Son of the South - Barry Alexander Brown

Son of the south op IMDb (6,3)
 Son of the South op Moviemeter (2,63)
Son of the south op Wikipedia 

Ze zullen nooit meer zo'n impact op me maken als "Mississippi Burning" destijds met me deed, maar toch blijf ik zo goed als alle films over de KuKluxKlan en rassenscheidingsproblematiek met interesse bekijken. Deze SotS viel daardoor bij mij ook in de smaak, niet per se omdat ie goed was maar vooral omdat dit een biografisch verhaal betreft, op waarheid gebaseerd derhalve. Hulde voor de moed van deze man.

1961, Alabama, Verenigde Staten. Bob Zellner lijkt het al op jonge leeftijd goed voor elkaar te hebben: welgestelde familie, kansrijke studie in aantocht, knap vriendinnetje en gewaardeerd in de vriendenkring. En toch knaagt het aan hem. Wanneer hij met klasgenoten een scriptie maakt over de legendarische Rosa Parks zit er voor hem een andere uitkomst aan dan bij de anderen: hij heeft sympathie voor de zaak, de vrijheidsstrijd lijkt hem logisch. Tja, dat kan hij nu wel denken maar zo werkt het natuurlijk niet in het door-en-door racistische Zuiden.

Bob loopt mee met marsen, die stuk voor stuk op geweld uitdraaien. Bob zoekt contact met zwarte dominees en gaat zelfs vrijwilligen op het kantoor van de organisatie die het zwarte verzet mede vormgeeft. Daarmee wint hij een boel (sympathie van de zwarte bevolking voornamelijk) maar verliest hij net zo veel: zijn KKK-opa berispt hem, zijn vriendin wil de relatie verbreken, zijn oude maten verwijten hem te ver te gaan en zijn neven timmeren hem op zijn gezicht. Menigeen zou zwichten, maar Bob zet vastberaden door. Met nogal wat gevolgen.

Met: Lucas Till, Jake Abel, Lucy Hale, Sharonne Lanier, Nicole Ansari Cox

FIN - song : Damon Aaron - Roughshod

BlackkKlansman - Spike Lee

BlackkKlansman op IMDb (7,9)
Zeer sterke film. Spike Lee doet weer eens moeilijk. En dat doet ie uitstekend. In tijden niet een film gezien waar zoveel zeggingskracht van af straalde. waarin op zo'n krachtige wijze gerammeld wordt aan je morele kompas. Zeer recente geschiedenis wordt gekoppeld aan net iets minder recente geschiedenis, het is aan jou als kijker om de verbindingen te leggen, om de overeenkomsten te zien. En dat dan ook nog eens middels een echt gebeurd verhaal. Hoedje af, zeg ik.

Ergens in de jaren 70, Verenigde Staten. Ron Stallworth is een rechtschapen man die heel graag politieman wil worden. Hij gelooft in rechtvaardigheid en denkt echt kans te maken. Probleem is dat het nog de periode is dat "zwarten een inferieur ras vormen" , dat men nog sterk in de rassenscheiding gelooft en dat er staten zijn waar men vindt dat MLK alleen maar voor problemen heeft gezorgd.
Het sollicitatiegesprek is de eerste sleutelscene van de film: ondanks de nare opmerkingen en kenschetsen die Ron te horen krijgt, blijft hij ijzig kalm en keurig. Het helpt. Hij krijgt zijn baan maar moet onderaan beginnen.
Ambitieus als hij is, draagt Ron al snel zaken aan waarin hij meer zou willen betekenen. Dat heeft succes, hij wordt toegewezen aan de intelligence-kant en weet zich uiteindelijk op een undercover-zaak te storten. En hoe; via lange telefoongesprekken dringt hij diep door tot de krachten van "The Organisation" , de lievige schuilnaam waaronder de Ku Kluk Klan opereert. Er is een probleem. Ron is te donker om onopvallend te kunnen rondneuzen bij de puntmutsen, dus moet er een tweede Ron worden opgetuigd. Enter Flip, de joodse collega die na enig pruttelen toch aan dezelfde kant van het verhaal blijkt te staan. Beurtelings hebben de beide Ronnen contact met de racistische witmannen, ze werken toe naar de ontmanteling van deze lokale cel.

Ondanks bovenstaande heftigheid is de film ook gewoon prettig om te ondergaan. Fijne muziek, onderkoelde humor en precies de juiste overdosis aan stereotyperingen. Het werkt.

Met: John David Washington, Adam Driver , Laura Harrier