Marrowbone - Sergio G. Sanchez

Marrowbone op IMDb (6,7)
 Marrowbone op Moviemeter (3,14)

Marrowbone op Wikipedia

Doorgaans laat ik deze (softe horror) films ongezien, voor mij is "horror" geen aanbevelend label. Maar bij deze twijfelde ik: wát een interessante cast zeg. Om te beginnen met: George Mackay, het wanhopige bleekgezicht uit '1917'. Op de voeten gevolgd door Anya Taylor-Joy, die hier opnieuw hoge (en grote) ogen gooit. Daar voegen we nog een snufje Mia Goth aan toe, nomen est omen. Mooi rijtje toch? KLIK!

Ja, ze zijn best blij maar toch niet helemaal. Het gezin (moeder, twee oudere zoons, een dochter en tenslotte nog een speels jongetje) hebben hun nieuwe huis bereikt maar iedereen twijfelt nog. Moeder maakt aan die twijfel een eind door letterlijk een streep te trekken: "Als we hier over de drempel stappen, zijn onze herinneringen vervlogen en is er alleen nog maar toekomst". 

Hoewel ze allen die stap zetten, blijkt de uitvoering nog zo makkelijk niet. Immers: de herinneringen wegen zwaar op het hele gezin. Ze blijken gevlucht voor een gewelddadige en moordlustige vader die een dusdanige stempel op hun verleden drukt dat ze dat verleden moeten uitwissen: een nieuwe familienaam en oudste zoon Jack als familiehoofd. Moeder is zwaar ziek en weet net voor haar overlijden Jack op het hart te drukken dat ze nog even onder de radar moeten blijven tot hij de leeftijd van 21 bereikt. Pas dan kan hij ook officieel de kar van het gezin trekken. U begrijpt: die verjaardag, die ligt mogelijk nét iets te ver buiten bereik.

Met; George Mackay, Anya Taylor-Joy, Mia Goth, Charlie Heaton, Matthew Stagg, Kyle Soller

FIN - song : Fernando Velazquez- Marrowbone

Nightwatch: Demons are forever (aka Nattevagten- Daemoner gar i arv) - Ole Bornedal

Nightwatch: Demons are forever op IMDb (5,8)
 Nightwatch: Demons are forever op Moviemeter (2,33)

Nightwatch/Nattevagten op Wikipedia

Een film die ik nooit aangeklikt zou hebben, als er niet zo'n fijne keur aan bekende Deense acteergezichten in zou zitten. Meerdere types herkende ik uit films of series : Kim Bodnia (the Bridge), Nikolaj Coster-Waldau, Paprika Steen, Sonja Richter en Eva (eh, ik bedoel: en vele anderen). De film zelf? Ach, een bijeen geschraapt script met poging tot spannende en zelfs horror-momenten. U mag hem hebben.

Emma staat aan de start van een studie geneeskunde en is bezig met de eerste anatomische lessen. Ze hoort daarbij over de vacature voor bewaker in het lijkenhuis. Interessant? Nou, voor Emma wel want haar vader deed vroeger diezelfde baan. En is daarbij op een dermate gruwelijke manier - samen met zijn vrouw -belaagd dat zijn vrouw later uit arren moede zichzelf het leven benam en hij louter overleeft op pillen en drank. Waarom Emma dit dan ambieert, we snappen het niet. Blijkbaar wil ze weten hoeveel van de genen van haar ouders ze geërfd heeft.

Ze leidt het verhaal terug tot een scalperende seriemoordenaar die ze uit hoofde van haar studie voor een interview benadert. Poppen, dansen, vul maar in.

Met : Fanny Leander Bornedal, Nikolaj Coster- Waldau, Kim Bodnia, Sonja Richter, Paprika Steen

FIN - song : Camilla Cabello - Never be the same

The Constant Gardener - Fernando Mereilles

The Constant Gardener op IMDb (7,3)
 The Constant Gardener op Moviemeter (3,55)

The Constant Gardener op Wikipedia

Opgenomen van de Belg (wat zijn die toch goed met films) en nu, zo'n 20 jaar na de eerste keer, maar weer eens opnieuw gekeken. Ik was vergeten hoe goed deze film van kei-regisseur Fernando Mereilles was. Ik ben niet bij elke rol gecharmeerd van Ralph Fiennes, maar hier excelleert hij. Hij laat zich daarbij inspireren door het ontwapenende spel van Rachel Weisz, die feitelijk de spil van dit klokkenluidersverhaal is. En, cadeautje voor Begt: ook Bill Nighy doet duiten in zakjes!

Justin Quayle is een sullige doch plichtsgetrouwe diplomaat, die eindelijk tot leven gewekt wordt als hij tijdens een persconferentie vurig bevraagd wordt door de jonge activiste Tessa. Terwijl wij denken dat dit nooit goed kan gaan, komen de twee na afloop nader tot elkaar. En nader, en nader, en nader: zoenen, seksen, trouwen, zwangerschap. Terwijl Justin zijn werk afwisselt met minutieuze aanpak en opbouw van zijn tuin reist Tessa de wereld rond om haar activistische strijd te voeren. Daarvoor vertoeft ze veel in Kenia, waar ze helpt bij de bestrijding van aids- en tbc-epidemieën. Terwijl ze dat werk doet, stuit ze op onregelmatigheden: de toch al zo armoedige gezondheidszorg aldaar blijkt volledig gecorrumpeerd door grote farmaceutische bedrijven. Ze loopt het op, ze verongelukt op verdachte wijze.
Justin blijft achter, maar duikt toch dieper in de geschiedenis van zijn vrouw. Hij ontdekt dingen die hij niet wil ontdekken, maar hij ziet óók dat Tessa wel degelijk een schandaal bij de klauwen had. Hij wil daar verder in duiken maar stuit daarbij uiteraard op weerstand van zijn diplomatieke leiding én op die van de farmagiganten. Heet onder de voeten.

Met: Ralph Fiennes, Rachel Weisz, Pete Postletwaithe, Danny Huston, Hubert Koundé, Bill Nighy

FIN - song : Ayub Ogada- Kothbiro

Good Boy (aka Heel) - Jan Tomasa

Good Boy op IMDb (6,8)
 Good Boy op Moviemeter (3,28)

Good Boy op Wikipedia

Even leek het of alles wat hij aanraakte in goud veranderde. Stephen Graham maakte megagrote indruk met oa "Boiling Point" maar vooral met zijn rijkelijk met prijzen overladen serie "Adolescence". Het is daarom verwonderlijk dat deze film, met oa ook Andrea Riseborough en Anson Boon, tamelijk geruisloos door de theaters is geslopen. Wij pakten hem gisteren mee bij onze tocht door Amsterdam, maar hebben er niet heel veel mensen over gehoord. Jammer, want er zit een hoop spanning in, met opnieuw een echte Graham-touch. 

Wat een lul, wat een enormee naarling. Tommy is simpelweg een vervelende gast: vrouwonvriendelijk, agressief, hevig drinkend en drugs gebruikend, beledigend taalgebruik. Het uitgaansleven zit er maar mooi mee dat die gast overal opduikt! Maar plots weet iemand de oplossing: Tommy wordt - als hij weer eens zwaar bedwelmd over de weg wandelt - van de straat geplukt.
Hij wordt wakker in een kelder, dikke ketting om de nek. Die ketting geeft hem verdomd weinig bewegingsruimte zodat hij zijn agressie plots alleen nog maar verbaal kan botvieren. Hij blijkt in het landhuis van Chris en Kathryn te zijn beland. Wat precies hun bedoeling van deze kidnap is, wordt langzaam duidelijk. Ze proberen Tommy manieren bij te brengen, ze proberen hem een voorbeeldige "zoon" te laten worden. Chris bouwt een compleet railsysteem waardoor hij Tommy, bij bewezen goed gedrag, steeds meer de ruimte geeft om door het pand heen te bewegen. Dat lijkt mooi, maar altijd, altijd ligt hij aan de ketting. Dat gaat zich wreken, of het nou op het zoontje van Chris is of op de ingehuurde huishoudster: de kijkers kunnen er op wachten dat er een catharsis komt.

Met: Stephen Graham, Andrea Riseborough, Anson Boon, Kit Rakusen, Monika Frajczik

Gezien in : De Filmhallen
FIN - song : Cloudbreak- Scrappy Vibes

Il Falsario (aka The Big Fake) - Stefano Lodovichi

Il Falsario op IMDb (6,6)
 Il Falsario op Moviemeter (2,71)

The Big Fake op WIkipedia

Niet te verwarren met het behoorlijk sterke "Die Fälscher" van enkele decennia geleden maar voor een klein deel wel overlappend qua thematiek: vervang de wereldoorlog door een politieke bendeoorlog en je komt al een stukkie in de richting. Flink aangekondigd door Netflix, deze film, maar uiteindelijk lukt het maar net om de voldoende over de streep te trekken: verhaal en/of script zeer interessant, setting en timing dito maar het geleverde acteerwerk is matig te noemen. 

Italië, jaren 70. Drie vrienden besluiten hun saaie bergdorpje achter hen te laten: Fabione is de politiek geëngageerde student, Vittorio is de aankomend priester en Toni is de artistieke kunstschilder. Vanaf het moment dat ze in Rome hun nieuwe leven zoeken, scheiden hun wegen enigszins maar ze beloven elkaar met enige regelmaat op te zoeken. Dat gebeurt natuurlijk ook, vooral als ze een van de anderen voor hulp kunnen inschakelen. 
Het verhaal focust zich op Toni, de spin in het web. Zijn artistieke vaardigheden vallen al snel op bij Donata, een knappe kunsthandelaar, die hem vraagt om voor haar kunstwerken van gearriveerde schilders (Modigliani, Gauguin etcetera) te kopiëren zodat zij dit binnen haar netwerk voor miljoenen kan verpatsen. Dit kleine stapje over de drempel van de criminaliteit zal a giant step voor Toni blijken: vriend Fabionee vraagt hem om vervalsingen te maken voor zijn Rode Brigade-activiteiten, terwijl de kerk en de politiek hem vragen om paspoorten te vervalsen voor hun eigen schimmige doeleinden. Toni denkt er allemaal heel licht over maar ziet niet dat hij zich steeds verder vastschroeft in een levensgevaarlijke wereld. Poen zat, maar geen moment rust meer.

Met: Pietro Castellito, Giulia Michelini, Andrea Archangeli, Pierluigi Gigante

The North - Bart Schrijver

The North op IMDb (7,0)
 The North op Moviemeter (3,36)

De nieuwjaarsduik vond plaats in mijn eigen duobad, de nieuwjaarswandeling verplaatsten we naar de pagina's van Pathé Thuis. Gisteren de deur niet uit geweest -we brakten enigszins uit op de bank- en moesten voor de "Buiten"beleving een film erbij pakken. Dat werd deze: veelgeroemd afgelopen jaar, veel bezocht ook. Het leek ons een mooie start van het nieuwe jaar.

Bijna tien jaar nadat ze elkaar als vrienden min of meer uit het oog verloren door een verhuizing, spreken de Nederlander Chris en de Spanjaard Luis af om samen een challenge aan te gaan: ze willen 600 kilometer gaan wandelen over de West Highland Way, een energievretende hiketrail die hen naar het barre noorden van de Schotse Hooglanden moet brengen bij de kaap van Cape Wrath. In een tocht die 28 dagen moet gaan duren hopen ze hun vriendschapsbanden strakker aan te trekken en tegelijk elkaar weer een beetje te herontdekken. Dat klinkt inderdaad allemaal als een onmogelijke opgave, maar de heren gaan het niet uit de weg. Op pad.
De tocht blijkt hobbelig, in alle opzichten ongelijk. Chris denkt vrij in de natuur te zijn maar wordt op de huid gezeten door zijn werk, die hem maar met vragen blijven bestoken. Niet erg rustgevend en dat heeft zijn weerslag op de onderlinge verstandhouding van de heren wandelaars. Luis verwijt Chris dat hij niet "los komt" en teveel op zijn telefoon bezig is. Op zijn beurt verwijt Chris zijn wandelmaat dat ie bepaalde geheimen voor hem heeft, dat ze niet meer als vroeger de intiemste dingen met elkaar bespreken. Hiermee wordt hun reis niet alleen een fysieke uitputtingsslag maar ook een zwaar psychologisch spel waarbij beiden het maximale van lichaam en geest moeten vragen. 

Met: Bart Harder, Carles Pulido

Gezien in : Pathé Thuis
FIN - song : Erik Berglund - Angel Healing

Caché (aka Hidden) - Michael Haneke

Caché op IMDb (7,3)
 Caché op Moviemeter (3,41)

Caché op Wikipedia

Peak Michael Haneke dit, deze ongemakkelijke thriller die inmiddels ook alweer twintig jaar oud is. Haneke toont aan dat je niet al te veel middelen nodig hebt om toch een grote spanning op te bouwen. Hij wordt daarbij goed geholpen door sterk in hun rol zittende topacteurs als Daniel Auteuil en Juliette Binoche. Ze tillen de film gezamenlijk naar een belachelijk hoog niveau, waarbij de intense kijkervaring het uiteindelijk wint van het ongemak.

Het verhaal is op het oog simpel: het succesvolle creatieve stel George en Anne wordt sinds enige tijd onaangenaam verrast met een reeks videobanden die in hun brievenbus worden gedumpt, steeds verpakt in papier met daarop bloedrode tekeningen. Op de banden zelf valt weinig te zien: onafgebroken beelden van hun voordeur, waarbij ze zelf af en toe in en uit gaan of waarin te zien is dat hun zoontje Pierrot thuis komt. Niet de beelden wekken dus de angst op, nee, het is het feit dat ze weten dat ze in de gaten gehouden worden die de spanning binnenshuis tot een kookpunt brengt. 

Na intensief peinzen begint George zich langzaam een idee te vormen van wie hier achter kan zitten, daarvoor moet hij terug naar een onafgerond verhaal uit zijn jeugd. Hoewel hij niet zeker weet of hij goed zit, gaat hij toch op zoek naar de toen jongen/nu man die destijds een tijdje bij zijn ouders woonde. Welk gevaar hij daarbij loopt, weet hij aanvankelijk nog niet.

Met: Daniel Auteuil, Juliette Binoche, Annie Girardot, Maurice Bénichou

September 5- Tim Fehlbaum

September 5 op IMDb (7,1)
 September 5 op Moviemeter (3,50)

September 5 op Wikipedia

Naast vele levens heeft het Palestijns-Israëlisch conflict ook vele vriendschappen gekost. Om die reden ga ik me dan ook hier niet uitspreken hoe ik er in sta, ik beperk me hier tot de film (immers, daar komen jullie hier voor). Anders dan het mogelijk wat bekendere "Munich" (al 20 jaar oud inmiddels) gebruikt deze film een minder politieke invalshoek: we richten ons hier op de (Amerikaanse) media-verslaggeving. We zien dat zelfs dáár een behoorlijk stukje politiek bij kwam kijken. 

4 september 1972. Nieuwszender ABC zit middenin de evaluatie van de verslaglegging van de dag: " wat hebben we goed gedaan vandaag, wat moeten we mórgen goed doen?" Er wordt gekeken welke sporten er de komende dag op de planning staan, of daar Amerikaanse sporters kansrijk zijn en- dat vooral- of die wedstrijden op tijdstippen plaatsvinden dat de zender een tijdslot op "The Bird" heeft. Dat blijkt niet onbelangrijk: "The Bird" is de wat luchtige benaming voor een tv-satelliet die de berichtgeving van alle Amerikaanse media moet doorstralen naar de VS. Eerlijk delen is daarbij het devies, dus je moet je uitzenduren goed gebruiken óf je moet erover in onderhandeling met de andere zendgemachtigden. En zo geschiedde. 
Omdat ABC Sport met een groot team aanwezig is op the Olympics, kunnen ze ook adequaat inspelen op de gruwelijke gebeurtenissen die in de vroege ochtend van 5 september plaatsvinden: 100 meter verderop, in het Olympisch dorp, valt de verzetsbeweging "Zwarte September" de verblijven van Israëlische sporters binnen: twee mensen worden direct omgebracht, de overige aanwezigen worden gegijzeld. In de control room van ABC moet men -letterlijk- snel schakelen: "We zijn een sportzender, maar dit is nieuws dat we gewoonweg niet kunnen laten lopen. Wij zijn ter plaatse, wij moeten informeren". Morele en vooral ethische dilemma's over 'wat wél en wat niet" gaan al snel overboord. De directeur-sportzaken heeft de finale stem, maar de regisseur staat met enige regelmaat voor de keuzes die vooral de Duitssprekende assistente hem voorlegt.

Met : Peter Sarsgaard, Leonie Bebesch, John Magaro, Ben Chaplin, Zinedine Soualem

Carry-on - Jaume Collet Serra

Carry-on op IMDb (6,2)
 Carry-on op Moviemeter (3,09)

We mogen dan in Amsterdam wel steen en been klagen over rolkoffers (dat is wat een Carry-on is), in deze film gaat het een stapje verder. Behoorlijk spannend, behoorlijk ingenieus script dat van de kijker vraagt om steeds de aandacht erbij te houden. Dit niet alleen omdat er van alles gebeurt op LAX-airport, maar ook vanwege het voortdurend kantelend perspectief waardoor je heel lang niet weet welke partij aan het langste eind gaat trekken. Dat is knap, dat boeit. Taron Egerton is op dreef, maar wordt hier qua impact van het doek gespeeld door de onderkoelde engerd die door Jason Bateman wordt neergezet. Prima Netflix-avondje derhalve.

Hij lijkt zo jong in zijn leven al alle ambitie verloren te hebben, onze hoofdpersoon Ethan Kopek. Hij loopt de kantjes eraf in zijn douanebeambte-functie en wordt daar door zijn vrouw Nora dan ook op gewezen. Nu ze zwanger blijkt en er dus het nodige voor het stel gaat veranderen, verlangt ze van hem een andere houding dan passief zijn uurtjes draaien bij de controles op het vliegveld. Ethan slaat er op aan en probeert zijn baas te overtuigen hem niet maar steeds bij de persoonsscan neer te zetten (armen spreiden, aub) maar hem ook een keer de bagage-röntgenscan te laten doen. Het kost overredingskracht, maar chef Sarkowski geeft hem een kans. Hij ruilt met de collega die het al elke dag doet en dat zal ie weten.

Juist die dag, die lopende band en die specifieke douaneplek is namelijk uitgekozen door een terroristische organisatie die de douanebeambte wil dwingen een rolkoffer de scan te laten passeren die boordevol Novichok-gifgas zit. "Niet doen", roepen we vanaf de bank, "denk aan die 250 passagiers" etcetera. Maar de terroristen hebben dwangmiddelen: aanvankelijk focusten ze zich op het gezin van Kopek's collega maar door diens plotselinge switch richten ze zich nu op Nora, die van een afstandje onder schot wordt gehouden en zonder scrupules geofferd zal worden als Kopek zich niet aan de eisen van de terroristen houdt. Ethan baalt, net op zijn glorieuze doorbraak-dag moet hij alle regels overtreden waar hij voor opgeleid is. Hij staat voor een prisoner's dilemma, een Sophie's choice: zijn zwangere vrouw redden of 250 passagiers naar een andere wereld laten helpen. Wroeging, realisme, dadendrang en angst strijden om het hardst in het hoofd van Ethan. De enge passagier fluistert hem toe verstandig te zijn.

Met: Taron Egerton, Jason Bateman, Sofia Carson, Daniela Deadwyler, Theo Rossi, Dean Norris

FIN - song : Darlene Love - Christmas (baby please come home)

Abandoned - John Laing

Abandoned op IMDb (6,3)
 Abandoned op Moviemeter (2,63)

Op de filmzender Film1 (vier kanalen continue film) klik ik vaak van alles aan, vanuit de gedachte : "wie weet kom ik er een keer aan toe, we zien later wel.". Na een jaar vervallen ze, ik weet dan niet altijd meer wat me bewoog om op de REC te drukken. Zo ook deze: bij het lezen van de drieregelige filmbeschrijving kon ik al vooraf invullen hoe een en ander zou verlopen. Maar ja, lekker kort, dus ik deed het maar even. 

We gaan in dit waargebeurde verhaal terug naar 1989. Schipper Jim zoekt een kleine crew om hem te helpen zijn trimaran "Rose-Noelle" over te varen naar Tonga. Niet de grootste afstand, het moet in een paar dagen te doen zijn. Omdat het op de wateren daar aardig kan spoken, heeft Jim zijn aandacht bij het besturen nodig en moeten er dus anderen mee als bootsman en als kok. Hij vindt drie mannen die elk hun eigen reden hebben om 'er even tussenuit te gaan'. 

Eenmaal op zee lijkt het vlot te gaan, maar begint de scheiding der geesten zich af te tekenen als Jim zegt dat hij zijn best wil doen om de meewind van een naderende storm te pakken zodat ze een paar dagen sneller op Tonga kunnen zijn. Zijn onervaren crew vindt daar wat van en nog voordat er een besluit genomen wordt, neemt het noodlot hen te pakken. Een muur van water, een huizenhoge golf overspoelt de kleine trimaran en werpt hem op zijn kop. Stuurloos dobberen de heren over blauwe mijlen, zich reddend met de laatste water- en voedselvoorraad. De spanning loopt op, het leiderschap van Jim wordt betwist en het dreigt geheel mis te gaan als een van de mannen doordraait. Net op tijd weten ze de rijen te sluiten en zich te richten op vis- en vogelvangst voor het eten en het opvangen van regenwater voor de broodnodige vochtregulering. Meer dan 100 dagen overleven ze erin totdat er dan plots een eilandje in zicht komt..

Met: Dominic Purcell, Peter Feeney, Owen Black, Greg Johnson

FIN - song :  Alcest- Ecailles de lune, pt 1. 

Las Bestias (aka As Bestas/The Beasts) - Rodrigo Sorogoyen

As Bestas op IMDb (7,5)
 As Bestas op Moviemeter (3,66)

Werkelijk uitmuntend hoe deze film in al zijn traagheid toch volcontinu een zware stapel spanning legt. Je weet dat het op een gegeven moment gaat knallen, maar je kunt met geen mogelijkheid voorspellen wanneer. Alles draait om de geestelijke en morele rek van de hoofdrolspelers in dit intense drama

Het wordt Antoine niet in dank afgenomen. Na een redelijk succesvolle carrière verhuist hij van Frankrijk naar een klein Spaans bergdorpje om een klein boerderijtje te beginnen. Juist die keuze voor dat afgelegen platteland weerhoudt hem ervan te tekenen voor een lucratief aanbod van een energiemaatschappij die een windmolenpark op de berghellingen wil bouwen. Antoine tekent niet. En juist dat wordt hem kwalijk genomen door de oorspronkelijke dorpsbewoners. Zij zagen in dat park de enige mogelijkheid om zich te ontworstelen aan de jarenlange armoede, iets wat zij Antoine verwijten niet te kennen, te herkennen en te erkennen.

Het liefst leidt Antoine samen met zijn vrouw een teruggetrokken bestaan maar zijn periodieke bezoeken aan het dorpscafé tonen aan hoe hoog de spanning is: vooral de twee broers Xan en Lorenzo, niet geheel toevallig ook zijn buren, spelen het spel hard. Ondubbelzinnig krijgt Antoine te horen hoe hij de toekomst van de broers heeft verpest door de nieuwe tijd buiten de deur te houden. 

Antoine's vrouw Olga waarschuwt haar man op zijn hoede te zijn, maar het noodlot is onontkoombaar: men komt tegenover elkaar te staan. Met levensbedreigende gevolgen.

Met: Denis Ménochet , Marina Fois, Luis Zahera, Diego Anido, Marie Colomb

FIN - song : Olivier Arson - El ojo de caballo

Das Lehrerzimmer (aka The Teacher's lounge) - Ilker Catak

Das Lehrerzimmer op IMDb (7,6)
 Das Lehrerzimmer op Moviemeter (3,40)

Mijn vrouw had enkele bedenkingen over de uitwerking maar ik ben wel overtuigd: de Duitse inzending voor de Oscar zou wat mij betreft een kanshebber zijn. Sterke film met een aantal opmerkelijke keuzes van zowel de regisseur als de hoofdrolspeelster. Boeit van begin tot eind. 

Ze pakt het gedegen aan, die Carla Nowak. Met een aantal ouderwetse trucjes probeert ze haar leerlingen geïnteresseerd te houden voor het lastige wiskundevak. Ze is vastberaden en boordevol goede bedoelingen, iets wat haar collega's in de lerarenkamer enigszins aarzelend proberen te accepteren. 

Haar betrokkenheid bij de leerlingen wordt getest op het moment dat er een melding komt van diefstal op school, een jongen uit haar klas wordt verdacht en op een nogal indringende manier bij het schoolbestuur op het matje wordt geroepen. De jongen blijkt onschuldig maar de toon is gezet: de klas staat op scherp, het lerarenteam dito en deze geest gaat niet zomaar terug in de fles.

Wat daarbij niet helpt, is dat Carla een collega de spaarpot naast de koffiemachine ondersteboven ziet houden. Het geeft haar een andere kijk op haar team, deze trigger zet haar aan tot een behoorlijk foute stap: ze laat haar jasje met portemonnee hangen in de lerarenkamer, maar zet daarbij wel de camera van haar laptop aan.

Dat laatste is not done maar wat ze erop ziet, is dat evenmin. Ze stapt ermee naar de directeur, hetgeen verstrekkende gevolgen heeft. Voor iedereen in het schoolgebouw.

Heel knap hoe hoofdrolspeelter Leonie Benesch beurtelings irritant en sympathiek overkomt: als kijker snap je haar overwegingen maar je zou haar er tegelijkertijd voor willen behoeden.

Met: Leonie Benesch, Leonard Stettnitsch, Eva Löbau, Michael Klammer

FIN - song : Royal Philharmonic Orchestra- Overture to A midsummer night's dream

Oppenheimer - Christopher Nolan

Oppenheimer op IMDb (8,7)
 Oppenheimer op Moviemeter (3,87)

In tijden niet meer zo'n complete filmbeleving meegemaakt als bij het ondergaan van "Oppenheimer'  gistermiddag. WAT! EEN! FILM! Een film waarin alles samen komt: script en acteurs vloeien samen, eerdere biopics komen in de schaduw te staan van dit verfilmde leven, spanningen in wetenschap en politieke complotten worden maximaal uitgemeten. Deze regisseur kan het echt. Film maken is niet louter een kunde, het vereist ook visie, durf en leiderschap. Van de acteurs wordt het maximale gevraagd, dat is voor de kijker duidelijk waarneembaar. Schitterend, schitterend, al mijn cinematografische behoeftes zijn voorlopig weer even vervuld. 

Robert Oppenheimer: men had natuurlijk wel eens van hem gehoord, op de middelbare school waarschijnlijk voor het laatst. Slechts weinigen hebben geweten wat een belangrijke rol deze man heeft gespeeld in de 20e eeuwse wereldgeschiedenis: een briljant wetenschapper, die de kwantummechanica naar Amerika heeft gebracht om deze vervolgens dermate te perfectioneren dat hij er de wereld mee had kunnen vernietigen. En dit dan niet op de wijze zoals Hollywood doorgaans met "world destruction"  omgaat, nee: Oppenheimer doet dit op verzoek. 

In de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog zoekt de VS naar een manier om de Duitsers en Japanners met één grote klap uit te schakelen. Men komt daarbij uit bij wetenschapper Oppenheimer, een man die weliswaar communistische sympathieën vertoont, maar die alsmaar laat blijken de wetenschap trouw te blijven en ten dienste te staan van de overheid die zijn projecten financiert. Oppenheimer krijgt de vrijbrief om te werken aan een massavernietigingswapen, daarbij zijn ontwikkelde theorieën over atoomsplijting uitwerkend.

Middenin de woestijn ontstaat het stadje Los Alamos, feitelijk één groot laboratorium waar wordt gewerkt aan "de bom". Ver genoeg van de bewoonde wereld om in het geheim te kunnen werken en testen, al blijkt al snel dat dit niet ver genoeg is. Het project slaagt- de naam Hiroshima kennen we allemaal- maar er blijken toch lekken te zitten in de geheimhouding. Wie is diegene die de Russen op de achtergrond po de hoogte houdt? Juist deze verdachtmakingen belanden steeds meer op het bordje van Oppenheimer zelf, die slachtoffer wordt van de communisten-heksenjacht van senator McCarthy en FBI-baas Hoover. Oppenheimer, de bejubelde wetenschapper die de Tweede Wereldoorlog wist te stoppen, wordt plots een verguisde landverrader. 

Acteerwerk van de bovenste plank: Murphy en Downey steken elkaar naar de kroon, niet alleen in hun personages maar zeer zeker ook in de spelkunst die ze hier etaleren. Likkebaarden voor de kijker.

Met : Cillian Murphy, Robert Downey jr, Emily Blunt, Matt Damon, Jason Clarke, Florence Pugh, Josh Hartnett , Dylan Arnold en ontelbaar veel anderen

FIN - song : Ludwig Göransson - Destroyer of worlds

The Card Counter - Paul Schrader

The Card Counter op IMDb (6,2)

The Card Counter op Moviemeter (3,11)

Duistere film die volledig leunt op de dreigende doch introverte blik van Oscar Isaac. Een "star vehicle" dus, dat gebruikt maakt van de beschouwende mimiek die deze acteur eigen is. Het verhaal lijkt in elkaar geknutseld, maar juist door het goede spel van Isaac zit er toch een vorm van logica in. 

William Tell is een gokker. Niet uit verslaving, niet uit winstbejag, maar gecalculeerd en wraakzuchtig. Hij blijkt tijdens zijn langdurige verblijf in de gevangenis dwangmatig aan het tellen geslagen zijn: bij elk kaart- en gokspel weet hij welke kaarten gepasseerd zijn, berekent hij razendsnel zijn kansen welke nieuwe kaarten hij zal krijgen en baseert daarop zijn inzet. Steeds gaat hij op zijn reis langs de casino's niet vol voor de hoofdprijs, maar neemt hij genoegen met een bescheiden doch rendabele winst, omdat hij weet dat hij anders tegenwerking zal krijgen van de casino-eigenaren (die hebben het niet zo berekende spelers). 

In een hotel ontmoet hij Cirk, een jongeman die hem al snel confronteert met zijn verleden. Cirk's vader blijkt bewaker te zijn geweest in de respectievelijke gevangenissen Guantanamo Bay en Abu Graib. Door de behandeling van commandant Gordo is zijn vader - vol gewetenswroeging-  aan lager wal geraakt, waarna hij zichzelf van het leven beroofde. Cirk wil wraak op Gordo en vertelt dit juist aan Tell omdat hij weet dat die in hetzelfde team heeft gewerkt en dus wellicht dezelfde wraakgevoelens koestert. 

Tell hapt niet toe, maar besluit wel zich over Cirk te ontfermen. Daar is geld voor nodig, geld dat hij verwerft door voor het bedrijfje van investeerder La Linda deel te gaan nemen aan pokertoernooien. Dat doet hij succesvol, maar elke winst brengt hem dichter bij de onvermijdelijke keuze: wraak of vermogen? 

Met : Oscar Isaac, Tiffany Haddish, Tye Sheridan, Willem Dafoe

FIN - song : Robert Levon Been/S.G. Goodman - Mercy of Man 

Aloha - Cameron Crowe

 Aloha op IMDb (5,4)

Eerlijk is eerlijk, ik was niet voldoende geconcentreerd gisteravond/vannacht om deze film op waarde te schatten. Op de bank na een intensensieve (kortere) werkweek , dat biedt natuurlijk niet de ideale omstandigheden voor film. Ik denk echter niet dat de film op andere momentenbij mij veel beter uit de verf was gekomen. Anyways, een beschrijving: 

Brian Gilcrest keert als gelauwerd militair terug op zijn basis op Hawaii. Er zijn jaren verstreken sinds hij hier gestationeerd was, inmiddels is hij enkele missies en meerdere levensgevaarlijke verwondingen verder. Hij is gevraagd om terug te keren omdat hij de lokale bevolking goed kent. De native Hawaiians moeten overtuigd worden een deel van hun reservaat af te staan om ruimte te scheppen voor de bouw van een satelliet-lanceerbasis. Er zal onderhandeld moeten worden en men acht de ervaren en innemende Gilcrest de juiste man voor deze opdracht. 


Hij krijgt begeleiding van een jonge ambitieuze kapitein Allison Ng, die voor hem de deuren moet openen. Ze is niet alleen ambitieus, ze is ook knap en dat bemoeilijkt de opdracht voor Gilcrest, die toch al in een lastig parket zit omdat hij ook Tracy, zijn liefde van 15 jaar geleden, weer ontmoet. Tracy voelt nog steeds veel voor hem en vice versa, maar hij snapt dat hij niet moet poken in haar huwelijk, hoe ongelukkig dat huwelijk ook lijkt. 
Tijdens het uitvoeren van zijn opdracht komt Gilcrest er - samen met de gedreven Ng - achter dat de bouwers van het satellietplatform niet alleen maar goede bedoelingen hebben met deze lanceerbasis. Samen beginnen de twee aan een ondergrondse strijd om de schatrijke investeerder (type Musk, maar dan met slechte intenties) tegen te werken en tegelijktertijd hun opdracht uit te voeren. 
En dit alles, mensen, deze hele reeks complicaties wordt gebracht in komedie-vorm, mocht u uit het bovenstaande iets anders concluderen. 

Met : Bradley Cooper, Emma Stone, Rachel McAdams, John Krasinski, Bill Murray, Alec Baldwin

The Midnight Swim - Sarah Adina Smith

The Midnight Swim op IMDb (5,2)
Opgenomen van de filmzender , voorzien van pincode dus ik verwachtte ergens in te belanden waar volwassenheid voor nodig is. Dat viel allemaal erg mee, het werd geen bloedige horror maar hooguit een stukje suspense-ig.

Drie zussen komen samen in het huis van hun overleden moeder. Die is afgelopen zomer in het aangelegen meer gaan zwemmen en nooit meer boven water gekomen. Er doen verhalen de ronde over het meer, mythes eigenlijk, waar de ene zus gevoeliger voor is dan de anderen.
De onderlinge verstandhoudingen worden danig op de proef gesteld, er is in het verleden vast van alles gebeurt tussen de zussen onderling maar zeker ook in de verstandhouding met hun moeder. De ene zus wil verkopen, de andere wil er een creatieve cursus- en yogaplek van maken. De derde zus legt alleen maar vast : ze filmt alles wat er gebeurt in en om het huis, dus ook de dode vogels die om het huis liggen, de kleding die ze uit het water vissen.
Het advies blijft om niet te gaan zwemmen, in ieder geval niet 's avonds maar niet elke zus is tegen die verlokking bestand. Er komt spanning op te staan.

Met : Lindsay Burdge, Jennifer Lafleur , Aleksa Palladino

Ballon- Michael Bully Herbig

Ballon op IMDb (7,6)
Natuurlijk is het acteerwerk - op een enkele uitzondering- aan de amateuristische kant, maar de spanning en het nog immer actuele onderwerp vergoeden veel. In de zaal werd duidelijk meegeleefd met de hachelijke avonturen van het gezin Strelzyk.

Dat gezin is een doorsnee gezin, zeker voor Oostduitse begrippen. Moeder werkt bij de Sparkasse, vader is electricien, oudste zoon heeft net zijn studentengelofte afgelegd en de jongste is de jongste. In alles een modelfamilie, maar dat is buitenkant. In het hoofd van vader broeit het plan om te vluchten naar het Westen, hij heeft genoeg van alle controle en beperkingen. Overbuurman is een bemoeial , maar erger nog is dat hij dat in dienst doet van de Stasi. Zijn hele leven moet de electroman dus al op zijn tellen passen.
Samen met een bevriend echtpaar werken ze heimelijk aan het bouwen van een luchtballon, die hen bij een gunstige wind net die paar kilometer door de lucht over het grenshek moet tillen. De eerste geplande poging - waarbij de vrienden zelfs afhaken omdat het platform volgens hen niet berekend is op twee gezinnen- strandt jammerlijk. Ze laten de ballon en nog wat spullen achter in het bos. Die worden natuurlijk gevonden  en een ongekende klopjacht op de "deserteurs en verraders" begint. Strelzyk beseft dat hij snel moet zijn als hij nog een tweede poging wil wagen, wachten betekent immers zonder twijfel ontmaskering en de gevangenis. Het wordt een race tegen de klok, het worden nachtelijke uren van klussen en heimelijke inkopen. Maar ze gáán de lucht in. Dat moet.

Met; Friedrich Mücke, Karoline Schuch, David Kross, Thomas Kretschmann , Alicia von Rittberg

Juste la fin du monde - Xavier Dolan

Juste la fin du monde op IMDb (7,2)
Het zal geen makkelijk ventje zijn, die Xavier Dolan. 27 jaar oud en al een filmisch oeuvre dat staat als een huis. Na het fabuleuze "Mommy" pakt hij nu opnieuw uit met een verhaal dat bol staat van de agressie. Louter verbale agressie, dat wel, maar de kijker zit continu te wachten op het moment dat het mis gaat. Dat is razend knap, als een regisseur je een verhaal weet in te trekken, als je in de zaal bereid bent om acteurs ter verantwoording te roepen dan wel tot actie over te halen. Manipulatief gefilmd, dus. En dat is een prestatie.

Het verhaal is eigenlijk simpel. Louis heeft een ziekte onder de leden waarvan hij niet meer zal genezen. Zijn turbulente leven heeft hem dit bezorgd. Voor het eerst in meer dan 10 jaar gaat hij naar huis, om de familie op de hoogte te brengen. Daar komt het echter steeds maar niet van.
Ten eerste niet omdat de verwijten van de familie niet van de lucht zijn. Waarom heeft hij zo lang niets van zich laten horen? Was zijn elitaire schrijversleventje dan zoveel beter dan hun geploeter? Is hij niet geïnteresseerd in de kinderen van zijn broer? Waarom heeft hij eigenlijk zijn schoonzus nog nooit ontmoet? En waar was hij toen zijn jonge zusje opgroeide?
Stuk voor stuk vragen die gesteld worden maar door de bedeesde Louis amper beantwoord kunnen worden. Steeds is er een nieuwe interruptie, steeds is er verbolgenheid en zijn er verwijten. De situatie staat dermate op spanning dat Louis tijdens de lunch voortdurend zijn mededeling uitstelt. Waar is hij bang voor?

Prachtig spannend gespeeld. Vincent Cassel blinkt uit als de miskende etterbak, de passief agressieve broer. En ook Marion Cotillard neemt zich voor je in door haar onderdanige gedrag, ze lijdt onder de tirannie van haar verbaal giftige man. De film is explosief. Om niks. Echt om niks.

Met : Gaspard Ulliel, Vincent Cassel, Marion Cotillard, Lea Seaydoux