Andrew Scott, Paul Mescal, Claire Foy, Jamie Bell

FIN - song : Frankie Goes To Hollywood- The Power Of Love

Il Colibri (aka The Hummingbird) - Francesca Archibugi

Il Colibri op IMDb (6,3)
 Il Colibri op Moviemeter (3,16)

Heel sterke film dit, de boekverfilming van het boek "De Kolibri" van Sandro Veronesi. Erg ingewikkeld script, dat wel, maar voor de kijker is het voornamelijk zaak om de hoofdpersoon te volgen langs de verschillende stadia die hij doormaakt van spelend jochie naar oude en zieke man. Twee van mijn meest geliefde Italiaanse acteurs in dragende rollen, dat doet mijn filmhart goed. Ik tip!

We reizen door het leven van Marco Carrera, die opgroeit in een prachtig landhuis aan de Italiaanse rotskust. Zijn ouders zijn belangrijk voor hem, maar gedragen zich afstandelijk: veel vorm en soms iets te weinig inhoud. Aanvankelijk maakt dat Marco niet veel uit (hij vermaakt zich prima met zijn broer en vooral met het mooie buurmeisje Luisa) maar daar komt verandering als zijn zwaarmoedige zus een einde aan haar leven maakt. Deze ramp heeft een enorme weerslag op het gezin en vooral op Marco, die goed en veel haar overweg kon. Nog donkerder tijden kondigen zich aan als blijkt dat het burengezin (en dus ook Luisa) naar Frankrijk verhuist. 

Marco maakt zijn studie af, wordt arts, trouwt en krijgt een dochter. Daarmee lijkt hij het pad omhoog wel weer gevonden te hebben, maar wij weten beter. Gesprekken met de psychiater van zijn vrouw brengen bij hem ook dingen aan het licht die hij dacht weggestopt te hebben. Zijn keurigheid en verantwoordelijkheid zitten hem in de weg om radicale stappen te nemen, maar stukje bij beetje begint hij toch openingen te zoeken. Hij wil enkele niet gezette stappen uit zijn verleden misschien alsnog wel eens gaan maken.

Met: Pierfrancesco Favino, Nanni Moretti, Berenice Bejo, Kasia Smutniak, Laura Morante

FIN - song : Marco Menghoni- Caro amore lontanissimo

Owd Bob- Rodney Gibbons

Owd Bob op IMDb (6,3)
 Owd Bob op Moviemeter (3,69)

Wat een lieflijke familiefilm lijkt, hoeft dat niet altijd te zijn. Er kunnen dan wel schrandere tieners in de hoofdrol zitten, het gedrag van de volwassen bepaalt voor een fors deel de teneur van de film. Zo ook deze: de hoopvolle toekomstblik van de tieners moet opboksen tegen het van rancune doordrenkt beeld van de volwassenen die zelden willen vergeten wat ze allemaal is aangedaan. 

Wanneer de jonge David na het overlijden van zijn ouders (auto-ongeluk) voor de zomerperiode bij zijn opa op het eiland Man terecht kan, wordt hij vooraf gewaarschuwd: opa is een nukkige, ja zelfs chagrijnige man die het leven als een last draagt. Jeugdzorg hoopt op een klik tussen grootvader en kleinkind, zodat David straks niet in Canada naar een pleeggezin moet. 

Dat gaat niet vanzelf: niet voor niets hadden David's moeder en David's opa amper contact. Opa Adam blijkt een verzuurde man die boos is op de hele wereld en alleen maar vriendschap voelt voor zijn hond Zac. Zac is trouw, Zac is waaks en Zac is bovendien al twee jaar achtereen kampioen schapendrijven, een wedstrijd waar op het groene eiland veel waarde aan gehecht wordt. Slechts door keihard te werken in het boerenbedrijf krijgt David zijn opa een beetje los, stukje bij beetje leert hij waarom opa zo geworden is. Daar hoort onder andere de animositeit met de buren, nee eigenlijk met het hele dorp bij. Een ruzie die zich eigenlijk voortzet in de stamboom van elkaars boerderijhonden. Die blijken namelijk meer familie- en gemeenschapsbanden te hebben dan de bevolking zelf. David gaat, samen met het ondernemende buurmeisje Maggie, proberen daar wat aan te doen. Terwijl er steeds maar schapen doodgebeten worden en de bevolking met beschuldigende vingers naar elkaar kijkt, werkt David aan een oplossing.

Met: James Cromwell, Colm Meaney, Dylan Provencher, Jemima Rooper

FIN - song : Magic Robot- Ludwig Part

Happy End - Frans Weisz

Happy End op IMDb (5,9)
 Happy End op Moviemeter (2,68)

Het was niet mijn lucky night gisteren want ook de tweede film die ik aanzette, kon me maar matig bekoren. Ik moest zelfs aan een oude Freek de Jonge-grap denken: "ik was laatst bij een voorstelling van Het Dagboek van Anne Frank, maar dat werd zo slecht gespeeld dat toen de Duitsers het huis binnenvielen het publiek massaal schreeuwde: "ZE ZITTEN IN HET ACHTERHUIS HOOR!". U snapt, als je als kijker tussen door aan dat soort zaken gaat denken, is de film niet goed genoeg. Een van de mindere van de toch breed gerespecteerde Frans Weisz, lijkt me. En dit ondanks het feit dat er een keur aan stevige Nederlandse acteurs kwam opdraven. 

Het is een komen en gaan in het huis van vader Simon. Iedereen wil de lieve en gewaardeerde man respect komen betonen als hij op zijn sterfbed komt te liggen. Simon is Holocaust-overlever, dat heeft zijn sporen in de familie nagelaten. Niet alleen houdt hij zelf een deel van zijn geschiedenis voor de familieleden geheim, de familieleden zelf kunnen er ook wat van. 

Een festival van gemiste kansen, jaloezie, verrassende onthullingen en knellende verhoudingen. Simon lijkt het allemaal niet bewust meer mee te maken, maar ondertussen..

Met: Pierre Bokma, Sophie van Winden, Kitty Courbois, Peter Oosthoek , Edwin de Vries

Girl at the window - Mark Hartley

Girl at the window op IMDb (4,2)
 Girl at the window op Moviemeter (1,82)

Natuurlijk ben ik er vaak blij mee om abonnee te zijn op minimaal 5 filmzenders, je kunt immers niet altijd naar de filmzaal zelf toe. Maar het schept verplichtingen, het gaat soms van lust naar last als je door het aanbod heen bladert, "opnemen" aanklikt en dan een tijdje later naar de desbetreffende titel gaat kijken. Gelukkig wordt je regelmatig verrast maar er zitten ook titels tussen waarvan je je afvraagt waarom ze eigenlijk gemaakt zijn; te mager, te slecht om genrefilm te zijn et cetera. Hier trof ik er dus weer zo een: zie de gemiddelde waardering op de filmsites.

Amy en haar moeder zijn vers komen wonen in de buurt, maar van meet af aan heeft Amy de creeps voor haar buurman. Amy blijkt geestelijk niet helemaal stabiel, ze ziet overal gevaar. En nu al helemaal: haar vader - die haar grote held was- is net verongelukt en kan haar geen bescherming meer bieden. Dat is vooral lastig omdat de in de regio actieve "Clockwork Killer" nog steeds niet opgepakt is. Amy's fantasie slaat op hol: de opstellen die ze bij haar charmante leraar inlevert staan bol van de griezelige elementen, veel daarvan is in haar fantasie geïnspireerd door die seriemoordenaar op vrije voeten. Terwijl ze laat in de avond en zelfs 's nachts aan haar werkstukken werkt, ziet ze de buurman vaak met zijn busje vertrekken om pas uren later - met gedoofde lichten- weer terug te keren. Ze vindt het een creep, helemaal als haar moeder ook nog eens een soort van verhouding met hem aanknoopt. Amy vertrouwt het niet, ze gaat - samen met haar klasgenootje Lian Chen - op onderzoek uit. Dat had ze misschien beter niet kunnen doen.

Met: Ella Newton, Radha Mitchell, Karis Oka, Vince Colosimo, James Mackay

FIN - song : Bob Welch - Ebony eyes

Mother's instinct - Benoit Delhomme

Mother's instinct op IMDb (6,5)
 Mother's instinct op Moviemeter (nog geen ratings)

Eerder deze maand zag ik de trailer van deze film en ik dacht: "hé, ik ken dit verhaal". Dat bleek te kloppen, het is een remake van de Waalse film "Duelles" van Olivier Masset-Depasse (die ik nog maar een halfjaartje geleden bekeek). Omdat de nieuwe film gisteravond in voorpremière te aanschouwen was, toog ik naar de zaal. Prima, viel niks tegen. Mooie vormgeving, gedegen acteerwerk en voldoende nieuwe uitwerking van het verhaal om het een goede tijdsbesteding te vinden. De namen van de acteerkanonnen in de hoofdrol mogen dus voldoende garantie bieden voor een tocht naar de filmzaal. 

Jaren 60 van de vorige eeuw. Een mooi aangeharkte buitenwijk, waar twee jonge stellen ongecompliceerd naast elkaar wonen, mede omdat hun beider zoontjes bij elkaar in de klas zitten. De stellen trekken veel met elkaar op, huisfeestjes en kinderpartijtjes aan de orde van de dag. De toekomst ziet er zonnig uti. Totdat..

Totdat Max, het zoontje van Celine, op ongelukkige wijze ten val komt en overlijdt. Buurvrouw Alice ziet het gebeuren maar komt te laat om reddend op te treden. In een keer valt de interactie tussen de beide stellen stil. Niet alleen doordat Celine in diepe rouw en lethargie vervalt, maar ook doordat Alice het gevoel heeft alsof Celine haar verwijt dat ze niet tijdig ingegrepen heeft bij de noodlottig acrobatische toeren van haar zoontje. 

Steeds verder lijken de stellen uit elkaar te groeien, hetgeen lastig is omdat ze naast elkaar wonen en het alleen achterblijvende zoontje van Alice zijn buurvrouw nog steeds als een vriendin beschouwt. Er moet iets gebeuren, op deze manier gaan twee stellen en een jonge knul eronderdoor. Er gebeurt ook iets, maar dat lijkt in de verste verte niet op wat de buren van elkaar voor ogen hadden. De toegenomen spanning klimt naar grote hoogte.

Met: Anne Hathaway, Jessica Chastain, Josh Charles, Anders Danielsen Lie, Caroline Lagerfelt

FIN - song :  Anne Nikitin - Mother's instinct

Gezien in : Cinema Oostereiland

Wicked little letters- Thea Sharrock

Wicked little letters op IMDb (7,0)
 Wicked little letters op Moviemeter (3,42)

Lekker gemaakt door een hilarische trailer togen we gisteravond naar ons filmeiland. Zo grappig als de trailer werd het niet, maar al met al was dit een vermakelijke film met een hoog feelgood-gehalte. En voor mij onontdekte uithoeken van de Engelse taal, dat ook. 

Het godsvruchtige kustplaatsje Littlehampton is - enkele jaren na de Eerste Wereldoorlog - in rep en roer. Oude vrijster Edith Swan - nog inwonend bij haar ouders - ontvangt met enige regelmaat opgewonden brieven waarin haar de huid vol wordt gescholden. En niet zomaar gescholden: nee, echt creatief, ruig en expliciet seksueel getint. Dit terwijl Edith de favoriet is van de lokale pastoor, zo voorbeeldig leeft ze haar door de bijbel gestuurde leven. 

Edith en haar eng strenge vader weten het zeker: de bedreigingen kunnen maar van één kant komen. Hun grofgebekte buurvrouw Rose Gooding lijkt de afzender te zijn: Rose's levensstijl kon niet verder van die van Edith af staan. Rose heeft een dochter waarvan de vader verdwenen is, ontmoette wel weer een nieuwe partner waarmee ze met enige regelmatig de kroeg induikt voor een feestelijke slemppartij. 

Na brief nummer 19 (!) is de maat vol: Edith's vader Edward (een volstrekt nare man overigens) stapt naar de politie en doet aangifte. Deze nemen zijn beschuldigingen voor waar aan en inderdaad hoort buurvrouw Rose de celdeur achter zich dichtklappen. De zaak rond, zou je denken. Maar toch niet: de jonge politie-agente Gladys Moss neemt het op zich om dieper in het onderzoek te duiken voordat rechters en agenten de zaak aftimmeren.

Het knettert, tussen Olivia Colman en Jessie Buckley. Deze twee dragen - ferm geholpen door een heerlijk schmierende Timothy Spall - de film die zeer zeker voor glim- maar te weinig voor schaterlachen zorgt.

Met: Olivia Colman, Jessie Buckley, Timothy Spall, Anjasa Vasan

FIN - song : Isobel Waller-Bridge - Edith leaves

Gezien in : Cinema Oostereiland

Don't Worry Darling- Olivia Wilde

Don't worry darling op IMDb (6,3)
 Don't Worry Darling op Moviemeter (3,01)

In mijn herinnering deed deze film het niet zo geweldig bij de critici, maar was er wel een grote toeloop van jeugdige kijkers. Dat kwam natuurlijk door de eerste grote filmrol die popidool en stijlicoon Harry Styles hierin speelt. Styles is weliswaar het gezicht van de film, maar deze wordt vooral gedragen door een uitblinkende Florence Pugh, die met haar intense spel de kijker magnetisch naar zich toe trekt. 

Pugh speelt de frisse Alice Chambers, een jonge vrouw die met haar man Jack in een keurig aangeharkte wijk in het kleine stadje Victory woont. De stad heeft een volledige jaren 50- Amerika uitstraling: mooie villa's, aangeharkte tuintjes, schone straten, frisgewassen kindertjes en nette huisvrouwen die elke ochtend hun mannen met een lunchpakketje naar  de auto begeleiden. Aldaar rijden ze allemaal een stuk de woestijn in waar ze bij de Victory-fabriek werken. Vragen over wat ze daar doen, worden niet op prijs gesteld. De vrouwen moeten tevreden zijn met hun mooie huis, dat ze elke dag goed mogen schoonhouden en waar ze na het werk de hardwerkende man mogen trakteren op een goed stuk vlees. In het weekend een feestje met de buren, het is allemaal keurig afgemeten. Leven langs een liniaal, zou je kunnen zeggen. 

Alice vertrouwt het allemaal niet: is dit het dan? Waarom zwijgen de mannen over wat ze doen? Waarom is fabriekseigenaar Frank zo onuitstaanbaar vriendelijk en goed en keurig? En vooral: waarom wordt die ene buurvrouw die kritiek levert plotseling onder medische behandeling gesteld en wordt haar kind uit huis geplaatst? Steeds meer vraagtekens leiden tot een initiatief van Alice waarmee ze zichtbaar een grens overschrijdt: ze gaat op zoek naar het verhaal achter het bedrijf en achter de leider. Dat is riskant, want ze isoleert zichzelf niet alleen van de happy gemeenschap, maar ook van haar loyale man. Tot hoever kan haar nieuwsgierigheid gaan?

Met : Florence Pugh, Harry Styles,. Olivia Wilde, Chris Pine

FIN - song : Ella Fitzgerald - Someone to watch over me

Seeking a friend for the end of the world - Lorene Scafaria

Seeking a friend for the end of the world op IMDb (6,7)
 Seeking a friend for the end of the world op Moviemeter (3,00)

Doorgaans vang je me niet met komedies als deze, maar over deze kan ik zowaar weinig onaardigs melden. Word ik te mild? Oke, ik ben nog steeds niet heel enthousiast over het acteerwerk van Keira Knighley, ik ga niet echt heel goed op de American Way of life en ik ben meestal niet zo erg geporteerd van de gebruikelijke visies op "het einde der tijden. Maar als we dat allemaal opzij leggen en gewoon film gaan kijken, blijft er best een aardige komedie over. 

Het gaat gebeuren: een grote asteroïde gaat zich op de aarde te pletter storten, er is geen redden meer aan. Over enkele weken is het afgelopen, no matter what. Iedereen die zich dit wrange nieuws ter harte neemt, begint nog snel te doen wat ze alsnog wilden doen. Voor de middelbare man Dodge houdt dat in dat zijn vrouw subiet bij hem wegloopt, hup naar haar minnaar om daar de laatste tijd mee door te brengen. Vrienden van Dodge vieren op apocalyptische wijze feestjes met drank en zware drugs: na hen de zondvloed.

Dodge vind het allemaal best: een beetje lamgeslagen hangt ie op de bank. Totdat er aangebeld wordt: zijn jonge en levenslustige buurvrouw heeft een stapel post voor hem opgespaard die ze nu met de nodige vertraging nog bij hem komt afleveren. Daarin een brief van zijn grote liefde. Deze brief maakt dat Dodge haar eigenlijk direct wil opzoeken. Buurvrouw Penny voelt zich schuldig dat hij de brief met zoveel vertraging leest, ze biedt aan met hem mee te reizen. Een wonderlijke tocht van twee zeer verschillende mensen begint. En u snapt: die verschillen slijten gaandeweg de reis.

Met : Steve Carell, Keira Knightley

FIN - song : Herb Alpert- This guys' in love with you

The Good Neighbor - Stephan Rick

The Good Neighbor op IMDb (6,0)
 The Good Neighbor op Moviemeter (2,89)

Mijn opbouw was goed gisteren want deze was al een stukje beter dan de film die ik eerder op de dag zag. 

Paar keurige plotwendingen, gestaag opgevoerde spanning en een keurige karakterstelling (sympathiek vs onsympathiek) en je komt al gauw tot een goed te verhapstukken filmpje.

David, misdaadjournalist, heeft de wijk genomen naar het verre Litouwen. Hij hoopt daar wat makkelijker zijn onlangs ervaren teleurstellingen te overkomen. Hij gaat aan de slag bij een hem bekende krantenredacteur, alwaar hij schrijvenderwijs richting zijn eigen opfrisbeurt werkt. 

Hij maakt snel kennis met de buurman, een ietwat vreemd opererende man maar goed: enige kennis van zijn nieuwe omgeving is welkom dus hij gaat stappen met deze Robert. In de bar ontmoet hij een knappe dame waarmee hij alvast telefoonnummers uitwisselt. Het acclimatiseren lijkt hem derhalve goed af te gaan, maar dan..

Omdat beide mannen gedronken hebben, nemen ze een binnenweg naar huis en daar slaat het noodlot toe. Ze rijden een slecht verlichte fietser aan: BAM! Knal! Dood! En dat is nog niet het ergste: het blijkt de dame te zijn die David net ontmoet heeft. In één klap lijkt zijn vers opgepakte toekomst uit zicht te verdwijnen. Robert aarzelt geen moment: niemand kan ze hier gezien hebben, als ze doorrijden naar huis zal Robert zorgen dat de auto verdwijnt waarmee alle sporen min of meer gewist zouden moeten zijn. 

Maar het noodlot zal nog een keer toe slaan: de hoofdredacteur wijst de spraakmakende zaak (fietser dood, daders doorgereden) toe aan David. Hoe kan hij maskeren dat hij research doet voor een zaak waar hij zelf alle sporen en lijnen weet te leggen? En hoe gaat hij om met het ontmoeten van de wanhopige zus van het slachtoffer? 

Met: Luke Kleintank, Jonathan Rhys Meyers, Eloise Smyth

FIN - song : Enis Rothoff- The Neighbor Suite