The Sisters Brothers - Jacques Audiard

The Sisters Brothers op IMDb (6,9)
 The Sisters Brothers op Moviemeter (3,29)
The Sisters Brothers op Wikipedia

Westerns zijn niet heel erg mijn ding maar als de cast aantrekkelijk genoeg is, wil ik er best nog wel eens eentje aanzetten. Deze stond al bijna een jaartje op de schijf dus die mocht gisteravond nog even voor de eeuwigheid. Goed, die cast dus. Joaquin Phoenix is meestal goed als ie niet te veel Joaquin Phoenix is; helaas doet ie dat hier wel. Hij wordt nog net niet van het doek gespeeld door zijn filmbroer John C. Reilly, die hier echt een geweldige rol neerzet. Ook bijrol Jake Gyllenhaal is behoorlijk op dreef. De interactie en de strijd tussen deze drie maken de film van bekroond regisseur Jacques Audiard alsnog de moeite waard.

De gebroeders Eli en Charlie Sisters werken voor een machtige man die zichzelf the Commodore noemt (en die we heel kort in beeld krijgen, net lang genoeg om Rutger Hauer te herkennen). De baas heeft in de broertjes twee vaardige scherpschutters als werknemer, waarvan zeker Charlie tot in zijn vezels loyaal is. Broer Eli is wat meer de twijfelaar en de denker, Charlie doet gewoon wat ie denkt en gaat zonder vrees over straat. Ze overleven menig vuurgevecht, ze pakken de doelwitten van de Commodore genadeloos aan. Totdat..

Totdat blijkt dat goudzoeker Herman Kermit Warm een methodiek heeft ontwikkeld om goudresten in water te laten oplichten als hij dat water met een chemisch goedje mengt. Meneer Warm moet dus worden opgespoord door de Sisters. Die hebben daar een tussenpersoon voor op het oog, ene John Morris, die ze inderdaad op het spoor zet maar op het moment supreme een overloper blijkt. Terwijl de broers onderling onenigheid krijgen over hun aanpak, lijkt Warm aan hun aandacht te ontsnappen. De touwtjes moeten strakker worden aangetrokken, ze gaan voor goud.

Met: Joaquin Phoenix, John C. Reilly, Jake Gyllenhaal, Riz Ahmed, Rutger Hauer

FIN - song : Alexandre Desplat - The Sisters Brothers Extended

The last son - Tim Sutton

The Last Son op IMDb (4,9)
The last son op Moviemeter (2,48)

The Last Son op Wikipedia

Beide filmsite-waarderingen komen ongeveer even hoog uit. Of nee, beter zeg ik : even laag. Want dit was niet best, mensen. Een zich volstrekt voorspelbaar ontwikkelend verhaal, matig acteerwerk, het telde allemaal nauwelijks op. Hoofdrolspeler Sam Worthington heb ik echt nog eens rollen met inhoud zien spelen, tegenspeler Machine Gun Kelly maakt leuke liedjes maar valt acterend toch echt door de mand. Een korte beschrijving derhalve en dan weer doorrrr.

Isaac Lemay trekt schietend en moordend over de Amerikaanse vlakten. Hij doet dit blijkbaar niet zomaar, hij strijdt tegen een banvloek die over hem door een Cheyenne-hoofdman is uitgesproken: hij zal zijn moordlust nog ernstig oplopen, hij zal op een gegeven moment door een van zijn eigen kinderen worden omgebracht. En dat zijn er nogal waat: Lemay heeft door zijn veelvuldig bezoek aan publieke dames nogal wat kroost achtergelaten. 

Dat plaatst hem voor het probleem dat hij niet weet wie van de kinderschaar dan uiteindelijk het fatale schot zal gaan leveren. Belangrijkste kandidaat is zoon Cal, maar ook een van zijn dochters zou het kunnen zijn. Deze Megan krijgt dan ook een indringend bezoekje van pappie, waarna hij haar een wapen overhandigt en zegt: schiet me maar neer. Als ze dat niet doet, streept Lemay haar alvast af. Verder met de zoektocht.
Met : Sam Worthington, Colson Baker, Thomas Jane. Heather Graham, Emily Marie Palmer

FIN - song : Lizzy McAlpine - To the mountains

Eddington - Ari Aster

Eddington op IMDb (6,7)
 Eddington op Moviemeter (3,13)

Eddington op Wikipedia

Niet bij ons in het filmtheater te zien, dus ik moest ervoor naar Amsterdam. Dat ie bij ons niet op de speellijst staat, snap ik wel: het is een ondefinieerbare film die in ieder geval heel ver ligt van arthouse of wereldcinema. Wat het dan wel is? Lastig te zeggen. Het wordt geafficheerd als western maar het is ook actie, het is ook thriller, het is ook politiek, het is zelfs ook een beetje comedy. Het is een volstrekt onlogisch, volstrekt ongeloofwaardig allegaartje dat desondanks wél boeit in de bijna drie uur dat de film duurt. Dat komt uiteraard door het tempo en het meanderende, nee, het van-hak-op-tak springende verhaal. Het komt ook door heerlijk schmierend acteerwerk van vooral Joaquin Phoenix. En het komt ook door de uitstraling van de film. Eenieder zal hier iets anders uit halen, voor mij was het in ieder geval een bevestiging wat een belachelijke maatschappij de Amerikaanse toch is. De VS-samenleving komt er niet goed uit, als ik het zo mag zeggen. 

New Mexico (VS), 2020. Net als de rest van de wereld dringt ook daar, diep in het platteland, de opkomende epidemie van corona door. Burgemeester Ted Garcia kondigt direct maatregelen af die de bevolking gezond moeten houden, maar daar blijkt niet iedereen meteen aan te gehoorzamen. Niet om wappie-redenen (vooralsnog niet), nee: longpatiënten zeggen amper te kunnen ademen. Naast enkele burgers is sheriff Joe Cross daar ook een van: hij heeft al dagelijks zijn puffertje bij zich en is niet van plan het mondkapje te gaan dragen. Dat kan natuurlijk niet: een gezagvoerder hoort uit te stralen dat hij het lokale beleid onderschrijft. Enter de rivaliteit tussen Garcia en Cross. 

Opeens gaat het snel: Cross stelt zich kandidaat voor het burgemeesterschap, wordt daar door de bevolking ook op aangesproken. Met zijn veel te kleine politiepost en zijn beperkt aantal agenten moet hij de opkomende protesten weerstaan (niet alleen corona, maar ook een activistische Black Lives Matter-beweging trekt door de straten). Daarnaast zijn Cross' echtgenote, haar moeder en veel buurtgenoten gevallen voor een lawine aan complottheorieën, mede aangewakkerd door de charismatische sekteleider Vernon Jefferson Peak. Wie daar nog kalm onder blijft, is een hele grote.

Recept voor chaos dus, het gaat knallen in Eddington.

Met: Joaquin Phoenix, Pedro Pascal, Emma Stone, Austin Butler, Deirdre O'Connell, Micheal Ward, Cameron Mann, Matt Gomes Hidaka, Luke Grimes, Amelie Hoeferle 

FIN - song : Bobby Gentry - Courtyard

Gezien in : The Movies  

For a few dollars more (aka Per Qualche Dollaro in Piu) - Sergio Leone

For a few dollars more op IMDb (8,2)
 For a few dollars more op Moviemeter (3,90)

For a few dollars more op Wikipedia

Mijn mening? Volgens mij is deze film voornamelijk in de belangstelling en de herinnering van filmkijkers gebleven omdat de opvolger zo ongelooflijk goed was. Dit is gewoon láng geen "Once upon a time in the West". En dat komt voornamelijk door het flinterdunne verhaaltje en de eenzijdige manier van verbeelden ervan. Leone bekwaamt zich vooral in langdurige close-ups waarmee hij een gevoel van spanning wil creëren: er gaat iets gebeuren zodra de regisseur de gezichten naar je toe trekt. Natuurlijk weet ik dat ik met de blik van nu deze film weer eens zit te bekijken, maar voor mij is het opvallend dat ik bij OUATITW wél naar het puntje van de stoel schuif en bij deze niet. My bad, ik weet het, want de film scoort nog steeds een dikke acht. Er zitten dan ook zeker memorabele scenes in, maar ik ga toch liever nog een keer naar de meneer met de harmonica.

De extra dollars uit de titel vormen de premie die de twee bounty hunters in dit verhaal willen opstrijken. Zij kennen elkaar niet maar hun wegen kruisen als ze beiden op zoek zijn naar de beruchte dief El Indio, die de regio teisters met gewelddadige overvallen. Onze held Manco is de ijzig koele jager die niet al te veel van zijn persoonlijkheid prijsgeeft, waardoor hij een mysterie blijft voor zowel de opdrachtgever als zijn doelwit. In de jacht op El Indio treft hij de oudere Mortimer aan, een gedistingeerde voormalig kolonel. Beiden zijn meesters in hun vak - ze strijken met de regelmaat van de klok duizenden dollars op aan "wanted: dead or alive" rewards- maar nu blijken ze op dezelfde hoofdprijs te jagen. We komen er pas laat achter dat ze daar elk een eigen reden voor hebben, we moeten eerst langs hun eigen dilemma: elkaar bestrijden of samenwerken in de jacht op de geldschat?

Met: Clint Eastwood, Lee van Cleef, Gian Maria Volonté, Klaus Kinski

FIN - song : Ennio Morricone - Per qualche dollaro in piu

The Last Victim - Naveen A. Chathapuram

The Last Victim op IMDb (5,0)
 The Last Victim op Moviemeter (2,56)

Het type film waar ik weinig chocola van kan maken, dit soort gewelddadige moderne westerns. Helemaal als het wordt gelardeerd met quasi-filiosofie om er dan aan het eind ook nog een stukje magisch realisme bij te plakken, mij win je er niet mee. Gauw weer door dus, deze ben ik eigenlijk alweer vergeten. 

De openingsscene kent nog wel enige spanning, al weet je vooraf de afloop al. We maken kennis met een gevaarlijke misdadige Yank, die de man die tegenover hem in de diner zit, intimideert en bedreigt. En uiteindelijk gewoon neerknalt. Van deze ene moord komen er meer en de overlevende misdadigers moeten sporen uitwissen. Daartoe dienen de lijken te worden gedumpt in een naburig natuurpark.
Toevallig het natuurpark waar de dwangmatige Susan en haar man enige tijd willen recreëren. Dat gaat mis omdat ze gespot worden door bovengenoemde misdadigers. Susan's man overleeft het niet, maar zij weet te ontkomen door het park in te rennen. Ze is fit, ze is sterk maar ze voelt de hete adem van drie mannen met geweren in haar nek. 
Ondertussen is de politie in de diner beland, waarna ze achteruit werkend op het spoor komen van de misdadigers. En dus ook maar naar het park rijden alwaar de hele club elkaar probeert te pakken te krijgen, zij het elk met een ander doel.

Met: Ali Larter, Ralph Ineson, Ron Perlman, Camille Legg

FIN - song : Sanjara Devarajan- I'll see you again

The dead don't hurt - Viggo Mortensen

The dead don't hurt op IMDb (6,8)

The dead don't hurt op Moviemeter (3,43))

Nog vaker dan vroeger kijk ik wat er in de avonden in de filmzaal speelt: mijn vrouw werkt (on)regelmatig in de avonden en van de televisie moet ik het helemaal niet hebben. Zo kan het dus gebeuren dat ik bij de voorpremière van een western beland. Gans niet mijn genre, maar wel interessante acteurs dus waarom niet proberen? Niet ontevreden met het gevolg: "The dead don't hurt" kent een prettige vertelsfeer, is niet overdreven veel van de piefpafpoef en dwingt de kijker tot aandacht door de verhaallijnnen steeds qua tijd te laten verspringen. 

Olsen is een van oorsprong immigrant die na de oorlogen om zijn land naar het westen is getrokken om aldaar zijn geluk te beproeven. Bij zijn omzwervingen door het barre land vindt hij uiteindelijk een verlaten huis in het midden van nergens, dat moet zijn plek gaan worden om een eenvoudig doch rustig bestaan te gaan bouwen. 

Hij ontmoet de schone Vivienne, een zelfstandige vrouw die haar hart aan hem verliest. Ze is verbaasd over zijn keuze voor die stille afgelegen plek maar wil toch haar leven met hem delen. Wel zoekt ze een baantje in de saloon van het iets verderop gelegen dorp. Dat zal ze weten.

Wanneer Olsen alsnog besluit om zich aan te melden in het beroepsleger dat in de Burgeroorlog moet gaan vechten, blijft de feministische Vivienne in haar eentje achter om de boerderij te runnen en ondertussen haar barvrouw-werk te verrichten. De boerse en asociale Weston maakt avances, maar zij moet daar niets van weten. Weston, zoon van een gefortuneerde lokale zakenman, pikt dit niet en speelt eigen rechter. Pas als Olsen jaren later terugkeert van het front ziet hij wat hij heeft gedaan: hij heeft zijn vrouw alleen achtergelaten tussen de wilden. En moet haar opnieuw verdienen.

Met: 

Viggo Mortensen        Viggo Mortensen

Vicky Krieps                Vicky Krieps, 

Solly McLeod            Solly McLeod
 

FIN - song :  Viggo Mortensen - The Dead don't hurt

Gezien in : Cinema Oostereiland

Old Henry - Potsy Ponciroli

Old Henry op IMDb (7,3)
 Old Henry op Moviemeter (3,57)

Westerns. Niet mijn ding. Maar toch probeer ik er af en toe een, omdat niet alle westerns helemáál hetzelfde gaan (en omdat mijn eigen mening natuurlijk ook niet rotsvast zit). Deze kon ik bijvoorbeeld best wel hebben: er zit wel pief-paf-poef in maar het leeuwendeel van de film richt op de opgebouwde spanning tussen de diverse hoofdpersoon. En dan praat je film, dus kan ik me daar veel beter in vinden.

Het jaar 1906. Henry MacCarthy is een eenvoudige boer op het Amerikaanse platteland die - na het overlijden van zijn vrouw- ook nog eens de zorg voor zijn zoon op zich heeft genomen. Bij stevige klussen op het land komt zijn zwager helpen, voor de rest is er niemand in de velden te zien en ligt het dorp op een fors aantal uren rijden. 

Dat is doorgaans geen probleem, maar wel als er plots een eenzaam paard komt aanwandelen en Henry op zoek gaat naar de berijder. Hij vindt een zwaargewonde man die hij mee naar huis neemt om de verzorging op zich te nemen. Wij weten dan al dat deze man gewond is geraakt bij een vuurgevecht met drie achtervolgers. We weten ook dat die drie mannen de boerderij van Henry en zijn ietwat onbeholpen zoon Wyatt ook zullen vinden. En dat dit niet zachtzinnig zal zijn.

Al snel lijkt het er op dat eigenlijk niemand is wie hij zegt te zijn: is de gewonde man wel de sheriff die hij zegt te zijn? Zijn de drie opduikende mannen wel de wetsdienaren die juist zeggen een voortvluchtige rover te zoeken? En is Henry MacCarthy eigenlijk wel de bescheiden boer Henry MacCarthy?

Met: Tim Blake Nelson, Scott Haze, Gavin Lewis, Trace Adkins, Stephen Dorff

FIN - song : Jordan Lehning - The Grave Stone

The Comeback Trail - George Gallo

The Comeback Trail op IMDb (5,7)
 The Comeback Trail op Moviemeter (2,68)

Uitermate flauwe humor, een fors staaltje overacting en een voorspelbaar verloop. En toch vermaakten we ons prima met deze comedy, waarschijnlijk deden we een uitstekende keuze door deze voor de maandagavond in te plannen. Niet goed, maar wel goed te doen. 

Max Barber, filmproducer op leeftijd, heeft met zijn laatste projecten niet al te veel commercieel succes behaald en heeft zich daardoor de woede van een foutgeld-investeerder op de hals gehaald. Als hij niet binnen 3 dagen 350.000 dollar aftikt, zal hij het bezuren. Uit arren moede besluit hij het beste script dat hij in jaren zag te verkopen aan een rijke investeerder, terwijl hij weet dat die er niet uit zal halen wat hijzelf er in ziet. Deze investeerder op zijn beurt ziet zijn beoogde hoofdrolspeler verongelukken op de set, maar treurt er niet om doordat hij fors verzekeringsgeld opstrijkt voor de dood van zijn ster.

Dit nu brengt Max Barber op een idee. Hij kiest een willekeurig script, snort een oude uitgedoofde westernacteur op die hij heeft besloten op te offeren. Verzekering afsluiten, een paar levensgevaarlijke stunts bedenken voor deze bejaarde cowboy, dan moet het allemaal goed komen, dan kan hij zijn afperser afbetalen. Het loopt allemaal anders.

Met : Robert de Niro, Tommy Lee Jones, Morgan Freeman , Zach Braff

The Salvation - Kristian Levring

The Salvation op IMDb (6,7)

The Salvation op Moviemeter (3,49)

Er is een reden waarom ik niet heel erg geporteerd ben van westerns ; in bijna al deze films wordt een bikkelharde wereld van macho's weergegeven, waar het minste teken van zwakte ook meteen dodelijk is. Dat is niet hoe ik de wereld zie, maar hé , het is film, dus af en toe kijken we er eentje. En al helemaal als er geliefde acteurs in spelen. Dat laatste zit bij deze wel snor. 


1871. De Deense broers Jon en Peter zijn 7 jaar geleden vertrokken naar Amerika, na een oorlog met de Duitsers waarin ze in het leger meegevochten hebben. Ze hebben nu eindelijk een plekje gevonden waarop ze hun boerenbedrijf kunnen voeren, reden om vrouw en zoon van Jon eindelijk over te laten komen. 
Het gaat mis met het gezin van Jon als ze tijdens de rit met de koets richting het landje bruut geweld wordt aangedaan door twee andere passagiers. Jon wordt uit de koets gesmeten, zijn zoontje wordt vermoord en idem zijn vrouw, nadat ze eerst nog door de mannen is misbruikt. Jon weet al snel de koets en de mannen op te sporen en neemt bloederig wraak. 
Het stadje waar Jon en Peter bij in de buurt wonen wordt hardhandig onderdrukt door de landeigenaar en oliebaron-in-spe Henry Delarue, die toevallig ook de broer is van een van de moordenaars van Jon's gezin. Delarue zweert wraak en zet de stedelingen onder druk om Jon en Peter uit te leveren. Met angst en beven geven de dorpelingen daar gehoor aan: zodra Jon zich de eerste keer weer eens in town vertoond , wordt hij opgepakt en uitgeleverd. Het spel lijkt gespeeld, maar Jon krijgt hulp van verwachte én onverwachte kant. 

Met : Mads Mikkelsen, Eva Green , Jeffrey Dean Morgan , Mikael Persbrandt, Jonathan Pryce, Eric Cantona
 

 FIN - song : Kasper Winding - The End

The Power Of The Dog - Jane Campion

The Power of The Dog op IMDb (7,0)
 The Power of the dog op Moviemeter (3,25)

Een buitenkansje, deze film. Ben zeer groot aanhanger van Jane Campion (An angel at my table, The Piano o.a.) én ik ben doorgaans zeer geporteerd van het acteerwerk van Benedict Cumberbatch. In deze dreigende western-thriller komen beide pluspunten samen. Werkelijk fabuleus camerawerk -vooral de prachtige natuur in Montana- en meneer Benedict is in een bloedvorm. Doorgaans niet mijn genre, maar dit keek echt heerlijk weg. 

Twee broers werken samen in het koeienbedrijf dat al van oudsher in de familie zit. Het is verre van pais en vree tussen de twee: Phil - de ene broer- is ruw, grof en beledigend terwijl George - de andere- bescheiden en voorkomend is. Later in de film komen we erachter dat beide broers gestudeerd hebben maar we leven lang in de waan dat de praktische broer de theoretische broer veel verwijt. 

George is niet van plan zo egoïstisch en solitair door het leven te gaan als Phil en kondigt zijn huwelijk aan. Hij heeft zijn oog laten vallen op de alcoholistische weduwe Rose, die met haar zoon intrekt in de ranch van de broers. Phil laat aan alle kanten weten Rose als indringer te zien en zet bovendien een pestcampagne in op haar té bedeesde zoon Peter. Niemand lijkt opgewassen tegen het botte gedrag van Phil , maar het is gek genoeg Peter die op een gegeven moment door de harde bolster weet heen te dringen. 

Met : Benedict Cumberbatch, Jesse Plemons, Kirsten Dunst, Kodi Smith-McPhee

FIN - song : Jonny Greenwood - Figured it out

The Hero - Brett Haley

The Hero op IMDb (6,5)

The Hero op Moviemeter (2,82)
 

Lee Hayden is western-acteur op leeftijd, met zijn successen reeds ver achter zich. Hij spreekt radiospotjes in, hengelt ondertussen naar scripts, maar voornamelijk voordoet hij zijn tijd met terugdenken en blowen. Hij beseft dat hij zijn vrouw en vooral zijn dochter pijn gedaan heeft door destijds te kiezen voor zijn carriëre. Nu die hem ook ontglipt is, beseft hij dat hij had moeten gaan voor de echte waarden in zijn leven. 

Als hij te horen krijgt dat hij aan een ongeneeslijke vorm van kanker lijdt, wil hij zich aan zijn lethargie ontworstelen: hij probeert aan een filmrol te komen, hij probeert contact te leggen met zijn dochter en hij ontmoet warempel een jonge vrouw die -ondanks het grote leeftijdsverschil - een relatie met hem aangaat. Als klap op de vuurpijl wordt hem ook nog eens een achievement award toegekend door het gilde van western-liefhebbers. 

Klinkt allemaal goed , denk je dan, maar bij alles wat Lee doet worstelt hij met het vertellen van zijn echte verhaal: hij moet inzien dat hij niet meer een hele filmrol aan kan, hij moet inzien dat hij niet meer een relatie kan aangaan, hij moet schoon schip maken met vooral zijn dochter. Maar het lukt hem niet, althans niet zonder hulp. 

Sam Elliot speelt een prachtige serene Lee, een genot om naar te kijken. En, zeer zeker, om naar te luisteren. Want die stem, mensen, die stem..

Met : Sam Elliott, Laura Prepon , Nick Offerman, Krysten Ritter

FIN - song : The Supremes - You can't hurry love

The Horsemen - John Frankenheimer

 The Horsemen op IMDb ( 6,3)

Uraz wil graag net zo'n grote en succesvolle ruiter zijn als zijn vader, stamhoofd Tursen. Tot ver in de omtrek praat men over de heldendaden van Tursen, die ooit de allerzwaarste paardenwedstrijd van het land won: de Bushkazi. Als het Uraz zou lukken om dat kunststuk te herhalen en daarmee opnieuw de eer aan de stam en het dorp te verstrekken, dan zal hij Uraz zijn allerbeste paard, de hengst Jahil, schenken.

Lang ziet het er naar uit dat het Uraz lukt, maar vlak voordat hij de zege binnensleept wordt hij van zijn paard geworpen en breekt zijn been. Hoewel het paard met een andere ruiter alsnog wint, is de schaamte bij Uraz groot. Net zoals zijn wond, overigens. 

Om zich toch te bewijzen besluit Uraz de terugtocht vanuit Kabul niet over de makkelijkste route te doen, maar over een geveaarlijke route door de bergen. Met alleen zijn knecht Mukhi gaat hij op pad , de ontberingen tegemoet. Onderweg sluit zich ook nog de "onaanraakbare" nomadevrouw Zereh bij hen aan. Al snel lijken zijn twee begeleiders uit te zijn op de het geld van de steeds koortsiger wordende Uraz, voor wie het gevaar nu van alle kanten komt. Zal hij ooit zijn vader weer in de ogen kunnen kijken? 

Met Omar Sharif, Jack Palance, Leigh Taylor-Young 

Bone Tomahawk - S. Craig Zahler

 Bone Tomahawk op IMDb (7,1)

Binnen ons filmquizmaakclubje is "western" een geliefd genre. Je kunt stellen dat ik het buitenbeentje in de groep ben. Om bij te blijven met de rest doe ik er zo af en toe toch een. En die kan ik dan weer afstrepen. 

Het dorpje Bright Hope krijgt bezoek van een vreemde zwerver, die - zoals alleen wij weten - al wat rare dingen op zijn kerfstok heeft. De bak in met die man, en gauw de vrouwelijke dorpsdokter erbij gehaald om zijn wonden te verzorgen. Terwijl de sheriff met zijn assistent de zaak aan het voorbereiden is bij hem thuis, worden de gevangene en de dokter ontvoerd. 

Al snel gaan de verdenkingen naar een occulte indianenstam die verderop in de vallei allerlei mensen hun holen in sleept om ze op te sluiten en later te verorberen. De sheriff en zijn assiistent gaan op pad vergezeld van de man van de arts en van een man die zichzelf de dorsdandy waant. 

Piefpafpoef piefpafpoef. Ze vinden uiteraard de indianen, maar het bevrijden van hun dorpsgenoten gaat natuurlijk met het nodige geweld gepaard. 

Met: Kurt Russell, Matthew Fox, Richard Jenkins, Patrick Wilson, Lili Simmons

My Sweet Pepper Land - Hiner Saleem

 My Sweet Pepper Land op IMDb (7,0)

Een Koerdische western, het was voor mij niet moeilijk deze film in een hokje te stoppen. Ik zie veel wereldcinema, maar dit was voor mij ook een noviteit. Omdat ik vaak het idioom hanteer dat film kijken een vorm van reizen is, stapte ik dit keer op het paard in de bergen in het Iraaks-Turkse grensgebied.

De oorlog tegen dictator Saddam Hoessein is voor de Koerden succesvol verlopen. Hoewel Koerdistan over meerdere landen verspreidt ligt en vooral het Turkse deel het nog steeds zwaar te verduren heeft, volgde er voor de Iraakse Koerden veel verlichting na het afzetten van de gruwelbaas.

Baran is politie-commissaris en vast van plan de nieuwe wetten vaste grond te geven in het kleine politiebureautje waar hij is gestationeerd. Dat gaat zomaar niet.



Er is smokkel, er zijn stammen en er is corruptie. Hij stelt zich onverbiddelijk op: de troepen van de regionale clanleider Aziz Aga kunnen niet meer zomaar hun gang gaan. Dat leidt uiteraard tot weerstand . Wanneer de troepen hun agressie richten op de goedwillende onderwijzeres Govend, werpt Baran zich op als beschermheer. Zij moet ongestoord haar werk kunnen doen, de intimidaties van de zwaar bewapende smokkelbende moeten stoppen. Dat doen ze natuurlijk niet zonder slag of stoot.

Met : Korkmaz Arslan , Golshifteh Farahani , 

Cold in July - Jim Mickle

Cold in July op IMDb (6,8)
Het bekende "wat zou je zelf doen?" - probleem in beeld gebracht. Dane is een eenvoudige en huiselijke man, wiens kabbelende gezinsleventje plots wordt ontregeld wanneer er een inbreker in huis staat. Dane aarzelt geen moment en schakelt de bedreiging voor zijn gezin direct uit: hij schiet de man neer. Dood.
Wanneer de politie hem geruststelt dat hij een goede daad gedaan heeft (het was een veelgezochte , nare, randcrimineel die door Dane naar de andere zijde werd geholpen) , begint bij de "held" toch iets te knagen. Hij voelt zich niet zo goed als ie volgens sommige loftuitingen zou moeten, ook ontmoet hij kritiek van sommigen die hem triggerhappy vonden.
Op een afstandje volgt hij de begrafenis van de dief en ontmoet daar diens vader. Die begint hem te stalken, Dane wordt hoe langer hoe ongeruster. Enkele confrontaties later heeft Russel, de vader , Dane overtuigd dat het niet zijn zoon kan zijn geweest. Ze gaan op onderzoek uit, buiten de politie om. Een prive-detective wordt ingeschakeld en verdomd: ze vinden een teken van leven van de zoon. Wanneer ze hem gaan zoeken, duiken ze in een griezelig crimineel circuit waar ze liever buiten waren gebleven. Kunnen ze nog terug of moeten ze mensheid bevrijden van dit misselijke netwerk?

Met : Michael C. Hall, Sam Shepard, Don Johnson

A million ways to die in the West - Seth MacFarlane

A Million Ways To Die In The West op IMDb (6,1)
Hoewel ik toch niet door het leven ga als zuurpruim, heb ik blijkbaar nogal moeite met wat men in de filmwereld "komedie" pleegt te noemen. Want zo komisch vind ik het allemaal niet. Of mijn slag van humor is afwijkend van het gemiddelde , dat kan natuurlijk ook. Hoe dan ook, ik heb deze film ook weer doorstaan.

In het ruige Wilde Westen is Albert een buitenbeentje. Hij heeft niet echt de vermogens om de held te spelen, hij is geen stoere man. Waar anderen zich te buiten gaan aan duels en knokpartijen probeert hij alles pratend op te lossen dan wel keurig weg te duiken als het spannend wordt.
Om die weinig manhaftige opstellingen verlaat zijn vriendin Louise hem, ze kiest ervoor al golddiggend een relatie aan te knopen met de keurige zakenman van de drugstore/verzorgingswinkel. Daar kan Albert als eenvoudige schapenboer niet tegenop.
Desondanks ontmoet hij een andere, zo mogelijk nog schonere, vrouw. Anna heeft het op hem gemunt omdat ze probeert te ontvluchten aan het wrede gedrag van haar man Clinch (ja joh, die namen kiezen ze niet zomaar).
Anna helpt Albert met wat stoerder gedragingen, ze helpt hem zelfs in de voorbereidingen van een heus duel met zijn geparfumeerde tegenstander op amoureus gebied. En u snapt: door deze samenwerking vergeet Albert zijn Louise en raakt langzamerhand in een fling met Anna. Dat gaat allemaal best goed, totdat die vechtersbaas van een Clinch zijn vrouw komt ophalen.

Met : Seth MacFarlane, Charlize Theron, Amanda Seyfried, Liam Neeson

Sweet Country - Warwick Thornton

Sweet Country op IMDb (6,9)
Pittige film , alhoewel ie lekker kabbelend verloopt. Trage shots , flashbacks en wijde beelden maken de film een prettige cinematografisch werkje. Het onderwerp staat daar echter tamelijk haaks op. Het verhaal is hard, het is onprettig en er wordt stevig op de man gespeeld. Maar dat is nodig, als racisme je onderwerp is.

Ook Australië heeft zijn "Wilde Westen" periode gehad. Hun indianen waren de Aboriginals, de oorspronkelijke bewoners. Echter: de macht en de eigendommen, de farms en het dagelijks leven waren allemaal in handen van de blanken. Veel verder dan knecht kwamen de onderdrukten niet, dagelijks moesten ze een hoeveelheid vernederingen ondergaan die de blanke baas straffeloos kon uitspreken en toepassen. Men was redelijk rechteloos dus.
Sam Kelly is een minzame boerenknecht, die gelukkigerwijze bij een rechtvaardige baas is beland. Als die baas een verzoek krijgt van zijn buurman of hij personeel wil uitlenen om zijn land te omheinen , zegt die dan ook direct toe. Hij geeft de buurman wel mee dat hij iedereen als zijn gelijke behandelt en dus niet wenst dat de buurman diens agressie en haat op zijn medewerkers loslaat.
Het lijkt even goed te gaan, maar al snel merken we dat de zelfingenomen klootzak, die de buurman is en die hij niet binnenboord kan houden, over de schreef gaat. Ten eerste misbruikt hij onder dreiging Sam's vrouw, ten tweede is hij in de samenwerking met Sam nogal onuitstaanbaar.
Als de klootzak het flikt om een jonge knecht van een andere boerderij te ketenen na diens werkzaamheden, lopen de zaken uit de hand. De jongen ontsnapt, de boer gaat boos verhaal halen en komt daarbij Sam tegen. Er ontstaat een vuurgevecht en Sam kan niet anders dan overhalen.
Nu is het Sam's beurt om te vluchten. Met zijn vrouw weet hij lang uit handen te blijven van de sheriff en zijn posse. Totdat hij van zijn vrouw hoort wat er is gebeurd.


Met : Hamilton Morris, Bryan Brown, Sam Neill, Tremayne Doolan

The Ballad of Buster Scruggs - Joel & Ethan Coen

The Ballad of Buster Scruggs op IMDb (7,4)
Urgentie nul. Maar wat maakt dat uit als je als kijker verwend wordt met een zestal prachtige verhalen? Mini's zijn het, feitelijk zit je naar zes filmpjes van elk ongeveer 20 minuten te kijken. Maar bij elkaar geveegd zie je de kunde , het meesterschap van de Coen Brothers. Verhalen vertellen is een kunst, verhalen in beeld brengen net zo. Schrijver dezes is niet de grootste western-fan, maar daar heb ik de afgelopen twee uur in het geheel geen last van gehad: goed vermaakt werd ik. Visueel is het opnieuw ongekend, rustgevend zelfs bij vlagen. Dialogen zijn meeslepend en hartverwarmend is de muzikale vondst om Liam Neeson, Tom Waits en Brendan Gleeson een oude Ierse traditional te laten zingen. Bij elkaar is het voornamelijk sfeer wat deze film brengt. En dat kan ik alleen maar toejuichen.

Over de verhaaltjes zelf kan ik kort zijn: een "wanted man" die het ene na het andere duel moet afwerken, een bankovervaller die lelijk op zijn neus kijkt van het verzet daartegen, een rondreizende theaterman die zijn ene wonderlijke act wil inruilen voor de andere , een goudzoeker die belaagd wordt na een spectaculaire vondst, een jonge maagd die de grote trek naar het Westen moet overleven om aldaar te huwen en een vijftal bijzondere types die elkaar (on)aangenaam verrassen tijdens een rit met de koets.
Zelf was ik erg weg van het goudzoeker-verhaaltje, maar ook de andere vijf hebben hun charme. Ga kijken, je zult je er geen buil aan vallen.

Met: Tim Blake Nelson, Liam Neeson, James Franco, Tom Waits, Zoe Kazan,
Tyne Daly , Brendan Gleeson