The Minute You Wake Up Dead- Michael Mailer

The Minute You Wake Up Dead op IMDb (4,5)
 The Minute You Wake Up Dead op Moviemeter (2,07)

The Minute You Wake Up Dead op Wikipedia

Je ziet het steeds vaker: gearriveerde acteurs die als "executive producer" op de titelrol staan. Soms is dat contractuele deal en doet de acteur in kwestie er verder weinig aan, soms is dat ook een kwestie van investeringen. Als het hier om het laatste geval gaat, ben ik bang dat de toch majestueuze Morgan Freeman hier een enorme mispeer heeft gemaakt. Het is namelijk moeilijk te bevatten wat hij in dit project zag, waarom stapt een grootheid in films die hard moeten knokken om zelfs de status van B-film te halen? Eerder constateerde ik dat ook al bij John Malkovich, die ook al zo ver is afgedreven van de knappe lijst met titels die hij eerder opbouwde.
Hoe dan ook: deze film begint met de vertelstem van Morgan Freeman. Dan heb ik alvast het grootste pluspunt genoemd.

Sheriff Fowler weet niet wat hem overkomt: hij genoot van een rustig baantje in Bare Hollow, waar de grootste reuring komt van parkeerovertredingen en openbare dronkenschap. Nu is echter alles anders: investeerder Russ Potter heeft veel mensen in de stad omgepraat om te investeren in een groot fusieproject. Nu dat niet door blijkt te gaan, zijn veel mensen hun investeringen kwijt, spaargeld 'n all.

Russ is dus niet populair en zet kwaad bloed overal waar hij gaat. Alleen zijn knappe buurvrouw, serveerster Delaine praat nog enigszins constructief met hem. Vooralsnog zoeken we daar nog niks achter, maar dat zal snel veranderen. Plotseling volgen een reeks sterfgevallen elkaar op, waarin de sheriff al snel een verband begint te zien. En er zijn een paar mensen in het stadje die helemaal niet willen dat Fowler in hun zaken komt neuzen.

Met: Morgan Freeman, Cole Hauser, Jaimie Alexander 

To New Beginnings (aka Det Nye Ar) - Paprika Steen

To New Beginnings op IMDb (7,2)
 To New Beginnings op Moviemeter (3,69)

Scandinavische film: the gift that keeps on giving. Wat werden we het afgelopen jaar verwend met hele reeksen prachtige films. En we zijn er nog lang niet: eind van het jaar verscheen deze en hoewel het een relatief tijdsgebonden verhaal is, is de verbeelding van de onderlinge verstandhouding er een van alle tijden. We keken naar een soort Oudjaarsversie van "Festen": een heuglijke bijeenkomst die door miscommunicatie en openbaring van geheimen compleet uit de hand loopt: regisseuse Paprika Steen (eerst acteur maar de laatste jaren legt ze zich volledig toe op het regisseren) laat met verve zien hoe je het dunne laagje beschaving van mensen afpelt als je ze met elkaar in een ruimte zet om herinneringen te delen.

Oudjaarsavond: de vriendenclub komt bij elkaar in het fraaie appartement van Nomi. Ze is weduwe, zo leren we al snel, en de vriendenclub steunt haar in het verlies van haar man door gewoon op de ouderwetse manier het nieuwe jaar in te luiden, zoals men altijd al deed: het oude zeer laten we achter ons, we beginnen met een schone lei aan het nieuwe jaar. Dat klinkt alleszins voorspelbaar, zegt u? Nou, niet bij deze vriendenclub.
De katalysator van de omwenteling is het verschijnen van de nieuwe vriend van Nomi, Deze Finn is welwillend maar duidelijk niet op de hoogte van de traditionele aanpak en de onderlinge verhoudingen van de groep. Alles wat hij zegt, kan verkeerd worden opgevat: het zet de verhoudingen op scherp, niet alleen tussen de vier oude vrienden maar ook die met hun respectievelijke kinderen. Het is oudjaar, het gaat knallen.

Met : Anders W. Berthelsen, Lars Brygmann, Tuva Novotny, Birgitte Hjort Sorensen, Kristian Tafdrup 

Gezien in : Cinema Oostereiland

FIN - song : Klarup Pigelor - Vaer Velkommen, Herre Ar
FIN - song : Earth Wind & Fire - Let's groove

Madame - Amanda Sthers

Madame op IMDb (6,1)
 Madame op Moviemeter (2,71)

Madame op WIkipedia

Verrassend leuke comedy-of-errors. die ik met een glimlach en een "eigen schuld, dikke bult" gevoel zat te bekijken. Opnieuw keek ik met goedkeuring naar het acteerwerk van Toni Colette, die elke film waar ze in verschijnt een stukje optilt. Naast haar nog een paar leuke bekende gezichten en een fijn alle kanten op springend plot, goed te doen derhalve.

Er hangt veel van dit diner af. Het posh echtpaar Anne en Bob zijn allang al op elkaar uitgekeken maar hangen beiden veel te veel aan hun status. Om die status te behouden zal Bob een schilderij uit zijn privécollectie moeten verkopen, waarmee hij het dure leventje van zijn vrouw weer zal kunnen financieren. Om die reden is kunsthandelaar-taxateur David uitgenodigd. Net voordat het diner aanvangt, komt plots Bob's lanterfant-zoon Steven op bezoek, die uiteraard ook aan tafel wil aanschuiven. Daarmee brengt hij het aantal couverts op 13, hetgeen natuurlijk een ongunstig signaal is voor de succesvolle verkoop van de Caravaggio. Er moet dus iemand bij. 

In allerijl en uit grote nood neemt Anne een radicale beslissing: hoofd-huishoudster Maria zal moeten aanschuivenl. Ze is Spaanse en zal voor deze gelegenheid een Spaanse gravin moeten zijn die toevallig in Parijs op bezoek is. Niet deelnemen aan de discussies, niet te veel drinken, gewoon ja-knikken en zoet zijn. Dat pakt natuurlijk anders uit: Maria wordt naast David geplaceerd en dat heeft grote gevolgen.

Met: Toni Colette, Harvey Keitel, Rossy de Palma, Michael Smiley, Tom Hughes

FIN - song : Briag Maruani - Ca vaut la peine l'amour

Silent Night- Camille Griffin

Silent Night op IMDb (5,8)
 Silent Night op Moviemeter (2,80)

Silent Night op Wikipedia

Kerstfilms? Mij niet bellen!
Waarom ik dan toch deze had opgenomen vorig jaar? Ah, ik zie het al. De filmbeschrijving geeft al aan dat het hier niet om een standaard romantisch-gezellige kerstfilm gaat, nee: deze gaat niet voor alle aanwezigen goed aflopen. Toch maar kijken dan, mijn kerst 2025 was voorbestemd om een-en-al-film te worden. Paar bekende acteurs in de cast, hup.

De bij veel gezinnen gebruikelijke kerststress lijkt bij Nell en haar gezin dit jaar nog wel groter te zijn dan anders. Niet alleen is de groep genodigden al onderweg om weldra te arriveren, Nell heeft ook nog eens te maken gehad met schaarste in de winkels. Ze heeft haar boodschappenlijstje niet volledig kunnen voldoen, ze zal het moeten rooien met wat er allemaal is. Daar komt nog eens bij dat haar man Simon alleen maar buiten bezig is de kippen op te jagen en dat haar oudste zoontje, wijsneus Art, vraagt haar de oren van het hoofd. Wij snappen Art wel: die is het hoofd compleet op hol gebracht door de regering. Deze hebben berichten uitgevaardigd dat een dodelijke gaswolk over het land rolt die iedereen het leven zal benemen. Om te voorkomen dat iedereen op pijnlijke wijze zal stikken, heeft de regering iedereen een zelfmoordpil verstrekt die een zachte dood garandeert. Zoon Art heeft twijfels over de berichtgeving, denkt dat het mogelijk Russische propaganda is en is vastbesloten die pil niet in te nemen.
Omdat het voor iedereen duidelijk het laatste avondmaal zal zijn, neemt iedereen de kans waar om de anderen nog een keer flink de waarheid te zeggen. De ontboezemingen en onthullingen vliegen over tafel, verwijten alom. Art heeft dan allang besloten dat het misschien niet zo erg is dat deze samenzwering der idioten eindig is.

Met; Keira Kneightley, Matthew Goode, Roman Griffin Davis, Lily Rose Depp, Annabella Wallis

FIN - song : Lorne Balfe - All is calm

Black Bag - Steven Soderbergh

Black Bag op IMDb (6,8)
 Black Bag op Moviemeter (2,90)

Black Bag op Wikipedia

Met spionagethrillers kan het bij mij altijd twee kanten op: Als het script te nodeloos moeilijk is geschreven, raak ik hopeloos de draad kwijt en daarmee ook de interesse in de ontknoping. Maar als de film dermate goed in elkaar steekt dat tot enkele minuten voor het einde eigenlijk iedereen nog dader kan zijn, dan zit ik geboeid op de rand van de bioscoopstoel. Dan blijkt namelijk vaak dat de thriller misschien wel draait om iets anders dan de haast perfecte misdaad zelf, dan gaan er andere krachten belangrijker worden. Je moet als kijker dan vooral letten op de interactie tussen de spelers omdat dáár de oplossingen liggen. "Black Bag" is daar volledig in geslaagd, wat mij betreft: het draait niet om de actie en de gevaren, nee, het draait om menselijke verhoudingen. In deze film ging voor mij de waardering vooral naar een uitstekende Michael Fassbender, die op zijn beurt tot grote hoogten werd opgezweept door het tegenspel van de binnenkort aftredende Cate Blanchett.

Hoewel ze elkaar soms dagen niet zien, zijn ze verslingerd aan elkaar. Hoewel ze collega's zijn, weten ze soms niet van elkaar met welk project of welke dienst ze op dat moment bezig zijn. Maar altijd, altijd is hun liefde onvoorwaardelijk, ze zullen voor elkaar door het vuur gaan: "wie aan jou komt, krijgt met mij te maken." 

Dit basale uitgangspunt wordt aan het wankelen gebracht wanneer topspion George Woodhouse door zijn baas op de hoogte wordt gebracht van een lek in de MI6-organisatie. Er blijkt een collega te zijn die informatie over het levensgevaarlijke Severus-project aan "de Russen" aan het verkopen is. Er blijken vier a vijf verdachten te zijn, waaronder- shocking fact- ook George z'n ravissante vrouw Kathryn. George start zijn onderzoek op een eenvoudige doch doeltreffende wijze: hij nodigt alle verdachten - collega's immers- uit voor een etentje bij hem thuis. George is meester in ondervragingen dus weet - onder het genot van heerlijke doch gemanipuleerde gerechten - het spel op de wagen te zetten. De soms onthutsende eerlijkheid aan tafel ("I hate liars") zet een onderlinge machine in werking waarbij George -die uiteindelijk ook zijn eigen vrouw moet schaduwen - zich eigenlijk geen fout kan permitteren om niet zelf verdacht te worden. Maar ja..

En wat die "Black Bag" uit de filmtitel dan is? Binnen hun wereldje is dat de spreekwoordelijke tas waarin geheimen gaan waarover je je niet naar de ander hoeft uit te spreken. Hoe hard en direct de vraag ook is, je mag altijd het codewoord "Black Bag" zeggen waarna er niet doorgevraagd mag worden. (En dat is best lastig als "waarheidsvinding" je opdracht is).

Met : Michael Fassbender, Cate Blanchett, Gustaf Skarsgard, Tom Burke, Marisa Abela, Regé-Jean Page, Naomie Harris, Pierce Brosnan

FIN - song : Richard Holmes - Zurich

Gezien in : Filmkoepel Haarlem (eerste draaidag)

A Capella in D mineur - Malu Janssen

A Capella in D mineur op IMDb (6,8)
 A Capella in D Mineur op Moviemeter (1,75)

"Het Diner", maar dan anders. En veel korter, want ook dit was er een uit de "Nacht van de Korte Film" van vorig jaar.

Twee bevriende stellen dineren samen in de tuin van het mini-kasteeltje dat ze gehuurd hebben. Nou ja, "bevriend" is een grote term in deze: het ene stel is gescheiden en het andere schuift louter aan omdat hun dochter een relatie is aan gegaan met de zoon van het andere stel. 

Terwijl de wijn vloeit en de eerste aftastende gesprekken zijn gevoerd, gooit Annelies een heet hangijzer op tafel: Marie, de dochter van het andere stel, kwam een week geleden bij haar om haar even in vertrouwen te nemen. "Vond Annelies het oké als Mees en zij seks zouden hebben tijdens dit kasteelweekendje?" Na een weekje wikken en wegen is Annelies nu zover dat ze dit aan de wederzijdse ouders wil voorleggen: wat vinden jullie, hoe staan jullie daar in? Er ontstaat een weerstandig gesprek waarbij de normen en waarden van de ouderstellen behoorlijk worden getest.

Met : Julien Croiset, Astrid van Eck, Hannah van Lunteren, Guido Pollemans

Le Jeu (aka Nothing to Hide) - Fred Cavayé

Le Jeu op IMDb (6,8)

Le Jeu op Moviemeter (3,06)
 

Toch wel een bijzonder fenomeen, dit. Ik zag deze film al twee keer eerder, alleen in steeds andere uitvoeringen. Als eerste zag ik het origineel (het Italiaanse "Perfetti Sconosciuti" uit 2016), vorig jaar zag ik de Nederlandse remake ("Alles op tafel" uit 2021) en afgelopen weekend was deze Frans/Waalse versie uit 2018 op televisie. Inmiddels zijn er 21 remakes gemaakt van dit ingenieuze verhaal, and counting. De verschillen zitten hem uiteraard in de nationale opvattingen en de volksaard , waardoor bepaalde issues toch net even anders worden aangevlogen. Dat maakt het een boeiend kijkspel, ook als je het dus voor de derde keer ondergaat. 


Het verhaal: drie stellen van middelbare leeftijd hebben een eetavondje afgesproken, er gaat later die avond nog een vierde stel bij komen, want de onderwijzer Ben gaat volgens zeggen met zijn nieuwe vlam verschijnen. Iedereen is reuze nieuwsgierig. 
Al snel leren we dat elk van de stellen zijn eigen problemen heeft, van uitgedoofde liefde tot achterdocht tot dubbele agenda's. Het gesprek komt op het fenomeen van de mobiele telefoon: scherm jij je telefoon af met een code zodat niemand anders, zelfs je partner niet, erin kan kijken? Anders gezegd: heb jij geheimen voor de mensen met wie je leeft? Ze besluiten een spel te gaan spelen: iedereen legt de telefoon op tafel, verzameld in het midden. Elk binnenkomend bericht, elk telefoontje en elke email zal die avond publiekelijk worden voorgelezen en gedeeld, om er aldus achter te komen welke informatie iedereen voor elkaar verborgen houdt. Het klinkt als een fantastische vorm van openheid, maar al snel blijkt dat ieder voor zich hiermee een ongelukkig reeks momenten gaat kennen. De vriendschappen , de huwelijken, komen onder druk te staan. 

Met: Berenice Bejo, Suzanne Clement, Stéphane de Groot, Gregory Gadebois, Roschdy Zem

  FIN - song : Walker Brothers - After the lights go out

Alles op tafel - Will Koopman

Alles op tafel op IMDb (6,9)

Alles op tafel op Moviemeter (3,32)

Op aandringen van mijn vrouw deze toch maar gekeken. Ons abonnement op Prime verloopt binnenkort, dat was 1. Maar belangrijker was dat ik - na het tot twee keer toe bekijken van het originele verhaal - geen zin had in een RTL-versie van Linda de Mol-gezelligheid. Ik trek haar niet zo goed, voor mij is ze een zakenvrouw die zich niet op het acteervak zou moeten richten. Maar oke, het was op haar initiatief dat er een Nederlandse versie kwam van dit fascinerende en intrigerende verhaal. Die credits geef ik haar dan maar. Tenslotte: ik kan weer wél heel goed tegen Promenade-prominenten Diederik Ebbinge en Eva Crutzen en in deze film vond ik zowaar Waldemar Torenstra ook een positieve uitschieter. Dan weet u een beetje in welke hoek ik sta. 

Iedereen heeft geheimen. Hoe goed men elkaar ook denkt te kennen, langjarige huwelijken maar ook kersvers bruisende relaties blijken toch allemaal hun verscholen hoekjes te hebben waarin eenieder in meer of mindere mate van onschuld iets stiekem doet. Niets nieuws, niet echt een probleem. Totdat het een probleem wordt. 

Aanvankelijk is er bij de vriendengroep die we deze avond volgen nog helemaal niets van te merken. Elk stel bereidt zich op zijn eigen wijze voor op een etentje met de vriendengroep die al jaren samen is. Het stel met relatieproblemen doet dan anders dan het stel dat juist problemen met hun opstandige puber heeft, dat het weer anders doet dan het tamelijk verse stel dat dagelijks vonkende seks heeft en bezig is om zwanger te geraken.
Als ze eenmaal aan tafel zitten, is het wachten op vriend Ben die deze avond zijn nieuwe liefde zal introduceren. De teleurstelling is groot als hij alleen komt omdat zijn partner buikgriep zou hebben. Na de nodige stekelig- en spitsvondigheden over en weer besluit men over te gaan tot het spelen van een riskant spel: om aan te tonen dat zij niet allen geregeerd worden door de omgang met hun mobiele telefoon gaan die telefoons op tafel. Alle binnenkomende berichten en telefoontjes zullen in het openbaar moeten worden afgehandeld, voorgelezen of op speaker worden uitgesproken. Beetje bij beetje komt naar voren dat elke disgenoot zijn of haar redenen heeft om bepaalde zaken voor de anderen te verzwijgen. 

Met: Diederik Ebbinge, Eva Crutzen , Waldemar Torenstra, Ramsey Nasr, Lies Visschedijk, Peter Paul Muller, Linda de Mol , Aiko Beemsterboer 

 FIN - song : Talison Ruan - Reggae o Som do Maranhao

Blackbird - Roger Michell

 Blackbird op IMDb (6,5)

Blackbird op Moviemeter (3,44)

Natuurlijk heeft deze film stevig larmoyante momenten, maar dat was het niet alleen. Het was geen enkele film in de afgelopen 14 maanden thuisbios gelukt om me tot tranen toe te ontroeren, terwijl het gisteren volop raak was: de eerste de beste keer weer in die grote zaal en dat heeft overduidelijk een andere impact op me. Het levensgrote wordt ook veel meer het levensechte; het gebrek aan afleiding maakt ook dat de film je aandacht opzuigt. Met een lekkere portie biggelen tot gevolg. Prachtig, ik ga me weer laven aan film de komende tijd. 

"Blackbird" heeft alles in zich om zo'n tranentrekker te zijn. Maar begrijp me niet verkeerd: ik vind dit een positieve kwalificatie: natuurlijk gaat deze film al over een loodzwaar onderwerp, maar dan komt er nog altijd een portie acteer- en regiewerk om de hoek kijken die moet voorkomen dat de film een draak wordt. Daar is bij "Blackbird" geen sprake van: de trits aan topacteurs zorgen dat het nergens uit het lood gaat, dat de geloofwaardigheid blijft en zelfs dat je meermaals denkt: eigenlijk zou ik het ook zo willen. 

Het verhaal: Lily lijdt danig onder de ziekte ALS en is in de voorlaatste fase van deze gruwelijke ziekte aanbeland. Nu nog kan ze zelfstandig de trap af, moeizaam maar toch. Nu nog kan ze zelfstandig drinken, eten en praten. De voortschrijding van de ziekte zal er echter voor zorgen dat het een kwestie van weken is voordat ze niet meer mobiel zal zijn en voordat ze aan de sondevoeding zal moeten. Ze wil dat niet.

Uitgebreid heeft ze het in de familie besproken: ze wil dit gruwelijke einde niet, ze heeft haar man (die arts van beroep is) op het internet een drankje laten bestellen dat een dodelijke cocktail voor haar zal vormen. Vredig, maar dodelijk. Strafbaar in de staat waar zij woont, maar enkele andere staten en het vrijzinniger Europa kennen al een veel humaner beleid in deze. 

Nog één keer wil ze de hele familie bij elkaar: de twee onuitstaanbare dochters, de een met man en heerlijke puberzoon, de andere met haar aan-en-uit-vriendin. Tevens roept ze haar oudste vriendin (sinds haar studietijd) erbij. Nog één keer met zijn allen om tafel, nog één keer praten en eten en wandelen. De laatste vragen , de laatste antwoorden. Zo zag ze het voor zich. 
Wat ze niet heeft voorzien, is dat het voor haar dan wel allemaal helder mag zijn, maar dat anderen zo ver nog niet zijn. Het weekend verloopt niet volgens verwachtingen. 

Ijzersterke film, geloof me. Heerlijke rollen van vader Sam Neill en schoonzoon Anson Boon. Ouderwets goede prestaties van Kate Winslet en Mia Wasikowska. 

Met : Susan Sarandon, Rainn Wilson, Lindsay Duncan, Bex Taylor Klaus

It's a disaster - Todd Berger

It's a disaster op IMDb (6,4)
Rampenfilm, ja. Maar dan eerder in de zin van "rampzalig" dan van grootscheepse schokkende actiebeelden. Ik vond er niet veel aan.

Vier stellen komen samen voor een periodieke brunch. Terwijl zij aan tafel zitten , breekt buiten de hel los: ontploffingen kondigen een terroristische aanval aan. Zij merken er niets van, totdat de buurman in compleet isolatiepak en gasmasker aanbelt. Hij spreekt van een nucleaire aanval, later blijkt het gas te zijn.
De vier stellen hebben nog maar even de tijd om heldendaden te bedenken, hun laatste tijd zinvol te besteden, hun zonden aan elkaar op te biechten en toch - ondanks alle onderlinge verschillen dat laatste middagmaal maar te gaan opsouperen.

Gauw vergeten, deze.

Met : Rachel Boston, Julia Styles , David Cross, America Ferrara

Guess who's coming to dinner - Stanley Kramer

Guess who's coming to dinner op IMDb (7,8)
Klassieker die vanwege de raakvlakken met de actualiteit makkelijk een nieuwe roulatie zou verdienen. Ik plukte hem van de filmzender en had geen spijt.

1967. Meer dan een halve eeuw geleden , hoe dichtbij het ook lijkt. Het kersverse stel John en Joey reist naar haar geboorteplaats, ze wil hem voorstellen aan haar ouders. Ze hebben elkaar nog maar kort geleden ontmoet - op vakantie op Hawaii- maar ze is stapelgek op hem. Hij is voorkomend, hij is slim , hij is knap. U snapt de beweegredenenen van Joey. Er zit echter even "maar" aan: John is niet zo roomblank als Joey is. En dat kan wel eens problemen gaan opleveren.

Joey's ouders zijn welgesteld én ruimdenkend. Maar dit is toch even een forse schok. John weet de ontvangst op waarde te schatten en vertelt haar ouders dat hij graag met Joey wil trouwen, maar dat hij dat nooit zonder hun toestemming zou doen.

Alle betrokkenen krijgen met gewetensvragen te maken: het stel zelf (is het handelen niet te impulsief?) , de moeder (we wilden altijd het beste voor ons kind, is dat niet belangrijker dan wat anderen gaan zeggen) , de vader (beseffen ze wel hoeveel problemen ze gaan krijgen in deze maatschappij?) , de huishoudster (Is die John wel wie hij zegt dat hij is? Zwarte mensen zoals wij kunnen nooit zomaar dokter worden?) .

John zelf worstelt met net zoveel problemen : hij heeft het zijn ouders nog niet verteld en ook aan hun kant zal de "kleur" van de schoondochter voor problemen kunnen gaan zorgen. Niets menselijks is ons allen vreemd, nietwaar.

Omdat John de volgende dag alweer verder moet vliegen voor zijn werk, moet de hele kwestie dezelfde dag, liefst nog voor het beladen diner, worden opgelost.

Met : Sidney Poitier, Spencer Tracy, Katherine Hepburn , Katherine Houghton

Ocean's eight (aka Ocean's 8) - Gary Ross

Ocean's eight op IMDb (6,2)
Acht vrouwen (oh nee, 7. Oh nee, toch 8) beramen de diefstal van een peperdure Cartier-halsketting. De net uit de gevangenis vrijgelaten Debbie Ocean (zusje van Danny "Eleven" Ocean) beraamt de hele boel maar kan zelf geen risico lopen. Dus moet ze een team formeren van dames met allerlei verschillende skills: de hacker, de zakkenroller, de regelaar, de beauty, de stoere. Etcetera.
Ze willen hun slag slaan tijdens het drukbezochte en veelbekeken Met-gala dat het Metropolitan-museum jaarlijks organiseert. Dat gaat natuurlijk zomaar niet, want de boel is zwaar bewaakt, alom van camera's voorzien en Cartier heeft daarbovenop een paar van zijn beste beveiligers in de security gezet.

Nou ja, dat dus. Voor de liefhebber.

Met : Sandra Bullock, Cate Blanchett, Helena Bonham Carter, Anne Hathaway, Rihanna , Dakota Fanning

The Barber - Basel Owles

The Barber op IMDb (5,9)
Matige thriller met te weinig ontwikkeling om echt spannend te worden.

Seriemoordenaar leeft - vrijgesproken wegens gebrek aan bewijs - al jaren onder andere identiteit elders in het land. Hij runt een kapperszaak en staat goed bekend in de samenleving aldaar. Totdat er op een dag een klant binnenkomt die zegt te weten wie de ware man achter deze vriendelijke harensneller is.

Deze man blijkt de zoon van een van zijn oude slachtoffers te zijn en fingeert een diepgaande interesse in het beroep van seriemoordenaar. Hij zet de kapper neer als de alwetende meester en deze neemt hem onder zijn hoede in een vorm van "opleiding tot..". De focus van de seriemoordenaar lag op de serveersters in de diverse diners in het land, die dienen dus op hun hoede te zijn. Ook de politie krijgt echter lucht van de wederopstanding van deze zaak en de lijntjes worden immer korter.

Met : Scott Glen, Chris Coy , Stephen Tobolowsky , Kristen Hager

Perfetti Sconosciutti - Paolo Genovese

Perfetti Sconosciuti op IMDb (7,7)
Onweerstaanbaar Italiaans. Veel gebaren, veel theater, veel gesprekken en veel verontwaardiging. Wat ontzettend lekker vind ik dat toch. Heel begrijpelijk vind ik het als mensen niks hebben met deze vorm van cinema, maar ik kan er wel wat mee.
De gehele film (nou vooruit, 98 procent) speelt zich in een huiskamer. Zes vrienden gaan dineren, ze wachten nog op het vierde stel. Daarvan blijkt alleen de man te komen, hij verontschuldigt zich dat zijn partner koorts heeft en niet kan komen.
De vier mannen zijn jeugdvrienden en trekken - nu allemaal om en nabij de 40- nog steeds met elkaar op.
Tijdens het diner komt het gesprek op de allesbepalende rol van de mobiele telefooon, `de zwarte doos van ons bestaan´. Wat ze zich afvragen is of iedereen elkaar echt wel zo goed kent, of ie niet geheimen heeft voor de partner en/of de vriendengroep. En hoeveel van die geheimen zich dan in die contactuele wereld van die telefoon afspelen. Ze nemen een besluit.
Deze avond gaan alle smartphones op tafel en iedereen zal alle binnenkomende berichten publiekelijk delen. Apps en berichten zullen worden voorgelezen, gesprekken gaan op de speaker.
Dat gaat eventjes goed. Dat snapt u. Truth or dare.
Al snel begint het : gedraai, uitvluchten, twijfelachtige motivaties, vragen, onbegrip, boosheid, leugens, ruzies. Binnen het hele tijdsbestek van dit diner komen er zeer openhartige dingen aan het licht, staan relaties op springen en ontpoppen sommigen zich tot het lichtend voorbeeld dat niemand eerder in ze zag. Kennen de vrienden elkaar nou te goed of kennen ze elkaar nou juist totaal niet?

Prachtig, prachtig. Relatiefilms, praatfilms. Gotta love ´em. En ik ben fan van Alba Rohrwacher.

Met oa : Alba Rohrwacher , Giuseppe Battiston, Anna Foglietta